Изображения страниц
PDF
EPUB

CLXXIX

Roll on, thou deep and dark blue Ocean roll!
Ten thousand fleets sweep over thee in vain;
Man marks the earth with ruin - his control
Stops with the shore; upon the watery plain
The wrecks are all thy deed, nor doth remain
A shadow of man's ravage, save his own,
When, for a moment, like a drop of rain,

He sinks into thy depths with bubbling groan, Without a grave, unknell'd, uncoffin'd, and unknown.

CLXXX

His steps are not upon thy paths, – thy fields
Are not a spoil for him, - thou dost arise
And shake him from thee; the vile strength he wields
For earth 's destruction thou dost all despise,
Spurning him from thy bosom to the skies
And send’st him, shivering in thy playful spray
And howling, to his Gods, where haply lies

His petty hope in some near port or bay,
And dashest him again to earth: — there let him lay .

CLXXXI

The armaments which thunderstrike the walls
Of rock-built cities, bidding nations quake,
And monarchs tremble in their capitals,
The oak leviathans, whose huge ribs make
Their clay creator the vain title take
Of lord of thee, and arbiter of war;
These are thy toys, and, as the snowy flake,

They melt into thy yeast of waves, which mar
Alike the Armada 's pride, or spoils of Trafalgar.

ՃՀԹ

[ocr errors]

Շարժլեաց խորին ովկիան ալեօքըդ թուխ կապուտակ Ջուր ըզմկանամք քովք քարշէն գընան տորմիղք բիւրախումբ. Զաւերածու ձեռացն Հետը ձըգէ մարդ ի ցամաք, ԱԼԴիմակալծովուն եզր արձանանայ նըմին թումբ: ի ջըրեղնըն դաշտի դու միայն գործես խորտակմունս, Ձիք անդ մարդունիչ քանդիչ, բայց մի եւեԹ , ինքն ինքնին. Յորժամ առ վայր մի Հանգոյն իմըն կայլակն անձրեւին ՎիԺԷ ճողփմամբ ի քոյին դանդընդախոր Ժորձանոտ Անդաբաղանպատան անչաց անսուգ ու անծանոթ:

[ocr errors]

Ոչ ձըգեսցեն ոտք մարդոյ կընիքս ի քոյդ ասպարէս, Եւ ոչտարցինա զկապուտ քոյր Հովտաց յաւարի։ Դու ամբարձեալ վերասցիս ու ի բաց ըզնա Հերքեսցես՝ Հենգնեալզուժով, ապիկար՝ որովհըղորդ տայ երկրի, Անդընդամուղ դու տրոփմամբ ըզնա ձըգեալընդ երկինս Եւ ջախջախեալ խաղալիկ տաս ծըփանացդ աչագին, Մինչնա դեռ դից իր մաղթէ, եւ առ օճան վըտանգին Հուպ նաւակայս ինչ կամ խորը դուզնաքեայ տալժըտէ զբաղը, Եւ դու վարեալարկանես ի ցամաք : թող կացցէ անդ :

[ocr errors]
[ocr errors]

Որմնախարխար մենքենայք որձաքարից դըղեկաց Սարսեցուցիչքն այն ազանց բախմամբ թընդից շանթաթափ Դորդուեցուցիչք արքայից Ֆիշխանանիստ քաղաքաց , Կիսաֆասակ կաղնԷկուռ եւ լայնակողնաւա

սափայտք Յոր պանծացեալմեծամիտ Հաստիչք նոցուն կաւեղէնք՝ կոչեն զանձինս ծովիչիսանս եւ յաղթութեանց մարտադիրն , Դոքա զբօսանք են առ քեւ, եւ իբրեւ ձեան ծուէնք ցիրք Հալին յալեաց քոց փրկուրս, այնք՝ որ եղենն ոտընչար Յոխորտակեալ։ Արադայ 96 եւ ներշխարաց Տրամաչկար 07:

CLXXXII

Thy shores are empires, changed in all save thee
Assyria, Greece, Rome, Carthage, what are they?
Thy waters wash'd them while they were free,
And many a tyrant since; their shores obey
The stranger, slave, or savage; their decay
Has dried up realms to deserts : not so thou;
Unchangeable, save to thy wild waves' play-

Time writes no wrinkle on thine azure brow-
Such as creation's dawn beheld, thou rollest now.

CLXXXIII

Thou glorious mirror, where the Almighty 's form
Glasses itself in tempests; in all time,
Calm or convulsed — in breeze, or gale, or storm,
Icing the pole, or in the torrid clime
Dark-heaving; boundless, endless, and sublime
The image of Eternity — the throne
Of the Invisible; even from out thy slime

The monsters of the deep are made ; each zone Obeys thee; thou goest forth, dread, fathomless, alone.

CLXXXIV

And I have loved thee, Ocean! and my joy
of youthful sports was on thy breast to be
Borne, like thy bubbles, onward : from a boy
I wanton’d with thy breakers they to me
Were a delight; and if the freshening sea
Made them a terror 't was a pleasing fear,
For I was as it were a child of thee,

And trusted to thy billows far and near,
And laid my hand upon thy mane -- as I do here.

[ocr errors]
[ocr errors]

Ակունքդ այդ՝ են պետութիւն, փոխեալ Համայն ի քէն զատ. Ասորեստան ու Ելլադա, Հռովմ, կարքեդով , ուր են արդ : Ջուրք քո զնոսա մաշէին, մինչդեռ կային դեռ ազատ, Որպէս յետոյ արկին անդ բըռնաւորաց ձեռք աղարտ: Ափունքն այն խուժք եւ սըտրուկք նըւաճեցան յօտարաց Անկմամբ նոցին՝ պետութիւնք «ամայիս կորդ փոխեցան ։ Դու ոչ այդպէս. կաս մընաս նոյն , բաց յալեացըդ դրուժան, կապոյտ դիմեաց քոց չածէ Տիրըս ծընգեալս՝ ամանակ: բր յայգու անդ ստեղծման քում՝ Հոսես

եւ

արդ նոյնգունակ։

[ocr errors]
[ocr errors]

299

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

ՈՎՀրաշափառ Հայելի , յոր բարձրելոյն իսկ ինքնին
կերպարանի երեւոյթ՝ ի յոյզ ծըփանց մըրըրկաց:
Դու Հանապազ՝ թէ քստմնեալ եւ Հողմաբար , թէ լըռին ,
Ի սիք ու ի բուք ի սաէմանս սառնասուզակ բեւեռաց
Եւ ընդ թօնուտ արջնաթոր այրեցածին խորշակաւ,
Անեզը անՀուն եւ վըսեմ յաւերժութեան ես պատկեր •
Գագաւորակ անտեսին . ինոյն Հիւթոյ քումտարեր՝
Ջեռունք վըՀիդ Հաստեցան, երկիրս ամէն քեզ պակաս,
Եւ դու սիդաս խաղաս սոնք անՀետազօտ մենափառ.

[ocr errors]
[ocr errors]

Էր եւ ես խանդակաթ ի սէր քոյին՝ ովկէան ,
Եւ ըզբօսանք մանկութեան իմոյ եղեն՝ քո ալիք ,
ՍաՀիւգընալի նոսին պըղպըջակաց քոց նըման .
Տըղայ տիոցս՝ ափնակոծ կոչակքդ էին խաղալինք։
Նրքին ինձ Հեշտք եւ Հաճոյք - ցըրտասարսուռ եւ ԹԷ ծով
Արկանէր աինչ նոքօք, էր եւ երկեղն այն քաղցրիկ։
Քանզի նըման իսկ նոցին՝ Էր եւ ես քո ուստրիա.
Յանձն ի ծըփանքըդ եղեալ եւ ի մօտոյ եւ Հեռուստ,
Եւ իբր այժմուս՝ գըգուէին ձեռք իմ՝ ըզբաչ քո Հարուսյո :

« ПредыдущаяПродолжить »