Изображения страниц
PDF
EPUB

րենիս, ի նմին իսկ է քաղաքի՝ .յորում եւ ամեն ինչ երգոցս /օրինեալ է ի բանաստեղծն, եւ գլխովին է կղզւոջ մենաստանի՝ որում յաճախ նա Ձայց ելանէր՝ մինչդեռ Պանդուխտն իւր թափառէր տակաւին յանե. րեւոյթ հրապարակս մտաց իւրոց • այս ամենայն ոչ փոքր յորդոր էր ի ձեռնարկութիւն թարգմանուն թեանս, այլ ոչ Համօրէն բաւական, եթէ ոչ Հարկ իմն ի վերայ դնէր մեզ մերս իսկ նժդեֆութիւն Է այ- . րենիս անդր քերցողին , ուր առաել քան զյօժարում թիւն յամեալ, զտաղտուկ օտարութեանս այսպիսեաւ իմն կամեցայ սփոփել կամ տանջել՝ ոչ դիւրաթափ թարգմանութեամբ • սոյնպիսի իմն Հնարս Հնարեալ եւ հեղինակին երբեմն՝ արկանէր զանձն ի փորձ եւ ի տույժ՝ ուսանել զմերո Հայերէն դժուարագիւտ բարբառ , ի մերում իսկ դրան վանաց։ Բայց զի շատ չեն ռի է թարգմանողս որպէս ի Ճարտարութենէ Հեղինա. կին նոյն եւ ի խորհրդոց եւ ի դիտմանց նորին, պարտս

[graphic][merged small][subsumed][subsumed]

անձին վարկանի ծանուցանել ընթերցանելեաց եւ դա. տասիրաց, զի որքան եւ սիրող եւ պատուող իցէ կամ՝ Իր ստեղծաբան եւ խորիմաց Հանճարոյ քերդրողին , այնքան եւ ատեցող թերայոյս եւ սակաւաՀաւատ ոչ գւոյն, զոր եւ ուրեք ուրեք նշանակէ՝ զեղչմամբ նորայոցն ասից կամ՝ ծանօթութեամք եւ կամ լռու. թեամբ իսկ • զի ողջամտացն յայտ յանդիման կան մեղմեխանքն ։

Իսկ վասն ոճ թարգմանութեանս ոչ ունիմ այլ ինչ ասել, բայց ի գիտողս երկաքանչիւր լեզուացն թողուլ զդատաստան, եւ Ձանձն առնուլ զպարտու. թին՝ եթէ ուրեք ոչ իցեմ քաջ ի վերայ Հասեալ թա. նից քերդրողին, որ չէ պարզախօս եւ դիզրափոխելի՝ որպէս զայս ի քերցողաց եւ զիր իսկ չամազգիս՝ Հե. տեւողս նախնեացն եւ կտակարանաց ոճոյ։

[merged small][ocr errors]

Xtalia! too, Italia ! looking on thee,
Full flashes on the soul the light of ages,
Since the fierce Carthaginian almost won thee,
To the last halo of the chiefs and sages
Who glorify thy consacrated pages ;
Thou wert the throne and grave of empires; still,
The fount at which the panting mind assuages

Her thirst of knowledge, quaffing there her fill, Flows from the eternal source of Rome's imperial hill.

[merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

Ոչ, իտալի իտալի, ճաճանչ դարուց անցելոց : Ճառագայթէ ի Հոգիս ուշով ի քեզ դառելոց, Ի Պունիկեան Գոռոզն 2 որ խուն մ եւ զքեզ նըւաճէր՝ Մինչ ի յետին լուսապսակ վարչաց քոյոց ու իմաստնոց , Որք Ժաճախեն փառըս մեծ քոց դիւանաց սըրբանուէր. :: Դու տետութեանց Հանապազ եղեր եւ գա՝ եւ դամբան. Նա եւ այժմիկ ծարաւեալ ոգիք առ ումպ գիտութեան : Հ. ի վեՀաշուքըն Հռճվմայ երթեալ դիմեն իր դիտակ՝ Յորմէ բըջյէ յարափոս անմաՀարարըն վըտակ ... +2, 4:0 1

[ocr errors]

stood in Venice, on the Bridge of Sighs ;
A palace and a prison on each hand :
I saw from out the wave her structures rise
As'from the stroke of the enchanter 's wand :
A thousand years their cloudy wings expand
Around me, and dying Glory smiles
O'er the far times, when many a subject land

Look 'd to the winged Lion 's marble piles,
Where Venice sate in state, throned on her hundred isles !

II

She looks a sea Cybele, fresh from ocean,
Rising with her tiara of proud towers
At airy distance, with majestic motion,
A ruler of the waters and their powers :
And such she was ; - her daughters had their dowers
From spoils of nations, and the exhaustless East
Pour 'd in her lap all gems in sparkling showers.

In purple was she robed, and of her feast
Monarchs partook, and deem 'd their dignity increased.

III

In Venice Tasso's echoes are no more,
And silent rows the songless gondolier;
Her palaces are crumbling to the shore,
And music meets not always now the ear:
Those days are gone -- but Beauty still is bere.
States fall, arts fade — but Nature doth not die,
Nor yet forget how Venice once was dear,

The pleasant place of all festivity,
The revel of the earth, the masque of Italy !

BRITISER

[graphic]
« ПредыдущаяПродолжить »