Изображения страниц
PDF
[ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small]

Tilmannointerpreteitaieddas,«recreor inepiscopo ° scriptam confltetur; licet ea sententia de scriptis

[ocr errors]

Ignatii a tota Ecclesia recepta ipsius sententia; de Areopagiticis plane repugnaret, eumque ad miras angustias, et effugia tanto viro prorsus indigna redigeret.Nunc enim Ignatium martyrem facit antc Domitianum : quod si verum esset, objectio Dionysianis facta porsus evanesceret. Sed cum omnes scirent eum sub Trajano martyrium subiisse.agnosceretque ipse scriptas fuisse sub Onesimo, Timo thei successore,cum Dionysiana Timotheo dedicata sint; respondit, ut potuit, primo. verba Ignatii non fuisse ab ipso Dionysio scripla, sed ab aliquo studioso postea inserla; secundo, quia hoc gratis diclum esse videatur, verba illa : «Amor meus crucifixus est,» saspius fuisse ab Ignatio tum in ser

stola ad Philadelphenses leguntur. XpTj ouv aveu D mone tum in scriptis usurpata hariolatur, Diony

siumque non ad has epistolas, sed ad alia scripta respexisse, et rationem qualem qualem addit. Tsxu.r]piov Ss to Litj TtpooxsIaOat. TpicfEt Ss ttat, toutiatt 'Pujptatoi;, iXX' aTtXtb;- Tpitpst ce xat 6 fleTo; TYvatto;.«Hujus rei indiciumesse, quodapud Dionysium non addantur illi,ad quos scribit It;natius, scilicet Romani ; sed simpliciter diclum sit: Scribit autem divinus Ignatius. » Aperle igitur testaturMaximus.etiam cum ea confessione nimium premeretur, S. Ignatium epistolas quas habemus sub Onesimo scripsisse, et verba illa : «Amor meus crucifixus est, » in Epistola ad Romanos genuina

[ocr errors]

fuisse scripta. Idem in Locis communibus haec ex /\ Ignatio excerpit: TlXetot Ovts; TeXeia tppoveixt, QeXouotv vap 'ofJiTv euTrsrrTeiv 8e6; Etoiu;o; Ei; T6 itapexsiv. «Qui perfecti estis perfecta sapite ; volentibus enim vobis bene agere Deus paratus est prasbere,» ex Epislola ad Smyrna^os.

Huic adjungo Theodorum presbylerum, Photio in primo codice Bibliothecre suae memoralum.quoniam eum fuisse Theodorum Raithu Maximi synchronum suspicor : qui librum singularem ex professo composuit, quo ostendere conatus est, licet infeliciter sine dubio, ut et Maximus, germanum esse S, Dionysii Areopagitae opus. et argumentis in contrarium allatis prout potuit respondit, quorum unum, teste Photio, hoc erat : n<jj; |jte[xvr,Tat Tf|; Tou geotpopou 'ivvotiou eirtoroXfj; rj (i!6Xo; ; 6 $ [jlsv yap Atovjoio; Tot; Tujv dtirooToXuJv ev/(x|iaoi yptivo:;, 'lyvaTio; 8'e eirt Tpaiavou Tov 8ta p.apTUp(ou ^OXjjO-ev avu>va, i'; xa:. itpo ppa^u Tr,; TbxeuTf,; TauTTjV ejtiaroXfjV, f^; fj jiJSXo; [ivt^aovsuei, Ypaoit. .Quomodo divinilgnatii epistolam liber ille citat?Dionysius enira apostolorum temporibus floruit,Ignatiusautemsub Trajano martyrii certamen certavit, et paulo ante mortem hanc epistolam quam liber ille citat, conscripsit. »

UaDC autem e Maximo et Theodoro deprompta non sunt duorum tantum hominum nuda testimonia, sed ejusdem saeculi coramuma suffragia. Cum enim priori aevo haeretici auctoritatem Uionysii urgerent, quae quidem nunc acatholicisrejiceretur,nunc reciperetur; hoc demum saeculointer p ipsoscatholicosacriterdisputatum est, an eaopera essent ipsi Areopagitae tribuenda? Qui negabant, hoc inter alia argumento utebantur, auctorem libri De divinis nominibus citasse epistolam Ignatii ad Romanos,hanc autem epistolam subTrajano.paulo ante morteni martyris, scriptam fuisse : eum igitur qui hanc citavit, non fusse Areopagitam. qui cum apostolis vixit et sub Domitiano mortuus est. Qui asserebant, falebantur Ignatii epistolam paulo ante morlem ad Romanos scriptain fuisse, et ad incitas redacti, mira effugia comminiscebantur. Omnes igitur catholici, tum qui Dionysium rejiciebant, tum qui recipiebant, Ignatii' nostri epistolas ut indubitatas agnoscebant.

Octavi saeculi primus testis est Joannes Damascenus, qui circa annum 740 in Syria floruit. Ilic u autem cum SS. Patrum insignes sententias in libros 1'arallelorum congessit, complures ex Ignatio nostro transcripsit. Cardinalis Caraffa codicem Graecum cum Jacobo Billio coramunicavit, quem ille in hunc modum transtulit, 1. i, c. 9 : « Volentibus nobis bene agere, Deus ad largiendum proiuptusest,»ex Epistola ad Smyrnaoos,c.I8.«Pace nihil est praostantius, in qua bellum omne aboletur,»ex Epistola ad Ephesios. 1. n, c. 15. «Facite omnes ut episcopum sequamini.quemadmodumChrislus Patrem;presbyteroruii chorum,utapostolos;diaconos autem vereamininon secusacDeimandatum Nemo

[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

xou; SuaaeSEt; ti); f| ttov apOptov ^pf,ai; (nivtEC Yap outot toutot; eyjjr^aavto) ouScatav tO(jtf,v f, Otaipsaiv erc.voit tf,c evebaeto;.» Quod igitur tertio capile dictum tum ex scriptis evangelicis apostolicisque, tum ex beatis Patribus nostris, Ignatiodeifero, Julio,Athanasio,GregoriisetBasi!io, convincit impios, quod uiticulorum usus(omncs enimhi illisusisunl) nuliam sectionem aut divisionem unilatis subindicat, » satis ostendit se epistolas illas Ignatii pro veris et genuinis habuisse.

Sub initio decimo saeculi Siraeon 6 Aoyooext,;,

qui dictus est Metaphrastes, martyrium S. Ignatii

longa oratione exornavit, Epistolam ad Romanos

aiibvo; f eidem intexuit, Irenaei etiam et Polycarpi testi

monia protulit.

Undecimo saeculo assignandum puto auctorem JLocorum comniunium mss. in Bibliotheca Oxoniengi, qui sententiam illara, xiXetot 6'vte; tiXeia tppovettE, ex Epistola ad Smyrnasos citat.Circa mediura hujus steculiGervinus abbas.interXXXVl volumina in Bibliotheca abbatiae Centulensis.primo loco ponendas curavit epistolas Ignatii, ut ostendit Chronici Centulensis Auctor lib. iv, cap. 32.

Duodecimo saeculo vixit Honorius Augustodunensis.qui in lib. De luminaribus Ecclesix haec habet: « lgnatius,Anliochena) Ecclesias post Petrum apostolumtertiusepiscopus.scripsitEccIesiae Ephe6iorumepistolam,alteram ad Magnesianos tertiam ad Trallenses, quartam ad Romanos, deinde ad Philadelphios, et Smyrnaeos. Hic passus est sub Trajano. »

Sub initio decimitertii saBCuliNicetas Choniales eadem protulit in Thcsauro, qute antea sub Anaslasii Sinait.T nomine produximus.Georgius uuLom Pachymeres ad Dionysiura Areopagitam^EpEt Y<>uv xov SoXopitbva (Aaptupa, xai xov (jtEYav 'lY'.it'ov. Epistoloo igitur ad Romanos auctoreni, quem citat Dionysius, magnum Ignatium appellat. Robertus autem Lincolniensis episcopus, vir sui temporis doctissimus, < ommentariorum in Dionysii Ecclesiasticam hierarchiam «ap. 3, hacc ex Epistola ad Sinymajos profert: « Est euim eucharistia, secun

[ocr errors]

dumbeatum Ignatium, caro Salvatoris nostri Jesu A. Christi pro peccatis nostris passa, quam benignitate Pater resuscitavit »Et ad librum Dedivinis nominibus cap. 4, tradit Ignatium ita vehementer diiexisse, quod optavitetiam tradi malis punitionibusdiaboli, ut ipso frueretur; ex Epistola ad^Romanos.

Decimi quarti saeculi testis est NicephorusGallistus,qui ex veteribus Ecclesiasticars Ilistoriae scriptoribus plurima congessit,omnia qua? ab Eusebio de Ignatii epistolis scripta sunt in historiam suam transtulit, lib. m, cap 19. Auctor Memorialis historiarum, libri in Bibliotheca Cantabrigiensi ms.: «BeatusautemDionysius.inscientiatam profundus, adducit quasi pro auctoritate, de B. Ignatio dicens in lib. » De divinis nominibus : Amor meus crucifixus est. Idem etiam adducit loca S. Polycarpi et B S. Irenaei, verbaque etiam ex Epistola ad Romanos ab Eusebio transcripta Macarius Chrysocephalus intercodices Barocianos Oxonii ms. in magna Alphabeto, sive Catena, quam in ea Lucsb quae non sunt in Matthaeo scripsit, apposito nomine Ignatii heec inseruit: Eyewtj9t) vip xai eSiitTiaGrj "va to OvT.Tovf^ivxaeapuefi.xnatusest enim et baptizatus ut mortale nostrum purificaretur. «Guliehnus Wodeford Anglus.ex academia Oxoniensi theologiae doclor.contra Trialogum Wiclefi hajc Ignatii laudat. <■ Considerate qualiter Anthropomorphi a communione et oratione sanctorum recedunt, propterea quod non habent confiteri eucharistiam carnem esse Salvatoris; ex Epistola ad Ephesios. DeniqueJoannesTissington, etiam Anglus, in Confessione contra £ Wiclefum, in BibliothecaUsseriana ms.:« Considerate qualiter [Anthropomorphi] a communione et oratione sanctorum recedunt.propter non confiteri eucharistiam carnem esse Salvatoris, quam Pater sua benignitate resuscitavit. Contradicentes huic dono perscrutantes. Decens est a talibus recedere, et nec comrauniter nec seorsim cum eis Ioqui, » ex eodem loco.

PraHer haec veterum testimoniasuo quaBque Sbbculo assignata, aut ex Gi SBcis aut Latinis scriptoribus producta, est et aliud cx Arabico depromptum ; cujus cum nec auctorsatis certo, nec aetas mihi hactenus innotuit.illudpostremo locoadjungendum putavi, quemadraodum a viro docto Bernardo Oxoniensi e codice ms. D. Thevenoti, qui numero octavus est in Catalogo Verlanii, exscri-" ptum, mihiquecommunicatum est. Ita igitur Ibn Zorha Jacobita (si bene meminit amicus noster), libri sui AdversusEutychen cap. 4: t Dicit Ignatius patriarcha Antiochensis tertius a Petro apostoloin epistola sua ad Smyrnenses, dicit (inquam) : « Et vos etiam estote persuasi in Domino nostro Jesu Christo.qui ex semine Davidis prophetaB quoad corpus, at Filius Dei in veritate ejus, natus ex Maria virgine, etbaptizatus a Joanne, et crucifixus propter nos sub prafectura Ponti Pilati. • Et dicit etiam in EpistolasuaadAntiochenses: « Qui crcditnunc in Christo, et non in oblatione sua (esse eum)

Filium Dei creatoris mundi, dicetque quod est illic filius alius, et substituet eum loco ejus, de quo vaticinati suntprophetae.quemquepraedicarunt discipuli,palatium estdiaboli.» Ex quibus duobus locis apparel, Jacobilam illuni istara Ignatii editionera habuisse, quam nos cx Mediceo codice habemus. Citat quidem Epistolam ad Antiochenos.quae inter spurias fuil; verba autem priora ex Epistola ad Smyrnaeos non interpolata, sed genuina prorsus sunt deprompta. Neque enim ea habet quaB ab intorpolatore sunt inserta. Tov irpcuToroxov Trio-r); Xt(dsioc, Tov 8eov A<fyov, Tov (lovofEvf, Viov. Usus igitur est Jacobita illeeditione terlia, qua genuinao et haclenus integrae Ignatii epistolaB continebantur cum aliquot etiam fictis, qualem Damascenus et Antonius usurpabant; adeoque testalur, epistolas Ipnatii genuinas non lantura a Graecis et Latinis, sed eliam ab Arabibus. nontanlum calholicis, sed et haereticis receptas fuisse.

CAPUT III.

Argumenta pro S- lgnatio, partim a testibus, partim a testimoniis petila. A tesliam numero, antiquitate et serie. A testimoniorum tum generali, tum particulari indicatione.

Cum tot omnium sasculorura teslimonia adduxerimus,nihilulterius,quodad argumentura externum attinet,desiderari posse videatur; To YiptoaOoto'.; [xipTuffiv avTiTEiviiv ■Kapin:\i£l&s Ea^iTrjt;. « Totenim et tautis testibus refragari extremac dementiao est, » utloquitur Theodoretus dialogo i. Et tamen repertus est Blondellus. qui in Praefatione rotunde dixerit: «Sed plenam illis ipsis quas contictas putamus epistolis fidem habuere Patres! Quid tum ?<> Ain vero, quid luml Tum certe habemus argumenlum a testimoniis petitum de scripto viri apostoli ecclesiastico locupletissimum firmissimumque, et quale nunquam adhuc quemquam fefellit; neque si caulera respondeant, quae in argumento interno afferemus.fallere potuisse pulandum est. Hoc ut dilucidius appareat,ex ante dictis nonnulla observabimus, et quam ea vim ad fidem faciendam habeant, tum ex testibus ipsis, tum ex ipsorum testimoniis perpendemus.

A tcstibus non unum suminus argumentum. Ut a numero incipiamus, sunt illi sane quamplurimi; neque ulla scriptalam breviatotfautoreset testes, tot excerptores laudatoresque adliuc uspiam nacta sunt. Est enim ve) una S. Clementis epistola ad Corinthios scripta his septem S. Ignalii haud paulo prolixior ; praosertim si folium illud ms. excisum consideremus, quod octo ad minimum paJn.is, ut nunc Clemens editus est.exaequat.Et quamvis DallaBUS de numero testium prsvocet ad testimonia Ignatio ab Usserio, Clemenli a Junio pranfixa ; observandum illi prius fuit, ab Armachano partem longe maxiraara esse praatermissam,aJunio quamplurimos esse adductos, qui nullum epistolte testimonium pcrhibent, quales sunt S. Paulus, Ignatii interpolator, Optatus,Ruffinus,Augustinus, Euche

rins.Ivo C&rnotensis, Zonaras, Hugo de S. Victore, A. garis asrao annurn: stantibus enim Hierosolymis

et Albertns Stadensis ; qui omnes Clemeutem quidera aliquo, epistolam nullo modo nominant.Sunt autem tesles nostri.qui epistolis ipsis,quas defendimus, suffragantur, oppido multi ; et si perpendamus quam pauca veterum ecclesiasticorumscriptorum opera nunc exstant, quam multo plura perierantaut adhuc cum blattis et tineis certant, non po*sumus non hanc testium nubem satis amplam pntare, et ex his quos adduximus, eorura numerum.quos adducere non possumus aut negleximus, infinitum pene a>stimare.Et haec omnino premenda erant adversus Dallamm, qui Hammondum « ne qaaluor quidem Patres ex omni secundi, tertii et qaarti saeculi copia nominare potuisse » tam falso pronuntiavit.

Secundo, si animum ad seriem temporum referamus, et ab ipsa aetate qua primum scriptae perhibentur epistol», ad eara qua primum impressa), et erumpentibus Ecclesiro discordiis, in dubium sunt vocatae, testes nostros ita dispositos esse observemus, ut cum primus ipsi S. Ignatio, primo secundus familiaris fuerit, tum nemo fere reliquorum sit, qui non a sequenti aut nosci aut videri potnerit, cum in unoquoque fere soeculo nunc binos, nunc trinos, nunc quaternos numeraverimus plurimum certe etiam hoc ad sententiam nostram confirmandam valet. Ab hac enim testiura serie nullibi interrupta pro certo haberi debet aut neminem unquam hoc ipsum quod illi constanter docuemnt negasse, neminem de auctoritate S.

eam exaralam esse non dubitant; cui sententi» etiara illa in initio Epistolae verba, At' «'oviSiou; xa: ETtaXXrlXovx: YEvojjtsvat; Tjijuv crjfjtcpopit; xat Tzclo. Ehjitoitei;, ut aliquando, Deo volente, ex anliquissimo illo ms. legendum osteudemus, suffragari videantur. Jam quif primum huic epislola; lestimonium perhibuit? iNon illi quos prajfixit Junius, Ignatius et Justinus, neuter enim verus est; sed Dionysius, quem non nominavit, Corinthiorum episcopus, epistola ad Romanos, Soteri episcopo nuucupata.«At Soter praefuisse dicilur Ecclesiae Homanasaba. D. 178 ad 179, » inquit Blondellus. Ante igitur a. 178 scriptam fuisse Dionysii epistolam non apparet. Quare plures quam centum anni sunt g elapsi.antequam quisquam, quodnovimus, S. Clementis Epistolae testimonium perhibuit. E contra qui primum Ignatianis testimonium perhibet est S. Polycarpus, S Ignatio non lautum synchronus, sed et farailiaris, qui ipsi Smyrnae aderat, cum quatuor epistolas inde mitteret, qui unam ad se datam, ad Smyrnae-os suos aliara Troade recepit, qui intra paucos menses septem collegit, edidit.et suaj subjunctas Philippensibus misit.Secundus pro Clementina testis forte afferri poterat Hegesippus: de ea enim quaadam commeraoravit.sed quas ignorare nos voluit Eusebius. Anastasius quidem Bibliothecarius (uthunc Junii Catalogo testem addam) in Historia ecclesiastica hasc de S. Clemente refert: « Hujus epistola fertur ad Corinthios missa, quam tota recipit, ut Hegesippus testatur, Ecclesia. » Sed

[ocr errors]

ejus sententiam ab aliis semper pro nihilo habitam. Qaoeunque enim tempore aliquem aliter sensisse quis velit (qualem tamen ego nemiuem agnosco) ejus importunam dubitationem eteaqum praecesserunt improbabilem reddent, et ea qu® sequuntur testimonia, nullius apud alios ponderis aut auctoritatis fuisse probabunt.Cum igitur nostri asserant, testimonia quae afferuntur pro Ignatianis, paria esse iis, quae pro epistolis Clementis aut Polycarpi adduci solent aut possunt, ego autem multo ampliora illustrioraque; Dallasus, qui antiquissima frustra negat, hanc comparationem nullo niodo admittit, el nimis dilute adversus eam integris socculis pugnat. Videamus igitur an hoc ab eo jure fiat; et quoniam de Polycarpo prudens silet, de D genuina est, ad Corinthios fertur, tanquam ab Ec

[ocr errors]
[merged small][ocr errors]
« ПредыдущаяПродолжить »