Изображения страниц
PDF

Haclenusde Iradilione Alenndrinu ah /IMnopi- A Ignalii auetoritalem vn sxculo Scolis Cltritiianis

bus confirmala, ut volunt, quae aliquam argumenti gpeciem habuisset, si ea omnia vera fuissent, quae atlulerunl.Illud autem quod sequitur, si verum esse concedalur,ncscio quara vim habere possit ad I.-nnlium epistolicom rejiciendum, aul quid conferat ad sik-nlium scriplortim ante Eusebium. Quomoilo enim illud quod oclavo saeculo faclum est, probabitscriplam istud H et Iii saeculo non exstiiisse, quod Iv, v, vi et vn, receplum et approbatum est? Scilictl, circa a D. 736, in Germanica Boioariorum gente Christi fides viguit, et presbyteri fuerunt, cum tamen nulli apud eos essent episcopi. Unde liquel, ne iis quidem temporibus lgnatii episiolici auctorilatem ChristianisperGermaniamnotam fuisse.

[ocr errors]

Primo,qua2nam basc consequenlia est? Boioarii in p et martyriorum sub poiestate episcopornm qui suntin

Germania nescierunl: ergo Christiani pcr Germa niam. An nulli erant Christiani per Germaniam prajler Boioarios ? Ao alii omnes ignorabant quidquid Boioariis ignotum fuil ? An ideo aucloritutem Ignatii ignorasse dicendi sunt qui episcopos habucrunt.quod aJii non babuisse dicantur? Secundo, unde liquet Chrislifldem inier Boioarios viguisse cum episcopos non haberent? Scilicel, ez Gregcrii III epistola ad Bonifacium hoc apparet, inquit, nec hoc tantum, Sed Vivilonem nescio quem ipse Gregorius a \se in eum ordinem consecratum ad eos misit. At Gregorius non dicit Vivilonem fuisse primum eorum [episcopum,necse eum misisse ait, sed ordinasse lantu ra.Missus est enim Vivilo ad Gregoriura, idque a Boioariis, ul ordinarelur episcopus ; illi igiiur tum noverunl se siue episcopo vivere non debero. Quod an ab Ignatio acceperinl,ilii viderinl qui neminem alium eam neeessitatem docuisse pulanl. Vivilo eliam ipse ideo raissus esse Iraditur, qui:i prior epiacopus esset defunctus. El epistola Gregorii exslat cnm titulo : Dilectissimis nobis episcopis in provincia Boioarix et Allemannix conslilulis Wigoni, Luidoni, Bodulfo, Vivilo seu Addse, Gregorius papa. Dtnec primus.nec solus lunctemporis Vivilo Boioariorum episcopus fuisse videatur; et cum Bonifacius Germanorum aposiolus dicatur, lempus illud ostendi non potest,quo apud Boioarios tides Chrisli sub presbyteris sine episcopo vigueril.

Alterins plane generisesl quod e Scotia pelit argumentum. Ibi enim episcopos singularcs in eccle

unaquaque civitate, secundum SS. Palrum traditionem, permaneant, ncc per prxsumjdionem a suo episcopo recedant.

Si demus Jonenses lgnalium epislolicum ignorasse, prius oslendere oporluit, quid illi noverint, quam illu'1 objiceret, quod ignorabant. Anlca quidem in hunc modum dispuslabal: Si scripsisset Ignatius epislolas,eaj fuissenl Juslino, Ircoaeo, Clemenli Alexandrino et Terlulliano cognilaj. Nam hi viri eranl, totius antiquitatis litteraria: maxime vero Christianx sludiosissimi, iidem atque acutissimi indagatores. An idera de Scotis Cbristianis septimi sfflculi judicandum est? Num Jonenses monacbi antiquilalis sludiosissimi alquo aculissimi el doclissimi indagaiores fuisse perhibenlur ? Imo vero an adbuc amplius, Jonenses illi in disculiendis velerum Graecorum monumentis adeo eraunclae naris criiici fuere, ut Eusebii, uti volunt, error qui Atbanasium, Hieronymum, Theodorelum et Gelasium fefellit, iis polissimum suboleret? Hoc enim necessario dicendum esl de tesliroonio septimi saeculi, nt vira aliquam habere videatur : lunc enim auctorilas epislolarum lgnalii inter Catholicos alque etiam haereticos eral receptissima.

Postquam Boioariorura eUonensium meininissel vir doctissimus, et ab argmmento suo, quod a silenlio scriplorum anle Eusebium pelebalur, longlus aberrasset.adjunxil Hieronymi el Epiphanii lestimonia : illum ideo adduxil.quia presbyleratus cum episcopalu, ut ait, ia-oxouiav probabal; hunc, quia

siis fuisse negari non polest ad formam regiminis D eam senlenliam ul haeresin in Aerio damnabat: te

Igualiani. Nam, ut Beda testatur: Abbas quidam presbyter fuit, cujusjuri et omnis provincia et ipsi etiam ejiiscopi subjecti crant. Ita quidem Beda, sed omis-a sunl verba nolatu digna, ordine inusitato. AgnovilSeldenus ordinem inusitatum a Beda observatum : Sed qui, inquit, ex more ibi velustissimo txculorumquc illic anleriorum disciplinarecepius sit. Sed quis apud Jonensespresbyteros mos fuil Bedas a-vo antiquissimus, aut quol fuerunl illa antcriora ixcula ? Cerle ab obitu C-jlumbae, qui nionuslerium condidit, ad ortum Bedae, qui haeo scripsit, anni lanlum numeraniur 76. Quid autem hinc sequitur?

sles duos in Ignaiium jara diu receptum egregte oonspiranles. S. Hieronymus saepe S. lgnalii ^tneminit, qutd scripserit vir aposlolicus et martyr observat, Eusebiana transcribit el approbat : quid igitur ille adversus Ignalii epistolas ? Sollicitor putare, inquil, velnondum in iis ista tam multa fuisse, qua; hodie de episcopatus necessiiale et pr<e presbyteralu exccllentia isthic leginus, velcerte exislimasse Hieronymum, quantahbet fueril martyrit auctoritas, non iamen satis eam valere, ut rem diseriis Scripturx vocibus confirmaiam convellere potset aut deberet. Quid autem si vir doctissimus revera putaret id quod putare sollicilatur; quid si verum esset quod putet ? an inde sequitur epislolas illasomnes essc tertio sreculo lictas alque suppositas ? Si parem curn Scripturis aucioriiatem non habeanl, aut una vel allerasententia de necessitate etexcellenliaepiscopatusin exemplari Ilieroimniano non haberelur, quse in nostris apparet.an slatim sequitur, omnesfuisse commenlilias'? jirauscrlim cum S. Hieronymus eas quas ipse habuil veraset genuinas putavit. Faleiur virdoclissimus, eas epistolas quas nunc haberans, easdem ornntno esse quas habuit Eusebius, el post eum Athanasius atque Theodorelus. Qua ergo ratione ducius dubiiare polest de exemplari solius Hieronymi.qui post Eusebium el Athanasium, anle Theodorelnm vixit? Non tam multa, scilicel, de ea re in lgnatio vidit Bieronymut: quasi, si pauciora de eadem re dixissel Ignalius, Gdem Dei omnem abrogasset llieronynius.Anne auclorilas illa tanlum valida est,quae sentenliis idem plane sonantibus saepe repetitis constat? Quot senlenliaein Ignalio obliiterandae sunt, ut episcopalus cl presbyteratus WcijjLia ab illo condemnari non putetur, et doctrinu, quam tanquam Hieronymianam reprsesenlani adversarii, Ignatianae minime contraria videatur! Sed revera Hieronymi sententia, si una alque simplex sil,et recle esplicetur,Ignniii sentenliae niinime contratia e>t ; contrarietas enim quaeoblenilitur, originem lanlum special, de qua nthil Ignatiiis. CaMera veroquae baliet Hieronymus sane quamplurima de episcopaius a presbyleraiu disticlione et praeexcelleniia, ac nece>siiate autiquilaieque ulriusque in Ecclesia Dei,e.t Aern dogma jugulanl, el Iguaiianis platie conformia sunt; quae tolies imiialur et sequitur, ut quin oimra viderii, quae no> in genuinis epislolis vidi-.mus, dubilari, certe ut panoiora, affirmari non possii. Nam in epislola ad Nepoiianum : Esto, inquii, subjeclus ponlifici luo, el quasi animsp parentem suscipe, vel suspice. fcxhortiitio haec noii Aeriana, seil Ignatiana esl. Nrpoiianus enim prcsbyier eral. Iia de iilo Hieronymus episl. 3 . Fit clericus, et per solilos gradus presbyter ordinatur. Presbyierum igitur subji-clum episcopo suo esse debere monel Hieronymus, et quidem tanquam lilium parenti. Semper enim episcopum presbyieri patrem agnoscit. Epistola 62 ad Theophilum : Non sumus tam inflaii cordis, ut ignoremus quid debeatur sacerdotibus Christi. Qui enim eos recipit, non lam eos rccipit, quam illum cujus episcopi sunt. Sed conlenti sint honore suo : Palres se sciant esse, non dominos. De Heliodoro Nepotiani episcopo ita loquitur: Quanto magis tu et avunculus etepiscopus, hoc estetmcarne, etin spiritu pater, doles abesse viscera tua, et quasi a te dioulsa suspiras. Ad Nepolianum episl. 3 : Gloriapatris est filius sapiens"; Caudeat episcopus judicio suo, cum tales Christo elegerit sacerdotes. Ila ipse S. Augusiinum compellat: Vale mihi amice charissime, selate fili, dignitate

hparens. Bt: Virum honorabilem, fratrem meum, filium dignationis tux, Orosium presbyternm et sui merilo et te jubentesuscepi. Quae cum ila sint, illa in suspecto opere in psalmum Xliv Hieronymo vix abjudicari possunt: Fuerunt, o Ecclesia, apostoti palres lui, quiaipsi te genuerunt. Nunc autem quia illi recesserunt a muudo, habes pro his episcopvs filios, qui a te creati sunt : sunl enim et hi patret tui, quia ab ipsis regeris. Ilsec aulem subjeclio Hieronymiana nibil aliud est quam uicaxorj vel 6noxa-fr, Ignatiana. Becundo, Hieronymus sa-pissime Ires gradus sive ordines in Ecclesia, episcopatum, presbyleralum et diaconalum agnoscit, non mtnus quam Ignalius. Dialogo advereus Luciferianos: A triginta cubitis incipiens et usqne ad unum cubitum

o paulatim decresccns arca conslruilur : similiter et Ecclesia multis gradibus consislens ad extremum diaconis, presbyteris episcopisque finilur. Iia ille: Arcx sacramenta cum Eeclesia componens. Commenlario in Micheae cap. vn: Nolite credere in ducibus, non in episcopo, non in presbytero, non in diacono, non in qualibet hominum dignitate. Non hoc dico, quod istiusmodi gradihus in Ecclesia non debeatis esse subjecti. « Quicunque enim maledixerit palri aut matri, morte morietur t0; »et Apostolus docet prxpositis in Ecclesia obediendum *'. Sed quod aiiud sil honorare duces,aliud spem hnbere in ducibus. Honoremus episcopum, presbytero dfffwnus usninjamus aiacono,el tamen non speremus in eis. Apologia prima adversus Ruflinum : Sciat multum interesse deangelis el Seraphin et Cherubim dicere dxmones et ho

*•' mines fieri, quod affirmal Origenes,et ipsos tnter se angelos diversa offiriorum genera esse sortiws, quod Ecclesise non repugnat. Quomodo et inter homtnes ordo dignitalum ex lahoris varietate diversus est: cnm episcopus, et presbyter, et omnis ecclesinsiicus grndus habeol ordlnem suum, et tamen omnes homincs sunt.Episiola 27qua?est ad Eiistnchium.j4//er<ifii Hierosnlymarum el aharum urbium episcopi, et sacerdolum inferioris gradus, ac lecitarum innumerabilis multuudo. Diceni Hieronymum de diversisgradibus aul ordiuibus loijui secundum usum saeculi sui: idem et e^o de Ignatio aflirmo. Et quidem Hieronymus eosdem gradus referl ad tempora aposlolica : ul mirum non sil Ignalium, post omnium aposlolorum mortem.ila loculum esse. Epislola prima

D ad Heliodorum : « Qui episcopatum tlesiderat, bonum opus desiderat". » Scimus isla : sedjunge quod seguitur : « Oportel autem hujusmodi irreprehensibilem esse '3, »elc. Et cxUris qumdeeo sequuntur explicitis, non minoremintertiograduadhibuitdiligentiam, dicens: « Diaconos similiter pudicos **. « Lib.iadversus Jovinianum -.Cernis igilur quod episcopus, presbyter el diaconus non ideo sint beati, quia epitcopi, vel presbyteri sinl, aul diaconi sed si virtutes habuerint nominum suorum et officiorum. Alioqui si diaconus sanclior episcopo suo fueril, non ex eo quod

[ocr errors]

inferior gradti est, apud Chrislum delerior eril; aut A dogmale maxime abhorrentia. Deniqne hanc ipsam

Stephanus diaconus, qui pritnus martyrio coronatus est, minor julurus est in regno cxlorum multis episcopis, et Timotheo ac Tito, quos ut subjicere non audeo, ita nec anteponere. Idem episcopatum tanqaara snmmura in Ecclesia ordinem maximi facit, episcopo commissam esse Ecclesiam docel, cique principaium allribuil. Epistola tertia ad Nepotianum : Sciat episcopus, cui commissa est Ecclesia, quem dispensationi pauperum curxque prxficial. Epistoia ad Theophiium, de Jonnne episcopo Ilierosulymitano : Aut, quasi pontifex, cunctis xqualiter imperet ; aul, quasi imitator Apostoli, univcrsorum saluti ex xquo serviat. Commentario inlsaiam, cap. Lx: « Ponatn, inquil, principes tuos in pacem, et epi

ordinum distinctionem a temporihus apostolicis, imoab ipsis aposlolis arcossil Hicronymus. In ipsa enim ad Evagrium epislola, quam adversarii lanlopere sollicitanl, hsc babel: Ut sciamus traditiones apostolicas sumplas de Veleri Testamento, quod Aaron et filii ejus alque levitse in templo fuerunt, hoc sibi episcopi, presbyleri et diaconi vindicent in Ecclesia. Ubi primo aperladislinctioordinum ; alius enim ordo Aaronis, sive surami sacerdotis, qui per ejcellenliam ]n;n 6 Upeuc, vel eiiam lsion "[ri3n Snan JfWil, vel NXl NSrD, Sv dvapaSaxv T:pocraYope-joujf sjjfxalvei 8e dp^tepea, ut loquitur Josephus ; alius liliorum Aaronis, seu secundariorum sacerdolum, ou? ^avaia; xaXoOat, simpliciter

scopos tuos in juslitiam**;» in quo Scripturx sanctse n W>27Q, vel cum diminuiione D^OtHH DVMD sa.

cerdoles idiotx, vel xatd jxepo?; alius denique levilarum : quorum diversa oflicia ct dignitales in Scriptura referuntur, Aaroni aulcm, seu summo sacerdoli episcopum, -acerdulibus secundariis prc~ sbyieros, levilis diaconos in Ecclesia respondere asseril Hieronymus. Secundo, hujus ordinum disli.idionis antiquitaiem auclorilalcmque depingil, ex aposlolica enim Iradilione nalam c.d sua tempora derivatam docet. Blondellus in Apologia a.l ba?c nullam observalionein adhibet, elucidaiionem in sexla illius operis seclione promiitii, cum Ires lauluin secliones ediilerii. Sed quid ad haec re>p"udere poluerit, salis perspicilur ex iis, quae in Prolegomenis ad Pseudo-Isidorum scripsit, misera et infelicia et homine vel docio v<l protio prorsus indigna.

admiranda majeslas, quod principes futuros Eccle six epitcopos nominavit. In Calalogo scriptorum ecclesiasiieorum : Polycarpus, Joatmis apostoli discipulus, et ab eo Smyrnx episcopus ordinatus, totius Asix prineeps fuit, Commentario in Isaiam cap. Iii: Sed et ad noslros principes referri potest, si atterant subjeclam sibi plebem, et pauperes delinquentes publice arguant atque eonfundant, divitibus autem majora peccanlibus ne nutum quidem facere audeanl, etc. El c«p : v : Abutamur hnc tesiimonio adversum principes Ecclesix, qui de mane consurgunt ad sectandam siceram, et bibendum usque ad vesperam, elc. Coramentario in Tiium cap. i: Non enim Apo stolus Ecclesiae principem formans vttat esse pugilem ei pancratiasten; qua? posiea explical lib. i adver

tas Joviniiinumfleque enim pugilem describil sermo " Sic enim Turrianum riisputRiitem inducit. Si fuit

a]4>siolicus, sed pontificem instituit. Episl. 3 : Prudenterque Ennius : « Plebs, inquit, in hoc regi anteslat loco; ticet lacrymare plebi, regi honeste non licet. n Ut regi, sic episcopo; imo minus episcopo, quam regi. Quse cum ilicrmn mo adeo sint familuria, eiiam illa qu% in psalmum xi.iv sub ejus nomine Jegimus praetereunda non videntur : Constituit Chrittus sanctos suos super omnes populos. In nomine enim Dei dilatalum est Evangelium in omnibus finibus mundi, in quibus principes Ecclesix, id est episcopi constituti sunt. Praeierca Hieronymus necessi(atem horum graduum in Ecclesia, et quidera episcopatus, non minusquam Ignalius tuelur. Iia enim ille in Uialogo adversua Luciferianos : Ecclesia non

differentia inter Aaronis filios et levitas, sunt uutem tales episcopi et presbyleri, fuit semper distivctto eoritm. Atqui verum prius, teste Hieron. epist. ad Evagrium. Tum vero responsionem tuam subjungil: Atqui non sunt lales episcopi ct pre*byteri ; sed episcopi (in quibus Hieronymo, imo apostolo auelore presbyleri conlinenlur) et diaconi. Irgo fnllilur Turnanus. Duabus partibus ha-c reeponsio conslal, negativa una, aflirmativa allera. Episcopi ct presbyteri non sunt Aaronis lilii el levilae: baec prima. Episcopi ct diaconi suni Aaronis fllii el levilao, haso secunda. Sed quid haec, amabo, ad verba Hieronymi ? An Turrianus adeo insanivil, uldiceret episcopos et presbyleros lales esse, quales fuerunt

est, qux non habet sacerdoles. Quos auletn volueril D Aaronis filii et levilae ? minime vero. Ille nobiscum

[merged small][merged small][ocr errors]

responsionem sallem aliquam reponere videretur. Dispulat Tuirianus de Aarone seu summo sacerdule, el liliis ejus seu minoribus sacerdotibus; eorum loco subatiiuit Blomiellus, in argumento Turriani, Aaronis filioa et levilae; ac tunc respondel, non esse tales episcopos et presbyleros; quod nemo unquani dixit. Ai nos dicimus, secundum Hieronymum, episcopum respondere Aaroni, presbyteros Aaronis iiliis diaconos levilis. Et cum episcopus vindicare dcbeatin Ecclesia id quod Aaron fuit in lemplo, distinclionem ordinis assererc, praeeminentiam lignilalis assumere, subjeclionem a presbyteris postulare ex apostolica traditioce tenetur. Alibi eamdem comparationem insliluit Hieronymus, nulla lerilarum aut diaconorum facla menlione, Epist. ad Nepolianum, Quod Aaron et filios ejus, hoc episcopum, et presbyteros esse noverimus. Ubi clare episcopus singularis summo sacerdoti, presbyleri minoribus sacerdolibus conferunlur. Uoc Hieronymo solerane est. Ilaipse de seipso jam presbytero epist. 99: Omnium pene judicio dignus summo sacerdotio decernebar, hoc eil episcopatu. Episl. 61, adversus Joannem Hierosolymilanum: Nisi me honor sacerdolii, et veneratio nominis re\rtnaret, et scirem illud Apostoli: « Nesciebam, fratres, quia pontifex ert; scriplum ett enim : Principi populi lui non maledices ••*,» qua vociferatione et indignatione verborum de tua narralione conquererer! licet ipse nominis tui extenues dignitatem, cum patrcm pene omnium episcoporum et opere et sermoue despicias. Quo pracipue spectant ea quaj ante adduximus, Ecclesiae salus in summi sacerdotis dignitate pendet. Cum igilur Hieronymus de dislinclione episcopalus a presbyteralu, de ejusdem etiam praeeminentia atque potestate, de necessilate porro et antiquitate tam copiose disseruerit; nulla rationis specie aut Aeriano dogmati consensisse, aut conferlas Ignatii senlentias minime vidisse putari polest.

Hieronymo Epiphanium mire conjungit, ex quo duo potissimum observat, primo, eum Ignalianorum non meminisse; secundo, quaedam posuisse cum Ignalianis apertissime pugnantia. Propler haec duo unum ex tribus sequi ail, vel Epiphanium sententias de episcopatu non vidisse, ulpole ab interpolalore postea ioserlas; vel epistolas nescivisse; vel tanquam Gclas conlempsisse ; quod verisimilius putat. El primo quidem fatcor, Epiphanium Ignaiii in libris De hxresibusnunquam meminisse; at eum nec ignorasse inde sequilur,nec conlempsisse; neque si ignoraverit, lot illo aevo et optime scienlibus el summe praedicanlibus, sententiam nostram ullo modo laedit, aut negantis argumenli speciem ullam habet. Ignorasse non sequitur, quia quamplurimos auctores laudalissimos el ad rem suam accommodatissimos non laudavit, quos lanien cum ignorasse verisimile nonest. Quales fucre Papias, Hegesippus, Theopbilus, Alhenagoras, Paulaenus, Agrippa, Me

A. lito, Caius, Dionysius Corinthiu9, Dionysius Alexandrinus, Philippus episcopus Cretensis, Musanus, Molcsius, Rhoclon, Miltiades, Apoilonius, Serapion, Theoi>hilusCaesariensis, elc. Hi alli>|ue sane quamplurimi mulia ad argumenlum Epiphanii opporlumssima scripsere, quorum nullius illc meminii; lii mo lamen eum bosomnes, aliosquc quos praeleriit, aut iguorasse, aut coniempsis.se dicel. Meminit quidem epislolarum Clemcnlis Romaui, sed obiier taulum, non ul ullam ex iis senlcnliam ad haeresim aliquam refellendam transcribcret, sed ul adulleralum ab haereticis fuisse librura illura oslendcrel, qui sub Clementis nomine Periodus Pelri vocabalur. Verba etiam quaadam ex epislola ad Coriuthios citat, non contra haereticos, sed lanlum ut

r> probel Clementem episcopatum primo repudiasse. Conlra omnes haerelicos sui temporis scripseral Juslinus; eum tamen semel tanlum nominal Epiphanius, nec in alium finem, quam ul Tatianum haereticum illi synchronum fuisse oslendat. Irena?um aliquolies cilat, ul labori suo parcerel, et baereticorum historiam ex illo transcriberet: atsentenlias aliquas ex eodem ad bserelicorum dogmata confulanda nunquam adducit. Imo, ul ipse observat, Irenaeus primo iibro hsereticos recenset, rcliquis refulal: ixpcixata 81 auxtiuc h -zto tfa osuxipti) auxou X^Yf X3^ T0^ aAXoi? Sty^Xef^ ^epiTxoxEpto;, quoe negligentius a Petavio versa sic refingo: Ego autem in proximo seu sccundo libro accuralissime, et in reliquis ex superabundanti refutavit. E primo tamen libro, utpote bistorico tanlum, excer

"pta protulit Epipbanius, ad secundum serael respexil, reliquos nunquam attigit; ne unum quidem ex iis teslimonium adversus haerelicos adduxit, Clementera Alexandrinum el Eusebium nominal, scd lanlumraodo tanquam fide dignos testes hisloriai qus de S. Jacobo narratur.

Quidni aulem el in Ignatianis aeque ei a£i<Smsto; eral Eusebius ? Clementem huno etiam adversus gentiliura deos, nec aliler citat. Prolixam porro S. Methodii disputationem adducit adversus Origenem De reswrectione, aul ut labori suo parcerel. aut ut invidiam declinarct. Eo enimtempore Origenis nomen florebat in mundo, ul loquitur Hieronymus. S. Athanasii quidem inlezram epielolam ad Epictetum transcripsil; sed ul Dimceritarum he

D resin luculenlius dcscriberel, simulque caveret, ne illis dogmala affingere ipse videreiur. Paulini eliam professionem fidei adjunxil, ul eorum Ilistonam melius illustraret. Eusebium Yercellensera se ScyIhopoli vidisse forte commeraorat. Quid ipse de iis qui anle eum contra baereses scripserant, senserit, cui usui essent sibi in opere suo condendo, duobus poiissimum locis ostendit. Ut lieeresi Valentini: 'OptuvTE; Sti aXXoi iteirovijy.asi, »t|jjli oe KXrijjtr^;, xat E!pr(va"to;, xat 'ImtdXuxo;, xat aXXot uXelou;, ot xat Oa-jjjtajxiu; Ttjv Xot' aUTtov iteitofr^vTai avaxpo

[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

phanius, inquil, nnllus Ignatianorum meminit, quitai nihil in tota antiquilate adversus Aerii opinionem disertiu*. Ergo vel epistolm suut postea interpolatfc, vcl eas nescivit, vel contempsit. Nihil horum. Nibil enira ex totaantiquitale unquam attulit Epiphamus ad uilam haeresim refellendam ; nunqnam aucloriute veterum usus est ad ullum haereticum opprimendum. Licet igilur bae ipsae epistolae, ut eas nuuc habemus.Epiphnanii eevo exsliterint (quod certissime cognoscitur, ct id negare non polesl Dalla»us, qui cum S.lrn.tsiu, Blondello et Alberlino easdem esse qnas Eusebius el Alhanasius babuorunt, falelur) si eas optimc noveril el maximi feceril,et ad manum eliam cum scriheret habueril; in

slatus exstitit ; etenim unaquxque res non ab initio omnibus numeris absoluta fuit ; sed procedente dcmum tempore, ea qux ad perfectionem omnium necessitatum pertinent, conslilula sunt. Quod latc cx Veteri Teslamenlo probal,et sic inlclligenda Apostoli verba asseril, el hoo uno funtlamento posito, ruere omnes Aerii objectiones concludil, et nos pariter omncm contrarietalem.el cum Ignalianis i-avxtbcpxjetav eodem lolli pulamus.

Exarainato septirao capile, sequilur oclavum cum boc litulo :Ignota Terlulliano fuisse lgnatiana dcmonslratur quinque argumenlis. Sed quinlum telum fatelur Usserianum Ignalium non ferire ; quatuor itaque tanlummodo nobis resti.nl rcpellenda.

credibile tamen est eum voluisse vel unam senlen- D Primo, docel id Tertullianus quod Ignatiante do

liam ex iis adversus Aerium adducere, qui aliud in lotoillu opereinslitulum babuit,et in nullaunquam dispuiaiione adversus ullum hterrticum, ad illius argomeala relundenda, vel unam senlenliam ex velerum aliqno adduxit. Quorsum igitur qui reliqoos omnes praeteriil, Ignalium solum laudarel f Secnnda obserralio ex Epiphanio petita multo miuus valet. Quxdam, inquit in dispulalione adversus Aerii dogma, ponit cum Ignatianis aperlissime pugiantia,imo tolidem monstra ex Ignatii epistolici hierarchicis legibus : quibus epistolarum xupta; 8(5;a; liguido everlit Epiphanius. Si haec vera sint,

clrinaj esl coulrarium. Ergo eum nescivii. Adversus enim apostolicum virum el marlyrcm sibi notum nunquara quidquam docuisset. Mira haec consequeniia dc quolibet scriplore, dc Tertulliano maxime miranda. Nunquamne ulquisi|uam aliquid docuerit, quod esset viris apostolicis aut martyribus nolisadversans ? An viri apostolici et marlyrcs majoris unquam aucloritatisfuere, quam ipsi aposloh et evangelista? ? Illorum certe doclrinae nonnulli aliquando contradixure ; non Scriplurarum inscii, aut earum auctorititis contemptores, sed vel inadvertentia ducli, vel prtBjudicio aliquo abrepti. An Ter

« ПредыдущаяПродолжить »