Изображения страниц
PDF
EPUB

ԼԱ

[ocr errors]

Նշխարք նորուն խաղաղեալկան ուր մեռաւն «Արկուատոն, Ի լեռնավայրն այն ի գեղջ, ուր ի վայրէջըս կենաց Անցուց զաւուրսըն վերջինս. արդ շինականք բարձրայօն, Եւ ոչ ընդ վայր բարձրայօն՝ կամ՝զուրկք յիրաւ պարծանաց , Փութան առնել մատնանիչ տարաշխարՀԷԿ խուզարկուաց Ըզբնակութեան քերթողին վայր եւ շիրմին ըզտապան: Երկաքանչիւր պարզք եւ վեՀք, երկաքանչիւր դէպ պատկան Յեղանակի եւ ոճոյ քերթողականն այն քնարի, Քան զՀոյակապ մաչարձան Ժուրանաձեւ տաճարի։

1

[ocr errors]

ԼԲ

խաղաղաւէտ եւ ախորժ բընակութեանն Հանգրուան
ՄԻ արդարեւ յայնցանմ՝ որ բանն ի ճաՀ այնոցիկ՝
Որոց առեալքաջ ի միտ ըզմաՀացուն այս պայման
Եւ վրէպ ելեալք ի յուսոյ ակընկալեաց խաբուսիկ ,
Զըստուերամա: Հովանիք ոըյրոց խնդրեն ապաւէն,
Ուստի տեսիլբացակայ գայցէ ի տես ի Հեռուստ
Քաղաքանւոյ բազմազբաղ՝ զուր պըճնել քաջ չարուստ,
Քանզի ոչ եւս զօշոտէ զաչքս՝ խըտիղպաղպաջուն,
Ի խրախութիւն՝ շատ է անդ պայծառ Ճաճանչ արեւուն,

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

Որ ըզլերինս յանդիման ածէ, ծաղկունս եւ սաղարթ, Եւ շողշողեալՀարկանի քաղարակարկաջըն վըտակ , Մինչ վայրապար Ժամուց ծիրք՝ ալեաց Հանգոյն ջինջ զըւարթ Սահին Հանդարտ նըւաղմամբ՝ ազդեալիմացտ արդարակ, Թէպէտ եւ JUք թըւիցին Հարեւանցի տեսողաց։ Ընկերութիւն թէ զկելոն ուսուցանէ աղաջ մեզ, Յառանձնութեան ուսանիմք՝ վերթն ի մաՀուն ասպարէզ: Ոչշողոքորթ՝ անդ , եւ ոչ ունայնութեան սին օ tre

օն. Ընդ Աստուծո լոկոյ մարդ ճըգնի միայն ընդ միայն.

[ocr errors]
[ocr errors]

XXXIV

[ocr errors]

Or, it may be, with demons, who impair
The strength of better thoughts, and seek their prey
In melancholy bosoms, such as were
Of moody texture from their earliest day,
And loved to dwell in darkness and dismay,
Deeming themselves predestined to a doom
Which is not of the pangs that pass away;

Making the sun like blood, the earth a tomb,
The tomb a hell, and hell itself a murkier gloom.

XXXV

Ferrara ! in thy wide and grass-grown streets,
Whose symmetry was not for solitude,
There seems as 'twere a curse upon the seats
Of former sovereigns, and the antique brood
Of Este, which for many an age made good
Its strength within thy walls, and was of yore
Patron or tyrant, as the changing mood

Of pelty power impell’d, of those who wore
The wreath which Dante's brow alone bad worn before.

XXXVI

And Tasso is their glory and their shame.
Hark to his strain! and then survey his cell!
And see how dearly earn’d Torquato’s fame,
And where Alfonso bade his poet

dwell :
The miserable despot could not quell
The insulted mind he sought to quench, and blend
With the surrounding maniacs, in the hell

Where he had plunged it. Glory withoud end
Scatter d the clouds away; and on that name attend

[ocr errors][ocr errors][merged small]

ՈՎփերարա, ի փողոցըս քո նդարձակս ու ի խոպան 24, Ոսկ ուղղաձիգ չափ ազդէ զի չէր պարտ գոլանապատ , Թըւին անէծք տարածեալք իշխանանիստըն կայան Եստեան տոՀմի Հինաւուրց՝ պերճացելոյ երբեմն աստ. Որ յօրանայր ամրացեալի պարըսպիդ՝ երկայն դար։ Եւ մերթ պաշտպան եղեալ մերթ թըռնաւորաց Հաւասար, Ըստ սադրելու մեղափոխ կըրից ի սիրտըս տըկար, Ձեռն արկանէր ինոսա՝ որք կըրեցինն ըզպըսակ , Զոյն՝ զոր Տանդեայ ճակատ ցայն վայր էր կորեալ միայնակ։

[ocr errors]

1

[ocr errors]

Դասսոյ փառք է տոՀմին այնմիշխանաց եւ պարսաւ, Լուր միանգամ` զերթ նորուն ու Ռուղն Հայեաց ի տըխեղծ 28, Եւ տես քանի ծանրագին Տորկուատեայ լեալէ Համբա. Եւ յոր սաՀմանս Աշփոնսոս զիւրըն վարեաց բանաստեղծ Չբառական բըռնաւոր, ոչ կարէր սանձ արկանել Մըտացն ազատ զոր ատեայր ու առնելջանայր Հեղձուցիկ Շրջապատեալ մոլեկան գընդաւ դիւաց-ըզգեցիկ էջուցանէր ի սանդարս, այLSասին փառք անվախճան Հալածեցին Հերքեցին զոր ըզնովաւ սէգ դիզան ։

XXXVII

The tears and praises of all time; while thine
Would rot in its oblivion - in the sink
Of worthless dust, which from thy boasted line
Is shaken into nothing — but the link
Thou formest in his fortunes bids us think
Of thy poor malice, naming thee with scorn :
Alfonso! how thy ducal pageants shrink

From thee! if in another station born,
Scarce fit to be the slave of him thou madest to mourn :

XXXVIII

Thou! form 'd to eat, and be despised, and die,
Even as the beasts that perish, save that thou
Hadst a more splendid trough and wider sty:
He! with a glory round his furrow 'd brow,
Which emanated then, and dazzles now,
In face of all his foes, the Cruscan quire,
And Boileau, whose rash envy could allow

No strain which shamed his country's creaking lyre,
That whetstone of the teeth monotony in wire!

XXXIX

Peace to Torquato's injured shade! 't was his
In life and death be the mark where Wrong
Aim'd with her poison'd arrows - but to miss.
Oh, victor unsurpass'd in modern song!
Each year brings forth its millions; but how long
The tide of generations shall roll on,
And not the whole combined and countless throng

Compose a mind like thine? though all in one
Condensed their scatter'd rays, they would not form a sun.

[ocr errors]

Զանուն նորա Հռչակեն դարք յարտասուս եւ ի ճառ,
Մինչ քո անուն, Ալփոնսոս , ի մոռացօնըս մատնէր
Եկեալ ընդ աղբ պիղծ փոշւոյ՝ զոր զարմ քան սընափառ
Յունայնութիւնըս ցընդէ , թէ ոչ երկաթն աննուէր
Յոր պարանեալպընդեցեր զերանութիւն քերթողին՝
Sայր մեզ ըզՀԷջ չարութիւնդ յիշելեւ զմեծ նախատինս:
Ո՛, իբր ի քէն դը քսական պաճոյճք անկեալ երեւինս.
ԵԹԷ 3այլում վիճակը քեզ ծընանելՀասեալ էր՝
Մեծ էր ըստրուկ լինելայնմ՝ զոր վըշտօք զըզուեցեր։

ԼԸ

:

Այ դու Հաստեալ լոկ ուտել ի կեալանարգ եւ ի զուր Ու ի սատակիլ անբանից զուգ, այսու լոկ գերազանց։ Զի քո ախոռ ճոխափայլ եւ ընդարձակ քո մըսուր։ Նա զխորշոմեալ ճակատաւն ածեալ պըսակ լուսասյանն Որ ծագէրն յայնժամ՝ եւ այժմիկ ակնախըտիղ շողշողէ, Ընդդէմ չանուրցն ոսոխաց կայ , եւ կրուսկեան կաճառու «s Եւ զրանախանձ Պուալոյ , որ զկըծեալ ոչ յանձն առնու ԹԷ ձաղիցէ զՀայրենի կերկեր քընարն՝ երգ օտար, Զատամնառուն զայն Ձեսան եւ զՀոմաձայնն տողից չար:

[ocr errors]
[ocr errors]

:

Նախատակով Տորկուատեայ խաղաղութիւն արդ ուրուեաց Զոր եւ կենօք եւ մաՀու թիրախ կարգեալքէն ժըխոր Դեղեալփըքնօք նետաձիգ եղեւ յաճախ՝ եւ վրիպեաց Ով դու Հանուրց յաղթական երգաչանից դարուց նոր.

, . վերընծասցի եւ զիջցէ , եւ ի խըռան անդ ազգաց Համօրէն ոչ գտցեն միտք մի Հաւասարք քոց մըտաց։ Գումարելով ճառագայթք թէ գումարին ամէն ցիր Ոչ թաւիցեն արեգակըն մի գործելլուսաձիր:

[ocr errors]
« ПредыдущаяПродолжить »