Изображения страниц
PDF

postorum patrocinio nudalae, et ficta antiquitatis A milem fere locorum explicationem deprehendo.

iarra spoliataa, aequius tandem et sedatius terminentur, animique hominum ea, qua par est, reverentia primilivam Ecclesiam, sua simplicitate conspicuam, nec alienis coloribus depictam, aut polius deformatam, prosequantur. Inter haec B. Iguatii Epist. etiam notis Cotelerii illustrata) prodierunt: quasjam ad editionem nostrorum festinans, avide, quantum per temporis angustias licuit, percurri. Video autem, nisi me festinatio fefellit, viri doctissimi sententiam cum nostra plane conspirantem ; idem de Ignatianisjudicium, eamdem de argumentis adversariorum opinionem, si

Unde mihi haud raale augurari videor, sententiam nostram viris doctis, et in hoc litterarum genere optime versatis approbatum iri, eosque statim judicaturos, me nihil in his molitum eise, quod non aliis eadem tractantibus veritati maxime apertissimeque consentaneum prima facie videatur. Quod si ea qua) obiter tractavi, et in tui potissimum gratiam. Lector benevole, dissertationibus inserui, (qualia haud pauca in nostris invenies) aut minus recte aut minus accurate dicta judicaveris : no!im ea cum causae susceptse injuria coujungas, sed desiderio potius tibi placendi imputes. Vale

Vindkjje IGNATUNffi

PROOEMIUM

De ortu, progressu et hodierno statu controversiae.

CAPUT PRIMUM.

Occasio scribendi et Prooemii distributio.

Celebris est, hoc praasertim saeculo, de ordinis episcopalis a presbyteratu distinctione, vel saltem dislinctionis origine controversia. In ea autem Iractandamagni ponderis merito habita est S. lgnatii viri apostolici et martyris auctoritas ; cujus disertissimo locupletissimoque testimonio cum episcopalis causa fulciatur, et paritatis presbyteranaj antiquitas nuper excogitata concidat; eo tandcm deventum est, ut qui aliter sententiamepiscopatui iniiiuiorem tueri nullo modo possent, omnes Ignatii epistolas convellerent, a S. martyre scriptas negarent, ficlas et supposititias pronuntiarent.

Inter hos vir doctissimus, Joannes Dallacus, in SS. Palrum monumentis diligenter versatus, in discernendis operibus spuriis admodum acutus, post velitationes Salmasii, atque Blondelli, librum nuperrime edidit satis prolixum, quo Epistolas lgnatii etiara purgatissimas maximeque sinceras, et veterum auctoritate munitas et propria praestantia conspicuas, quamplurimis argumentis videtur sibi, suisque, ut opinor, adulterinas probasse, et doctissimorum virorum, archiepiscopi Armacliani, lsaaci Vossii, et doctoris Haramondi rationes omnes, sane firmissimas, diluisse.

Bujus viri praestantissimi stupend® diligentiae cnmet Ignatii sanctitae, et episcopatus neeessaria auctoritas, et his maxime iniqua adversarii fama atque celebritas ut aliquid reponatur efflagitent; operaa pretium esse duximus dissertationem totam, quaitla quanta est, ad examen vocare, rationes momento suo ponderare, singula quae nos et EccIesiaB SS. Patres ullo rnodo spectant excutere, omnia quaa auctoritatem S. Ignatii coufirmare possint expo

B nere, quaa labefactare videantur, refellere et refutare.

Cum autem haec quaBstio multis jam modis implicata et involuta, doctisque plurimorum lucubrationibus facta sit obscurior ; ut ea quaB dicturi «umus dilucide perspicueque tradantur, visum est imprimis necessarium, illa praemittere, quae difficultatis rationes expediant, quaa sententias virorum doctorum explicent, quaB ortum, progressura, et praesentem controversiaB statum enarrent, et inutili altercatione prascisa, ad futuram disputationem faciliorem aditum patefaciant.

Ignatium fuisse Antiochenaj EcclesiaB episcopum, agnoverunt quotquot illius mentionem fecere : ab apostolis ordinatum diserte tradiderunt S. Chry

p sostomus et Theodoretus. Hunc apostolicum virum, ab Antiochia Homam tractum, bestiis oblatum, ac martyrio corouatum testantur veteros; epistolas scripsisse ad Ecclesias praesertim in itinere, produnt antiquorum plurimi, negavit aut dubitasse se dixit eorum nemo. Et sanctissimi quidem martyris justissiraa existimatio etiam hactenus illibata et intemerata permansit; de epistolis tantum, quaj sub illius nomine prodierunt, et ad nostram usque OBlatem perduraverunt, lis est. Neque de illarum auctoritate, si Ignatianaa fuisse appareant, disputatur: sed an revera ipsius Ignatii fuerint quaBiitur.

Ut autem origo, progressus, et praesens hodiernaB controversiae status, etiam iis qui hactenus eam miiius attente considerarunt, innotescat; rem om

0 nem (quod a nemine adhuc factum esse video) clare et fideliter proponam. Sententias doctorum virorum, cujuscunque opinionisfuerint, eo ipso ordine quo scripserunt referam, editiones Epistolarum e mss. erutarum varias, et a se quoquo modo discre

pantes, sigillatira notabo: ut simul et qualis Ignatius epistolicus eo teoipore, quo quisque scripsit, apparuerit, perspectum liabeal lector, et de unius. cujusque sententia judicium ferut nullo prrcjudicio occupatus. Uenique quao sit Dulkei, poslreini Ignatianorum hostis, sententia referam; quaen ostra, ex adverso exponam, et quid a me probandum, quid refelleudum sentio breviter declarabo. CAPUT II.

Pritna lgnatii editio Latina tantum. Epistolse ejus pro genuinis habitse.

Sub Ignalii nomine primo tres epistolae inlucem editaj sunt Parisiis Latiue tanlum, anno Domini 1495, ad B.. Mariam una, ad S. Joannem apostolum dua>. Anno 1498, undecim Epistolm alias, Latinaj pariter, ex veteri yersione, nondum comparenie exemplari Grroco, a Fabro Stapulensi typis sunt impressa). Ha?c autem princeps editio fuit, teste Pbilippo Labbeo, qui has undecim epistolas tunc excusas inter primas editiones numerat.quae in Regia Bibliotheca Parisiis asservantur. Tum vero Symphorianus Champerius Lugdunensis, has a Fabro editas cum tribus aliis ab illo rejectis, et quarta ad Mariam Cassobolitam nunquam ante publicata, edi curavit; atque ita tandem quindecim Ignatii epistolre exstiterunt.

Et hasc quidem facies S. Ipnatii sub initio decimi sexti sajculi fuit; oum ipse Faber Stapulensis, prima) editionis curalor, ejusauctoritate tanquam indubitata, in libello Detriduo Chruiti utitur. < Tametsi mihi impossibile sit ex n.ead illam intelligentiam , penetrare; eam tamen in hac re esse puto, quam deifer Ignatiusin primaepistola.quaj estad Trallianos, aperit deDomino sic loquens:», Ante vero solis occasum de cruce depositus est, etc. Joannes etiam episcopus Roffensis, libello cui titulus, 1'etrus fuit Romx, inter primos has epistolas citavit;« Ignatius autem et ipse contemporaneus apostolis, Christum

cumessetannorumtrigintafuissebaptizatumputat et tres annos ultra docuisse. Sic enim Epistola ad Trall.anos scribit. Triginta annos agens Christus baptuatus est a Joanne, et tribus annis pra,dicavit

Evangehum.-Quinetiam Joanr.es Driedocelebrisea aatate theologus, libro De doymalibus ccclesiasticis et apocryphis, quamplurima Roman* Ecclesiaa doKmata, Ionga senlentiarum serie ex Epistolis Ignatn pet.ta conflrmare nilitur. Et Martinus Peresius A.ola, scriptor inter pontillcios non ignobilis, inde testimon.asapissimeadhibuitiet ad confirmandas trad,t,ones nou scriptas omnes has epistolas defloravit H»c quidem illi. hactenus de auctoritate Ignatianorum plane securi: neque euim quemquam novi, qQi e« «tate de duodecim pr.-esertim Apistolis dubitavit.

CAPUT III.

Epistolz Iynalii primum Grwce edilx. Doctorum virorum varia de ipsis ju Hcia.

Atquehmcbreviterdehominumjudioio.quandiu

A Latine tantum exstarent has Epislolas. Post auteni

sexaginta annos, Andreas Gesnerus, si ipsi cre

deudumsit, epistolas duodecim Grajce, inlerprele

Joanne Brunuero. primus omnium edidil, a. D.

•1559. Ita enim in Prajfatione loquilur: lgnatium

vero cum ille (Henricus Petriscilicel) « Latine tan

tura ediderit, ego Graecum exemplar ms. nuctus

ex Bibliolheca cl. v. piai memoria! D. Guspari a

Nydpryck, exislimavi nequeHenrico Petri moles

tum, studiosis autem plerisque gratum fore, si ea

qua3 hactenus Laline tantum circumferebantur,

Graace simul et Laline a me fuissent ediUi. » Sed

quidquid dixerit Gesnerus, ante eum S. Ignatium

Grace ex Augustauao Bibliothecaj exemplari Va

lenlinus Pacwus publicaveral, a. D. 1557, quem

g primum in lucem eas edidisse testalur Morellius,

qui easdem Parisiis recudendas curavit a. D. 1558^

Eamque a Pacmo procuratam principem esse

Grascarura Epistolarum editionem, fidem, faciunt

illa Centuriatorum Magdeburgensium : « Est ct Iioc

adnotandum, quod hoc anno 1558 Epislola? Ignatii

Grasce sint impressao et publicata; qua; haclenus

per aliquot sajcula laluerunt. Quare duodecim

epislola; ante a Stapulensi aut Champerio Laline.

nunc a Paca-o, ex Augustano priraum, deina G<;s

nero e Nydpruceiano codice edita3 sunt.

Cumjam Graeca exemplaria exstarent, primi omnium Centuriatores Magdeburgici suspiciones suas, sed caute satis moderateque proponunt. « Lectori aulem pio et attento considerandum relinqui,, mus.quanturasitillisEpistolistribuendum .Itailli: 'etcuin quatuorargumentaadduxissent quaj merito suspectas reddere viderentur, De dortrina.inquiunl, « Ignutiinihilaliudhabemusnisiquodhavjejusmonumenta,si tamenejus sunt,complectuntur.»Quinetiam statim gravis illa Joannis Calvini censura prodiit, lib. i, cap. 3 Jnstitutionum, jara tum in

commodioremformamredactarum.«Ignatiumquod obtendunl.si velintquidquamhaberemomenti. probentapostoloslegemtulissedeQuadragesima, et similibus corruptelis; nihii enim nreniis illis.qute sub Ignatii nomine edita; sunt, putidius. Quo minus tolerabilis est eorum impudentia qui talibuslarvisad fallendumseinstruunt »Ita ille pro more suo acriter satis et animose. Nec tamen offendil Calvinum Ignalius, sed ii qui Ignalium corruperunl. mquit U Rivetus: quod recte ab eo observatura tradit in academiaGenevensi professor Vedelius ; et res ipsa satis indicat; auctoritatem enim Ignatii rejecilCalvinus ab Antitrinariis objeclam, ex Epistola siue dubio ad Tarsenses, quaa p.o genuina non agnoscitur, et Quadragesimam aliasque tradiliones objicit, quae in assumentis lantum inveniuntur.

Tura Marianus Victo.ius in S. Hieronymum: « Recte [Ignutium] upostolicum vocat viium; vixit enira apostolorum teuipore.et Joannis EvangelisUe disc.pulusfuit,scripsitlitterasadsacratissimamvirgincra.DeiGeiiitiicemMariumetaliasquajexsLaut.» Ac stutim eliam ex Lutheri schola celebris Theolo fjus.Marrinus Chemnitius, in Examineconcilii Tri- A Interim reverendus adraodum Whitgiftus in Ec

t/entini,harumEpistolarum testimoniissiepeutitur, eisque multum tribuit Ignatius rero,inquit,« audilor Joannis,in Epistola ad Philadelphenses de ctelibatu etconjugiomoreprorsusapostolico loquitur. » Kt alibi non sinecensura laudat.« Ignatii Epislolas eistitisse non tantum Eusebii,verum etiam Hieronymi tempore.certum est. Feruntur nunc Latine: suntedita; etiam Grrece ; et multas habent non conteninendas sententias.praesertim sicut Gra?celeguntur Admista tamen sunt et alia non pauca.quro profecto non referunt gravitatem apostolicam » Et rursus : « De Epistolis igitur illis Ignatii qua? niiuc ejus titulo feruntur, merito dubitamus : transformatffieuim videnturinmultislocis ad stabiliendum

clesias nostrm controversiis Ignatio multuin tribuebat; et schisraaticorum coryphteus Thomas Cartwrightus ejusdem auctoritatem defugiebat.et Calvinum sequi professus,aliuque argumcnla ex proprio penu suppeditans negabat auctorem Epistolarem fuisseillum apostolorum discipulum ; quod et ejus sequaces lecere.quoties aliquid ipsis objectum est,cui respondere aliter non poluerunt: quoties autemadpresbyteriumconliriraiidun:aIiquidfacere videbatur, ejus auctoritate libenter frequenlerque utebantur. I)e quibus graviler conqueritur Lous: « Epistolas tuas,sanctissime Ignati,adulterinas esse contendunt.Inid enimimpudentite diverticulum in non se receperint.adulterala penilus et turpissimis

statum regni pontifici: Et divinitus judico esse fa- p sordibus aspersa eorum doctrina habeatur:» etgra

vissimus prudentissimusque Bancroftus, «Ad morem Genevensium Ignatius loqui debet; aut si plus quam velint urgr-as.pauperculus antiquus Pater isle lanquainfictiliusethomo vanus jure rejicitur.i Tum vero eminentissimi duo cardinales, Baronius ntque Bellarminus, ita judicabant. Baronius caute primum distinguit inter cpislolas Latine tantum exstuntes.et eas qum Gruce etiam prodierant; priores nullius auctoritatis esseinnuit:posteriores omnes avide amplectitur, incorruptas et integras esse pronuntiat.easque miris effert laudibus. Non enim septem tantum Eusebio cognitas,sed et quinque reliquas. Ignatii esse germanas, easdemque sincerissimas,nemo jarejnqnil.poterit dubitare. Bellarminus notal Lalinas tres,</r<ttntafem eloquiiS.Ignatii

ctum, quod adulterina quoednm assumenta suo se indicio prodant.» Primus enim.ut opinor,observavit, locum ex Epistola ad Smyrnteos citatum a Theodcreto.nec in Greecis codicibus nec in Latinis reperiri, quamvis a Gulielmo Widefordo pariter citauis sit; et Ioca plurima ex Apostolicis constitutionibus Epistolis Ignatii esse assuta.Post quem Pelrus Canijius, vir eruditus, ad confirmationpm calechismi testimonio Ignatii ex veteri interprete creberrime utitur.

Cenluriatores et Calvinum, quod rgnatium tam parri penderent.perstringituna sententia Campianus.ratione quinta « Centuriatores vehementeroffendit Ignatius; oflendit et Calvinum.utinejusEpistolisdeformes narvos et putidas namias hominum

qnisquilia^notarint »DefenditstatimCalvinumWhi- « omnino non redolere; quinque Eusebio incognitas

taltTus, quud Ignatium ab haereticis inlroductum lanqmm improbse tt detestandx sentmtix patronum repulerit; ipse Epistolas obscurse dubiseque fidei esse notat.« quod plures Ignatio nunc ascribantur,de quibui Eusebius et Hieronymus non meminerunt, et quod ejus quoddam dictum recitet Hieronymus aliudque Theodoretus.quod in istis quce circumferuntiirEpistolisnuscruaTreperitur.»Etdepostei'iori argnmentoa Durseo soIlicitatus:Ej:fO,inquit,/on«<u Kripiaparum integrasuperesseconstat. Acmox Bellarmino respondens, ex duodecira lgnatii Epistolis GrteceexstantibnsseptemlantummemoratasEusebio et Hieronymo animadvertit, de quibus, inquit, •quiilstatuamus,num sintlgnatii.analteriuscujus

« ob styli similitudinem etspiritum vere npnstolicum.a virisdoctis omnino recipi; non esse magnam fidem habendam codicibusGrascis.qui nunc exstant, quando discrepantu Latinis ; stnpe enim emendatiores inveniri codices Latinos quam Gr.-ocos ; quod verum,inquit,esse intelliget,qui conferet testimonia qure ex Ignatio citant S. Athanasius et Theodorelus, cum verbis ejusdem Ignatii, qure nunc habemus in codicibus Latinis et Greecis. »

De Epistola ad Tarsenses primo dubitat Faustus Socinus.his verbis,responsione ad Wiekum:« Atque hocipsoargumentoad hoc ipsum probandum videturuti Igna'ius,autquisquisfuit auctor illiusepistolaj qua> sub ejus nomine ad Tarsenses inscribitur;»

qnam.nonsatisconstat.constatautemquinqiieesse D etsententiuTisuamliberiusdeorrinibusprofertanim

Mnedubio spurias et adulterinas.» Eidem Campiano respondens Laurentius Humfredus,notat « Magdebarjenses moderati-»sima oratione prudentissime monuisse.haberiqumdamin hisce Epistslislgnatii, qus ad deformes nrevos declinare videntur; et quse,Jimabrepsisse inlgnatii scriptisadulterina nonferenda » a-serit;» quoe si rejicit Calvinus,nonstatim dicendus est aut iniquus censor Ignatii, aut opera Ijmatii omnia tanquam putidas namias reprobare; qnandoquidem ea solum qum culpanda sunlin supposititio l^natio pervellit.»Ip?e uutem aliquid Epistolis resectum, aliquid assutum esse autumat.

adversione ad assertionem septimam Posnanensium. Ignatii scripta partim odulterina, parlim adtnodum comipta et additamentis quibusdam coinquinata ; adeo ut eorum quoque in ipsis fiat mentio.quse non nisi post aliquot s :cula existiterunt.Kt licet Latinurn Ignatii exemplar tantummodo tunc temporis vidisset.et mimmtm voce ofiensus ista scriberet; naclus tamen postea Grtficum eodicem, sub eum locum aliterse habeie iiivenit.sententiam nonmutavit. Non desunt tamen, inquit, « in ipso Gra.-co exemplnri qurcdam, qua? non cum Ignalii saiculo, sed cum succedentibusconveniant,» et taudem in

hunc modum concludit; « Fuit, nimirum, liber iste » Epistolarum Ignatii, « quandocumque id factum fuerit, ab iis parlim depravalus, partim etiam consarcinatus, qui tyrannidem episcoporum, non in Ecclesiam tantum. sed in rempublicam quoque, contra omne jus fasque, invectam, vebementer probabant, ac stabilire volebant. » Ita ille in defensione prioris animadversionis.

Paulo post Rodolphus HospinianusTigurinusHtstorise sacramentarix 1. ii,c. 1, Ignatium nostrum tanquam testem locupletissimum laudat.«Cum post apostolorum tempora haeretici turmatim erumperent, et sincerae apostolorum doclrina) impudenter contradicerent,Ignatius,unusexsenioribns,cumAntiochia Romamcaptivustraheretur,bestiisobjiciendus,fidelisacsollicitipastoris officiofungens,initineremultasEcclesiastamviva voce,quam epistolisconlirmavit;admonuilqueutabha3reticisetclandcstinisseducloribus caverent; qui clam, insciis episcopis, sese insinuantes, simplicem plebeculam seducebant, et privata cogebant conventicula. Interctetera autcm Smyrnenses quoqueadhortatus. » i\on licet, inquit, sine episcopo, neque offerre, neque sacriiiciumimmolare, neque aliquod aliud publicum oflicium obire. « Et in Epistola ad Trallianos dicit infideli deteriorem esse,quiaudeataliquid circa altaris ministerium facere, nisi episcopus, aut presbyterfuerit. » Et paulo post locum de poculo eucharistico universis distributo ex Epistola ad Philadelphenses adductum appellat « apertum tesliiuonium Ignatii, qui Joannis Evangelista; discipulus fuit. »

Perkinsius autemnostras Whitakerum interim in hunc modum sequitur; « Eusebius cum Hieronymo septem Ignatii pro veris numeravit epistolas:at nunc sub illius nomine haben lur duodecim,quarum quinque spuriai sunt. Etiam Epistola ad Ephesios aut spuria est, aut sallem corrupta; quia locus a Theodoreto et Gelasio ex illa citatus in nostris exemplaribus non invenitur.

Thomas Bilsonus nostras, vir magni in Ecclesia nominis, de perpetua gubernationc Ecclesiae scripsit fuse atque erudite, S. Ignatium autem in eo opere ut indubitatum auctorem frequentcr laudat, et dum in vivis esset, eas ipsas epistolas, quas citat, scripsisse sanclissimum illum martyrem affirmat. Hunc tamen Parkerusutdubitanlem frustra etfalso producit, doctissimumque prajsulem mire calumniatur.I7iomas,inquiL,(cBilsonusincanonibus apostolorum fidentior est quam in Ignatio. Observa eamdem notam inussisse Ignatio, quam canonibus, laudem vero velustatis attribuisse canonibus.quam Ignatiiepistolisnonattribuit, cum dicit: »Canones qui dicuntur apostolorum, « aperteinnuit eos ipsorum apostolorumminimeesse.sicutialibiaperte docet, pariratione, cumdicit:»Epistoln.>qua) feruntur Ignatii, eas Ignatii non esse subinsinuat. At haec mera est calumnia, quaa proximis episcopi verbis clarissiraerefutatur. Statim enim addit: « Ignatius quippe, eorum episcopus, adhuc vivus erat, et eas

A litterasconscripsit.i Epistolae igitur Ignatiana?,judice Bilsono.et ipso vivo, et ab ipso sunt conscriptm. Qui ejusdem oneris capile 14 earum antiquitatera diserte asserit: cum enira Tertullianum,Cyprianumet Hieronymum nominasset: Sihi,inquit, • satisantiqui velsincerivobistestesnonvideantur, audite quid Ignatius, Antiochia; episcopus, Joanne apostoloetiamduminvitamauente,ejusquediscipulus.post quam octo fere annis martyrio allectus est, ad diversas Ecclesias de episcoporum auctoiitate scribat.nltaBilsonuslocisquanipluriiijisS.Igt.atium, utantiquissimuraetsincerissimum testem adducit. Abrahamus Scultetus, in Aledulla Patrum, propositis ex utraque parte rationibus, et eorum qui Ignatio has epistolas tribuebant, et eorum qui an

n recteeitribuerenturdubitabant.tandemitapronuntiat: « Rationibus in omnem parlem probediligenlerque excussis, in tertiam nonnulli secesserunt senlentiam, statueruutque esse quidem epistolas hasce Ignatii, sed adulleratas, sed interpolatas. Quorum in judicio et nos acquiescimus ».

Possevimus autem adhwrens Baronio: Licet S. Hierom/mMS,inquit,« tantum memineritseptem epislolarum,duodecim tamen haud dubiaa fidei habemus.Quffl vero tres ali.x> feiuiitur,etsi non tam cert;e fidei sunt, citantur tamen a S. Bernardo ; nec defuere post illum viri docti, qui ipsarum meminerunt. » Et Jacobus Cretsi>rus eadem presse sequitur vestigia de duodecim epistolis genuinis; quarum Vindicias ab eodem scriptas alicubi latere testatur se audivisse Philippus Labba-us.

C Tum vero Martialis Mestraeus.doctor Parisiensis qui Ignatium ipsum edidit et notis illuslravit, tres Lalinas in Commeniationum apocrypharum numero collocat; reliquas duodeclm germanas et vcre aureas Ignatii Efiistolas prujdicat, sed « ab ha>reticis et a Gra;culis poslerioribus alicubi interpolalas et depravatas » fatetur.

Georgius Dounamus nostras, vir doctissimus, s.-epe schismalicos et sui et prioris sjeculi accusat, quod nunc Ignalii testimonia in suacausa urgent, nuno epislolas ejus tanquam spurias rejiciunt; et septem illas ab Eusebio memoratas doctas et pias appellat; quas vel ideo rejici non posse ait, quod ab Eusebio mtMiiorentur.

Inter Socinianos HieronymusMoscorovius de vera D harum epistolarum antiquitate dubitasse baud.videtur.cum in refutatione Appendicis Martini Smiglecii luechabeat: o Verum ne hoc quidem verum est; primorum sa>culorum Patres eum, quara ipsi profiteantur.sententiam prodidisse, Nam Ignatius, Patrum apud l.atinos, quorum quidem scripta exstant,vetustissimus,apertissime fatetur iu Epistola ad Tarsenses, quod Christus non sit ille qui est super omnia Deus, sed Filius ipsius.

Isaaci certe Casauboni,veterum scriptorum peritissimi judicis, sententia in hac etiam causa maxinie nolanda.Quare Parkerus hunc inter eos numerut,quos omneslgnatii epistolas fictitias docuisse A

vult: sed hocet sublesta fide tradit, et levissirao argumento suadere conatur, quod Casaubonus de prisca Ecclesiae disciplina locatus, Cypriannra testeni adhibuit, Ignatiura non nominavit: cum in Exercitationibus Baronianis S. Ignatium saepe laudet.et nonnullarum ejus Epistolarum antiquitatem novis rationibus se tuiturum polliceatur; quas pramatura viri maximi morte ereptas nobis fuisse dolemus.

«Sedunus quidam vir,ca;tera doctissimus,» ut testatur Vedelius, «extra omne dubium ponitsuppositionem harum epistolarum : imodicere non veretur IgnatiumnuIlasunquamepistolasscripsisse.»Dehoc viro doctissimo altercantur doctores duo, Owenus et Haramondus; quem quasi nec nomine nec scri

velsupposititias.vel faede corruptas probaripossit.» Et rursus :«Verum, ut concludam paucis,certo certius est, hasepistolasvelsupposititiasesse, velquod supra monui, foede corruptas. » Quotcunque igilur aut quiecunque flrma senlentiaj suao probandaa argumenta attulit Cocus, id tanlum revera probare omnia putavit. Epislolas lgnatii aut esse supposititias, aut corruptas.

Cum haec ita se haberent, Nicolaus Vedelius, professor Genevensis, rem totam adexamen revocavit; apologiam pro Ignatio scripsit, novam editionem adornavit, exercitationibus et appendice Epistolas illustravit. Lres igitur ille Latinas omnino rejecit, quod «nimis aperta ipsarum supposilio » ei videretnr.Heliquas duodecim in duos libros distin

pto notum producunt.et quem knonymum ineditum g xit, quorum prior continet epistolas genuinas, po

Hammondus vocat. Ne igitur numerus Ignatii ho stiumaugeatur, et praeter eos quorum scripta novimus, alius aliquis, isque doctissimus, epislolas hasce penitus repudiassecenseatur, ineditum illum in lucem potrahendum, et svum anonymo nomen reddendum esse duximus.Estautemilleextra omne dubium Robertus Parkerus, scbismaticus Anglus. Omn iaenira quae Vedelius a viro illo csetera doctissimo dicta profert.in Parkeri libro secundo De politica ecclesiastica capite decimo tertio reperiuntur. ■ Eflo vero Epistolas Ignatii a nemine unquam aiite concilium .Nicaenum citatas dico,» inquit Parkerus; quaj verba viro suo doctissimo tribuit Vedelius ; et cum his opponat testimonium Irenaei: Excipitur, inquit, «a viro doctissimo primo, ab Irenaro etiam Hermaj» Pastorem«citari, quem tamen subpersona Hermse fictumagnoscuntomnes.«VerbasuntParkeri. Secundoe.rcipt<,inquit Videlius,<'Irenaeumnonallegareepistolam aliquamlgnatii,sedtantumdiclum quoddamillius,quodturacircumferebatur.Etidinde probat.quianon utiturvoce,» scripsit sedvoce,dixit. Sunt autem et haec Parkeri. « Tertio, ait vir doctissimus, inde patere epistolas has tum temporis nou exslitisse, quod Patres, etnominatim Epiphanius,adversentur Ignatio, tempus baptismi Christi post annum trigesimumexpletum collocanti • Hacc Videiius ex Parkero. Den>que virum doctissimum putaie ait Casaubonum omnes Ignatii epistolas rejecisse.quod Parkero.neque alii cuiquam,tribui potest Nunestigituralius Vidediivirdoctissimusquam Robeitus Parkerus nostras, schismaticorum coryphsus; quem Vedelius cum refutare vellet, et Cenevensis disciplinae summuin patronum fuisse nosceret, honoris causa nominare noluit. Hic autem Parkeruslredecimr.itionibusepistolas Ignalii flclitias esse probare conatur : cujusconjecturis Dallaei diserlation maxime locuplelata est.

Post hunc Robertus Cocus etiam nostras edidit ''CensuramquorumdaiuscriptoruTiveterum.oquem sua; de Ignalio censura? hunc titulum praescripsisse, Ignalii epistolx sunt supposititix, observat DalUeus. Et itaquidemTitulus, sed Censura ipsa aliter loquitur.«Nondesuntargumentavalida,quibusomnes

steriorsupposititias. Cenuinastantum agnoscitseptem illas ab Eusebiomemoratas; reliquas quinque « autperperam inscriplas, autplanesupposititias ■ esse statuit. Praiterea in ipsas septemgenuinas non pauca irrepsisse stellionum audacissiraorum vestigia testatur, qua) ut a genuinis secerneret curam habuit, et notulis quibusdam, in margine positis, qua; ex conjectura genuinis epistolisab interpolatore inserta credidit, jugulavit.

Quare Andreas Rivetus, lfcet in tertia editione, Critici sacri Censwa Roberti Coci sit adjutus, moderatissimam tamen sententiam amplecti se profltetur, scilicet, « esse plerasque epistolas Ignatii, ad minimum septem; sed hoc temporenon haberinisi

p adulteratas. et multis in locis interpolatas. Hanc,» inquam, « sententiam amplectilurfretus rationibus quae huic flrmandae ex ipsis epistolis desumuntur.» Et Daniel Chamierus, in responsionibus ad Testimonia a Bellarmino adducta, auctoritatem Ignatii nunquam declinat. Semel tantum ait: «Epistola ad Antiochenses viris doctis non videtur legitima.quia ab Hierouymo non adnotata in censu operum Ignatii, ipsisque adeo veteribus sit incognita.

Daniel Heinsius ad Novum Testamentum epistolas quasdam earum quce editae sunt, Ignatii revera fuisse indicat, aliasnon ilem. AdlCor. xv, 10. «Pauliapostolipaiumprudensimitator,cujusomnes epistolaesubIgnatiilegunturnomine,cumetaliorum sint. » lta ille subobscurius. Sed ad 1 Tim. iv, 16, paulo clarius : Qux vox (scilicet pe6ipr,[jt4vov')«inter

D eas.quas expressit qui epistolas Ignatii.atque inter eas quasdam non illius, nomine ejss, neque dignas eodedit.»GerardusJoannes Vossius,«De natalianno Christi,» sect. 41: «Alii respondent Ignatii epistolas esse supposititias,nec ulli anteJiica-num concilium memoratas. Itane vero?Quasinonmeminerit earum Irenaens lib. v. cap. 28, et eo antiquior ipsique par Ignatio Polycarpus, apud Eusebium lib. m, cap.Xc. Utde Origene taceam, qui quiddam inde adducit, homil 6 in Lucam. »

Petrus autem Halloix,Jesuita,non tantum omnes Graecas genuinas etgermanas e»se operose contendit, sed et de tribus Latinis ita judicium suum

« ПредыдущаяПродолжить »