Изображения страниц
PDF

maxime civitates, et viros quosdam velutlegatos misit jutigitur igne HerculemautEmpedoclem.ita ejiistolis.et legalis S.Ignatium nostrumdeindustria imitatum esse nebulonem sentio,ethujusconjecturas rationem miuime incertam reddo. Chrislianam religionem sub Adriano professus erat Peregrinus, et non mediocrem inter Christianos auctoritatem sibi comparaverat,unde in vincula conjeclus factus est confessor nobilis, et ad eum sublevandum quaniplurimi,etiam o\ Ev Xexe-., presbyleri, episcopigue.undique convolabant. Martyrium igitur subire maxime velle videbatur, et proconsul Syrioe, cum inlelligeret &'xt Sejjatx' 8v aTcoOavew <1>; So^av Etu xoux<p ETctXtTcot, quod mori cuperet, ut inde famatn posteris relinqueret,eum poenm subduxit et carcere libcravit. Et quidem postea gloriosus hic confessor ex Ecclesia ejectus est; sed dum illa sub Syriao proconsule passus est, non potuit eum latere S. Ignatii fama,cujus reliquiae tanta cum veneratione Antiochise conservatae sunt; et cum tot ex Asia ad eum in cnrcere detontum confluerent, sine dubio Ignalii omnia scepissime comiuemorabantur. Placuit itaque ineptissimo viro.ab Ecclesiaejecto,et a philosophisrecepto.mori quidemlanquamphilosophum, famam autem eodem modo acquirere, quo acquisivisselgnatium putavit; epistolas ante mortem adcivitates nobilissimas exarando,et talesomnino viros instituendo, qualcs illumsaepius poslulasse noverat.Hoc vero a Luciano disertissimis verbis descriptum est in Peregrino suo : «Fac» 8s Tcaaa'.; cryeoov xat; evSo^ot; TCfjXejtv eTctaxoXa; otot7r£[jttf/at auxov, StaOrjxa; xtvi;, xai Tcapatvecrei;, xat vo

[ocr errors][ocr errors][ocr errors]

ptov eyeipoxivTjCie, vEXpavveXoo; **'■ vepxepoopojjtou; Tcpoerayopsuija;. « Aiunt autem eum ad omnes fere praclaras civitates epistolas misisse, monitaqusedam.exhortaliones, atque leges : et ex sociis suis de his legatos ordinavit, a mortuis nuntios, et ab inferis cursores appellans. »

Habemus hic epistolas a jamjam morituro ad insigniores civitates missas, cum exhortationibus: quod fecit S. Ignatius.nequeante Peregrinumpraeter eum, opinor, quisquam : habemus viros ex sociis suis institutos tanquamlegatos:scilicet,eyetpoxoVr.cre TcpsjSeuxa;, plane ut apud Ignatium nostrum epistola ad Sniyrnaeos, yetpoxovf,crat Oeotcpe<joeux/,v, et ad Magnesianos, y_Etpoxovf,aat Staxovov el; X6 Tc.ecroeucrat exet 0sou TcpeuSetav habemus eos legatos a Peregrino appellatos vepxspoSptijioo;, ut apud Ignatium, ystpoxovfjcjai xtva, 6; Suv/jcrexat OeoSo-iao; xaX-TaO*1. Si huic conjecturae locus sit, has epistolas quasdefendimus probenovit Perogrinus, qui ante inartyrium Ignatii natus, post medium sosculi sccundi Uammis se dedit.

Terlii quidem saeculi scriptores ecclesiasticos, prjcserlim Gracos, quibus maxime tum notus fuit S. Ignatius, habemus sane superstites perpaucissimos; quorum praecipuus Origenes,eodem quoscripsit Ignatius sevonatus, et rebus theologicis innu

A tritus, locupletissimus nobis testis est.Is enim undecimo Severi anno,tertiosa3Culo jam ineunte, Catecheseonopusaggressus, adhucjuvenis Homilias in S.Lucam scripsit quas inlerpretatus est S. Hieronymus.Homiliaaulem sexta hasc legimus : «Eleganler in cujusdam marlyris epislola scriplum reperi; Ignatium dico, episcopum Antioehiae post Petium secundum, qui in persecutioneRoma; pugnavit ad bestias: «Principem saeculi hujus latiit virginitas Mariae. » » Ita nunc legimus in Epistola ad Ephesios, eXaflev xov ipyovxa xou attovo; xouxou f, TcapOev!a Maptac. Velus Interpres : «Latuit principem saeculi hujus virginitas Mariae. » Idem Origenes natu grandior Commentarios in Canticum scripsit,in quorum Prologo hoec legimus: « Denique meminimus aliquem sanclorum dixisse, Ignatium nomine, de

"Christo : « Meusaulem auior crucifixus est, » nec reprehendi euin pro hoc dignum judico. » Hojc autem verba in Epistola ad Romanos adhuc reperiunlur, '0 e;jto; ep<o; etjxajpcoxai. Velus Interpres: « Meum desiderium crucifixum est. »

Quarti saeculi.sane florenlissimi.ut mullo plures ecclesiasticos scriptores.ita et Ignatianorum testes habemus.Eorum primus mihi quidem videtur ille, quisquis est, qui Dionysius Areopagita vulgo nominatur; non longe enim ab initio hujus aevi eum scripsisse sentio. Ille autem libro De divinis nominibus, de amore disputans, ct Origenem sequens, ita loquitur: Ratxot eoofs xtert xtov xafl' JifJta; iepoXivojv xa: Qstoxepov stvai xo xou epcoxo; ovotia xou xf,; avaTcfj;- vpatpet ^s xat 6 Osto; 'lvvaxto;- '0 E\u6;

^1 sp<o; Eerxaupiuxai. « Visum est aliquibus nostrae aetatis sacris scriptoribus amoris quam charitatis nomen divinius esse.Scribit autemet divinus Ignatius : « Amor meus crucifixus est.» » Hujus aulem viri longe doclissimi, si initio hujus sa^culi revera scripserit,ut arbitramur,luculenlissimum testimonium est ; quisquis aulem fueril, sive hujus, sive sequentis aevi scriptor, varia de hoc ipso loco bomiuum judicia Ignatianorum auctoritatem, ut deinceps ostendemus, plurimum confinnabunt.

Secundus hujus oovi testis est Eusebius Cassariensis episcopus, qui multos Origenis discipulos vidit. Is autem cum singulos nominatim recensere non posset,qui primis apostolicaesuccessionistemporibus antislites, aut evangelistao fuerant, eorum

D duntaxat nomina recensere statuit.quorum monumentis apostolicao doctrina3 traditio ad sua usque tempora ferebalur. Hist. cccles., 1. m, c. 37, 38: '12cTTCEp ouv <ic;jieXst xou 'Iyvatlou sv a7; xaxsX£;au:sv eTcterxoXat;, xal xoij KXi^jxevTo; ev Xtj avtunoXoY^tjtevTi Tcxpa Tcamv. « Quod factum est in epistolis Ignatii quas recensuimus,et Clementis illa ab omibus recepta. » Eusebius igitur, unam Clementis, plures Ignatiiepistolas proponebat, ut anliquissima, aposlolicse successionis scripta, et apostolorum doctrinaetradilionem continentia.IIlae aulem epistolae, quas tantopere laudavit Eusebius, ipsissimao sunt quas nos habemus, et defendimus. Tradit enim accuratissima satellitum custodia ductum.singularum civitatum quas ingressus est ecclesias sermonibus et cohortalionibus confirmasse, atque inprimis monuisse, ut ab haeresibus caverent tum primum exortis et invalescentibus; hortatumque esse, ut apostolorum traditioni tenaciter adhrererent, quam cautelaB gratia.etiam scriptis mandare necessarium duxit. Quare cum SmyrnaB esset.inquit, quatuor epistolas scripsit, ad Ephesios, Magnesianos, Trallianos. Romanos ; a Troade tres, ad Philadelphenses, ad Smyrnteos, etprivatim ad Polycarpum. Haec omnia diligentissime exipsis epistolis, utopinor,observavit Eusebius ; epistolam enim ad Ephesios Sinyrnae scriptam fuisse ipsa testatur:

Bist eccles., 1. ui, c. 36, Ignatium per Asiam sub A adhuc Arimini synodus h.Trerot, hoc est, circaan

[ocr errors]

« Unanimis vobiscum ego, et quem misistis in Dei tj tuni aliquem Ignatium, sed veruin illum, apostolo

honorem in Smyrnam, unde et scriho vobis. » Ad Magnesios: iSalutant vos Ephesii a Smyrna,unde et scribo vobis iAd TralIianos:«Saluto vos aSmyrna.» AdRomanos :«Scribo autemvobis haec a Smyrna. » Tres reliquas epistolas Troade scriptas fuisse, ex ipsis pariter patet. Ad Philadelphenses: « Salutat voscharitasmultorum.qui inTroade unde etscribo TobisperBurrum.»Ad Smyrnaeos: «Salutat vos charitas fratrum.qui in Troade.unde etscribovobisper Burrum.»Ad Polycarpum : «Quiaigituromnibusecclesiis non potui scribere.propter repente navigare me a Troade in Neapolim, ut voluntas pracipit, scribesaliisecclesiis.»ObservatEusebius,Ignatium inepistola ad Ephesios Onesirai ipsorum pastoris meminisse, in epistola ad Magnesios Damam episcopum nominasse, in epistola ad Trallianos Polybii antistitis mentionem fecisse ;quos omnes eararadem Ecclesiarum episcopos nostrao epistolae agnoscunt.Dicit eum Polycarpo Antiochenae Eccletisgregem commendasse.rogassequeut omni cura etdiligcntia illum fovere vellet.quod in epistola ad eum data pluribus narratur. Pergit ulterius, et el; eitloi;;;» T<ov e*pT((jt£vo>v, ex epistola ad Romanos bene longam pT(atv excerpit, ut ipse ' loquitur, xaTi X£);iv 'Airo 2up!a; |J.e)r_pt 'Pu»|XTj; OTjptoijta■fi>, etc., quae versioni nostrae LatinaB prorsus conveniout,adeo ut haec accuratior sit Eusebianorum translatio, quam vel Hieronymiana vel Rufflniana. Aliam etiam ex Epistola ad Smyrnaeos sententiam transcripsit. quae in nostris codicibus totidem ver

[ocr errors]

bis exstat. Denique ad confirmandam superiorem 0 te. « Propterea quidam ex antiquis, nomine Igna i<: his narrationem,Polycarpi et Irenosi testimonia profeit, de quibus ante diximus, et postea dicendum erit, Haec sunt ab Eusebio adeo diligenter lucnlenteque exposita, utDallaeusipse dixerit :«Fateinur Eusebium illas epistolasagnoscere.et pro vere Ignaliauis habere : neque dissimulamus eas.de quibus ille verbafacit,has ipsas fuisse videri,quae his hodienoaiinibuscircumferuntur,qualeseasreverenJissiinusL'sseriusLatitie;eruditissimusVossiusGra3ce,exlibrisille Anglicanis,hic Mediceis ediderunt.» Eusebio succedit Atbanasins, vere magnus, qui in epistola de synodis Arimini et Seleuciaa dum

tius, sacerdotio et martyrio clarus, in epistola ad sacerdotem quemdam dixit: « Nihil sine sententia tua fiat ; neque tu sine sententia Dei quidquam facias. • Quaa totidera verbis in epistola ad Pulycarpura etiamnum cxstant.

Eidem a?vo tribuenda sunt testimonia S. Hieronymi, qui anno 14 imperatoris Theodosii, circa annum Domini 393, Catalogum scriplorum ecrlesiasticorum se composuisse testatur, in quo Catalogo hoechaljet: «Ignatius,Antiochena3 Ecclesiae tertius, poslPetrumapostolumepiscopus,commovcntepersecutionemTrajano damnatus ab bestias, Romam

[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

3uy_apta-ctav aipxa Etvat xou Etuxfipoc f,|itov 'Irjaou Xptcrxou, xf,v UTtlp xtov a;j.apxi(uv fjjAtov TtaOoucrav, f]v y_pr,o-xc)xr,xt 6 Haxf,p f[y=tpEv. Eucharistias et oblationes non admittunt, quod non conliteantur eucharistiam carnem esse Salvatoris nostri Jesu Christi, qua; pro peccalis nostris passa est, quam Pater benignitate sua suscitavit.

Secundus hujus saoculi testis est Gelasius, qui circa annum 492, pontifex Romanus creatus, circa 496 defunctus est. Is enim in fine libri De duabus naturis in Chrislo jam tandem a pontificiis agniti et recepti, catholicorum testimonia magistrorum subjiciens, a nostro pariter ac B. Theodoretus orp ditur. « Ignatii episcopi et martyris Antiocheni ex Epistola ad Ephesios. « Unus medicus est,carnalis et spiritualis, faclus etnon factns, in homine Deus, in morte vita asterna, ex Mariaet ex Deo, primum passibilis et impassibilis, Dominus noster Jesus Christus. » Et post pauca: « Singuli, inquit, viri communiter omnes ex gratiaex nomiue convenite in unam fidem, et in uno Jesu Christo, secundum carnem ex genere David, Filio hominis, et Filio Dei. »

Observandum autem est, duos hujus cevi testes Theodoretum et Gelasium.tantummodo pro seipsis loqui, sed totius quinti seeculi judicium nobis repraesentare ; auctoritatem, scilicet, Ignatianorum tunc temporis inter omnes tum catholicos tum _ haereticos ratam et fixam fuisse. Nam utex Socrale et Sozomeno. Theodoreto et Leontio aliisque constat ; lianretici qui ad finem aivi quarti antiquorum Patrum consensui acquiescere recusarunt, quinto statim etsequentibus, eos Patres lanquam arbitros admiserunt, qui ante divisionem, sive exortum cujuslibet hrereseos scripserant: unde tales catalogi, quales apud Theodoretum et Gelasium reperiuntur, confecti sunt. De qua re postea erit nobis disserendum latius Inhis igitur Theodoreti dialogis orthodoxus sententiam promit catholicorum, ut Eranistes hasreticorum illsus a»vi. Cum autein orthodoxus ex Scripturis copiosius disputasset qiiifril Eranistes, quid antiqui Ecclesiae doctores senserint, celebres, scilicet, et indubitati; negat enim se recepturum avSpac aarjjiouc f, a|jtcpi6ciXouc,

eis: Accipite, palpate me, et videte, quia non sum D obsruros aut ambiguos. Interrogat igitur orthodo

xus, an Athanasium, Gregorium, Ambrosium.Flavianum. Joannem Chrysostomum pro talibus habeat; admittit hos omnes et ipsorum testimonia Eranistes ; tunc vero Ignatium.Irenaeum, Hippoly^ tum et Methodium, aliosque se producturura asserit; valde cupienti mihi ctinm hsec testimonia propones, inquit haereticorum nomine Eranistes.Atque ita demum prolixum satis catalogum antiquorum Patrura texit orthodoxus ex parte catholicorura, ettanquam tr.Xauykc Tcptiaioicov septem longiusculas sententias ex tribus Ignatii nostri epistolis excerptas reliquis prauponit. Adversus haoc testimonia

[ocr errors]

ne biscere quidem se potuisse fatetur Eranistes. A Unde liquet et orthodoxum et Eranistem, hoc est tum calholicos lum haereticos illius aevi, epistolas Ignatii, quas defendimus, pro veris et indubitatis episcopi Antiocheni scriptis habuisse.

Sexti saeculi primus testis S. Ephraernius, ex comite orienlis patriarcua Theopolitanus, ut loquitur Photius, id est Antiochenus; cui episcopatui circa annum 529 admolus est. Hic enim in libro De Sacris Antiochise legibus, (ut loquilur interpres Photiauusj" de articuli Graeci usu adversus Severianos disputans, primo S. Scripturae, dein SS. Patrum testimouiis utitur et inter eos, ut fleri solebat, S. Ignatium primum uominat: Kal o 8eocpopo; 8e 'iyvotio; xai fiapTu;, Tfiupvaiot; £tciot£xXujv, Ofjtoiuj; xexp7)xai Ttj> ap8pu). « Etiam Ignatius, g vir divinus etmartyr, epistolam ad Smyrnaeos scribens, similiter articulo utitur ». Photius. Biblioth. num. 228. Loca queo ex ea Epistola excerpserat S. Ephraemius, omisit epitomator Photius; erant autem haec, ut arbitror: Ao£a£io TTjaoOv Xptarov Tov 6e6v, « glorifico Jesum Christum Deum; et: Ilavta OTCO(j.evu>,[auTOu fie evSuvatiouvTo; Tou Teaeiou avGpwTcou fEvo(i£vou. Omnia sustineo, ipso me fortificanle qui perfectus homo factus est ». Licet enim articulus Tou ad vevofjievou potius referatur, quam av8pu>Tcou, alium tamen in hac epistola locum, opinor, respicere non potuit. Sed et idem S. Ephraemius, in epistola ad Zenobium quemdam scholasticura et Acephalum, probavit articulos naturis Christi adhibitos non inferre divisionem unitatis, ex Te Tu>v euaYYeXtxu>v <pu>vu>v, y.3.1 ex Tuiv ctTcoaToXtxiov, xa! Stj xai Ex Tujv jjiaxapfu>v itaTepujv f^titjjv, 'JYvaTtou Tou SEocpopoo. TouXtou, xai 'ASavaatou xai rpT^opEiojv xai BaatXelou. « Tum ex evangelicis, tum ex apostolicis verbis, atque etiam ex beatis Patribus nostris, Ignalio Deifero, Julio, Athanasio, Gregoriis et Basilio ». Photius ibidem.

Secundus hujus aevi testis est Gildas Badonicus ex Brilannia nostra, qui anno 564 epistolem scripsit De excidio Britannise, in quahaec habet: « Quis vestrum, ut S. martyr Ignatius, Antiochiae urbis episcopus, post admirabiles in Christo actus, ob testimonium ejus, leouummohs RomsB confractus est ? Cujus verba, cum ad passionem duceretur. audientes (si quando vultus vestri rubore suffusi D suut) nonsolumincomparationeejus vosnon putabitis sacerdotes, sed ne mediocresquidem Christianos esse. Aitenimin Epistola, quam ad Romanam Ecrlesiammisit: « ASyria usqueRomam Ciuij bestiis terra marique depugno, die et nocte connexus et colligatus decem leopardis, militibus dico, ad custodiam datis. qui ex beneflciis nostris soeviores fiunt. Sed ego eorura nequitiis magis erudior ; nec tamen in hoc justificatus sum, 0 salutares bestias, quae praeparanlur mihi I Quando venient? quando emittentur? quando eis frui licebit carnibus meis? quas ego exopto acriores parari, et invitabo ad

[ocr errors]
« ПредыдущаяПродолжить »