Изображения страниц
PDF

esse ; neque aliud quidquam voluit Syncellus.Ter- \ tva xa! auTo; fijjta; 6t*ou.evti; saepe etiam suam ex

tius pro Clemenlina testis est Irenaeus, itidem et

pro Ignatianis; sed Irena-us pluribus quam tri

ginta.iino pene quadraginta anuis ab illius quam

a nostrarum scriptione remotior fuit. Quartus pro

Clemente Romano testis est Clemens Alexandrinus,

qui post moitem Commodi scripsit, cenlum et vi

ginli ad ininimum annis postquam edita creditur

epistola Cleraentina. At a martyrio Ignatii tot

anni non eflluxerant, cum Origenes Clementis dis

eipulus, luculentissimuin illi testimonium pr.-e

buit, Homiliis in Lucam, quas scripsit juvenis,

teste Hieronymo, ante viriiem artalem, hoc estsub

Severo vel Caracalla, cum esset 20 pene annis

editioni Ignatianoj aetate propinquior, quam fuerat

[ocr errors]
[ocr errors]

ffidificationem Uei quos in fide est.» Haac de testimouio S. Polycarpi, ex quo patet, quanta cum ratione asseramus, illius aetate epistolas quasdefendimus exstitisse. Eusebius etiam duos generales epistolarum characteras notat, de traditione apostolica, el haoresibus aevi Ignatiani, quibus noslra* optimerespondent; quod hic monendum tantum duxi, nec ulterius urgendum; quod Eusebium epistolas nostras vidisse alque descripsisse vel ipsi adversarii fateantur.

Nec tantum testimonia quae Ignatiana generatim et universe dcscribunt, epistolis hiscc apprime congruunt, sed et ea quaB particulatim a testibus productis ex Ignalio sunt excerpta et in ipsorum libros sub ejus nomine transcripta, in codice noslro tolidem fere verbis reperiuntur; ut ex accurata collatione singulorum testimoniorum quaa attulimus cum Mediceo codiceplanissime apparebit. Cum autem omnes senlenlise a veteribus particulatim transcripta*. antequam alia* epistohe conficlae, aut liae ipsae interpolataa sunt, ex nostro codice desumptae appareaut; cumque postea nutium testimonium vel ex fictis, vel ex assumeutis catalogo nostro adhibuerimus, eosque testes tantummodo citaverimus, qui anliquis, veris, et puris epistolis utebantur ■ non potest non hoec teslium indeficiens successio summam epistolis nostris fidem, quod ad externum argumentum atlinet, conciliare. Illi enim ipsi, qui de germanitate septem epistolariim ab Eusebio memoratarum dubitabant, banc potis

nus nostras in eo suavem fidei spiritum agnoscat. fj simum rationem allerebant, quod verba Athanasii

Theodoreti aliorumque veterum m iisdem, prout

[ocr errors]

tunc etiam Grsece, sed interpolata*, exstabant, non comparerent; ut ex iis constat, quae in Proirmio latius disscruntur. Atqui Catalogum testium a nobis confectum inspiciet, omnia testimonii a veteribus excerpla in epistolis nostris, ab omni assumento liberis, iisdem fere verbis diserte contineri reperiet. iSeque vero ullum de industria praetermisimus, pra;ter unicum illud S. Hieronymi, 1, iu, « Adversus Pelagianos: Ignatius vir apostolicus ct martyr scribit audacler: • Elegit Dominus apo* stolos, qui superomnes homines peccatores erant.»

Constat euim eum in hac sententia citanda me- A illa quae adduximus testimonia et quae postea di

moriam fefelisse, et Ignaliura pro Barnaba posuisse; incujus epistola quara nunc habemus, ea rerba exstant; et ex quo Origenes ante Hieronymumeadem produxerat.Posuit itaque Hieronymus knatium pro Barnaba, ut alibi Clemens Alexandrinus Barnabam proClemente. Cum igitur orania testimouia priorum saeculorum, ex S. Ignalio parliculatim excerpta, inde libris veterum Patrum, lanquam tot flores, sparsa; curaque post has epistolascorruptasaliasqueconfictas, tot tamenetiam ei puris adducta, in his epistolis totidem fere verbis compareant. jure ac merito easdem eidem S. Ignatio, cui ilii omnes tribuerunt, ascribendas contendimus.

cenda sunt clare evincunt; nam alto silentio condemnari non possunt, quae ab initio receptae atque summopere laudatae sunt; et an S. Ignatii revera genuinae essent, nemo veterum, nemo recentiorum dubitasse se diserte dixit: nemo spurias et commentitias fuissesnspicatusest,antequamprimo aliqua) Latine sunt impressau veteribus piorsusincognitae, alim etiam Latine tantum prirno, dein Graoce, sed cum aliis junctae, qua; recentioribus tantum Grascis agnitae sunt, illreque ipsae, a veteribusprobata», nonuisi mullis assumentis contaminataB apparerent. Cum igitur jam tandem antiquissimao Ignatii epislolae a sequioribus sint discriminatae atque disjunctae, ab assumentis atque cor

Denique hinc etiam argumentum ad asserendas u ruptelis liberatae, nitojique pristino restitutae, sinem epistolarum quas defendimus, per ducentos A pares habeas. Sed ecce auctores hi, quotquot sunt, post Ignalii mortem annos meminisse, et inde concludit, ab Ignatio non fuisse conscriptas.

S. lgnatio has epistolas non leve elicimus, quod nulla velusliorurolemporum aetatem prsa se ferentia jim scripta exBtent; de quorum veris auctoribus aut hoc aut priore saaculo ulla cum ratione dubitatum est.quin aut a veteribus non fuerint omnino agnita, aut si forte ab aliquibus agnita sint, de iisdem tamen in Ecclesia Dei ab aliis aut dubitatum aut disputatum fuerit. S. Glementis apistolam secundam nonejusdem auctoris esse cum prima rolunt viri docti, licet utraque in Canonibus apostolicis pariter probetur, et ab Epiphanio aliisque sgnoscatur. At hoc primo indicavit Eusebius, dein Hieronymus etPhotius. Dionysii Areopagitas libros male tanto viro ascriptos, et sub ejus nomine fictos jam plurimi contendunt, atque inter eos malime Dallaeus. Sed hos ipsos prius, ob testimonio-" rum defectnm, rejecit cum suis Hypatius ; et post eum multi, etiam ob materiam, Areopagitae esse ne^arunt, ut ostendunt Maximus et Theodorus, qui eosdem infeliciter defendere conati sunt. Heimaj 1'astorem universi hac «tale fere condemnant; idem mulli Origenis mvo, ipso teste, fecerunt, ut et Tcrtulliani; et si verum esset, quod Latini postea tradiderunt, librura eum a Pii pontificisfratre scriptum fuisse, esset sine controversia ?cpposilitius. Prochori libellus De vita S. Joannis haud imuierito rejicitur, ut et Uistoria apostolica Abdi» Babylonii.quem post Hegesippuin scripsisse observat Gerardus Vossius, addere poluit et post Rufflnum, nam verba Hegesippi apud Abdiam ex Ruffini translatione sunt transcripta. Sed deutro- D qu« altum apud veteres silenlium. Passio S. An'Ireas apresbyteris etdiaconis Ecclesiarum Achaiae, ut volunt, scripta adhuc controvertitur, sed tam antiqui maximeque venerandi monnmenti, si verurn esset, nemo veterum meminit, neque unle fin?m octavi saeculi a quopiam memoratur. Reliqua rtam quae vetustatem summam prse se ferunt wipla, et hoe. vel praecedente saeculo, viris dottii spuria videntur ; vel alto atque diuturno velerum silenlio darnnantur, vel a veterum nliquibus, diu ante nostra tempora, rejecta, aut saltem in fabinm vocala sunt. At de Ignatii epistolis neutrum horum dici posse

mulque cumulatissimis uniuscujusque sreculi testimoniis contirmatoe, neque quisquam veterum appareat, qui de earum suppositione quidquam hariolatus sit; nulla ratio vel excogitari potest, ob quara earum veneranda anliquitas et auctoritas debila in dubium sit revocanda ; aut si ulla excogitari possit, ea ex ipsa epistolarum materia elici debet, quam in sequenti dissertatione ab orani suspicione liberabimus: hac interim justissiraa praesumptione contenti, tot vetustissimos doclissimosque Patres cum sequacibus in Ignatianis non errassse, qui lanto consensu in nullo alio celebri et antiquo ecclesiastico scripto hos fefellisse hactenus deprehensi sunt.

CAPUT IV.

Argumenlum advertariorum a testimoniis adversus lgnatiana expunpilur. Stichometriam non esse Nicephori patriarchte. Et Nicephorum et Anastasium Jgnatii epistolas admisisse. Stichometrice auctorem non eondemnare Ignatii epistolas. Defensio responsionis Hammondi. Non probari suppositionem ex nudo titulo apocryphorum. Non ex reliquis qui cum Jgnatio nvmerantur. De Ilermcc Pastore veteris Ecclesite judicium. Vonsensus Nccephori et Gelasii frustra obtenditur. Decretum sub (lelasii nomine editum ipsius esse non videtur. Defensio Usserii ab objectionibus DcUlcei vindicatur. Responsio nostra illis Hammondi el Usserii supperaddita. Jn Stichometria sub Jgnalii nomine uon eputolas,scd AiSa^v intelligi. De indieulis ; itemque de didascaliis, et Constitution ibus apostolicis brevis dissertatio.

Ut hoc externum argumentum a testimoniispetitum vim eam qua pollet obtincat, et illibatum conservetur, haud meliori methodo uti me posse sentio, quam si ea omnia, qua> adversarius ad ipsum labefactandum excogitavit, porro examinanda proponam. Observo autem ea ad tria capila commode reduci, et in hunc ordinem luculenter redigi pdsse. Primo, ille etiam testimoniaadducit. quibus suam de SUppbsitione epistolarum sententiam confirniet. Secundo, testes nostros, ab Hammondo prius adductos, vetustissimos praecipue.rejicit; aut invalidumplaneeorum testimonlumredderesigillatim couatur. Tertio, Urgumentum a testimbnio negativum fabricatus est, qua probare nititur, nemi

Incipio a testibus abadversario contra nostrorum aciem miro modo productis, vel potius subductis. Illos enim.nnontam ad constituendam sententiam, quam ad depellendam invidiam »adduxisse se fatetur in eum, scilicet, flnem, ut probet Salmasium et Blondellum non fuisse primos, qui has epistolas conlictas putarent. Quisquis enim auclor Stichometrix, quam adducit, fu.it diu ante Salmasium et Dlondellum vixit. Opponit igitur Stichometriam Hammondo, prorsus iuconcinne. <• Hujus vero, inguii,Exr/oiisxpfac; auctoritas cur non tanli apud nos essedebeat.quantisuam viri doctissimi esse cupiunt non video. » At si qua sit iilius Stichometrix aucto- •. ritas, ea non Hammondo, sed Patribus opponenda fuit, ab Hammondo contra Salmasium et Blondellum produclis, Polycarpo,lren<i)o, Origeni, vel saltem Eusebio, Atlianasio,Basilio,Chrysostomo, Hieronymo, Theodoreto, Gelasio, aliisque : uon enim qua-rilur, an Sticlwmetrise auctoritati prajferenda sit auctoritas Hammondi.sedutri potiuscredendum sit, Salmasio sola Stichometria armato, an Hamrnondo SS.Patrum, et omnium saeculorum testimoniis stipato. Nimis igitur subdole hoc testimonium adducit Dallams, ad depellendam invidiam tantum, quo postea ad confirmandam sententiam suam sav pissime ulitur : et quam inflrmum sit cum probe conscius esset, ila omnino proposuit, ul nescias, utrum pro argumento haberi voluerit, necne. Si tilulum capitis quarti.quinti, et reliquorum inspi- G ciamus, argumentum est primum ; si caput quintumspcetemus.nullum est; ibi enim primumaliud, a silentio scriptorum ecclesiasticorum ante Eusebium ducitur. Seraper tamen postea argumentura hoc sivc primuin, sive nullum, maximi facit, et ubique fere inculcat. Ac revera si hoc argumentum sive primum, sive nullum, illi eripialur, reliqua plane, qua; nos spectant, nulla erunt.

Audiamus igitur adversarii testes non sine pompa productos.« Ecce auctores habemus, inquit, etmultisante nos saxulis denatos,etab omnicontra hierarchiam suspicione semotos, qui omnia Ignatii scripta rotunde ac sine ulla haesitatione ad apocrypharelegarunt in Stichometria Georgio Syncello in

omnia lgnalii scripta ad apocrypha relegarunt. Pro unico scriplore, nescio quo, auctores nescio quot Syncello prajfixos ; et ubi nudum lgnatii nomen scriptum est, omnia ejus scripta legi vult vir docctissimus.

Ut autera majorem Slichometrise sua jamjam producendaj auctoritatem conciliet.gravem querelamprius instituit, quod lam iwmerito viri docti de Salmasii fide dubilaverint, quem editio Nicephori Paritina abomni suspicione liberavit.Quinam aulem sunt ex nostris partibus viri docti, qui de Salmasii fide tam immerito dubitarunt? Certe Usserius Stichomctriam, quam Georgii Syncelli et Theoplianis operi prrefuam in antiquissimo exemplari se invenissc narrat cl. Salmasius, non diversam esse ab ea,quam iuter Pelri Pilhrei opuscula Graece et Laline habemus editam, existimare se professus est. Quod non est hominis Salmasii fidem elevanlis, sed potius conlirmantis, et sua conjectura suffulcienlis; quam non minus quam Salmasii fldem Editio Parisina postea confumavit. Hammondus eliam de auctoritate Stichometruv nullam sibi cum Salmasio litem fore professus esl, illamque a Walone laudaniqueab Indiculo a Pilhseo edito non procul abesse recte colligi, vel ex titulo Georgii asseruit.Non agitur de flde Salmasii Hammondus rnagis quam Usserius dubitavit: aSio-Tioxov axijrojAtxpsav eam vocat mcritissime, quia ipsam ita Salmasius produxerat.neque ei ullum auctorem assignaverat. Produxerat earn ex ms. codice, tanquam sibi soli viso, nulla auctoris Slichometria; mentione facta; de tenebris igitur conqueritur Hammondus haud immerito ; vix enim credibile fuit, voluisse quemquam Stichometriam in mss. latitantem, et incerti tituli, testem citare, cuin eadem in raaxiraa luce, et sub speciosissirao titulo, non tantum aucloris, sed etiam interpretisponeretur.Edideratenimeam Graice ad Eusebii sui calcem Josephus Scaliger, Clironologioe Nicephori patriarchas Constantinopolitani suffixam : ediderat eamdem sub ipsiusNicephori nomine ex veleri codice Carpensi Petrus Pithreus, cum Anastasii Nicephoro supparis Latina interpretatione, quam nos postea interCriticossa. cros edendam curavimus. Monuerat Joannes Seldenus, libro De successione in pontificatum llebrseo

libroantiquissimopra3fixa».Quffisote,virdoctissime D rum, NicephoriChronographiam ms. exstare in Bi

quot auctores habes in illa Stichometria Syncello
praefixa? ostendas numerum. edic nomina. An ita
numeras, quemadmodum ille apud Plautum?

Quot erunt? Ego, et Menxchmus, et Parasitus.
Jam isli sunt decem : nam Parasitus
Octo hominum officio fungitur.

Stichometria, quam vis Syncello prrefixam, aut nullum certum auctorem habet, aut unicum certe. An Nicephorura tuum, si modo is sit, cum Ignatio tuo epistolico bicorporem, aut tricorporem facis? Certe in multo plures dividi oportet istum incerti laris homuncionem, ut testes nostris vel numero

bliotheca Londinensi collegii Sionensis, cui hanc etiam Stichometriam suffixam esse testamur. Non poluit itaque non mirari Hammondus, si hrec tam publice nota ex nescio qua officina produceret Salmasius.

Interim de Stichometrix auctoritate litem non movit Salmasio vir doctus: suspicionem tantum parenthesi inseruit; quae quidem post splendidam illam editionem Parisinam hreret altius: et consultius omnino fecisset Dallreus, si eam nunquam nominasset, aut saltem in ea triumphare adeo visus non fuisset.Ita enim loquitur: Viri docti Zxise dixit.Quid hoc ad Stichometriam quam operi suo _ gamus S. Ignatii epistolas quas defendimus sup

Xojistpkv aSeViroTov «vocant.Editio Nicephoro vindicat.araplissimo virojprimaBinorientesedisantistiti, scriptorigravissimoatque eloquentissimo, et liberalissimis Photii laudibusornato.Hujusenimipsius Nicephori est illa STiY/jfieTpla, non alterius cujusquam recentioris : idque solide et fuse demonstrat eraditissimus Goar ; quem adeat, si quis adhuc dubitet »Nonjam de Salmasii.sed Dall.fi fide quwritur. Quidenim?an eruditissimus Goar hoc soliiledemons(r«(?neutiquam : an fase?nequaquam:an omnino demonstrat ? nullo modo : an id nude dicit.autaffirmat ? minime gentium. Imo vero id dicit, quod est Dallai assertioni plane contrarium ; ad prima enim verba 2r.iyopet?l*s hsBC diserte adnotat: « Canonicussacrorum librorum laterculus, ad Chronographiamnihil speclans. librarii Ttapepyov judicatur. » Teste igitur eruditissimo Goar, Stichometria a Salmasio producta, Hammondo objecta, a Dallaeo defensa.non est Nicephori patriarchae opus,sed librarii r.iptp-^ov. Fidem igitur in Dallaso requirimus, Salmasii non tantum fldem sed et modestiam laudamus, qui Stichometriam aSeo-TcoTov tradidit, Nice phori nomen non apposuit, ad Scaligeri etPithffli editiones nos non ablegavit, quod eam Nicephoro minime tribuendam putaret.

Sed post eruditissimi Goar infelix testimonium: Enfi6i.inquit, «majorem omni exceptione testem, Anastasium Bibliothecarium,hominemnonisaeculi, Mcephori supparem.Is enim in praefatione Historiaeecclesiasticse : « Huic sane,ingui(,operi ratum duxi B. Nicephori Constantinopolitani episcopi Chronographiam praeponere.» » Quaeriturde Stichometria, respondet Dallaeus de Chronographia, ad quam illa nullo modo spectat.HujusautemChronographiaspars ullimaest, inquit, illaa nobis /audataStichometria, wnque editio Anastasii exhibet in calce Hislorix.At quomodo, quaeso, Stichometria pars est Chronograptiiae, quaa ab ea toto ccelo distat? Assuta est illi qnidem in eodicibus Graecis, sed non magis ipsa pars est Chronographiae.quam Chronographia pars est Slichometrise. Apud Anastasiura autem ne quidem Chronographiac est adjuncta.sed in calce Historin? Anastasianao, patriarcharum indiculo subjnncta.Anastasius de Niccphori Chronologia loquilur. quam operi suo proposuisse (vel praeposuisse)

A dera subjungit, sed Nicephori esse non affirmat; eamque duo mss. vetustissimi Graeci Oxoniensis atque Londinensis non agnoscunt. Indiculum regum etsarerdotum Anastasius cum sequentibus post Hisloriam suarn sine nomineNicephori posuit.quem ms. Oxoniensis non habet; Stichometrtam denique Indiculo palriarcharum, nulla Nicephori mentione facta, subjungit; eamque Stichometriam ms. Oxoniensisnonagnoscit.In totaigitur hac farraginenihil unquam a quopiam Nicephoro tributum est.praeter Chronologiam ab Adamo ad Theophilum : de qua tamenadhuc haud immeritodubitari potest.quidquid Goar, quem doctissimum appellat Dallaeus.dixerit. Ad rem ipsam quod attinet, asserirausnequeNicephorura patriarchara, neque Anastasium Biblio

g thecarium.ne Stichometrim quidem auctorem,quisquis est.unquam tradidisse epistolas Ignatii, quas nos defendimus, fuisse supposititias. Nicephori effatum est in epistola ad Leonem papam Romanum de receptis SS. Patrum operibus: HavTtovTtov exxplTtov xal jjtaxapltov Uaxiptuv Ta Te 8(if (iaTa xat TcovTjfiaTaaaTta£opat,<oc StoaaxaXtav aveTtiXrjTtTov xat atoTTjplac 6E|jtsXtov xal ouc f, xaOoXtxfj 'ExxXr,a!a TcpoaiETat duoSey^oixat, xai oGc OTCOTpeTteTat aico<JTp£mo(jtat. «Omniura electorumbeatorumquePatrum dogmata et opuscula,utqusB abomni reprehensionealienam doctrinam salutisque fundamentum contineant, amplector; et quoscunque Ecclesia catholica recipit.recipio.quoscuuque illa aversatur, rejicio. » At Ignatium inter ixxpiTouc xat (iaxaplouc DaTepac

(] numeratum, et epistolas ejus, tanquam opuscula irreprehensibilem doctrinam continentia,abEcclesia catholica per aliquot ante Nicephorum saecula receptas fuisse, jam ante ostendimus. S. Ignatii igitur epistolasrecepitetamplexus est Nicephorus. Pra3terea,Nicephorum scimus Dionysiana pro veris Areopagitm operibus habuisse, ex disputatione cum Leone Arraeno; idem seusisse certum est Anastasium ex ipsius praefatione ad Dionysiana. At Dionysius S. Ignatii epistolam tam diserte laudat.ut qui verum Dionysium fuisse sensit.aliter de Ignatio senlire nonpolueril; neque quemquam novimus qui Areopagitam defendit.quinidem licet ad angustiasredactus.etiain S. Ignatiumadmiserit. Auctorem etiam Stichomelrise, quisquis est, ne

[merged small][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors]

Itinerarium Thomars, versus 1, 600.

Evangelium secundum Thomam, versus 1, 300.

Doctrina apostolorum, versus 200.

ClementisiV. versus 2, 600.

Ignatii et Polycarpi.

Kx his nego ullo modo probari posse epistolas S. Ignatii Eusebio visas ab auctore Stichometrise pro supposititiis habitas fuisse.Nudum enim hic Ignatii nomen ponitur,neque vel de epistolis.vel de suppositione quidquam afflrraatur.Ut autem id quod volunt prob nt adversarii,necesse estut in huncmodum disputent : Quidquidab auctore Stichometrix ad apocrypha refertur, id ipsius sententia est supposititium. Epistolae Ignatii ab auctore Stichometrix ad apocrypha referuntur. Epistolae igitur Ignatii sunt exscntentia auctoris Stichometrix sup

A tionem Ecclcsiaepertinentemepistolam composuit, quce inter apocryphas Scripluras legitur «Ilarnabas enim epistolam fuissetradit; non ipsisuppositam, autspuriam; ad eedificalionem Ecclesia) perlinuisse asserit; non itaque haareticam putavit; lectam tamen interapocryphas scripturas docet, nec ab Ecclesia repudiatam innuit. Idem in epistola iiO: «Exigitis eniin ut librum Chaldaeo sermone conscriptum ad Latinum stylum traham,librum utique Tobiae.quem Hebraei de catalogo divinarum Scriplurarumsecantes his quaBhagiographa(kge apocrypha) memorant, raanciparunt. » Emendationem hanc cum multa alia, tum verba sequentia satis conflrmant: « Argnuntenim nos Ilebraeorum studia, et imputant nobis contra suum canonem Latinisauri

posititioe. Hujus syllogismi Hammondo nostro ma- n DUS ista transferre.Ei rursus epistola Hl : Apud He

braeos liber Judith inter hagiographa (lege iterum apocrypha) legitur, cujus auctoritas ad roboranda illa.quae in contentionem veniunt minus idonea judicatnr. Chaldaeo tamen sermone conscriptus inter historias computatur.» Quare ex voce nuda apocrypha,nihi\ aliudrecle infertur.ubide lihris canonicis agitur, quam scriptum aliquod esse a canone S. ScripturaB removendum. Extra igitur canonem Novi Testamenti certissime ponitur Ignatius ; neque quidquam aliud ex vi verborura Slichomctriae per necessariam couscquentiam colligi potest.

Quare quod ex Gelasii decreto arripit Daliajus,

plane est a7rpoffo\'ovuaov.Ille enim utriusqueTesta

menli canonem tradit, nullis omnino apocryphis

additis ; imo Veteris Testamenti apocryphis non

"nullis in canonem receptis, aliis cum apocryphis

Novi in ultimum caput rejectis, et inter hasretica

scripta positis. Unde duo facta sunt, primum, ut

apocrypha melioris notae ad Velus Testamentum

periinenlia, sine ulla distinctione, pro canonicis

haberentur (qure labes adhuc canoni Romano ad

haerescit) ; secundum, ut reliqua Veteris etomnia

Novi Testamenti apocrypha cum scriptis haereticis

fictitiis atque damnatis contra Veterum Patrum

senlenliam confunderentur. Iniquissime igitur po

slulatur, ut ex hoc decreto sub nomine Gelasii

edito Slichometriam interpretemur : cum in Sticho

metria.IVori Testamenti apocrypha dicantur, in de

creto tantum apocrypha, sine ulla restrictione ; in

illa postscriptores canonicos, in hoc post omnes

D catholicos ; inilla canonicis, inhoc omnibusscri

ptoribusab Ecclesia probatis opponantur.

Quod autem ex nudo titulo frustra probare conatus est Salmasius, id ex natura librorum qui simul cum Ignatio inter apocryphos numerantur praestare voluil Dallams. Ita enim videtur disputare: Omnes libri qui ab aurtore Stichometrix inter apocryphos numerantur, ab eo tanquam haeretici aut ficti a publica Ecclesiae luce removentur : ergo et epislolae Ignatii. Sed respondeo primo, nullam esse necessitatem consequentiaB. Non enim lev

jorem propositiouem negare, Usserio de minori vi sum est distinguere. Ego neutram ullaratione probari posse contendo.etutramquepariter negandam censeo.ut ne vel umbra argumenti relinquatur.

Primo enim rectissime Hammondus nosler haec Salmasio reposuit : « Nonita vocis istius,a-oxpu<pa, significatio accipienda est, ut statim spurium aut xiSoTjXov aut iJ^uSsiiYpaipov.sequiorisfflvi figmenlum sit, quidquid ubivis inlerapocrypha repositum invenialur. » Nihil hoc effato verius est. FateturDallaous, nou esse eam hujus nominis ex etymi sui ratione vim ; vult tamen « ex usu ecclesiastico,ut qui liber apocryphus dicitur is fere aliquo istorum viti • orum laboret.Fere, » inquit, hoc est aliquanio, vel plerumque, quod nec Hammondo contradicit, nec quidquamprobat.Affirmat apocryphaopponi» apud veteresscriptores libris et divinis et ecclesiasticis, hoc est,omnibuslibris apud Ecclesiamnotis etprobatis,»apud aliquos,scilicet,et aliquando (neminem enimnominatpraeterTertullianumatqueGelasium), quod omnino nihil probat. Quaeritur an sempercx usu ecclesiastico ita sumatur, ut opponatur omnibus libris ab Ecclesia quoquo modo receptis ? Quaerituran quoties aliquod scriptum dicitur Veteris vel NoviTestamentiapocryphum,id statim omnibus ecclesiasticisopponatur.eta tota Ecclesia prospurio et haeretico rejiciatur '? Auctor Stichometrix ita loquitur: « Hoe suntdivinae- Scripturae, quas recipiuntur ab Ecclesia et canonizantur. Etquas sunt apocrjrpha, Veteris Testamenli. Et qua? Novi sunt apocrypha.»Hic nullamentio librorum ecclesiasticorum,putaCypriani, Basilii, Chrysostomi, a quorum consortio IgnatiusetPolycarpusablegarentur; sed Veteris lantum et Novi Testamenti ut a Scripluraecanonerejicerentur. UtS. Hieronymus epistola 106 : « Hicprologus Scripturarum.quasi galeatum principium omnibus libris, quos de Hebraeo vertimus in Latinum. convenire potest : ut scire valeamus quidquid extra hos est, inter apocrypha esse ponendum.»Qui etiam eodem modoloqui censendus in Catologo : « Barnabas unam ad aidifica

(') De significatione lilterarum ),S quae in Grasco teitu exstanl, vide infra col. 109. C. et col. 129, B.

Nota obiter, numeros versuum in Anastasiana versione non seruper Graecotextuiconsonare.Ec. Patb.

« ПредыдущаяПродолжить »