Изображения страниц
PDF
EPUB

Դ

Աւէ մեր անդ յիշատակ քան ըզդիպաց պատմական Եւ քան զերկայն ըզԴասակն ուրուականաց քաջածին Որք թաղծադէմք ի սըգի ակընկորեալք տըխուրք կան Ընդ ապաշուքըն քնքշանս թըքտակորոյ քաղաքին: Արձան «աղթից անվըթար քան Ռիալդո * Ք մեր անդ, Շայլոգ, Մովնիկ, եւ Պետրիկ”, սոք անաղարտ անկորուստ Յամենածաթ մընայցեն ժամանակէն մեզ զաՀուատ. Անկիւնակալք կամարաց, թէ եւ անկցի բնաւ տապատ՝ թոքօք՝ ափունքն ամայիք՝ մեզ մարդաբնակք իցեն

Ե

[ocr errors]

Քանզի չաստուածք մըտաւորք չի կաւոյ զանգանին. ԱնմաՏականք ի բընուստ՝ ստեղծումն աճել տան ի մեզ ԸզլուսափայԼՃառագայթս եւ Էութիւնս սիրային. Ու այն զոր ժըպտէ բախտ կենաց իցաւագին ասպարէզ Մեռելութեանն օրինօք կաշկանդելով անՀամբոյր, 0ժանդակեալզօրութեամբ ազնուականս այս ոգեաց Մերժէ ի մէնջնա, ու ապա լընու զտեղի ատելեացԱրբուցանէ զսիրտ խամրեալծորմամբ ծաղկանց առաջնոց Եւ նորագույն դալարեաւ պըճնազարդ է զունայն ծոց։

[ocr errors]

Աս մանկութեան մերոյ, այս եւ ծերութեանս ապաւէն՝ Մինչ առաջինն ի յուսոյ, միւսն յընկերաց լըքանի։ Այս սըրտաչար ըզգացումն ելից ծածկեաց բիւր քարտէն, Նոյն եւ զաա'րդեօք որ ընդ իմ իսկ աչօքս արդ լքեանի։ Ալեն ինչ իրք լուսաւորք ըստուգագոյն Էութեամբ Յաղթկուք երկրիս ցընորից, ի ձեւ ու ի գոյն բարեքին՝ Քան մըտածին մերս երկինք Jղյժ առաւել գեղեցիկ, Եւ քան զանյաց աստղակոյտքըն՝ զոր ճարտարըն Մուսայ Դասաւորէ Ժամայի տիեզերաց պողոտայ՝

VII

I saw or dream’d of such, - but let them go,
They came like truth, and disappear 'd like dreams;
And whatsoe'er they were — are now but so:
I could replace them if I would; still teems
My mind with many a form which aptly seems
Such as I sought for, and at moments found;
Let these too go - for waking Reason deems

Such over-weening phantasies unsound,
And other voices speak, and other sights surround.

VIII

I've taught me other tongues

and in strange eyes Have made me not a stranger; to the mind Which is itself, no changes bring surprise; Nor is it harsh to make, nor hard to find A country with — ay, or without mankind; Yet was I born where men are proud to be, Not without cause; and should I leave behind

The inviolate island of the sage and free, And seek me out a home by a remoter sea.

IX

Perhaps I loved it well; and should I lay
My ashes in a soil which is not mine,
My spirit shall resume it -- if we may
Unbodied choose a sanctuary. I twine
My hopes of being remember'd in my line
With my land 's language: if too fond and far
These aspirations in their scope incline,

If my fame should be, as my fortunes are,
Of hasty growth and blight, and dull Oblivion bar.

[ocr errors]

Տեսի աչօք կամ Մանուրջս», այլզի կայ իմ եւ նոցա. Երեւեցան իբր ըստոյգ, անՀետացան իբր երազ, էին որ զինչեւ էին, արդ այսպիսիք են ահա. Եւ կարեմ այս ընդ նոսին փոխանակելՀանապազ: Զի պատկերօք լի Է գլուխ իմ տակաւին այնպիսեօք՝ Զորոց չարեալմերթ ըղձիւք եւ մերթ ըզբռամբ իսկ ածի... ԱԼմոռասցուք եւ զսոսա, քանզի առ Բանն որ զարթչը՝ Անդէպ անձաչ երեւին մըտացընորքն անդաղմունք։ Ալձանք խօսին այժմ եւ այլք Ժածին զինեւ երեւմունք:

[ocr errors]

Արդ ընդելեալ իմ ի լուր այլախօսիկըն լեզուաց
(իտարական չեմես յայսմՀետէ առ աչս օտարին,
Միտք անյողդողդք ոչապչին ի փոփոխել պատկերաց-
Ոչ Դըժուարին ինչէ գիւտ ոչ ըստեղծուած դըժուարին
Բազմամարդիկ գըտանելկամանմարդի Հայրենից:
Սակայն ծընեալեմ.երկրի՝ ուր ծընանել փառք գըրի.
Եւ յիրաւունս իսկ արդ իմ թողից լըքից ըզկղզի
Ութ անկասկած իմաստունն եւ այր ազատ մօրանան,
Եւ խընդրեցից «հուն Պաշխար; Հեռի ու ի ծով բացական:

Թ

ԱԼգուցէ քաջ սիրելով սիրեցի ես զայն տեղիս Եւ արդ «օտար աշխարՀի կայցէ թողուլ զիմնըշխար. Սակայն առ նոյն վերըստին թող արասցէ դարձ Հոգիս, (ԹԷ Հոգի զերծ ի Հողոյն կարէ ընտրելիւր տաճար)։ Ալես [գոյն՝ անմոռաց կալ ի ժուչ ազգակցաց՝ խառնեալզօդեմընդ բարբառ որով վարին Հայրենիք։ Բայց թէ յանձուկ տարփ վարեն զիս անդրագոյնս իղձք սնոտիք, Թէ չզգ բաղդին եւ Համբաւս աճեալ փոյթ՝ փոյթ եւ խամրի, ԹԷ ԺաննըշUBգերեցայց մոռացութեան խաւարի,

X

My name from out the temple where the dead
Are honour'd by the nations let it be
And light the laurels on a loftier head!
And be the Spartan's epitaph on me —

Sparta hath many a worthier son than he ».
Meantime I seek no sympathies, oor need;
The thorns which I have reap'd are of the tree

I planted : they have torn me, and I bleed:
I should have known what fruit would spring from such a seed.

XI

The spouseless Adriatic mouras her lord ;
And, anoual marriage now no more renew'd,
The Bucentaur lies rotting unrestored,
Neglected garment of her widowhood !
St. Mark yet sees his lion where he stood,
Stand, but in mockery of his wither'd power,
Over the proud Place where an Emperor sued,

And monarchs gazed and envied in the hour
When Venice was a queen with an unequall'd dower.

XII

The Suabian sued, and now the Austrian reigns -
An Emperor tramples where an Emperor knelt;
Kingdoms are shrunk to provinces, and chains
Clank over sceptred cities; nations melt
From power's high pinnacle, when they have felt
The sunshine for a while, and dowoward go
Like lauwine loosen 'd from the mountain's belt ;

Oh for one hour of blind old Dandolo!
Th’octogenarian chiel, Byzantium's conquering foe.

[ocr errors]

Եւ թէ զանունս իմ Հերքեն ի տաճարէն այն ի բաց Ուր պատուեն ազգք եւ ազինք ըզմեռելոց յիշատակ,.. ից՝...եւ թող դափնի պսակ դիցի վեՀից ճակատաց Արձանագիր ըսպարտեան շատ լիցի յիմ տապանակԹԷ՝ « Սպարտայ են են որդիք ժանաւորք քան ըզսա Չեմ Հետամուտ Համակիր սիթոյ այլոց ու ոչ կարօտ. իմ ձեռատունկ ծառոյն տուրք է ինձ փըշոցս այս նարօտ,

նոցանէն խոցոտեալ աՀա կաթեմես զարիւնց. Ոչ մարկանել անդ ըզսերմն՝ Էր պարտ Ֆիշելեւ զարդիւնս։

[ocr errors]

ԺԱ

Այրիացեալն Ադրիա լալով արդ լայ զամուսին 9. Ոչ եւս ամաց յամս Հանդէսք իւր կատարին Հարսանեաց , Եւ Եզնացլիկ ճըմեկեր անկեալդընի Ժամային, Իբրեւ անպէտ պաճուճանք այրիութեան երեսաց։ ԱԼԳիտէ ցարդ Սուրբ Մարկոս զառիւծն ուր կայրն իսկ դա. վկայ , այLծառաջ նշաւակի Տարըստութեան կապտել [ռաջ : ի Հրապարակ անդր՝ ուր գայր ինքնակալուուխտ ողոքոյ

արքայք պըլնուին ընդ վենետիկ նախանձ, Յորժամ բազմէրըն Դրշխոյ պըճնեալի պռոյգ մեծագանձ:

10

Որ եւ

Սաարեանն եւ երբեմն աղերսէր. արդ իշխէ տէրն Արեգան Ուր ծունր ասէր ինքնակալ, արդ ինքնակալդոփէ անդ : Արքայութիւնք խոնարՀեալք կացին ի մարղս աննըշան , Քաղքանի վարչակիր շըղթայակապ Ի կաշկանդ • Հալեալ ազանց ի կատարս անդ զօրութեանց վերնածայր Այն ինչ ազդեալք յարեւուն ճառագայթից փառապանծ, Ու աՀա ասորին իբրեւ ձեան Հրոսակք ընդ կուշտըս լերանց ։ Ո՛չ, ո՛ զմի տայր ժամ՝ եւեթ ըզՏանտոլՍ 2 զաչացուին ութսունամեայ գոռ վարչի եւ Բիւզանդեայ յաղթողին ։

« ПредыдущаяПродолжить »