Изображения страниц
PDF
EPUB

XXV

But my soul wanders; I demand it back
To meditate amongst decay, and stand
A ruin amidst ruins; there to track
Fall’n states and buried greatness, o 'er a land
Which was the mightiest in its old command,
And is the loveliest, and must ever be
The master-mould of Nature's heavenly hand;

Wharein were cast the heroic and the free,
The beautiful, the brave, the lords of earth and sea,

XXVI

The commonwealth of kings, the men of Rome !
And even since, and

now,

fair Italy!
Thou art the garden of the world, the bome
Of all Art yields, and Nature can decree;
Even in thy desert, what is like to thee?
Thy very weeds are beautiful, thy waste
More rich than other climes' fertility;

Thy wreck a glory, and thy ruin graced
With an immaculate charm which cannot be defaced.

XXVII

The moon is up, and yet it is not night;
Sunset divides the sky with her; a sea
Of glory streams along the Alpine height
Of blue Friuli's mountains ; Heaven is free
From clouds, but of all colours seems to be, -
Melted to one vast Iris of the West,
Where the Day joins the past Eternity ;-

While, on the other hand, meek Dian 's crest Floats through the azure air an island of the blest!

[ocr errors]

Աւընդ վայր միտք իմ.ածին.ժամ է դառնալ ինձ ի փուլս. Յաւերակաց մէջ կանգնիւ իբր աւերակ կենդանի, Յարուցանել պետութիւնը կործանեալս եւ խարխուլ, Եւ մեծութիւնըս թաղեալս ի ծոց երկրին անուանի՝ Որ մեծ եղեւ քան զՀամայն իշխանութեան անդ իւրում, Չըքնաղագոյն է եւ ցարդ եւ Հանապազ եղիցի. վեՀօրինակ գաղափար, կերտուած բնութեան երկնածղի, Որ դիւցազունս անդանօր ու ազատատուն կառույց արա, Արեւորագոյնս, գեղաւորս , ծովու ու երկրիս իշխող տեարս:

[ocr errors]
[ocr errors]

ԻԶ

Ով արքայից Հրապարակ` ընկերաՀաշտ արք Հռովմայ։ Ոգու յանցեալն եւ այժմուս իտալիանազելի, Ով վայելուչ դու պարտէզտիեզերաց շուրջակայ , Հանդէս Հանուրց արուեստից , գեղ բնութեան Հայելի, Յամայութեան իսկ քում ոԻՑԷ բնաւ քեզ Հաւասար։ Գեղեցկագեղք են Համայն վայրենագոյն իսկ քո տունկք. Ծաղկին երէզ քըդ խոզանք քան թէ գաւառք բարեբունք, Դու եւ մանկման անդ քոյին վերերեւիս քաջափառ, Եւ աւերակքըդ խանգար լողան շընորհք անըսպառ:

ԻԷ

20.

Յառնէ լուսին , եւ դեռ ոչ գիշերոյ երեւոյթ.
ԱԼԲաժանի նդ խոնարՀեալարեգական նա զերկին.
Ծով լուսափառ ծաւալինդ փրփուլեայ բլուրըս կապույտ
Սուրբ են երկինք ի յամպոց՝ այծիածան երփն երփին
Համակ գունօք անկանի զարեւմըտիք բովանդակ՝
Որ շաղկապի Հետասոյզ տիւ ընդ անցեալն ամանակ։
Մինչդեռ ի յայնը՝ կուսէ զկարակնաձեւըն մաՀեակ
Ընդ մըկանունս եթերաց ալեաց վարէ ԱնաՀիտ
Ջերանութեան պարզելովբզկբողեակ քաջ ճըշգըրիտ,

XXVIII

A single star is at her side, and reigns
With her o'er half the lovely heaven; but still
Yon sunny sea beaves brightly, and remains
Rollid o 'er the peak of the far Rhætian hill,
As Day and Night contending were, until
Nature reclaim'd her order:- gently flows
The deep-dyed Brenta, where their hues instil

The odorous purple of a new-born rose,
Which streams upon her stream, and glass'd within it glows,

XXIX

Fill'd with the face of heaven, which, from afar,
Comes down upon the waters; all its hues,
From the rich sunset to the rising star,
Their magical variety difuse:
And now they change ; a paler shadow strews
Its mantle o' er the mountains; parting day
Dies like the dolphin, whom each pang imbues

With a new colour as it gasps away,
The last still loveliest, — till – 't is gone — and all is gray.

XXX

There is a tomb in Arqua ; - rear’d in air,
Pillar ’d in their sarcophagus, repose
The bones of Laura 's lover: here repair
Many familiar with his well-sung woes,
The pilgrims of his genius. He arose
To raise a language, and his land reclaim
From the dull yoke of her barbaric foes :

Watering the tree which bears his lady's name
With his melodious tears, he gave himself to fame.

ԻԸ

Մի միայն աստըղնազեալՀետոց նորին ուղեկից Թագաւորէ ի վերայ կիսոյ երկնի սիրայնոյ։ UJL առ տակաւ տակաւ լոյս ծովանդման Ճաճանչից 91 Տարածանի «Հեռավայր Հռետեան բարձամք Հանդիպոյ , Տիւ եւ գիշեր անտանօր թըւին ի փորձ գօտէկռիւ, Մինչեւ բնութիւն տայ Հրաման Հանապազօր օրինին, Խաղայ ալեօք ՀեզասաՀ Մեդոական գետ խորին 22 Ծիրանածայր մըկանամք դեռափըթիթ վարդից պէս Հոսեցելոց ի Հոսանս եւ ծընելոց տեսս ի տես

ԻԹ

:

Ջազգիազգին ըզգեցեալեթերականն երեւոյթ՝ Որ ի Հեռուստ խոնարՀեալերեսըս ջուրց Հարկանի , Յարեւմըտին ճոխ տոլմանց մինչեւ մաստեղըն փայլույթ Անդ նըկարին ամենայն դիւթանըշմար գոյնք երկնի։ Աւարդ փոխի տեսարան, եւ նըւաղկոտ Հովանի Պարասքօղէ զլեռնաստանն. տիւ վերջոտնեալի մայր իւր Մեռանի զտիպ դրփենի, որ գոյնս առնու Հիւռ ի Հիւռ Առ ամէն ցունց օրէասին, Ժորըս չըքնաղ՝ Հուսկն է գոյն, Մինչեւ անցեալեւ նոցուն՝ տիրեսցէ լոկ գորշըն մոյն ։

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

Լ

:

Տապան շիրմ Է «Արկուա մաՀարձանեալ սիւնաբարձ 2» ԸզԼարային Հոմանւոյ ամբարելով զոսկրոտի : Անդար դիմեն ապաստան՝ որոց եղեք նըւագոց Ճարտար երգոցն եւ Հանճար բանաստեղծին է ղձալի ։ Յաջողեցաւ նա կանգնելզիտալականըն բարբառ, , Եւ ի խըփիցն ոսոխաց ծանրադանդաղըն լըծոյ Ը«Հայրենիս իւր թափել, եւ արտասուաց կաթուածոյ Ոռոգելով ըզդափնիդ ծառ սիրուՀւոյն Համանուն Անմա՜ական եւ անձին վերաuտացաւ պերճ անուն ։

[merged small][ocr errors]

They keep his dust in Arqua, where he died;
The mountain-village where his latter days
Went down the vale of years; and 'tis their pride -
An honest pride and let it be their praise,
To offer to the passing stranger 's gaze
His mansion and his sepulchre; both plain
And venerably simple, such as raise

A feeling more accordant with his strain
Than if a pyramid form’d his monumental fane.

XXXII

And the soft quiet hamlet where he dwelt
Is one of that complexion which seems made
For those who their mortality have felt,
And sought a refuge from their hopes decay’d
In the deep umbrage of a green hill's shade,
Which shows a distant prospect far away
Of busy cities, now in vain display'd,

For they can lure no further; and the ray
Of a bright sun can make sufficient holiday,

XXXIII

Developing the mountains, leaves, and flowers,
And shining in the brawling brock, where-by,
Clear as its current, glide the sauntering hours
With a calm languor, which, though to the eye
Idlesse it seem, hath its morality.
If from society we learn to live,
'Tis solitude should teach us how to die;

If hath no flatterers; vanity can give
No hollow aid; alone - man with his God must strive:

« ПредыдущаяПродолжить »