Изображения страниц
PDF
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

mortem Socratis profectus est, nec nisi post sexennium in eam urbem venit. Et dum huic epistolae Xenophon respondet, Platonis scripta ssBpius suggillat,quod poetasnon admiserit eum perstringit, cum ipse se lalem in libris pra?stiterit; imo sententiam ex epistola Platonis ad Dionysium Siciliao tyrannum carpit; quae omnia diu post Socratis mortem evulgata sunt. Ita Xenophontis simius, cum vidisset in genuina illius epistola, cujus fragmentum apud Eusebium exstat, perstringi Platonem ob StxeXitoxtv xpaTceiJav, ipse etiam ea snggillavit qufe ad Siciliam spectabant; sed dam epistolam statim postmortem Socratis scriptam fingit, et temporum ralionem violat, et seipsum prodit. Prasterea, Aristippus ad filiam suam epistolam 27 mittit, cum jam Sicilioe tyrannum ipse reliquisset, et jam in Lipara insula morti vicinus esset, filiamque monet ut Athenas proficiscatur, et cum Myrto et Xantippe sanctam vitam colat; quasi tot annis post necem Socratis illae duos uxores in eadem domo viverent, et feminas philosophice instituerent; cum Myrto, si unquam Socratis uxor fuerit, antc ipsum mortua sit. Allatius quidem i 6 ad minus annos post Lachetis magistratum vixisse Socratem vult, sed contra oranium veterum sententiam. Demetrius Phalereus satis idoneus auctor apud Laerliiiin. Diutlorus Siculus, Arislides, quibus consentit antiquus ille in Marmore Arundelliano chronographus, 'Atp' ou [[XETav7)X8ov ot [jiex] a Kupou ava6civxe;, xat Stoxpixr); tpiXdaott) [o; ex] eXeux [7jcre |St] o [u;] C exT) etSSojjtTjxovxa, e'xet pXt^', fip^ov [xo;] 'ABTivTjat Aa^7)xo;: Optime certe ille sub eodem archonte ponit reditum eorum qui cum Cyro ascenderunt, et mortem Socratis. Xenophon enim, quo dnce illi redierunt, ava6e6r)xe auv Kupco eTc! ap)£Ovxo; Eevatvrcou, iv? Tcpoxeptp etet x?j; Stuxpdtxou; xeXeuxfj;, « ascendit cum Cyro sub archonte Xenajneto, anno uno ante Socratis mortem, » ut ex veterum aliquo refert Laertius. Nihil igitur in historia videtur esse certius, quam illa omnium in re notissima sententia, Socratem sub archonte Lachete mortuum esse. Et fundamentum quo nititur Allatius, quod apud Platonem Socrates in Dialogis aliquoties de iis rebus loquatur, qu;i' diu post Lachetis magistratum contigerunt, infirmissimum est. Veritas enim chrono

Socraticorum epistolas, quas ab illis ipsis viris, D logica ex Platonis Dialogis sumenda non est. Sci

quorum nomina prseferunt, conscriptas fuisse dialogo satis prolixo vehementer contendit, sed frustra; temporum enim ratio minime patitur. Ad unicum argumentum inde ductum de oratione Polycratis in judicio Socratishabita,cujus epistola 14 mentionem facit, ita rospondet ut de anno quo Socrates mortuus est, veteribus omnibus litem moveat, nec tamen hilum proficiat. Omnia enim in ea cpistola et sequenti ita concepta sunt. ut nulla temporis ratio habeatur, adeoque cuncta ficta esse dilucide appareat. Euclides et Terpsion queruntur Xenophontem, cum Socrates moreretur, non Athenis, sed Lacedoemone fuissc; cum ille Lacedesmone

tum est illud Macrobii Saturnal. lib. i, cap. 1: « Annos coeuntium mitti in digitos, exemplo Platonis nobis suffragante, non convenit. » Eos certe Plalo quasi colloquia habentes introducit.qui nunquam collocuti; et ea nonnullos saspe loquentes repraisentat, de quibus illi nunquam cogitarunt, et quae scire minime potuerunt. 'Ava-rvou; 6 ropylaz xov nXaxtovo; StaXoYOv Ttpo; xou; Ttapdvxa; Ettcs-v, oxt ouSlv xouxtov ouxe Ettcev, ouxe fjxouae Ttapi UXsxtovo;. « Gorgias eum Platonis dialogum legisset, iis qui aderant dixit, quod nihil horum aut ipse dixerit, aut a Platone audiverit. » Idem de Phsedone tradit Athen»us; etiam de Socrate Laertius;

StoxpitTjv ixoudivxa T6v Auatv dva-p- A Vindiciarvm parte, necessitas incumbit, s>ed et

lectori, qui sibi fucum fieri nolit, nimiam sollicitudinem creat, qui minus attente singula consideret, et rerum differentias semper observare aut non velit, aut non possit, manifestam prmjudicii occasionem ministrat. Fatemur nos libentissime multa in spuriis epistolis, multa in interpolationibus ettemporum fidem pulsare,el sancti Ignatii moribus repugnare et dictionem ejus minime referre. Neque aliter fieri potuisse putamus : imo inde argumentum ducimus satis apertum et efficax,quod, cum fictor aliarum epistolarum, etinterpolator verarum uterque veri Ignatii simius, et pro suo modulo archetypum caute repraesenlans, tam facile atque manifeste imposturre teneatur,

<t>isl Oe xal

Viujxovtoc llXatujvoc, 'HpixXtic, eiJteTv, o'>c itoXXa jiou xaTcij/E'j8E8' 6 veavdxoc, oux iXfya yap tov oux i?sr,xe Etoxpatr.c Y-YPa?ev avr'P- " Fcrunt etiam Socratem cum Platonem Lysim recitantem audisset,proh llercules ! exclamavisse,quammulta de me adolescentulus mentitus est? Non pauca enim ex his quae Socrates nunquam dixit, vir ille litteris mandavit. » Cum igitur Socrates aliquando in dialogo Platonis introducitur de iis rebus disserens, qua? post magistratum Lachetis contigerunt, non potest inde colligi Socratem easetate in vivisfuisse, sed Platonem post mortein Socratis dialogum scripsisse, illique quos ipse voluit sermones tribuisseOmnes igitur Socraticorum epistolas ab Allatio

editas, cum aliunde, tum ex temporum ratione, n tam saepe tempora confundat.tam alienaamartyris non ab iis quibus tribuuntur scriptas.sedabaliquo ' '''

philologo confictas fuisse constat.

Quare cum scripta sub alienis nominibus edita, ac praesertim epistol», hoc modo prodere se soleant, non minimo argumento est, Ignatii nostri epistolas genuinas esse, quod nihil in illis reperiri possit. quod aliam seu posteriorem aetatem sapiat, quod post 10 Trajani annum scriptas fuisse evincat. Dallaeus epistolas ipsas « accuratissime inspiciens, et diligentissimc rimans, » nihil adhuc hujus generis, ut mox ostendemus, offendit. Quod si hic circumspectator cum emissitiis oculis tale nihil invenire potuit, metuendum non erit ne ab alio postea id fiat. Quibus ad sententiam nostram confirmandam proelibatis, ad ea aliquid reponendum est.quibus probare nilitur vir doctissimus, epistolas Ignatii Eusebio cognitas,et tot sa>culis approbatas, ncc rctati qua scriptae, nec viri a quo editsa esse dicuntur, ingenio et moribus congruere.

Sed priusquam ad argumenta adversariorum ventilanda me accingam, non possum non observare Dallaeum, qui Ignatium epistolicum in ipso operis sui Iimine quasi Geryonem depinxit, indisputando bicorporeuro plane, vel tricorporeum apparere, et argumenta sua tum contra Eusebianas veteres epistolas, tum contracommentitias,et ipsas etiam interpolationes fabricari atque dirigere ; adeoqne non tantum adversus Usserium et Hammondum, sed et conlra Baronium,HalIoixium aliosquc ex Latinis militare, nunc his, nunc illis alapam

moribus tradat, auctor Eusebianarum vel eo ipso verus Ignatius appareat, quod tempora nunquam confundat, quod nihil ab Ignatio alienum doceat.

CAPUT II. Argumentum Dallsci a tempore ductum refellitur. Ignatius nullum hsereticum nominavit. Cleobius, sive Cleobulus, primi sxeuli hsereticus. Insignis S. Hieronymi locus fuse expltcatur, et ab importunis Dallsei conjecluris defeiiilitur. lgnatius non scripsit contra Theodotum, sed hseresim ejus in Ebione domnavit.

Ut ea quae vir doctissimus adversus epislolas Eusebio cognitas ex ipsis observavit, nullam omninoad earum auctoritatem imminuendamvimhabere oslendam, eodem ordine quo ille perscripsit singulatim omnia persequar. Incipit autem ab argumento a tempore ducto, et capite 10 affirmat « non pauca passim occurrere quaB statam atque immotam tempnrum fidem, certissimum veritatis xp;v/;piov, graviter pulsant ac convellunt. » t'go vero e contrario assero, in fictis et interpolatis quamplurima, sed neque passim neque non pauca istiusmodi, imo plane ac prorsus nulla in epistolis quas nostri defendunt.reperiri.Sed « earum auctor de multis hajrelicis atque haoresibus postmartyris demummortem exortis, passim loquilur.» Ita ille. Nos autem cum Eusebio antiquitatum ecclesiasticarum perilissimo fatemur, Ignatium aliquas hsereses perstrinxisse.sed eas tantummodo, quoa tunc temporis.cum ille scripsit.etantequam martyiium passus est, exortaB fuerant; idque verissiraum esse

impingere. Hoc autem tam perplexe facit, ut et D contendimus. Rursum, « quosdam, inquit, ejus

lectorum oculis nebulam obtendat, et sententiae noslra saepe insidias struat; dum Eusebianas, quas nostri genuinas esse contendunt, non aliis armis dejicere conatur, quam iis quibus interpolationes rejiciunt, et novas et commentitias epistolas respuunt. Profitetur ipse se « hoc Ignalianarura epistolarumnegotium simul semelque totum tractare » velle, quod nos et aegre ferimus, et niinirne fieri debuisse contendimus. Haec enimrerum confusa tractatio non tantum mihi negotium facessit cui perpetua distinguendi et genuina a spuriis discriminandi, hac praesertim posteriori

commatis uorainat diserte, et quos non nominat, eorum tamen dogmata ita plane ac perspicue interdum exponit, ut quos intelligat dubitari non possit. • Nos utrumque libere et aperte falsum esse dicimus : et hucusque asserlionum nuda contentio est ; ait ille, nos negamus.

Priorem ordinem unico hoc argumento probare nititur: Epistolarum auctor « Basilidis, Theodoti et Cleobuli edit nomina in epistola ad Trallianos. At hos Ires post Ignatii martyrium erupisse certo constat. » De haBreticorum horum aetate nuncnon disputo, de Basilide postea acturus ; illud tantum

[ocr errors]

\ mentio, nihil, ut opinor, cogit. » Imo vero cogit illustris locus Epiphanii haeresi 51 : "Ev8ev xal oi 7cepi KrjptvOov xat'ESituva t|/tXov Tov ay8pto:rov xaT5TXov,/cat Mr]pt\8ov,xa! Kxeoolov e'!touv KXeo6ouXov, id est, « etCleobium sive Cleobulum. • Haecenimsatis aperteostendunteumdemhasreticumabaliisCleobium,abaliisCleobulumnominarisolituni,ut eumdem hffireticumalii Saturnilum,aliiSaturninuiiivocabant. IIuncautemCleobium.siveCleobulumcum Ebioneet Cerintho Christum nudum hominera praedicasse docetEpiphanius: eteamdem haeresim Theodotum docuisse noscitur, cui Cleobulum adjungit interpolator. Sua igitur Cleobulum obscuritas non tegit. De Theoioto autem minialo, qui ad nos nihil, miras nobis difiicultates creat et turbas concitat.

j» Nara quod eum ad a. D. 194 refert, quid ad nos. qui interpolatorem aliquot post saeculis natum putamus"? Quod clamat Usserium « eo ducere, ut Theodadem proTheodoio,praeler omnium codicum Grajcoium Latinorumque fidem,reponamus, » magnam viro integerrimoinjuriamfacit.Usseriuscerte interpolaloris defensionem non suscepit.quem ipse primus detexit et confixit; neque quidquamconlra codicum fidem fecit.sed pro singulari qua uli solcbat diligentia, codicem Baliolensem, nonTheodolum, sed Theododum habere indicavit, quod commune aliquid cum «JsoaSt habere tantummodo monuit. Iniquissima; igitur sant vociferationes et calumniae, quibus virum accuralissimum onerat. Sed«movet»virumdoctissimum «Hieronymilocus contra Helvidium disputanlis, diserte Ignatium

^1 interapostolicos scriptores primum recensentisqui adversus Ebionem, et Throdotum Byzantiutn, et Valentinum scripserunt. » Caute haec primum, et indefinite:movet hominem, sed quo.non ostendit; utquidputetnonaddit;quidindecolligat,noslatere voluit. An raovetutlgnatium inter apostolicos scriptores non numeres,cum Hieronymus ipse eum diserte inter eosdem numeret ? An movetutexistimes interpolatoremnomen prodidisse Theodoti Ignalio junioris, quod nemo nostrum negat ? An movet Hieronyraus ut hoc putes, qui interpolatorem, utpote semultojuniorem nunquam vidit?Utcunque sit,undecunque autquocunque moveatur Dallaeus, et Usserius et Hammondus vapulat. Prior, quod « videatur Hieronymum capere non deepistolis.sed

D de alio aliquo Ignatii operequodillius fflvo exstiterit, nostro desiderelur. » At Usserius de tali opere nihil tantummodo ait, id quod verissimum esse omnes concedent: « Si Theodoti Coiiariiin aliquo operenomenlgnatiiprfflferente facta fueril mentio. manifesta ^iuSo-fpacpiac ex ipsa temporum convincatur ratione. » Non asseruit tale opus Hieronymi aetate exstitisse, non alios Ignatio libros aillnxit Usserius, ut frustranea plane sit totahaecadversus eum instituta disputatio. Et cum errores Theodoti in his epistolisapertissime refutari ait, ne id quidemquisquam negat. Nulliautem aliierrores Theodoti in illis refutanlur, nisi qui ad Ebionaeos perti

nebant, et Ebionem simul cum Theodoto nominat A Hieronymus: nec in hoc capite dehaeresiquosritur, sed de heeretico, quem ab Iguatio nominatum aut refutatum negamus. Hairesis Theodoti in Ebione et Cerintho refutata est, Theodotus ipse in genuinis epistolis intactus est.

« Hammondus vero confitetur non necesse esse ut lgnatius adversus Valentinum aut Theodotum volumina nova scripsisse dicatur. » Recte hsc ille quidem, non ut Usserio contradiceret, qui illud necesseesse nunquam dixit,sedutHieronymum interpretaretur, cujus verba non conjuncte, sed divisim intelligenda esse censuit : idque rectissime observatum esse liquet, si de scriptis non tantum adversus haereses,sed et ipsos haereticos inteliigatur. Neque enim Polycarpus contra Valentinum, neque R Juslinus, vel Ireiueus, quantum scimus, contra Theodotum, expresse scripsit; certe quatuor illos omnes apostolicos viros adversus tres illos haereticos diserte non scripsisse constat; et inde recte coHigitur ad Hieronymi mentem satis esse ea qua) Ignatius in epistolis contra Ebionem et Gnosticos scripsit,etiamsi nihil adversus Valentinum et Theodotum scripserint.Ita quidem sensit llaininon. dus ; « ille vero fallitur, inquit Dallu.>us,et rationem statim rcddit, nam nisi Ignatius contra Theodotum scripsisse intelligatur, liquido falsum erit quod ait Hieronymus. » Mira haec assertio ; sed et ratione sua quali quali non caret. «N«mo enim apostolicus contraeum scripsit, non Polycarpus.ac ne Irenams quidemaut Jostinus,aut quisquam ejusdemcensus alius.ut plaoe necesse sitatl lgnatiumreferri quasde" Tbeodoto dicit Hieronymus. » Sed et mihi pariter disputare licet. Nemo apostolicus contra Theodotumscripsit, non Ignatius marlyr,nonJuslinus,aut Irenaeus, ut necesse sit ad Polycarpum referri quae dicit Hierouymus. lla de Justino, itade IrenaDO.Ut Ii.-im; omnia recte intelligantur, etdisputationisDallaeanae imbecillitas appareat, locus Hieronymi omnino recilandus est, quem ille caute praatermisit. Verba ejus adversus Helvidium haec sunt: « Nunquid non possum tibi totam veterum scriptorum seriem commovere.Ignatium, Polycarpuni,Iren8eum, Justiuum martyrem, multosque aliosapostolicoset eloquentes viros qui adversus Ebionem et Theodotum Byzantinum[etValentinum] haec eadem sentientes plena sapientisa volumina conscripserunt?quae si D legisses aliquando,plus saperes. » Non tantum quatuor enumerat Hieronymus, sed et « multos alios apostolicos eteloquentes viros»adjicit,imo «totam veterum scriptorum serieiu » advocat, quorum si unus aliquis adversus Theodotum expresse scripserit, non necesse est, ut id Ignatium fecisse putaverit Hieronymus, magis quam Polycarpum, aut Justinum, aut Irenaeum, quorum neminem id fecisse fatetur vir doctissimus. Sed et huic eliam objectioni aliquatenus occurrit. « Quomodo, inquit, vel Polycarpus, vel Justinus, vel apostolicorum quisquam conlraTheodotum scribere poterant

qui diupost eorum mortem exortus est, sub Victore episcopo Romano, id est circa a. D. 200, quo tempore incredibile est quemquam eorum vixisse, qui apostolos viderant,omnes ante a. D. 100 mortuos. » Ubi primo aposlolicos viros habet pro iis tanluin qui apostolos viderant, quod est a mente Hieronymi prorsus alienum. Cum enim Justinum et Irenxumaliosqueapostolicosadvocat,eosipsossine dubiopro apostolicis habuit: at nequelrenaius, neque Justinus apostolum ullura vidit. Ita etiam et alii loquuntur, ut Tbeodoretus Hseret. fab. lib. i, C. 2: Ka: EtpirjvaTo;, ou xal itpoaOev ipM^aQr^iv, aTtootoXixo; oe xai outo; avrjp, « et Irenseus, cujus supra meminimus, vir idem quoque apostolicus: • et rursus cap. o : Eiprjvafoo tou tr,v 'Eo-nipav <fwttaavto; avSpo; aitoo-toXtxou TtapaO/jaofiat paptupfav, « Irenaei viri aposlolici, qui Occidenlem illustravit, proferam testimonium. » At Irenaius aliquot annis post a D. 200, mortuus est, ut nec S. Joannem viderit antea. D. 100 defunctum. Non igitur ideo Theodoretus Irenaoum virum aposlolicum appellavit, quod apostolum aliquem in terris viderit, sed quod esset,ul ipse alibi cum Epiphauio loquitur, ttav aitooroXtov StaSo^o;, ut S. Basilius de Spiritu sancto cap. 29, ivvu? aitojtoXtuv Yevvev0'> ut S. Augustinus, non longe u temporibusapostolorum. Vocat eum quidemHieronymus, uthic, virum apostolicum, ita alibi, virum apostolicorumtemporum, non quod lpsos apostolos viderit, sed apostolorum discipulos. lta enim loquitur epistola 19: « irenaius vir apostolicorum temporum, et Papia), auditoris evangelistsB Joannis, discipulus. » Ita Hegesippus Photio dicitur a^yalo; ovrjp xa! a7iooroXtx<5;, cod. 232, qui Eusebio perhibetur iitt xf,c TtpcitTj; ttiv otTtootoXtuv YtvofiEvo; 8:a5oy_^;, et sub Eleulherio scripsissenoscitur.Reveraantiquisapostolici dicebantur duplici ratione,tum sctalis respectu, tum doctrinae; respectu aotatis etiam ii dicebantur apostolici, qui cum apostolis vixerint,licet ah eorum doctrina dissentirent, ut Tertullianus loquituradversus Hermogenem c. 1 : « Nec ipseapostolicus Hermogenes in regula perseveravit; » illi autem praecipue, qui doclrinam ab aposlolis receperunt, et in ea perstiterunt, ut idemDeprxscript. hseret. cap. 32: « Ut primus ille episcopus aliquem ex apostolis, vel apostolicis viris, qui tamen cum apostolis perseveraverit, habuerit auctorem et antecessorem ; » et paulo post: ■■ Ipsa doctrinaeorum cum apostolicacomparata, exdiversitateet contrarietate sua neque apostoli alicujus auctoris esse, nequeapostolici: quia sicut apostolici nondiversa inter se docuissent, ita et apostolici non contraria apostolis docuissent. »Respectudoctrinae, illi etiam apostolicidicebantur, qui apostolorum fide maxime flerueruut, licet apostolos ipsos uon audiveriul, quales erant, iorte Papias, Hegesippus certe et Irenaaus : unde apud S. Athanasium haeretico simpliciter opponitur 6 ittoto; xat aTtoatoXixo; avrjp, quacunque elate vixerit,tom. I, pag. 275, ut eadeiu ecclnsias apostolicas fuit. Alias enim ecclesine apostolica> dicebantur, quod ab apostolis ipsis, aut apostolicis viris fundatse sint,aliu> quod eum postea exortaesint, cum illis apostolicis in doclrina convenirent.TertulIianus De prxscript. kxret. cap. 20: • Apostoli ecclesias apud unamquarnque civitatem condiderunt,a quibus traducem fideietsemina doctrina) ca-terao exinde ecclesiue muluatse sunt, et quotidie mutuantur ut ecclesise fiant; ac per boc et ipsae apostoliciE depulantur, ut sobolesaposlolicarum ecclesiarum. » Idem cap. 32 : « Hoc modo ecclesiajapostolicse census suos deferunt, sicutSmyrnoeorumEcclesiaPolycarpum a Joanne collocatum refert, sicut Romanorum Clementem a Petro ordi

fuerit inter viros apostolicos distinctio qu» inter A atque ideo falsum fuisse Hieronymum confltetur;

ut enim habeamus falsum Ignalium, necesse est ut falsum habeamus nieronymum. Ne verus sit Ignatius, falsus estDallseoPolycarpus, falsus Origenes, falsus Eusebius.falsus denique et Hieronymus. Sed quare falsum esse confitetur? « Quod hunc suum Ignatium, diu post apostolos et apostolicos viros natum,apostolicis hominibusconnumeravit. • unde tam crassus error doclissimo et in Ecclesiae monumentis versatissimo Patri insedit! ex pracepto de Ignatianis errore ab Lusebii leclione hausto. At neque Eusebium errasse constat, neque Hieronymus solum Eusebium secutus est. Legit Polycarpum atque Irenseum, quos Eusebius sequebatur, quosque ipse apostolicos appeilat; legit Theophilum,

natum itidem ; perinde utique et caeterae exhibent p cujus sententiamex Ignatio decerptam auctori suo

quos ab apostolis in episcopatum constitulos apostolici seminis traduces habent. » Et paulo post: « Ad hanc itaque formam probabuntur ab illis Ecclesiis, quse licet nullum exapostolis velapostolicis auctorem suum proferant, ut multo posteriores, tamen in eadem flde conspirantes non minus apostolicffi deputantur pro consanguiuitate doctrinaB.» Vt igitur ecclesias apostolicas, qua> postapostolorum tempora exortse sunt, ita et viros apostolicos nominabant, qui apostolos nunquam viderunt: et quod ad Hieronymum spectat, mirum non est, eum ita locutum esse, si verba Ruffini in secunda lnvecliva perpendamus: « Si tu Origenem, quem alterum post apostolos dicis, recte facis imitari, quid concidiscum.qui secutus est,Didymum ; quem nihilominus et prophetam nominas, etapostolicum virum designas? » et paulo post : « Quem apostolicum virum sensuum nomine designas. • Quamvis igitur neque Ignatius aut Polycarpus,qui apostolos viderant, neque Justinus aut Irenaeus, qui alia ratione dicti sunt apostolici, id non fecerint; tamen inter alios multos apostolicos et eloquentes viros poterat aliquis Theodotum expresserefutare, quod ad mentem Hieronymi satisest, si de hsereticoipso refutatoloquatur; unde quodde Theodoto dicit.nec erit apertissime falsum.nec de Ignatiosumendum. Jam vero sibi ipsi Hieronymum tam mire interpretandi objicit, hoc Ignatio non competere (utscilicet contra Theodotum scriberet) annis fere 100 ante mortuo quam Theodoti hseresis nosci ccepisset,

reddidit; legit Origenem, qui non semel Ignatium epistolicum ut apostolicum laudat,imo opus Origenis ipse interpretatus est, in quo idem diserte Ignatius citatur; legit Athanasium, Basilium, aliosqui Eusebii errores sequi non solebant; neminem legit aut novit, cui epistolsa Ignatii essent vel levissime suspectae. Si falsus fueril Ilieronymus, error ejus toti orbi communis iniquissime Eusebio tribuitur; praesertim cum constet Hieronymumhsecadversus Helvidium scripsisse, diu antequam sua de Ignatio in Catalogo ex Eusebio transcripsit.

Sed sive vere. sive falso hoc loco Hieronymum epistolaslgnatioascripsisse velit.an in aliisTheodotum ita refutari vidit.ut inde commentitium fuisse Ignatium facile colligere potuisset? Ita quidemsentit vir doctissimus, sedlevissima conjecturapercitus, ratione nulla ductus. Non enim Theodoti nomenitalegisse,ubinoslegimus,putatHieronymum; insertum illud epistolse ad Trallianos ab interpolatore,diu postsetatem Hieronymi, non diffitetur.aut saltem diu post librum illum adversus Belvidium, qui sub Damaso scriptus est: nihil in illa epistola,cui nomen posteaTheodoti insertumest,illius haeretici errores perstringit. Sed et alia, et illa adversus Thaodotum disertissima legerat, quse ex epistolis ad Ephesios et Magnesios descripsit Dallseus, inde igiturcolligeredebuit Hieronymus verum Ignatium non fuisse, qui post Theodotum scripserit.Irao vero hoc argumento tam infirmo, tam nullo, iniquissime sanctusPater falsitatis }>ostulatur,cum ea quas ante

sibique hsec objicienti respondet, hoc martyri qui- D ex epistolis ad Ephesios et Magnesianos descripsit

dem Ignatio non convenire, de nostro epistolico verum esse,eumque hoc loco ab Hieronymo intellectum esse. At si Mierony mus hoc loco intellexit Ignatiumepistolicutr.certeintellexitmartyremneminem enimaliumnovitilleepistolicum,quamapostolicumet martyrem.Hocipsoloconontanturainterapostolicos numerat, sed et dum veterum seriem recitat, primo loco Ignatium, non tantum antelrenaeum et Justinum, sed et ante Polycarpum ponit. Idem igitur Hieronymo,utetnobis, etepistolicus,et apostolicus, et martyr Ignatius. Neque hsec negare potuit vir doctissimus qui hanc distinctiunculam excogitavit,

Dallseus capite 9,ArteraonisblasphemiamspIendide confutare ipse dixerit. Et revera tam contra Artemonem quam contra Theodotum scripsit Ignatius noster.id est,si personas hsereticorum spectes, contra neutrum; si hseresim ipsam utrique communem contra sententiam ulriusque, et ideo aliquo vero sensu contra utrumque. Hseresisenimeademlgnatii sevo ezstitit ab Ebione profecta, et ab ipsius discipulis, et Nazarasis, atque Cerintho defensa, a Theodoto et Artemone postea resuscitata.TauxT)? 8i TTJc «piXaYYoc 1p£ev 'Efilaw, « Hujus autem catervse princeps fuit Ebion, > ut loquitur Theodoretus.

« ПредыдущаяПродолжить »