Изображения страниц
PDF
[ocr errors]

Idem, ibid.

Et dicit etiam (Ignatius) in Epislola sua ad Antiochenses : Qui credit nunc in Christo, et non in oblaliona sua (esse eum) Filium Dei creatoris mundi, dicetque quod esl illic filius alius, et substituet eum loco cjus, de quo vaticinati sunt prophctx, quemque prxdicarunt discipuli, palntium est diaboli. Ex Epist. supposit, ad Antiochen., cap. 9.

ISAACI VOSII PR^IFATIO

IN EPISTOLAS S. IGNATII

Quas primus in lucem extulit Amstelodami, anno 1646, in-4, ex codice ms- bibliothecx Medicx.

Ita est, lector humanissime, quod et. tu et ego A sajpius animadvertimus; omnia illa, quae vel natura effmxerit, vel arte sint fabricala, illam habent condilionem, ut quas in genere suo sint perfectiora, quanto diutius et attentiuscontemplemur, tantopulchramagisetartificiosa, intuentium oculis sese offerant. Simile quid mihi evenit in Ignatio, cujus nunquam Epistolas relegi, quin semperaliquid novi, quo magis sese mihi probarent, in iis deprehenderim: quolies, inquam, illas iu manus resumpsi, tolies aliquid apparuit, unde genuinum poluerim agnoscere scriptorem ; nunc elegans illa simplicilas, et saeculo quo vixit couvenientissima, nunc rerum et verborum passim ct ubique congruentia ac veritas ; nunc zelus et martyrii fervor, qui cuin alibi, tum maxime in Epistola ad Roma- n nos ehrcet; omnia denique auctorem suum testabantur. Quo magis miror fuisse, qui non tantum negarent epistolas has esselgnatii sed nec dubitarent afflrmare illum nullasomnino scripsisse. Non alio idargumentopersuadereconabantur,quameoquod dicerentneminem veterum, ante Eusebium.earum meminisse. Nam sententias quoe apud IreneBum et Origenem exstarent, eas ore pronuntiasse, non autem ex epistolis ejus esse petitas : non attenderunt viri doctissimi ad eum origenis locum, qui exstat homil. vi in Lucam: Unde elegantcr in cujusdam martyris epistola repcri, Ignatium dico eplscopum Antiochix, post Petrum secundum; qui in persecutione Romx pugnavit ad bestias: « Principem sxculi hujus latuit virginitas Marix, » etc. Sed ad antiquiora veniamus, quo magis appareat antiquitas et veritas Ignatii nostri, et error eorum qui contrarium statuunt.Primus itaque qui earum meminerit is est Polycarpus martyr in Epislola ad Philippenses ; cujus verba hnec sunt; Ta? iTttrcoAi; 'lyvaTfou ti? Tten'.p8e£ja; $\\>-~'' u1t' «utou, xat aXXa? 6'aac efyo[jlsv Tcap' T(fjitv, ETt£(jn)ja|j.iV 6(juv, xa6u>; eveTetXaaSe, a-Ttve; uiTOTeTaY|J^vai etat xri e7rtaToXfj TauTfl, l\ wv [iifaXa (upeXTjOfjVai Suv^aeals. Hept^ouai fap TziCtiv xat 6irojj.ovT1v, xat Ttjiaav o!xooo[jtTiv Ttjv ei; Tov Kuptov Ti(j.u)v avTjxouaav. Nemo jani possit dubitare quin Polycarpus iste Ignalii habuerit epistolas, cui etiam unam ex illis seplem inscripsit, quod ipse

lestalur, eum ait: 'Efpitya-ci p.oi xat ujjteti, xat 'lYvaTtoc. Supervixit autem Ignatio Polycarpus annis plus minus sexaginta. Hic jam, rogo, qusenam veri est simililudo ut, Polycarpo vivente, verae istte Ignatii epistolro fuerint suppressae.et alioe supposita)? Nunquid eas perdidit Poljxarpus, ut opus fuerit alias excogitare? Non puto quemquam ita fore ridiculum,ut talia probet. Jam pergo : Si Polycarpus eas habuerit. utique easdem habuit Irenseus, ejus discipulus, qui illas citavit. Irenaeum excipit Origenes, cujusjam verba vidimus. IVemo autem, puto, sit, qui existimet diversas fuisselgnatii epistolas quibus usus estOrigenes, ab illis quas citat Eusebius. Eusebium sequuntur Athanasius, Hieronymus, Chrysostomus, Theodoretus, Antiochenus, Damascenus, Photius, et. innumeri alii; qui omnes usi sunt testimonio Ignatii, et ita quidem, ut nunquam aquoquam inter apocryphos sit rclatus; quod tamen ne novi quidem Fcederis libri effugere omnes potuerunt. Cum itaque hic non interruptarn habeamus seriem eorum, qui has epistolas approbaverunt: non \ideo quo argumento opinionem suara confirmare possint, qui aliud sentiunt. Lect» sunt hactenus Ignatii epistolas,proutab interpolatore fuerantcorruptae : et tamen non defuere, qui judicii acrimonia etiam verum in illis deprehendere potuerinl. Ostendit hoc satis superque vir summus Andreas Rivetus. Veras jam exhibeo et genuinas, et testimoniis antiquorum ubique congruentes; eo jam confugiunt, ut negent martyrem illura epistolas scripsisse. Sed fruantur illi opinione sua, certus sum paucos omnino fore qui cum ipsis sentiant, qui vero id cum ratione faciat, neminem.

Quod autem pura germanaquejamlegere possis scripta h%c Ignatiana, benevole lector, bibliothecaa Mediceao debes : debes serenissimo principi Ferdinando II, magno Kturiae duci, cujus incredibili erga studia amore, rnclytaa ejus bibliothecae mihi contigit usura, et per hanc Ignatianus ille, quem damus, Thesaurus. Utinam vero sic alii quoque principes auimati forent, nec plerique avari adeo iis pretium statuerenl, quasi aliquid suis de opibus detereretur.si libripublice potiusutiles forentquam non suae quidquam glorirc adiinerent, si serenissimiprincipis exemplum ajmularenlur. Atque hic ejusardor magiseluxit, postquam. ulmihi relatum est, Lnurentianaj suse praefecit Joannem Baptistam Doniuni, virum nobilera, dignissimum Petri Victorii successorem, nec ipsum modo litteratissimum, sed ea [irreditum prudentia, ut nemo judicio majori ad ea sacraria sit admissurus quemquam.Post tantum iraperiitanti principem, majori etiam dignissiraum, lacere non debeo beneficia viri summi

blattisettineisabsumendi relinqueretur; hi enim, f^ Paganini Gaudentii, qui favore suo, eo me apnd

principem suum loco colloravit, ut quam diutissime bibliotheca hac bono, et meo, et publico, frui liceret. Scd de ojus erga me viri meritis, dabilur, spero.commodius posthac loquendi tempus. iXunc hasc attingere satis putavi, ut, licet me debilis non absolvam, beneficiis tamen non videar indignus. Nec video cur ullerius te detineam, lcclor. Occurrunt animo et alia, nec ab insliluto aliena: snd aliis iis dabitur convenientior locus. Vale igilur, pluraque in dios a me exspecta.

J. B. COTELERII

JUDIGIUM DE EPISTOLIS S. IGNATII.

(Patres apostolici, ed. Amslelod. 1121, t. II, p. 9)

Nisi officii mei ralio flagitaret ut in campum descenderem, tuiturus vel irapugnaturus Ignatianas Epislolas, libenter abstinerem me <".elebri bello litterario, quod sciam proiligatum fuisse, dein redintejralum, et ad quod conficiendum adhuc accingere se armis audiam duos fortes bellatores, unum hic in Gallia, alterum in orbe Brilanno, adversus nuperum hostem, veteranum railitera, pugnacem, doctis diserlisque dictis cerlantem et maledictis, peritum ad haec cauponari hellum et belligerare, qui hoc slratagemate utendura putavit ut, quia in verum Ignitium abunde non suppetebant jacula, falsum pra-lio involveret, quo imbellem vincendo, invictum ctiam vicisse videretur. Sed jam pugna dandaest.Rem paucis verbis,una ratiocinatione concludo Sanctum Ignatium epistolas scripsisse diserte tftstatur ejus familiaris beatus Polycarpus : has vero rjuasprr virum clarissimum Isaacum Vossium e codke FJorentino primura editas legimus, easdem esse puras putas Ignatii ostendunt relaia in testimoniis veterum loca Irenrci, Origenis, Eusebii, Athanasii, Hieronymi, Theodoreti, creterorumque: nam reperiuntur in illa editione. Quid clarius? quid certius?

Contra haic et contra nostrum Ignalium exceptiones adversariorum raultae sunt, inultaj objecliones, generales aliae, aliaj particulares. His ad loca singula, cum necesse judicabimus, occurremus: illarum pra»ciptias expendamus. In duas classes distribui possunt: aut enim petuntur ex anliquorum silcnlio aut e stylo epistolarum. Aiunt ilaque: Quote primis Patribus mentionera facere polerant ac debebant Ignatianarum epistolarum, nec feceruut ante Eusebiura ? Polycarpi siquidem, Irenrci, Origenis testimonia suspecta habentur, vel nihil probant. Ret^rqueo ego ad hunc modum: Quot ecclesiasticorum operum primus ac sajpe unus meminit Eusebius (neque enim in numerum veniunt

B qui Eusebium transcribunt) quaa ab aliis memorari poterant. et vero pari ratione debebant? Eane omnia supposititia dicent?.\equaquara puto. Quajnam vero sunt qua> opponunt locis Polycarpi, Irena^ietOorigenis? Ecce illa: Nicephoruspatriarcha CP. in Indice apocryphonim Xovi Testamenli, scripta Ignatii et Polycarpi apocrypha judicat. Anaslasius Bibliothecarius eadem habet in Indice quem ltistoriv, suse Ecclesiasticx prxfixit, quse nisi eadem cum Nicephoro de his epistolis sensisset, non videlur fuisse sine aliqua censura vel awmadversionc dimissurus. Verum auclor hujus laterculi non amandat ad apocrypha epislolas Ignalii et Polycarpi, amandat Ignalii et Polycarpi nonnihil. llludautem nonnihil cr.r non potius exponemus de doctrina Ignatii et de doctrina Poiycarpi. libris pseudepi

C graphis? Certe "lYvatiou SiSa^v ut apocrypham recensitam habes illo ms. indiculo, quem Anaslasii Questionibus subjunctum ciat doclissimus Usserius, de Ignatii epistolis, cap. 1, et Tf/a-rioj o.oaaxaXiav cum IIoXuy.a5no'j oioatrxaXfa, indiculo iisdem Quajstionibus adjuncto, bibliothec;o ltegia; volumine 1789, qui a me suprapositus fuit in meis notis. Ignatii vero Polycarpique epistolas in apocrypha relatas nullibi videmus. Ut oiniltam Lilurgiara Ignalii, de qua eodem loco Usserius, ac ejusdera martyris aliquid de re fidei et canonibns, in catalogo Hebedjesu, num. 18, videtur enim diversum esse ab epistolis Chaldaicis sive Syriacis illius, ab Usserio in cap. 4 memoratis. Et vero (occasione sese offerente monebo idjobjcctum

rj indicem seu canonem Scripturarum, ad tcmpora Nicephori Constantinopolitani et Anastasii Bihliothecarii nequaquam pertinere.facile mccum intolliget, qui consideraverit nono aerao Christiana: sajculo Ecclesias Crascam et Romanam non dubilasse de tot sacra) Scripturas libris, quot in dubium eo in laterculo revocautur. Quare vel Nicephoro pacolleclus quam coraposittu ; per Anastasium vero conversustantumputetnr,nonautemetiamcredilus Atque hinc evanescitin auras quidquid magna verborurn pompa.ob Nicepborum et AnasLasium a viro docto totiesjactatur. Utnecessaenonsitrespondere, quaj tamennon improbabiliter dicentur : autPolycarpum cum Igr.atio fuisse proscriptum, ob syllogeuepisUilajPolycarpianaeetepislolarumlgnatiariarum tam interpolataruru quam falsarum.aut epistolam Polycarpi et epistolas Ignatii apocryphas esse appellalas, quod, licet innoxiae, nec pseudepigraplue, extra canonem omnium ecclesiarum legerentur.Quid enim, qua*so, noxii, quid apostolico viro indigni continet Polycarpiana illa ? Pergunt adver

triarchaecanonabjudicetur, veldicaturabeo magis A Dionysius, De ditinis nominibus, c. 4, n. 12 : Tpi

of. 3i xa\ 6 Ot:c; 'IvviTtor 'O tfiit iyat; irtaip&rt». Origeni ttrttv est, quod Dionysio -rpzsttv. Sed, inquiunt, commentarii illi non sunt Orig -nis. E memoria illorum effluxerat citari eos in fine Philocalix. Tu vero, ne tempus leram in agenda re acta, vide quae a doctissimo rlarissimoque viro Petro Daniele Huetio solide de hac controversia disputata sunt Origenianorum lib. Iii, p. 248.L"ge pariter quaa eodem libro, p. 252, 253, afferuntur pro ejusdem Adamantii IlomUiis in Lucam, quas etiara quia sibi incommodant aperta citatione Ignalianfe Epistolae, rejicere conantur, idque per lericula argumenta, solutu facilia eis qui animum attenderint partim ad Hieronymum interpretem.par

stis epistolam Polyrarpi.etaffiriiiant eam pugnantia „ tim ad juvenem eo temppre Origenem. Videto quo

loqui, lgnatium viventem, Ignalium mortuum iiempepriusperbioc verbac. 13 : «Et de ipso Ignalio.et de bis qui cum eo sunt, quod certius agnoveritis significale. » Posterius per ea quae habentur capite 9, de Ignalio aliisque martyribus. necnon apostolis, quodcuncti postagones suos in iocosibi debilo sinl apud Deiim. Mira profecto avriAo^ca, si verilate nileretur: at ea plaue destituitur. Nam ponalur, queinadmodum sentimus.scripsisse Polycarptim liinc temi>oris, cum Ignatius martyrium suliiisse creileliatur, incerti tamen (ut fere fit) rumores ferebantur de iisquae in morte illius contigeranl. Iloc posito, tionne conveni<>bal ut Polycarpus dir.eret Igualium apud Deiim locum suum obtinere, simulque peteret edoceri ittpi 'lYvaitou xai

que nos infra in c. 19 Ep.ad Ephes.,de Basilio et Hieronymo has homilias legentibus.

Hactenus de projtento veterum silentio. Nunc ad stylum epistolarum accedamus. Ignatiana oratio diversa; a nostra sententia; auctoribus videtur mirum prodigiosumquein modum nova, poetica, turgida, putida, frigida, obscura, plena cacozeliae et battologiu?,omninoabsurda atque simulata, nullatenus apostolica. Louge aliter sentiunt alii, qui plurima in illaantiquitatis ac simplicilatis apostolicae certissimaque depreheudunt vestigia, nihil vero inconsideratum, nihil fictum, aut non apostolicum. Concedamus tamen Igualii dictionem aliquid habere novitatis, tumoris. obscuritatis. Quid tum? Suus cuique stylus est, sua scribendi ratio. Non

ittpl twv ittpl auxov, si quid Philippenses ex- ^ ne si hu/usmodi argutationum minutiis daturlocus,

plorati accepissent? Dubium nullum est nisi fallor.

A Polycarpo ad Irenmum : « Quemadmodum quidam de noslris dixit, propter martyrium iu Deum ndjudicatus ad beslias : quoniam frumentum sum Christi, » etc. Dixit, exponunt, lorutus est, non scripsit. Ego vero, cum verbum dixit ad sermonem et ad scripturam perinde referatur, cumque constet ex Actis et Vila Ignalii, alque ex Hieronymo et Adone, ea verba a lortissimo martyre in agone qunqiie ipso fuisse pronuntiata, curapud Irenmum epislolam potius intelligam quam vocem, causa est tum auctoritas Eusebii, qui ita accepit, lum ({iiori IreuiiMis niin scripserit ()r,p'o,uay«v, cvm bcsliis pinjnans, aut quid simile, sed xaxaxpiOtU tpo; • O^ofa, damnatus ad batias. Origenes prologo Commentariurum in Canlicum canlicorum: « Denique incmini aliquem sanctnrum dixisso.Ignatium nomine, de Christo: Mcu.i autcm amor crucifixus est. >>

convellentur facile pleraque vetustatis haud dubia monumenla ? Nauseant pauci ad quaedam Ignatiana sed caeteris fortior est stomachus. Sane veniam merebatur sanctissimus martyr, quod.inlermilites leopardos scribens, unamque spirans martyrii coronam, nequiverit epistolas suas perpolire ac variare.AtquehaecinpraBsentiarumsufficerepoterunt, broviter dicta pro ratione notarum, donec prodeant eruditorum hominum pro Ignatio exspectatae dissertationes. Paucos existimo fore qui trium, licet magni merito nominis criticorum, Salmasii. Hloii ■ delli, Dalla?i, censuram praeferant judicio Euscbii, Alhanasii, Hieronymi, Theodoriti, totiusque antiquitatis, nccnon hujusce temporis calholicorum omnium, ac heterodoxorum plurimorum. Dicam autem de numero epistolarum in illam ad Polycarpum ; de epistolis vero interpolatis et de subditiliis suo etiam loco disseretur.

JOMIS IMSONII

Vindigiye IGNATIANiE.

(cotklebids, Patres apost. II, 252, eJ. AuisteloJ. 1724;

DOMINU SliMMU IIKVEHEiNDO

D. GILBEItTO

ARCHTEPI3COPO CANTUAIUEN3I, TOTUIS ANGLI.E PRIHATI.

Cum Anaslaiiut Antiochenus ad Gregorium Magnum scripsisset, et S. Ignatii clausulam episito/ce st«v

subjunzusel, eamdem suce etiam Gregorius subtexuit, et hanc ralionem reddidil, nuia Don tantnm ve.-tcr

est, sed «t nosler. Ita Occidenlis et Orientis patriarchse pro sanctissimo itlo prcesule et martyre inler sc

eonlendebant. Alii hujus sciculi mores, alioe concertationes : et docli et indocti, et domi et forh,

pretiosissimas illiut martyrii religuias conveltunl. Ad sedem igitur vestram archiepiscopalem confugit ip:;i

archicpiseopus, et hoc unum efflngitat, ne pro impostore habeatur. Tu, cui apud nos sub rege maximo

iuinnia iTi neyotio religionis et cura et potestas, sinculari Dei providentia, meritissimo commissa est, qui

Lcc'ts\nm nvtram adversus exulceratot hominum animos, et luctiisissimorum lemporum vilio enat,;s

inimieitiits prudentijc incredibilis aucloritale tueris, lain prxclarum prisiinx simplicitatis cum in doctrinn

catholicc tiun in disciplina ecclesiastica monumentum ab ingeniis maleferiatis ventilari, epistolas in vincu's

inter ferocientium mililum manus et carcerum angustias animo prcvsentusimo exarctas tanqunm invenustas

re/ici, haresiwn txtm primo exortarum et nunc demum repullulantium srhitmatnmque certissiiiiunt

remtiium exsHrpnri, faciem denique Ecclesix primilivse elarissime rcprtvsentatam deturpari ct obliterari

nvnqmm palieris. Quid felicissimos eruditissimi primatis Armachani conatus : quid conspirontem originnlis

Gntei codicis a doctissimo Vossio peropportune procuratam editionem : quid Hammondi viri o/itimi

consummalissimique theologi lucubrationes commemorem t Non enim dubito quin horum omnium laborcs,

mozimo Ecclesix emolumento susceptos, diu ante probaveris magnoque acerrimi judicii prudentixque tux

pontere slabiticeris. Cum autem hcec omnia ud severum nimis examen vocala sinl; quce hoc quaticunqit L.

opere reponenda duxit, si non eodem judicio probare, tamen eo quo ipsum soles candore rccipere ut non

dedigne is, humillime petit

Paternitati tute devotis3imus

Joaones Peaison.

AD LECTOREM.

Qnacunque ad controversiam hoc opere tracta- A. apostolos instilulum est; Veiotspixt,v vero Tijtv, »

tam recte intelligondam conferant,in Procemio jara novellam institutionemnvocat,ean;quao suo tempore

satis perspic::e et copiose exposita sunt, ut alia episcopum presbyteris praeponebat Certum estau

prafatione uti supervacaneum plane videatur. tem eum scripsisse post Valentinihacretici tcmpu*,

Lnicum tamen est de quo te, Lector benevole, qui Romam veuit sub flygino papa, circa annum

imprimis monendum duxi. Putarunthactenus no- a Christo nato 144. Ila fit manifeslum novum

slri, S. Ignatii epistolas antiquitali episcopatus lu- conslitutionem de episcopi in presbylerospr.Troga

culentissimum testimonium praebuisse. Nescio ta- tiva et auctoritale factam esse post cenlesinium el

men quo pacto effectum est, ut ex hoc uno scri- quinquagosimumaChristi resurrectione,etSpiiilus

ptore, et quidem defaecato, satis firmum argumen- sanctimissioneinapostolos,annum.n LTocargumeu

tompro novitate ordinis episcopalis duci posse tumDalla:uspraetermisit,velquodei nullani vimin

eiistimcnt nonnulli, illudque in scholistheologicis esse putaret, vel quod scriplorem epistolarum

nsurpent. Ecce enim, iuter theses in academia impostorem non probaret, sed supponeret ; vel

Salmnriensi sub praesidio Ludovici Cappelli deepi- quod suaa hypothesi minime conveniret, qui im

scopi et presbyteri discrimine disputatas, novum postorem suum vel sub finem tertii,velsubiniliutn

argumentum inhunc modum conficitur: « Auctor quarti saeculi vixisse putavit; quo tempore ncmo, Epistolaj adMagnesios primo,T:pe<r6u-ip'.ov,hoc est » " qui non insanivisset, episcopatum novellam insli

coMeginm presbyterorum, « et Ecclesiae perillud tutionem vocasset. Nos ab illo praBtermissum hic

administrationem atqueregimen, vocat XptiToO vo- discutiendum putavimus ; ne quis postea tam ine

pv, quia ex institutione et voluntate Christi per ptum Ignatio sensum affingat, aut ex illo tam fal

« ПредыдущаяПродолжить »