Изображения страниц
PDF

και βασιλεύς, μειράκιον χρίεται υπό Σαμουήλ εις Α ratione mulierum non agnoscentium suos liberos

[merged small][merged small][ocr errors][merged small][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors][merged small][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors]

Εadem ferme recitat Τheodorus Studites, ut modo vidimus : apud quem, sicut et hic, αίρετικών est explicatio, non textus pars, monente Cl. Cotelerio.

[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors]

Ita est, lector humanissime, guod et tu et ego Α testatur, eum ait : Εγράψατέ μοι και υμείς, και

sapius animadvertimus : omnia illa, quae vel natura effinxerit, vel arte sint fabricata, illam habent conditionem, ut quae in genere suo sint perfectiora, quanto diutius et attentius contemplemur, tanto pulchra magis et artificiosa, intuentium oculis sese offerant. Simile quid mihi evenit in Ignatio, cujus nunquam Εpistolas relegi, quin semper aliquid novi, quo magis sese mihi prοbarent, in iis deprehenderim : quoties, inquam, illas in manus resumpsi, toties aliquid apparuit, unde genuinum potuerim agnoscere scriptorem ; nunc elegans illa simplicitas, et saeculo quo vixit convenientissima, nunc rerum et verborum passim et ubique congruentia ao veritas , nunc zelus et martyrii fervor,

[ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors]

"Ιγνάτιος. Supervixit autem Ignatio Ρolycarpus annis plus minus sexaginta. Ηic jam, rogo, duanam veri est similitudo ut, Polycarpo vivente, verae istie Ignatii epistolae fuerint suppressa,et aliae suppositae 2 Νunquid eas perdidit Polycarpus, ut opus fuerit alias excogitare ! Νon puto quemquam ita fore ridiculum, ut talia probet. Jam pergo : Si Ρolycarpus eas habuerit. utique easdem habuit Irenaeus, ejus discipulus, qui illas citavit. Irenaeum excipit Οrigenes, cujus jam verba vidimus. Νemo autem, puto, sit, gui existimet diversas fuisse Ignatii epistolas quibus usus est Οrigenes, ab illis quas citat Εusebius. Εusebium sequuntur Αthanasius, Hieronymus, Chrysostomus, Τheodoretus, Αntiochenus, Damascenus, Ρhotius, et innumeri alii; φui omnes usi sunt testimonio Ignatii, et ita quidem, ut nunquam a guoquam inter apocryphos sit relatus : quod tamen ne novi quidem Foederis libri effugere omnes potuerunt. Cum itaque hic non interruptam habeamus seriem eorum, gui has epistolas approbaverunt : non video quo argumento opinionem suam confirmare possint, gui aliud sentiunt. Lectae sunt hactenus Ignatii epistolae,prout ab interpolatore fuerant corruptae : et tamen non defuere, qui judicii acrimonia etiam verum in illis deprehendere potuerint. Οstendit hoc satis superque vir summus Αndreas Rivetus. Veras jam exhibeo et genuinas, et testimoniis antiquorum ubique congruentes , eo jam confugiunt, ut negent martyrem illum epistolas scripsisse. Sed fruantur illi opinione Sua, certus sum paucos omnino fore qui cum ipsis sentiant, qui vero id cum ratione faciat, neminem. Quod autem pura germanaquejam legere possis scripta haec Ignatiana, benevole lector, bibliothecae Μediceae debes : debes serenissimo principi Ferdinando ΙΙ, magno Εturiae duci, cujus incredibili erga studia amore, ιnclytae ejus bibliothecae mihi contigit usura, et per hanc Ignatianus ille, quem damus, Τhesaurus. Utinam vero sic aliiquoque principes animati forent, nec plerique avari adeo iis pretium statuerent, guasi aliquid suis de opibus detereretur,silibripublice potiusutiles forent guamcollectus quam compositus , per Αnastasium vero conversustantum putetur,non autem etiam creditus Αιque hinc evanescitin auras quidquid magna verborum pompa,ob Νicephorum et Αnastasium a viro docto totiesjactatur. Ut necessae non sitrespondere, qua tamen non improbabiliter dicentur: aut Polycarpum cum Igratio fuisse proscriptum, ob syllogen epistola-Ρolycarpianae et epistolarumIgnatianarum tam interpolatarum guam falsarum,aut epistolam Ρolycarpi et epistolas Ignatii apocryphas esse appellatas, quod, licet innoxiae, nec pseudepigraphae, extra canonem omnium ecclesiarum legerentur.Ωuid enim, φuaeso, noxii, guid apostolico viro indigni continet Polycarpiana illa και Pergunt adversms epistolam Polycarpi,et affirmant eam pugnantia 1οφui, Ignatium viventem, Ignatium mortuum : nempeprius per hac verba c. 13: «Εt de ipso Ignatio, et de his φui cum eo sunt, guod certius agnoveritis significate. » Ρosterius per ea quae habentur capite 9, de Ignatio aliisque martyribus, necnon apostolis, φuod ouncti post agones suos in loco sibi debito sint apud Deum. Μira profecto αντιλογία, si veritate niteretur : at ea plane destituitur. Νam ponatur, quemadmodum sentimus,scripsisse Polycarpum tune temporis, cum Ignatius martyrium subiisse credebatur, incerti tamen (ut fere fit) rumores ferebantur de iis qua in morte illius contigerant. Ηoc posito, nonne conveniebat ut Polycarpus diceret Ignatium apud Deum locum suum obtinere, simulque peteret edoceri περί Ιγνατίου και περί των περί αυτόν, si quid Philippenses explorati accepissent ! Dubium nullum est nisi fallor. ΑΡolycarpo ad Ιrenaeum : « Quemadmodnm quidam de nostris dixit, propter martyrium in Deum adjudicatus ad bestias : quoniam frumentum sum Christi, » etc. Dirit, exponunt, locuίus est, non scripsit. Εgo vero, cum verbum dirit ad sermonem et ad scripturam perinde referatur, cumque constet ex Λctis et Vita Ignatii, atque ex Hieronymo et Αdone, ea verba a fortissimo martyre in agone quoque ipso fuisse pronuntiata, curapud Ιrenaeum epistolam potius intelligam duam vocem, causa est tum auctoritas Εusebii, qui ita accepit, tum quod Ιrenaeus non scripserit θηριομαχών, ουη bestiis puqmans, aut quid simile, sed κατακριθείς προς θηρία, damnatus ad be tias. Οrigenes prologo Connmentariorum in Canticum canticorum : « Denique memini aliquem sanctorum dixisse, Ignatium nomine, de Christo: Μcus autem amor crucifaus esί. »

[merged small][merged small][ocr errors][ocr errors]

Νisi officii mei ratio flagitaret ut in campum de- Β scenderem, tuiturus vel impugnaturus Ignatianas Εpistolas, libenter abstinerem me celebri bello litterario, quod sciam profligatum fuisse, dein redintegratum, et ad quod conficiendum adhuc accingere se armis audiam duos fortes bellatores, unum hic in Gallia, alterum in orbe Βritanno, adversus nuperum hostem, veteranum militem, pugnacem, doctis disertisque dictis certantem et maledictis, peritum ad haec cauponari hellum et belligerare, φui hoc stratagemate utendum putavit ut, quia in verum Ignatium abunde non suppetebant jacula, falsum pralio involveret, guo imbellem vincendo, invictum etiam vicisse videretur. Sed jam pugna dandaest.Rem paucis verbis, una ratiocinatione concludo Sanctum Ignatium epistolas scripsisse diserte wstaur ejus familiaris beatus Polycarpus: has ve- C Το φuas per virum clarissimum Isaacum Vossium e codice Florentino primum editas legimus, easdem esse puras putas Ignatii ostendunt relata in testimoniis veterum loca Irenaei, Οrigenis, Εusebii, Αthanasii, Hieronymi, Theodoreti, caeterorumque : nam reperiuntur in illa editione. Ωuid clarius ? quid certius ? Contra haec et contra nostrum Ignatium exceptiones adversariorum multa" sunt, multae objectiones, generales aliae, aliae particulares. Ηis ad loca Singula, cum necesse judicabimus, occurremus : illarum pracipuas expendamus. In duas classes distribui possunt : aut enim petuntur ex antiquorum silentio aut e stylo epistolarum. Αiunt itaque : Ωuote primis Patribus mentionem facere poterant D ac debebant Ignatianarum epistolarum, nec fecerunt ante Εusebium ? Ρolycarpi siquidem, Irenaei, 0rigenis testimonia suspecta habentur, vel nihil probant. Retorqueo ego ad hunc modum : Quot ecclesiasticorum operum primus ac saepe unus meminit Εusebius (neque enim in numerum veniunt

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

φει δε και ο θείος Ιγνάτιος. Ο έμός έρως εσταύρωται. Οrigeni ειπείν est, quod Dionysio γράφειν. Sed, inquiunt, commentariiilli non sunt Οrigenis. Ε memoria illorum effluxerat citari eos in fine Ρhilocaliae. Τu vero, ne tempus teram in agenda re acta, vide quae a doctissimo clarissimoque viro Ρetro Daniele Ηuetio solide de hac controversia disputata sunt Οrigenianorum lib. ιιι, p. 248. Lege pariter quae eodem libro, p. 252, 253, afferuntur pro ejusdem Αdamantii Πomiliis in Lucam, quas etiam quia sibi incommodant aperta citatione Ignatianae Εpistolae, rejicere conantur, idque per levicula argumenta, solutu facilia eis qui animum attenderint partim ad Hieronymum interpretem.purtim ad juvenem eo temppre Οrigenem. Videto quoφue nos infra in c. 19 Εp.ad Εphes., de Βasilio et Ηieronymo has homilias legentibus. Ηactenus de praetento velerum silentio. Νunc ad stylum epistolarum accedamus. Ignatiana oratio diversae a nostra sententia! auctoribus videtur mirum prodigiosumque in modum nova, poetica, turgida, putida, frigida, obscura, plena cacozeliae et battologia", omnino absurda alque simulata, nullatenus apostolica. Longe aliter sentiunt alii, qui plurima in illa antiquitatis ac simplicilatis apostolicae certissimaque deprehendunt vestigia, nihilvero inconsideratum, nihil fictum, aut non apostolicum. Concedamus tamen Ignatii dictionem aliquid habere novitatis, tumoris, obscuritatis. Ωuid tum ? Suus cuique stylus est, sua scribendi ratio. Νοnne si hujusmodi argutationum minutiis daturlocus, convellentur facile pleraque vetustatis haud dubia monumenta ? Νauseant pauci ad quaedam Ignatiana sed caeteris fortior est stomachus. Sane veniam merebatur sanctissimus martyr, quod,inter milites leopardos scribens, unamque spirans martyrii coronam, nequiverit epistolas suas perpolire ac variare. Αtquehaec inpraesentiarumsufficere poterunt, broviter dicta pro ratiοne notarum, donec prodeant eruditorum hominum pro Ignatio exspectatae dissertationes. Paucos existimo fore qui trium, licet magni merito nominis criticorum, Salmasii, Βlon delli, Dallari, censuram praeferant judicio Εusebii, Αthanasii, Hieronymi, Τheodoriti, totiusque antiφuitalis, necnon hujusce temporis catholicorum omnium, ac heterodoxorum plurimorum. Dicam autem de numero epistolarum in illam ad Ρolycarpum ; de epistolis vero interpolatis et de subdititiis suo etiam loco disseretur.

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

Ωuecunque ad controversiam hoc opere tracta- Α apostolos institutum est; νεωτερικήν vero τάξιν, » tam recte intelligendam conferant,in Ρroαρmio jam novellam institutionem«vocat,ean, quasuo tempore Satis perspic e et copiose exposita sunt, ut alia episcopum presbyteris praeponebat Certum estauprafatiοne uti supervacaneum plane videatur. tem eum scripsisse post Valentinihaoreticitempus, Unicum tamen est de φuo te, Lector benevole, qui Romam venit sub Πygino papa, circa annum imprimis monendum duxi. Ρutarunt hactenus no - a Christo nato 144. Ιta fit manifestum novam stri, S. Ignatii epistolas antiquitati episcopatus lu- constitutionem de episcopi in presbyteros praerogaculentissimum testimonium praebuisse. Νescio ta-tiva et auctoritate factam esse post centesimum et men guo pacto effectum est, ut ex hoc uno scri- guinquagesimum a Christi resurrectione,et Spiritus plore, et quidem defaecato, satis firmum argumen- sanctimissionein apostolos,annum.» Πocargumentum pro novitate ordinis episcopalis duci posse tum Dallaeus praetermisit,vel quod ei nullam vim inexistiment nonnulli, illudque in scholis theologicis esse putaret, vel quod scriptorem epistolarum nsurpent. Εcce enim, inter theses in academia impostorem non probaret, sed supponeret : Vel Salmuriensi sub praesidio Ludovici Cappelli de epi- quod suae hypothesi minime conveniret, qui imscopi et presbyteri discrimine disputatas, novum postorem suum vel sub finem tertii,vel sub initium argumentum in hunc modum conficitur: «Αuctor ,, quarti saeculi vixisse putavit ; quo tempore nemo, Εpistola ad Μagnesios primo,πρεσβυτέριον,hoc est » Β qui non insanivisset, episcopatum noυellam insticollegium presbyterorum, « et Εcclesiae perillud tutionem vocasset. Νos ab illo praetermissum hic administrationem atque regimen, vocat Χριστού νό. discutiendum putavimus ; ne quis postea tam ineμον, quia ex institutione et voluntate Christi per ptum Ignatio sensum affingat, aut ex illo tam fal

[graphic]
« ПредыдущаяПродолжить »