Изображения страниц
PDF
[ocr errors][ocr errors][merged small]

raissetEusebius.utrecteobservatlsaacusVossius, B deserit) so)a Angustodunensis Honorii auctoritale

si ex eadem epistola,de qua hactenuslocutus esset sequentia essent desumpta.Et adversativa haoc senteutia.curu epistolae nominatioiie, non aliam qunm hanc interpretationem palitur: Idem ille Ignatius, qut seorsim ad Polycarpum scripsit, ejusque curae atque dilijjentiae Ecclesiam Antiochenam commendavit, in aHeraepistola,quam ad Smyrnenses scripsit, utitur testimonio nescio unde desumpto. Ut I. iv, c. 7, cum de Melitone loquitur: 'Ev 81 TaT; ■^ciotha:; jJTti) i/.),o*faT; 6 Outo; xaxa To Trpootpuov ip/ouEvo;.«Ideiiinexceptisabipsocompositisstatini in principio operis,» a libro qui Apoloyia dicebatur. ad alium ejusdem auctoris, cui 'ExXoYa! seu Excerp( t titulus fuit.transiens. Ha3c omnia minus quidem accurate interpretatus est, recte tamen cepit Ruffinas,qui ita vertit: « llaec et multa alia his similia ad diversas Ecclesiasscribit;sedetad Polycarpum velut apostolirumvirumdatislitteris,Antiochenam ei Ecclesiam praocipue commendat, Ad Smyrnaeossane scribens, utitur verbis quibusdam unde assumptis nescinius.

Hieronvmus etiam ipsa non aliter capiendus in Calalogo scriptorum eccletiasticorum, ubi ait ex Eusebioralnde egrediens scripsit ad Philadelphos,et ad Smyrn«eos,et proprie ad Polycarpum, commendans iili Antiochensem Ecclesium.»Quid clarius? Propric enim hic nihil aliud sonat, quum separotim, sive «eorsim. Ita Sophronius interpres, 'l8txu>; wpo; DoXuxapxov. Est autem loxto;, interprele Sutda, xzrzuovac:. Ipse Hieronymus ita alibi lopui in hoc

permotusqui «Epistolara ad Polycarpum in censu scriptorumlgnatiiplnneprretermittendamessejudicavit,ita,videlicet verbis llieronymi acceptis, ac si nulla peculiarisad Polycarpum data hic abeo fuisset Epistola. » Sed quis nescit Honorium illum mentis Hieronymi pessimum esse interpretem, et operum ab eo nominatorum ineptissimum testem, qui Catalogum quem secutus est, saepe non intellexit. saspius decurtavit? Quis de verbis Heronymi accipiendis illi confldet in Ignutio.qui statim in Polycarpo, dicit eum scripsisse«ad Philippenses opistolam et quaedam de die Pasclise,» cum Hieronymus eumtantummodo «propterquasdam super diePaschffi questiones Romam venisse» tradat; qui « in Q Evangelium xati MacBaTov Commentarios« ascribit Origeni, quos llieronyin <s tribuerat Symmacho; qui Anatolium « decem libros de arithmetica geometria, astronomia, grammalica, rhetorica, dialectica,»composuisse refert. quem Hieronymus mirtu doctrinae virum in his fuisse, licros autem decem de arithmeticae instilutionibus scripsisse iunuit: qui inClemente Alexandrino, pro illis Hieronymi, Psedagogi libri tres. habet De prasdagogU unus, et pro illis, De jejunio disceptatio, haec substituit, De jejunio unus, de disceptatione unus ; qui in Origene, quoniam Hieronymus indiceni operum omiserat, ejus loco habet se^ millia librorum scripsii, quod ab Hieronymi mente maxime alienum esse cognoscitur,ex Apologiasecunda adversus Ruffinum:

ipso Catalogo, Clementis Alexandriui opera recen- D «Numeraindices librorum ejus, qui in tertio volu

sens «De canonibus ecclesiasticis, et adversus eos, qui Judaeoi um sequuntur errorem liber unus,quem proprie AlexandroHierosolymorum episcopo wpoo-eioJvT7E. Et de Apollonio agens: « Terlullianus sex volumiuibus adversus Ecclesiam editis.qui» scripsit rtp- «xaTin<o;, septimum proprie adversus Apolloniumelaboravit,inquooirniaquaeillearguitconatur detendere.»Utrobiqueproprie,significat pecuhariter, etvertitur a Soprlionio tStxwc. ut in Ignatio. Quod autera sequitur,«in qua et de Evangelio quod nuper a me trauslatum est.super persona Christi ponit tettimonium,» Uiudtnt/uacumexpressumnonhabeat "ocabulum antecedens.ad quod reieratur.necessa

miae Eusebii, in quo scribit vitam Pamphili continentur.et non dico sex millia.sed terliani partem non reperies;»qui Grroca fere omnia apud Hieronyinum in Latinam linguam tam male atque imperite, vertit? Imo quis de nuraero epislolarum apud Hieronymum Honorio credet in Ignatio, qui novit eum in Epitome sua tot opuscula prsetoriisse, qua> ab Hieronymo in Catalogo conamemorantur? In Melitone, napl evituu.iiou 8tou, libram anum; in Alexandro, Epistolam ad Anlinoitas; in Julio Africano, «EpistolamadOrigenemsuperquaestioneSusannae, etaliam ad Aristidem de genealogia Servatoris;» in Novatiano.librura De instantia; in Malchione, Gran

dem epistolam ad Dionyrium et ifaximum; in Gregorio Neocaesareensi,/'ancgj/n'cum ad Origenem; in Lactantio, Symposium, et Ad Demetrianwn epistolarum libros duos; in Athanasio, Heortaslicas epistolas; iu Acacio, Iuu.u.ixTtov (i)ti]|xfln(Av volumina sex; in Tlieodoro Commentarios in Psalterium; in Cyrillo Komy/vjoritc ; in Basilio, 'AoxTjTtxov; in Gregorio Nezianzeno, Uspt tptXoitToi/etac; in Joanne Antiocheno, Ilipt Uf.uairr^ ; in ipso denique Hieronymo, Hebraicorum nominum librum unum, adversus Jovinianum libros duos, et ad Pammachium Apoloijeticum et Epitaphium penitus omisit, quae omnia in Hioronymi Catalogo adhuc exstaut. In Dionysio autem Alexandrino, tot epistolas et opuscula intacla prasteriit, ut sine maximo lectoris taedio ea enumerare non possim.Quidni igitur epistolam Ignatii, proprie ad Polycarpum scriptam, pariter omitteret ? Leve est idcirco, imo prorsus evanidum argumentum, quod ex silentio Augustodunensis Ilonorii. tam mali inlerpretis, tam infidi epitomatoris.deducit Arinachanus.ut inde concludat,in ea,quae Hieronymi aetate omnium terebatur manibus Ignatianarum epistolarum sylloge.nullam Polycarpo privatiminscriptamexstitisseepistolam: prajsertim cum Eusebiusto£u);,Hieronymus proprie hoc est privatim, Polycarpo inscnptam fuisse te6tentur, Certe pari argumento deducere poterat, aetate Eusebii nullam Ignatii ad Philadelpheos exstitisse epistolam, quod eam Rufflnus interpretatione sua omiserit.

Prffiterea eetate Hieronymi scripsitS. Chrysostomus,et Ignatianarum epistolarum Sylloge usus est, quae epistolam privatim Polycarpo inscriptam continebat. Nam in oratione, Quod unus Veteris et Novi Testamenti legislator,ipsi a veteribus attributa, sententiam quamdam, sub Ignatii nomine exhac ipsa epistola depromit, quam inter veterum testimonia postea suo loco proferemus. Negat quidem Armachanus. orationem illam esse S. Chrysostomi: sed rationes ejus accurate examinabimus, cum teslimonia pro Ignatio adducta ab objeclionibus Dallaei vindicabimus.

Interim hanc ad Polycarpum epistolam esse inter eas quas Eusebio cognitae sunt numerandam res ipsa clarnat, quia, uti reliquaegermanae,fuit et ipsa inlerpolatoris manu contaminata: quod de supposititiis non est omnino senliendum.Aliud enim est epistolam flngere, aliud corrumpere. Qua; sunt ab impostore serius flotas, eodem modo integrae conservantur, quo primum sunt consarcinataa: quaa a vero auctore primum factao, postea sunt a stellionibus variis assumentis conspurcata). Armachanus quidem, cujus animo contraria sententia alte insed^rat, nullas hic interpolationes observavit ; imo asserere non est veTitus, interpretem suum, quem ipse e tenebris primus eruit, Epistolam ad Polycarpnm integram ex recentiore editioneassumpsisse; quod priino inluitu a veritate alienum esse deprehenditur. Nam primaeva hujus etiam Epistola? edi

[ocr errors]

cipisdiscipulumnullusnostrumhabeat privatum.» A chanuseam partem velut adjectitiam resectamfuis

Cum ighur haec verba 'A.ur^v, f, x*P'-«. aa" finem Epistol.t ad Ephesios, et pariter hujus ad Polycarpum apposita reperiantur, apparet, utramque pariter etiam illo aevo fuisse interpolatam.

Ad hcecomniaulteriusconfirmaiidamultum valet id quod nos prirui observavimus, fuisse antiquitus aliam Ignatianorum editionem, praeter eas tres, quas memorat Usserius. Erat autem haec editio omniam et solarum epistolarum quas vidit Eusebius sed interpolatarum.Nequehuecestconjectura mera.Habeo enim exemplar ins. Grsecum epistolarutn Ignatianarum, mihi a viro doctoet antiquitatnmcurioso communicatum, sine fictiset supposititiis (septem enim tantum sunt,) sed cum assu

searbitratur, «quod tam multa in eareperirentur, quffl adEcclesiam Smymaeorum magispertinebant, quam ad illius episcopum Polycarpum; ab illis videlicet,verbissuiinterpretis:«Episcopoattendite; ut et Deus vobis. » Sed haec conjectura seipsam jugulat.Neque enim resecta interpretatio dicenda est, quam unquam exstitisse non constat. Neque, si unquam exstiterit, ihi resecta est, ubi Ignatius Smyrnaeos alloquitur, sed multo superius ; non ad ea verba, Episcopo attendite, ut et Deus vobis, sed ad ista longe prioramSecundum omnem modum propter nos sustinentem.»Ineptissimi certe hominis et male feriati, ne dicam insani fuisset, tot sententias ad Polycarpum utrinque pertinentes id.^o rese

mentis quidem diupost Eusebium imo et Gelasium g care, quod nonnullae interjectn) ad Smyrnaaos ma

[ocr errors][merged small]

dera epislolarum septem, sed interpolata: qualis /-. verbis interpolatis, ut hominem, desinat: reliqua

in nostro exemplari Graeco ms. exstat, Stephano Gobaro, Anastasio patriarchae Antiocheno,et Chronici Alexandrini consarcinatori conspecta. Tertia editio fuit, ex septem genuinis, et quatuor tictis seusupposititiisconflata.qualis in Mediceo codice, et interprete Usseriano comparet, Joanni Damasceno, et Antonio usurpata. Qarta denique fuit, ex septem interpolatis, et quinque supposititiis constans,addita. scilicet, Epistola ad Philippenses, postremo loco ficta, qualis in Augustano codice et .Nidprucciano repraesentatur et a vulgato interprete redditur,Auastasio presbytero, et Adoni Viennensi visa. Unde liquet Epistolam ad Polycarpum in secnrda et qnarta editione apparuisseinterpolatam, in tertia ab omni assuraento liberam, ac proinde

secundum omnem modum propter nos sustinentem, » licet ad eamdem sententiam pertinentia, omittat.

Proinde septem epistolas ab Eusebio S. Ignatio attributas censeo ; inter eas Epistolam ad Polycar pum numerandam affirmo; easdem omnes inPolycarpiana o-uvotY^YTi collectas, epistolae ejus, in conventu Asim per aliquot sa?culapublice lectae, subjunctas, et asancto martyreconscriptasfuieseasseveranter contendo. Sententiam Dallaeide impostore primo, sex epistolas postducentos ab Ignatiimartyrio annos in lucem proferente, etsecundo, illam ad Polycarpum post ducentos etiam alios parturiente, figmentum, imo portentum esse judico. Atque ha?c de ortu, progressu et hodierno statu

, — r._ _ ...n 71 -c

ex prira^va in tertiam sine ulla interpolatione u hujus controversine,introductionismore,atque perfuisse derivatam. spicuitatis gratia dixisse sufficiat: quas loco trium

Hinc etiam patere potest, quid sentiendum sit de priorum capitum libri Dallacani, et prioris etiam Vulgato interprete Latino, apud quem posterior quarti partis ponenda censui, ut ad ea aliud quidpars Epistolao ad Polycarpum non apparet. Arma- piam reponere necesse non sit.

Pathol. Gr. V.

VINDIGIARUM PARS PRIMA

Qua argumenta pro S. Ignatii epistolis e velerum testimoniis afferuntur, et a Dallaei exceptioni

bus vindicantur.

CAPUT PRIMUM.

Argumenta pro S. Ignatii epistolis sunt vel externa vel interna. Externa a testimonih,intema ab ipsis epistolis.

Ut probemus,aut persuasum habeamus.epistolas basce, de quibus dicimus, quae nunc in omnium manibus sunt, et Ignatii prco se nomen ferunt, revera ab illo Antiochenae Ecclesiac antistite apostolorum discipulo et sanctissimo martyre, circa initiuin sccundi saeculi fuisse conscriptas, non aliud quidquam a nolns, qui hac aatate vivimus, aut requiri aut exspectari potest, quam ut ex idoneis tnstimoniis corum, quibus in rebus hujusmodi par est credere, id fldeliter firmiterque colligamus ; et epistolas ipsas tanto auctore dignas, et temporis

A miterquecolligemus.ldoneosautem testes putamus scriplores ecclesiasticos vcteres,qui antequam ha?c in Ecclesia orta, aut poslquam aliquibus orin visa est, controversia, sententiam suam, ut se obtulit occasio,sine ulladubitationc authaesitatione prolulerunt. Hos ego testes incorruptos adducam atque integros : ex horum scriptisindubitatis, aut ab importuna dubitatione vindicatis, testimonia preferam ;idqueea modestiapraestabimus, ut nulliusvelerum famae detrahatur, nullius nomini injuria fiat, sua cuique aucloritas, qualis et quanta in Ecclesia Dei hactenus fuit illibata eonservetur; ea fide, ut neminem obtorto collo ad judiciumferendura trahamus, omniaplane etnude repraesentemus, prout in eoruin scriptis reperiuntur. Cum igitur Ignatii

[ocr errors]

damus. Ad auctoritatem enim Ignatianorum, aut aliorum quorurr.cunque veterum scriptorum asserendam confirmandamque duo tantum argumentorum genera aflerri possunt, externa, scilicet, vel interna; quorum priora ex testimoniis, posteriora escriptisipsispetuntur.Quamobremdissertationem nostram in duas partes dispescendam duxiraus; quarumquidemprirratestiraoniaproferet.eademque ab adversarii objectionibus vindicabit; et quae ab ipso testimoniaafferrivideantur.quaeque subspecie argumenti negantis disputantur.refutabit: secunda epistolas ipsas considerabit.easque ostendet et a3vo Ignatiano rerumque circumstantiis apprime congruas, el ex ipsa materia atque scriptione martyre et episcopo Antiochensi dignas; argumentisque omnibus, vel ex rebus, vel exverbis ab adversario ductis, respondebit, plenissimeque satisfacict. Quod si tam multa Veterum teslimonia, tamque apposita pro his epistolis afferre poterimus, quam quae in aliis hujusmodi scriptis stabiliendis,et extraomnem controversiara ponendis acceplari ab omnibus solent; ac simul etiam epistolas ipsas talesesse ostenderimus, uteoipso virodign® videantur, cui a veteribus triliuuntur, nihilque in iis omnino coutineri,quodauctorem S. Ignatio vel minus antiquum velminus pium.autprudentem postulet, si lirac ita tiactaverimus, ut summas testium auctoritati rei ipsius dignitas suffragetur, nihil indisputnndi genere ulterius requiri posse confidimus. Neque aliqua ratio assignari poterit, quare ullum antiqui scriploris opus pro legitimo habehtur, si J) hwc a nobis rite probata repudientur,

Ut primi generis argumento epistolas de quibus agitur ab Ignatio martyre conscriptas fuisse demonsrretur, ex idoneis testimoniis eorum. quibus in rebus bujusmodi parestcredere, id fideliter fir

[ocr errors]

Tji kijioXTJ tajTf,. Quoe in veteri ejusdem epistoloo A quos se legisse testatur S. Hieronymus, antequam

[ocr errors]

suosineumdem evangelistam scriberet. Sub hujus Theophilinomineetiamnum exstantin S.Mattha;um Commentarii.sed Latine tantum, in quibus ad iila verba :-Cum esset desponsata materejus Maria Joseph.»Matth. i,18.h;rc legimus: «Quare non ex simplici virgine.sed ex desponsata concipitur Christus? Primo, ut per generalionem Joseph origo Mariaa monstraretur ; secundo, ne lapidarelur a Judoois ut adultera. Tertio, ut in jEgypturo haberet solatium viri.Quarto.ut partus ejus falleret diabolum,putantem Jesum de uxorata, non de virgine natum.» Si hoec Theophilisint.sine dubioquartamrationemex epistola S. Ignatii hausit.Nam cum S. Hieronymus, qui se Theophili commentarios legisse professus

licet.quod multa illius operajam perierint. Unum p est, quatuorhas rationes expre?sisset, quartam in

huncmodumpiotulit :«MartyrIgnatius etiamquartam addidit causam.cur adesponsata conceptus sit, ut partus,inquiens,ejuscelaretur diabolo.dum eum putatnonde virgine.sed deuxore generatum.»Quis enim non videt, si hasc Hieronymus ex Theophilo transcripsit, eum pro more suo indicare voluisse S. Theophilum hanc ab Ignatio decessore suo habuisse. Ignatius enim ipse non hanc quartam causara addidit,neque ullam causam protulit, cur a desponsata conceptns fuerit Christus : sed tantum dixit virginitatem Marioe diabolum latuissejhanc autemsententiam Ignatii tanquam causam addidit Theophilus.atque adeo causam hanc attribuit Iguatio Hieronymus.quod eumilliussententioe auctorem agnot sceret.Ccrte hoec Hieronymusex suopenu nonsum'psit,sed a veteri commenlatore hausit; uno, scilicet,ex illis.quos ipse in Praefalione nominat,quem alium quam Theophilum fuisse non puto. Nam S. Basilius.oralione in Natali Christi habita,eumdem sine dubio auctorem respiciens,ait : E"pT,Tat 8= Tujv niXaiuiv T'.vi xat eTepo; Xoyo;, 6'ti ifiep Tou XafleTv T6v apy^ovTa Tou aliovo; Toutou Ttjv irapOevfav Ttj; Map(a; fj Tou 'Icoaf^tp titivo-Sfiq |jtvr,aTE'!a. Cum enim tres causas attulissef,quartam sic adjungit : « Alia autem ratio a veterum quodam prolata est, quod ut principem hujus sseculi lateret virginitas Mario3, desponsatio Josephi est excogitata. » Non igitur Theoderus fuit, non Apollinarius, non Didymus ; hi enim omnes S. Basilio synchroni fuere, sed vel Hippolytus, vel Origenes, vel Theophilus,

[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][merged small]
« ПредыдущаяПродолжить »