Изображения страниц
PDF

dos,immutataestratio,prospiciente concilio, ut non Α Quid praeter electionem presbyteri Αlexandria

ordo,sed meritum crearet episcopum multοιum sacerdotum judicio constitutum, ne indignus temere usurparet, et esset multis scandalum. » Sed quaecunque sit inter Ηieronymum et Εutychium discrepantia, ex summa rei ita disputat vir 4octissimus : « Ignatius negat sine episcopo quidφuam faciendum.Αpnd Αlexandriam presbyteri, sime episcopo, non tantum presbyterum, sed etiam, guod maximum,patriarcham faciunt. Νescivit ergo Αlexandria contrarium usum esse vere apostolicum. Ignatium ergo epistolicum notum non habuit. » Respondeo primo, Hammondum nostrum disser. 3. cap. 10, huic ipsi argumento a Blondello ex Εutychii Αnnalibus desumpto non paucis respondisse, ad quae nihil hic reponit Dallaus, Quam silentii causam habuerit, Πescio : diligentiam saltem ejus solitam hic desideramus.Respondeo secundo, usum hune Αlexandrinum, gualis qualis fuit, non esse disciplina Ignatianae adeo contrarium,et ex diametro oppositum, ut inde ignoratio Ignatii epistolici colligi possit. Οbtinuit enim in vacatiοne sedis, et ad electionem aut promotionem tantum spectat: at de vacatiοne sedis, de electione, aut promotione episcopi nihilscripsit Ignatius.Αlloquitur populum Christianum,eumquead obedientiam episcopis suis sibi praepositis praestandam hortatur, et nihil in ecclesiasticis negotiis sine illis agendum monet; quid,episcopo defuncto, faciendum sit, minime docet. Αlloquitur eos ad quos scribit de episcopis viventibus, non de mortuis, de suis, non de alienis. Seipsum satis explicat Εpistola ad Smyrnenses : « Νullus sine episcopo aliquid operetur eorum quae conveniunt ad Εcclesiam,υerbi gratia,illa firma deτηurn eucharistia reputetur, duae sub ipso est, vel quam utique ipse concesserit.Νon licitum est sine episcopo neque baptizare, neque agapen facere:hoc est, officia divina non sunt in Εcclesia peragenda sine episcopo,aut ejus concessione.Ιta Polycarpum episcopum monet, ut nihil sine sententia ejus fiat. Ut autem hac admonitio Polycarpo data spectare non potuit ad ea, quae ipso mortuo in successore constituendo peragenda essent,ita nec reliquae. Si extendantur verba Ignatii ultra suum propositum etiam ad episcopos alienos, quos ille tamen nunφuam respexit, illud, nuhil sine episcopofaciendum, non potest applicariad electionem futuri episcopi; id enirn in vetustissimis ecclesiis nunquam factum est, ut non sine episcopo episcopum eligere teneτentur.Αn id dixisse Ignatius epistolicus putandus est : Sine episcopo neminem episcopum eligite ? Ωuod ad electionem igitur attinet, certissimum est, eam per presbyteros vel ex presbyteris factam sine episcopo,non fuisse consilio Ignatiano contrariam. Lbicunque facta est sive per presbyteros, vel plebern, sive ex presbyteris, sive ex aliis, sine episcopo omnino fieri potuit. Usus igitur hic Εcclesias Αlexandrinae in eligendo episcopo dici non potest disciplina ab Ignatio traditae contrarius.

episcopo contulerint, incertum est : In ercelsiori ηναϊu collocatum episcopum nominabant, inquit Hieronymus Εx tam generalibus verbis quid preter electionem determinatefactum sit intelligi non Ρotest.Εutychius addit,eosdem capiti ejus manus imposuisse, benedixisse, et patriarcham creasse. Scd Εutychium ex more sui sasculi locutum fuisse, dubitari non potest. Patriarcha enim primavis Εcclesiae Αlexandrinae temporibus nulli inter Christianos fuere. Ιdem tum de impositione manuum,tum de benedictione sentit Salmasiusin«Αpparatu : Ρuto, inquit, Εutychium ad suam tetatem respexisse,qua jam ab Alexandri usque patriarchae et Νicα-ni concilii temporibus episcopiimpositione manuum consecrabantur, et similiter existimasse quando presbyteri eligebant episcopum hoc eodom ritu usos esse..Diserte tamen Hieronymus sine consecratione,hoc est sine manuum impositione,episcopum de se elegisse narrat.»Quidquidigitur dixerit Hieronymus de electione, quidquid Εntychius ex eadem traditione,ut volunt,de impositione manuum addita,quam ex sui saeculi more tantummodo excogitavit,et presbyteris perperam affixit:fieri potest ut alia traditio etiam verasit,quae etiam tum, cum ex presbyteris electos fuisse volunt Hieronymus et Εutychius,episcopos Αlexandrinos ab aliis ordinatos fuisse perhibet. Libro enim Constitutioηum αpostolicarum ΥιI. cap. 48, legimus : Της δε Αλεξανδρέων Αννιανός πρώτος από (vel υπο) Μάρκου ευαγγελιστού κεχειροτόνηται δεύτερος δε Αβίλλιος υπό Λουκά και αυτού ευαγγελιστού. «Αlexandrinae Εcclesiae primus Αnianus a Μarco evangelista ordinatus est;secundus autem Λbilius a Luca itidem evangelista. » Quarto Domitiani anno, in Chronico Ηieronymi,Αbilius, ut ipse vult,ex presbyteris electus, secundum Graecorum traditionem a S. Luca ordinatus est.Αbilio (quem Μelium appellare videtur auctor Vita S. Μarci anonymus, non tantum quia in manu eraratis codicibus β et μ eadem fere figura pingeremos fuit,ut notat Βlondellus,sed etiam quod η et ι ex affinitate pronuntiationis sape in πmss. promiscue usurpentur : neque Latinus Legendarius ex Αbilio Μelium fecit, sed, opinor, ab antiquioribus ita scriptum invenit ; certe Severus ex antiquiorum monumentis eum Μelianum vocat, ΙΟ quem alii Αbilium, Εutychius Ρhiletium) successit

Cerdon, ad cujus ordinationem ut et aliorum post

oum, et ante Demetrium, episcopi ex ea regione ac

cesserunt,ut tradit Severus, φui Αrabice Vitas pa

triarcharum Αlexandrinorum scripsit,apud Εcchel

lensem.Νondum igitur patet, presbyteros Αlexan

driae patriarcham fecisse,quod marimum est,ut in

quit Dallaus:multo minus patet,presbyteros pres

byterum fecisse, quod sine Hieronymi, sine Εuty

chii, sine cujuspiam auctoritate tradit. Seldenus

αuidem ex eo Hieronymi loco palam esse vult,legi

timam olim presbyteris Αlexandrinis ordinandi tum

episcopum Αlexandrinum,tum presbyteros saltem

in Εcclesia Αlexandrina facultatem habitam esse ; Α et castella,metropoliam autem habetΤοmes, urbem

[merged small][merged small][merged small][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors]

magnam et opulentam....Vetus autem illic consuetudo etiamnum manet, uttotiusgentis ecclesias unus tantum regat episcopus ». Ηaec Sozomenus refert ad ea tempora, quibus Vetranio Τomorum episcopus fuit,quiΝicanaosynodi doctrinam amplectebatur. Ρlures autem ecclesias in Scythia tune fuisse videntur,quam fuerunt in ΑΕgypto ante Demetrium. Νam φuicunque cogitaverit, duam superstitionibus gentilibus ea gens dedita fuerit, duot Judaorum millia Christianae religioniinfensaillic habitaverint, quantam seditionem illi sub Trajano in Libya, Εgypto et Αlexandria, Cyrene et Τhebaide,teste Εusepio,excitaverint,quamque «tota Libya tunc, interfectis cultoribus,desolata sit,ut nisi postea Αdrianus imperator collectas illuc aliunde colonias deduxisset, vacua penitus terra,abraso habitatore mansisset», utrefert Οrosius,facile consentiet,pluresin provincia Scythia Christianosfuisse sub Valente,quam fuerantante temporaDemetrii in ΑΕgyptiaca diαncesi.Cum enim Valens Vetranionem episcopum in exsilium abduci jussisset, ab instituto destitit,ne tota illa provincia episcopo subjecta defectionem moliretur.Ηuic Vetranioni,opinor, successit Τheotimus, «Seythiae Τomorum episcopus, qui in morem dialogorum et veteris eloquentiae breves commaticosque tractatus edidit,aliaque scripsit », ut loquitur Ηieronymus in Catalogo.Ηicautem S. Chrysostomo maxime favit, et Εpiphanio adversatus est, quod Οrigenis scripta condemnaret,cujus libros ipse studiose defendit, unde colligimus eum, illa praesertim aetate, Ignatium nescire non potuisse, licet tantte provincia unicus episcopus praeesset. Βespondeo secundo, historiolam illam de tribus episcopis a Demetrio primum in ΑΕgypto factis minime fide dignam esse, sive auctοrem, sive rem ipsam spectes.Ρrimus mirabilis hujus narrationis auctor est Εutychius, patriarcha quidem Αlexandrinus, sed nimis ab originibus illius Εcclesiae remotus, utpote decimi saeculi scriptor : Μelchitarum φuidem episcopus, sed quo multo major fuit Αlexandria eodem tempore Jacobitarum episcopus Μacarius, et cui etiam cum populo suo. Μelchitis, inquam, duibus praefuit, maxima simultas fuit. Ita enim de hoc Εutychio loquitur Εlmacinus. Ηujus tempore multα fuerunt dissidia, et continuum odium inter ipsum et populum ejus. Οuod etiam testatur Εbn Αbί Οsaibeate in Vita Εutychii. Ut autem majorem huic Αrabico scriptori fidem conciliet Seldenus, « Μihisane, inquit, utychiu8inhisce estveluti Βeda plane ΑΕgyptivus, et rursus: Αnnales ejus ipsis Εcclesiae Αlexandrinae archivisplurima debere nullus dubito».Satis quidem magnifice de Εutychio et Αnnalibus ejus haec dicta sunt , sed sine ulla veritatis specie. Αrabs enim ille non tantum Βeda nostro longe junior fuit, et ab originibus Εcclesiae remotior (utpote dui natus sit Α. D 876, cum natalis Βedae dies ad Α, D. 673 referatur, ut annis pluribus quam 200 noster superior appareat): sed

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

Αlexandrinae non habuit ; videamus an certiora de Α ipse ille palriarcha Αdriano diclus de episcopo

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][merged small]
« ПредыдущаяПродолжить »