Изображения страниц
PDF
[ocr errors]
[ocr errors]

observat, nunquam ex Gregorio, aut alio quocunque Christiano eum sua hausisse autumabit. Qui autem Nazianzeni orationes omnibus nativss rhetoricas coloribus depictas, et optimo dicendi genere praecipue triumphantes legerit, quoties ad obscuriora quaulcm et mahis philosophica deflectit, facile cum aliunde notiones eas derivassc, et quam potuit lucidissime tradidisse fatebitur. Et has quidem nonnunquam ex antiquis philosophis, saepius autem ex Dionysio mutalum esse credimus. Contra DaUoeus duobus argumentis, Dionysium ex Nazianzeno sua muluatum esse contendit: quorum primum manifestaprincipiipetitione laborat,etlevissimam coujecturam ab ipso excogitatamprofundamento habet.«Atvero,inquit,curD clariscertisque argumentissupra sitanobisdemonstratum,Areopagiticanonnisi post quinlum sseculum fuisse edita ac cognita, stultum et absurdum est, Gregoriuma. D.389mortuumhoslibrospervolutasse,qui centum et ampliuspostejus mortem annis erant nascituri.» Certe si Dallaeo credimus, 130 anni post obilurn Gregorii elapsi sunt, priusquam Areopagitica ederentur ; sed hoc ab eo tantum dictum, nusquam demonslratum est. Qui enim variarum leclionum in codice Dionysiano numerum setate Maximi observaverit; qui varios seholiastas, quos ante Maximum in eumdem notas conscripsisse apparet; qui JoannisScythopolitani aUatem certam, et Dionysii Alexandrini incertam, ideoque, ut credibile est, multo longius ab illaMaximi remotam ; qui sanctorum Patrum sexti sseculi de vero Areopagita, et' aliorum de Magno et beato Dionysio sententiam; qui reliqua quae de quinto saeculo adduximus; qui denique mss.codicum.quos alii memorant.et quem mihi vir carum rerum, dum viveret, callentissimus mihiquecharissimus non minoris antiquilatis,quam sit Sepluagintalnterprelum inbibliothecaregis nostri codex, esse asseruil, vetustatem noverit ;nunquam h.-cc desexti saeculi editione dicta pro demonstratis,sed tantummodo pro mera ex conjecturaatquepraeconceptaopinioneprolatishabebit.Nullaitaqnehic •ineluctabilistemporum ratio» nobisofficit. Secundo inquit:«Cur Gregorius, si ista a Dionysio essetmutuatus.auctoremingratosilentiodissimularet ? Cur non ejus nomen ederet apud omnes venera» bile ? »Respondeo primo.nomen ejus sctate Grego- L rii non adeo venerabile fuisse; Nazianzenum eum pro vero Areopagita non agnovisse; auctorem eo quo scripsit saeculo pro viro quidem magno, sed sua sub alieno nomine edente acceptum fuisse. Respondeo secundo, Nazianzenum scriptores eclesiasticos nominare non solere, si forte eorum sententias adducat. Saltem ego, dum illius opera pervolutavi, neminem ab eo ex catholicisita nominatum animadvertit. Orphea quidem, Homerum et Hesiodum, Pythagoram, Uerodotum, Pindarum et Platonem,Aquilam etiam atque Symmachum noaiaat; CJiristiaaorunj scriptortua aoBuaa,quoties

[ocr errors]

Argumentum negativum refutaiur. Non rejicitur quod neguiivum sit, sed quod in hac re vim nullam habeat. Argumenlum a testimoniit a/firmativum negativum destruit. Intra annos circiter 200 quot auctores Ignaiianis testimonium prxbent. Jgnatiana non fuerunt Alexandrinis incognita. Eutychii narratio excutitur. Pluret episcopos in ABgyplo fuisse anle Demetrium probatur. De AVthiopicx Ecclesis origine et episcopis fuse disputatur. Ad argumentum de Jonensibus et Boiariis respondetur;etde Hieronymo atque Epiphanio. Jgnota fuisse Terlulliano Ignatiana demonslrari non potest; ut neque Caio, ncque Clementi Alexandrino, neque Origeni, neque Jutio Afrino, neque Lactantio, neque Dionysio Atexandrino. Argumenli colleclio responsionum collectione expungitur.

Cum in priori Vindiciarumparte de omnibus qu»

A. atque explorato tantummodo habet, unde ab aliis postea receptus est. Certum autem est Eusebium nec ullum librum inter canouicos,nec inter ecclesiasticos pro indubitare vero recepisse.quem scriptorum ecclesiasticorum ante se silentio praeteritum et veterum testimoniis penitus destitutum anidmadvertit; nequeproindubitate falso rejecisse atque condemnasse,nisi praeter testimoniorum defectum aliquid in libri materia vitiosum deprehenderit, ut in Petri et Apionis dialogis sub nomine Clemenlis publicatis: "Qv ouS'o'Xto; pvijp) tn Ttapi zo~.i TtaXatoT:; tpipeTar ouSevSp xa8ap<5v Ttj< 'atcocttoXixrjc ipOoSo^iai; aTtoatoJJet T6v yjjtpaxTfjpa. « Quorum apud antiquos nulla omnino exstat mentio : neque enim sincera rectae fidei ab apostolis traditaB nota

ad externum argumentum a testimoniis petitum n in illis expressa reperitur. » Argumentum igitur a

pertinent, disputare mihi constitutum sit, jamque fingulos testes ad Ignatiana confirmanda adductos ab adversarii objectionibus liberaverim; nedesse est ut eadem opera argumentum illud, quod omnium simul testimoniorum vim enervalum it, examinem, et formidandam alti ac diuturni silentii nubem dispergam.Ecce enim Dallaeus argumentum fabricalus est et exposuit, quod unum sibi satis esse confitetur; adeo ut reliqua omnia ideo tantum afferat, utiis satisfaciat, qui huic non argumento, sed argnmentandi gcneri diffidunt.Hoc igitur fuse quinque integris capitibus,a quinto incipiens,prosequitur.«Primum,inquit, etquidem adversus universas istas epistolas commune argumentum a scriptorum ecclesiasticorum silentio ducitur, qui ante Eusebium apud nos floruerunt. »

Non nunc de viargumenti a testimonionegativi, sive a silentio scripforum petiti disputo ; non nego aliquodhujusmodialiquandoetiamdesuppositione •elicujus scripti valere : imo libenter non tantum concedo, sed et coutendo tali argumento nixum nonnunquam Eusehium ipsura, quem sequimur, aliquorumlibrorum auctoritatem respuisse ; ut AndreaB et Joannis et aliorum apostolorum Actus repudiabat, tov ouSev oiSatjifOi; li cruYYpa[i|j.aTi Ttov xaTa 8ia8oy_at; 'ExxXTjcrtao-Tt/.tov Tt; avr,p stt; fjLVY5(j.T)V aya•fcTv TjJitoas.ttQuos nullusunquam quicontinuata ab aposlolis successione in Ecclesia docuit, in scriptis suis commemorare dignatusest.Hist.eccl. 1. m. c. 2S. Clementis etiam epistolam secundam rejecit,

testimonionegativum non absolute subterfugimus; sed ubi vim aliquom habet, libenter admittimus, imo eturgemus. In epistolis Ignatio ascriptis, sed nec ab Eusebio, nec ab Hieronymo memoratis admittimus ; et cum nemo per quatuor ssecula post Ignatii mortem earum meminerit, omnino rejicimus. In epistolis prorsus ante hoc seBculum inauditis, ac ne nunc quidem exstantibus, sed solummodo ad eludendum S. Polycarpi testimonium excogitatis etiam urgemus ; et cum multi unquam sasculo cognitae fuerint, pro figmento habemus. Idem denique negans argumentum, si forteofferatur, primo discutimus ; discussum,si nullam in se vim habere nobis videatur.negamus ; et negationis rationem reddimus.

Ego two.inquitvirdoctissimus, «nonnegaverint quasdam esse hujusmodi.inquibusperperamhocargumentigenusadhibeas.iritegoaffirmarenondubitaverim, causam noslram ejusmodi esse, ut in ea rite adhiberi minime possit. Si enim unquam argumentum a testimonio negativum nihil valeat, id tum praecipue fit, cum datur argumentum a testi monio affirmalivum, quod illi plane contrarium asseritetevincit.Contraenimaffirmationem testium omni fide dignorum, nullaque falsitatis aut imbecillitalissuspicionelaborantium,nihil valetaliorum negatio, multo miuus silentium. Hoc quidem casu argumentum negans seipsumnegat; fundaturenim jn generali silentio : at cum vel plures vel etiam unus loquitur,generale silentium non est. Qui vim

[ocr errors][merged small][merged small]

Philo et Agathopus, B. Ignatii ex Syria comites, A efflcere non potest, ut quod ab aliis visum.lectum

in Actis proximo anno editis, ut videtur, epistolam ad Roraanos commemorant.S.Irenaeus non aliunde quam ex eadem epistola insignem sententiam transcripsit. S. Theophilus, Antiochia) episcopus, aut certe vetus auctor S. Basilio dictus, ejusdem sajculi, aliam etiam sententiam ex epistola ad Ephesios mutuatus est.Tertio saeculo Origenes eamdem commemoravit juvenis adhuc, et aliam ex epistola ad Romanos idem senex excerpsit, ac utrobique Ignatium nominavit. Non igitur altum in Ecclesia, non diuturnum silentium fuit. Epistol® S. Ignatii ab ipso earum ortu et notro et illustres fuerunt, postquam genuino martyris fetui, non Eusebius, sed S. Polycarpus obstetricatus esU Ex quo ejus

et usurpatum fuit, id omnino non esset. Cum autem jam liquido appareat, nullum in proesenti negotio argumento neganti locum esse ; illud unum, ut voluit Dallaeus, nunc restat, ut negemus Ignatiana viris et Ecclesiis celeberrirais fuisse ignota, et conjecturis ejus respondeamus, quibus fretus ea asseruit, quaB ipse certissime ignoravit. Et ab Irensao quidem orditur, de quo copiose disputat; sed ea omnia suo loco refutavimus. Ab IrenaBO autera transit ad Ecclesiam Alexandrinam.

«SednequcAlexandrinis,ingui<capt<e7,notiorem quam Irenaeo et Asianis fuisse epistolicum Ignatium satis ex quadam singulari illius Ecclesiae traditione constat.«Et sane constet Ignatium nostrum Alexan

epistola ad Philippenses data in publico Asiae con- g drinis non fuisse notiorem quam Irenaeo et Asianis;

vcntu personabat,Ignatiana tantopere commendata latere nullo modo potuerunt. Nullum igitur hic silentiura;nullumnegantisargumentifundamentum. Summa argumenti a viro doctissimo producti haec est. Si verra essent hm Ignatii epistolae, eaa fuissent viris eruditis, Justino in primis.et Irenaeo, et Cleraenti Alexandrino, et Tertulliano, et aliis ejusdera census atque aevi scriptoribus cognitissimae. Sed viris illis eruditissimis cognitse non fuerunt. Ergo Ignatii epistoloe verae non sunt. Tum vero pro concesso sumit,nos illud unum negaturos, ignotas scilicet fuisse viris illis has epistolas. At nos duo hic negamus, priraum, si Justinus forte, aut Clemens,autTertullianus, authi omneslgnatii epistolas ignorassent, Polycarpus autera, Philo, Agathopus, Theophilus, Irenaeus, Origenes, illis antiquiores aut eorum synchroni novissent; nullo modo sequitur, has epistolas Ignatii veras non faisse : consequentia igitur tantum est probabilis, non necessaria. Secundo loco negamus ignotas fuisse illis viris has epistolas, idque ob duas rationes, tum quod probari nunquam posse putamus, eos revera ignorasse, tum quod meliori jure nos colligimus, eos potius optirae novisse. Iiiob enim epistolae, quaB Polycarpo, Philoni, Agathopi, Theophilo, Irenaeo et Origeni notae fuerunt, Justino, Cleraenti.Tertulliano aliisque ejusdem censusatque *vi scriptoribus non videntur incognitsB fuisse. Sed Ignatii epistola) illis, ut fuse ostendimus,nota9 fuerunt. Ergo et his. Et si in horum operibus quae

notior enim Alexandrinis aut aliis quibuscunque esse non potuit, cura illis fuerit notissimus. Pro Athanasio loquitur sententia quara exeerpsit ; pro Asianis epistolaPolycarpi per tot saBcula apud ipsos lecta. Sed « est haec doctrina, inquit, ab Ignatio inculcata.nonaliterquamabunoepiscopopresbyteris praesidente regi posse ac debere singulas Christi Eoclesias. » De singulis nihil dixit lgnatius,et potest in ea voce aliquid latere ; sed si recte intelligatur, ea certe Ignatii doctrina fuit, et, ut opinor, apostolorum discipulo el episcopo dignissima. An autem hoec doctrina Alexandrinis erat incognita, ut inde etiam Ignatiura iis penitus ignotum fuisse colligamus ? Nihil minus. In nulla unquam Ecclesia magis , recepla et obtervata est hasc doctrina quam in 'Alexandrina. Nulla sunt certiora, aut magis apud omnes in confesso monumenta, quam quaa de Ecclesia Alexandrina prodita sunt.Unde vir maximus, Hugo Grolius, qui putavit, ab initio Ecclesias communi presbyterorum.qui iidem omnes et episcopii, ut ait, Paulo Clementique dicuntur, consilio fuisse gubernatas, in ea sententia fuit, quod exsors episcoporum auctoritas Ecclesiaa consuetudine, post Marci mortem Alexandriae.atque eo exemplo alibi introduci coeperit, ut ipse testatur epistola 182. Certe S. Marcum Alexandriae constituisse Ecclesiam omnes scribunt, episcopatum ibi habuisse Hieronymus praefatione in Matthaeum; ordinasse episcopum nomine Anianum vel Ananiam, eodem consensu tradunt: adjunxisse Aniano ut episcopo

nunc exstant, mentio harura epistolarum nulla D certum presbyterorum et diaconorum numerum Alexandrim fuit quod Ignatius Antiochim, quod Po- A teris et diaconis in sacra Scriptura data esse: Mu

facta est, fleri tamen potest ut in illis quoe perierunt,qualia fuisse quaraplurima scimusjgnatiana commemorata sint, quemadmodum ab iis quos nominavimus commemorantur. Quod si neque in editis. neque in deperditis illi lgnatiana memorassent, ne sic quidem ullo modo sequitur.eos penitus illa ignoravisse quas alii noverunt. Neque enim eorum cuipiam in animo fuit, omnes scriptores ecclesiasticos aut etiam maxime praecellentes nominare.Si denique hi eas forte, aut horum aliquis ignoravit, aut non vidit, aut in sua bibliotheca non ljain.it, uiius tanieu vel etiam plurium ignoratio

pariter referunt.lpse Eutychius patriarcha Alexandrinus.cujus originibus adversus Ignatium utuntur, non aliter narrat; « Credidit ab eo tempore Ananias in Christum,undebaptizaviteura Marcus.et Alexandriaepatriarchamconstituit.Fuitque is patriarcharum qui Alexandriaepraofecti suntprimus.Constituit autem evangelista Marcus una cum Anania patriarchaduodecimprebbyteros,quinempecunipatriarcha manerent. Vetus Marci Historiae auctor, beatus Marcus Anizanum ibidem ordinavit episcopum, et tres presbyteros, et septem diaconos. » Ecce ipsissimam faciem Ecclesi» Ignatianea! Ananias enim idem lycarpusSmyrnai.Potestateminpresbyteroshabuis se ncgari non polest.cum vel ipsum, vel successores ejus etiam ii qui eos volunt a presbyteris ordinalos, cum ea auctoritale describant. Etiam S.Hieronymus epistola ad Evagriuni : « N.nn et Alexandrias. inqu:t, a Marco evangelista usque ad Heraclam et Dionysium episcopos presbyteri semper unum ex se electum in excelsiori gradu collocatum episcopum nominabant, quomodo si exercitus imperatorcm faciat.» Anania;itaquesuccessores,singulares Alexandriffl episcopi, usque ad Heraclam vel Demetrium in excelsiori gradu, quam presbyteri sui, fuerunt: et quidem cum auctoritate etpotestate in presbyteros, ut imperator in mililes. Ita agnovitin Theophilo Alexandrino episcopo xf)v auQevxtav xf,; ei- m aYYs^'^fiC StaSoY_f,; Synesius ipse episcopus, id est summam auctoritalemet ea;soc<cm,noneaajtateacquisitam, scd ab ipsa succcssione Marci evangelistx derivatam, epist. 06; ideoque eum ita alloquitur: 'ey^ 8e [JouXojjia'., xii avaYXir) jiot (^tici, vijjtov f^EtsOat ■nav 6'xt av exETvo; 6 OptJvo; Os"t'Ti.«Egoautem volo, et necessitas mihi divina incumbit, legem existimare rxihi proascriptam quidquid ab illacathedratanquam divinitus indicatum fuerit,» epist. 67. Quando igilur Ignalius epislolas scripsit, eadem forma regiminis ecclesiasticiAlexandriae fuit,quac erat Anliochiae,et quaminaliis civitatibus fuisse teslantur epistolao. Imo vero anle Heraclam,eadem doctrina qum ab Ignatio prodita est in Ecclesia Alexandrina tanquara ab initio tradita conservabatur. Hoc est illius

p(at 8e 6Vat ijroOfjXsi ei; irpoatuTca exXexxa Staxetvouiat l-ffZYp&fZXzi xaT; (3i6Xot; xai; aY(at;' al Jjav TrpEo-6oxe'pot;, at 81 eictaxdirot;, at Se Staxovoi;, aXXat xrjpat;. " Quamplurima autem praecepta quae adelectaspersonas pertinenl, in sanctis librisscripta sunt: haec quidem presbyteris.alia vero episcopis,alia diaconis,alia autem viduis, » Paodagog. l.m, c. 12.Agnoscit igitur Clemens,« Alexandrina) EcclesiaBpresbyter.Pantamiauditor.guipostejusmortcm Alexandria) ecclesiasticam scholam tenuit,» et xxrTjy^aetov magister fuit, teste Hieronymo, non tantum tres gradus, sive irpoxoiri; episcoporum, presbyterorum et diaconorum in Ecclesia ex usu receptos, sed etusum illum exapostolicainslitulione deiivatum. Qualuor enim genera personarum in Scripluris electa agnoscit; non minus distiuguit praecepta quaa dantur episcopis, ab iis quae injnnguntur presbyteris, quam ea quce diaconis, ab iis qua) viduis pra;cipiuulur. At dislinctm sunt persona), aut officia, quibus diversa praacepta demandantur. Agnovit igitur Clemens Alexandrinus eara sacrorum ordinum distributionem, cujus usum agnoscit Blondellus, divinitus per apostolos fuisse inslitutam. Haec Clemens ex Pantoeni schola, ex Clemeutis eadem Origenes. Sic enim ille juvenis adhuc homil. 13 in S. Lucam :« Si audacter expedit loqui Scripturarum sensum sequenti, per singulas Ecclesias bini sunt episcopi,alius visibilis.alius invisibilis.ille visui carnis,hic sensui patens.Ef rursus: Ego puto invcniri simul posse et augelum et homi

[ocr errors]
[ocr errors][merged small][merged small][merged small][ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small]
« ПредыдущаяПродолжить »