L. Annaei Senecae Opera, Том 2

Лицевая обложка
sumptibus librariae Weidmannianae, 1843
 

Отзывы - Написать отзыв

Не удалось найти ни одного отзыва.

Избранные страницы

Другие издания - Просмотреть все

Популярные отрывки

Стр. 461 - ... quicquam ergo pulchrius hac consuetudine excutiendi totum diem? qualis ille somnus post recognitionem sui sequitur quam tranquillus, quam altus ac liber, cum aut laudatus est animus aut admonitus et speculator sui censorque secretus cognovit de moribus suis!
Стр. 175 - Malo uiro beneficium nemo dare potest. Bonus beneficium reddit, malus non accipit ; quod si est, née bonus quisquam ingratus est née malus. Ita ingratus in rerum natura est nemo. Et hoc inane.
Стр. 297 - Nam ceteris misereri eius nefas sit, qui caedibus ac rapinis potentiam exercuit, qui suspecta sibi cuncta reddidit tarn externa quam domestica, cum arma metuat, ad arma confugiens, non amicorum fidei credens, non pietati liberorum ; qui, ubi circumspexit, quaeque fecit quaeque facturus est, et conscientiam suam plenam sceleribus ac tormentis adaperuit, saepe mortem timet, saepius optat, 4 invisior sibi quam servientibus.
Стр. 324 - Ergo non miserebitur sapiens, sed succurret, sed proderit, in commune auxilium natus ac publicum bonum , ex quo dabit cuique partem: etiam ad calamitosos, pro portione, improbandos et emendandos bonitatem suam permittet.
Стр. 130 - Quomodo nulla 2 lex amare parentes, indulgere liberis iubet (supervacuum est enim, in quod imus, inpelli), quemadmodum nemo in amorem sui cohortandus est, quem adeo, dum nascitur, trahit, ita ne ad hoc quidem, ut honesta 25 per se petat; placent suapte natura, adeoque gratiosa virtus est, ut insitum sit etiam malis probare meliora.
Стр. 413 - Quibusdam, ut ait Sextius, iratis profuit aspexisse speculum ; perturbavit illos tanta mutatio sui ; velut in rem praesentem adducti non agnoverunt se. Et quantulum ex vera deformitate imago ilia 2 speculo repercussa reddebat ? Animus si ostendi et si in ulla materia perlucere posset, intuentis nos confunderet ater maculosusque et aestuans et distortus et tumidus.
Стр. 51 - ... think the king was right; for the situation is intolerable that a man should ask for money when he despises it. Your Cynic has a declared hatred of money ; he has published this sentiment, he has chosen this role — now he must play it. It is most unfair for him to obtain money while he quirere. Adspicienda ergo non minus sua cuique persona est quam eius, de quo iuvando quis cogitat. 3 Volo Chrysippi nostri uti similitudine de pilae lusu, quam cadere non est dubium aut mittentis vitio aut excipientis...
Стр. 189 - Causam dicebat apud divum Julium ex veteranis quidam paulo violentior adversus vicinos suos, et causa premebatur. 'Meministi,' inquit, • Imperator, in Hispania talum extorsisse circa Sucronem ?' Cum Caesar meminisse se dixisset,
Стр. 282 - Ule est enim vinculum, per quod res publica cohaeret, ille spiritus vitalis, quem haec tot milia trahunt nihil ipsa per se futura nisi onus et praeda, si mens illa imperii subtrahatur.
Стр. 447 - ... ut dixi, Caesar patienter, ne eo quidem motus, quod laudibus suis rebusque gestis manus attulerat; numquam cum hospite inimici sui questus est. hoc dumtaxat Pollioni Asinio dixit: d"t¡Qiorco<p£lg; paranti dein- 8 de excusationem opstitit et 'fruere' inquit 'mi Pollio, 25 fruerel' et cum РоШо diceret: 'si iubes, Caesar, statim illi domo mea interdicam', 'hoc me' inquit 'putas facturxun, cum ego vos in gratiam reduxerim?

Библиографические данные