Изображения страниц
PDF

enim, utopinor, illi sunt, qui Ecclesiae Romanas A omnes norunt esse falsissima ?Nempe « ut Polyca

adhacrent, quorum pars maximu epistolas, quus noslri r?jiciunt, hactenus recepit. Sed quod illi P. Iycarpi testimonio freti id fecerint, nondmn di dici. Audiamus illuslrissimuiu illum cardinaleiu Daronium : « Quod igitur seplom illas seoisum posil;i> baberenlur (de nostiis loquilur),fuit illa prima collectio facla a Polycarpo, qui non tantum ad se miss:is,sed et alias in unuiu cullegit, quu; ad Asiaj nominalas ecclesias script;..' fuisscnt,quas,ut testa" tur, iiii;iladPiiilippenses. Ui vero, iis a Polycaipo acci-plis, quatuor alias volumini aJJiderunt; tres nimiruin Philippis apuJ se dalas,ad Antiochenos, ad Tarseuses, et ad Beionem diaconum, quarum eiompla apud se rcmansissenL ; quartam vero ad

piani teslimonii cessetin utraque causa auctoritas. in nos pro doctissimis viris nihilo validior.quam in virosdoctissimos pro Latinis.» Quain falsa assertio! quam iniqua postulatio! tara oerte ha;c iniqua, quam illa falsa. Lalini h;ec nuuquam objecere ; si objecissent, noverunt nihil se proficere potuisse, stalim responsuin esset, Polycarpi Lestiiuonium ad illus epistolas quas nec Eusebius, nec Hieronymus.nec quisquam quinli sa?culi meinorasset, non pertinere.Ad noslras autem epistolas uemo eorum, nostrorum nemo cuin ulla ralione dixit Polycarpum non respoxisse. Pro nobis igilur et semper fuit, et eiit tanli Patris multo vulidior auotoritas conlia quoscunque, quaui pro Latinis conlra nos,

seipsos, post recessum Philippis ab eodem Ignatio R qui nequc adversus nos, nequequemcunquealium

scriptam »Vides Latinorum sententiam: collectio nern septem epistolarum Polycarpo tribuunt, reliquas abeo collectas non dicunt; vel Philippis scriptas, vel ad Philippeuses posteamissas volunt ; et a Philippensibus novam colleclionein fuclani docent; Polycarpi testimonioproaliis praiterseptem, quas solas nostri defendunt, non speciose, non omnino utuntur.Uuas collectiones aperte fatentur, unam Polycarpi, aliam Philippensium ; prioreni illam,posteriorem hanc.appellanl ; Polycarpi epistolam ad Philippenses, « haud multos post dies a discessione Ignatii Pliilippi » scriptam putantjcontinereigituraliasuonpotuit,quam easrquus«priusquam ex Asia pioficiscerctur conscripsit, » de quibussolis agunt Eusebiusetllieronymus.ut illietiam Q observant.Pro collcctioneigitur Philippeusiumlestimonio Polycarpi non utunlur, sed tine ulio alio fundamento.sinePoIycatpi aut alteriuscujuspiam testimonio ex ipsis epistoliseam col!igunt,quas illi genuinas, nostri fictas fuisse contendunt. Sed in enarranda fabula sua pergit vir doctissimus. Hi (Usserius.scilicet.et HaininondusjoLutinis objeclionibus negant,de sexillis autquinque epistolisloqui Polycarpum.t Imo vero lii nec illud negant,nec negare possunt Lulinis objectionibus, quod Latini nunquam objecerunt. De quinque illis, epistolisloqui Polycarpum nemo Latinorum dixit. Non hoc Usserius eorum objectionibus negat, sed plane e contrario, mullis probat, cos nuuquam lioc Poly

eam autadduxerunt.aul adducere poluerunt.Quam igitur iniqua postulatio est, ut ejus auctorilas in utraque causa cesset, qua> in altera nunquam obtinuit jiuilla, quai ab omnibus adducitur,oblitterari nunquani poterit! Auctoritatem igitur Polycarpi suo loco justissime afferimus.premimus, urgemus; objecliunoulas advorsus epistolas illius testimonio corroboratas suo etiam loco discutiemus, atque difflabimus.

CAPUT VI.

Testimonium S. Irenxi ab objectionibus liberatur.

Frivolum et ineptum est putare illud aliunde quam

ex epistola ad Romanos citatum esse. lnanis est

distinctio inter dixisse, et scripsisse. Nulla igna

tii apophlhegmata a veterihus memoranlur. Igno

rasse Irenseum Ignalii cpistolas nulla cum ratione

asseritur. Argumentnm negativum adverstis Irenaei

testimonium nullnm rim habet.

Proximum est S. Irennei, Polycarpi discipuli.te

stimonium,quodappellatvir dortissimus argumen

tuni pro Ignatianis secundum. Asserit enim Euse

bius Irenrcum harum epistolarum meminisse,cum

diceret: « Quematlmoduni quidam de nostris dixit,

proptermartyrium.id Deura adjudicatus adbestias,

quoniani" frumentum sum Christi,et per dentesbe

stiurummolor,ut mundus panisinveniar.»»Respon

det vir doctissimus :Ego h;rc verba vere Ignatiifuisse

concedo ; sed quid ad epistolas? Rogas ? quia sunt

in npistolis,alibi in antiquissimis monumentis nus

quum, ne quidem in modernis, nisi quando ex

epistolis transcripta. Ne unum quidem Ignatii apo

carpo tribuisse, septem tantum epistolus in Poly- p plnhegmaa veteribus memoratum est. At Irenasu

non hic facil epistolx mentionem ; sed neque B. Ignatii mentionem facit.Concedis tnmen verbaha>c vere esse Ignalii, cur non etepistola; ? cum in epistola Ignatii inveniantur, alibi nusquam? Neque enim alia ratio excogitari potest,quare Ignatii verbaesse aut tu, aut nos credamus, nisi qtiod in ejus epistola inveniuntur; alii enim pra-ter Ignatiumadjudicati erant ad bestias Eusebius crebo probat epistolas apostolicas et Evangelia nostra, quod ex iis testinionia proferan t Pat res primitivi; qua? fereomnia vana essent, si hac ratione testimonia metiamur ; raro enim libros aut "pistolas vetustissimi illi scriptores nominabant,ex quibus verba etsen

carpi collectione contenlas semper fassos esse, eamque rationem,cur Eusebius et Hieronymus earam tantuin nieminerint, assignasse. lloc Baronium innuisse.hoc Gretseruin plane etplene ext.ulisse vult, quare illi epistolas hasce non comniemoraverint.causamistam luisse asserentem, «quia non viderant nisi illam epistolarum collectioncm quae facta fuerat aS. Polycarpo ;qui illas duntaxat, quas B. Ignalius Smyrria) primum et postea Troade scripserat,unum in volumen comportavit.nItaUsserius disputul,ut probet illasepistolas antiquis fuisse incognitas.

Quorsum igitur heec narrare voluit Dallams, quw

tentias decerpsemnt. Recolat Dallseus verba sua de A scribi etiam non semel non potuerit. Maximus af

firmat, apophthegmaillud forte ab Ignatio non semel dictum.ncque semel scriptum luisse; sive igitur Dionysius dixisse sive scripsisse Ignatium ista scripserit, perinde erit.Commentum certe Maximi hoc modo refutari non potest; ut frivola plane sit hasc distinctio.et DalliBO indigna. Ipse enim in eodcm opere non dubitat cum Albertino asserere, pseudo Dionysium lirec ipsa ab Origene hausisse; Origenes autem non scribitlgnatium ista srripsisse, sed dixisse tantum. Verba ejus sunt: « Deniquememinimus aliquem sanctorumdixisse, Ignatium nomine,deChristo,'Meus autem amorcrucifixus est.» Dixisse » igitur elscripsisse in hoc negotio plane idem ; neque aut hoc aul illud Maximi commentum vel juvat,vel loedit. Omitsa plane hac inanidistinctione.ant illud, aut nihil, quod apposite observat Dalla3us,Maximum jugulat.nQuao citat.cum totidem verbis in epistola ad Romanos Ignatiana legantur, frivolum ct ineptum est, ea aliunde quam ex hac ipsa epistola citata esse hariolari. »

Secundo, Maximus ul ostendat illud esse apophthegmalgnatio tum viva vocetum scriptosoepius usurpatum,inquit: TExu-^piov Se, To (it( itpoaxeTaOi'., YpixEt os Tiat,TO'jTEaTt *Pb)|xaioi;' iXX' arXtu?, rpicst 8e 6 OEioc T/vi:to;. Argumento autem est,de apophthegmate Ignatii locutum esse Dionysium,«quod nonadjectumsit, « Scribitautem quibusdam,» scilicetRomanis.sedsimpliciter.i' Scribit autemdivinus Ignalius.»;4<2 ha>c Dallceus: Quod contra affert Maximus suum Dionysium simpliciter dicere, Ignatium scribere, non aulem quibusdam scribere, quasi hoc aliud quam scriptam adRomanosepistoIamintelligi significet, id, inquam, prorsus nullam vim habet; cum notum sitauctorumsentenlias et locasaepe et a nostris nunc litteratis citari, multo vero etiam saepius aveteribus citata esse.nullo auctoris certo vellibro vel capite,unde illa habentur, nominalim edito.»Recte haec quidem et apposite. Nara cum DalIodus contra noslros dispulat.Maximus est; cum adversus Maximum.plane noster est.Dicimus igituret nos.si Irenoeus dixisset, Ignatium ista scripsisse qua< protulit, argumentum nostrum non colorem tantum falsum et evanidum, sed illius negatio potius ii nullam prorsus vim haberet ; cum notum sit

Dionysio: « Quae citat,cum totidemvorbis in epistola ad Romanos lgnatiana legantur, frivolum et ineptum est,eaaliunde quam ex hac epistola citata esse hariolari.»Cum enimqua?cilat Irenaeus tolide.n verbis in epistolaad Romanos Ignaliana leganlur, cur non aeque frivolum et ineptum est,ea aliunde quam ex hac epistola citata esse hariolari'?

Sed habetquod reponat ex Parkero virdoctissimus : « Nihil aliud scrihitlrenams, nisi hoc islum, cujus meminit,dixisse.Sisaltemhinceumscripsisse diceret,colorem, licet falsum et evanidum, aliquem tamen haberet argumentatio. Sic enim ex aliquo Ignatiiscriptohaacejusverba Irenaeum habuisselegitime concluderes: tametsi illud unde ea sumpsisset Ignatii scriptum ne sic quidem conficeres eamdem illam esse, quam nos hodie habemus ad Romanosejus nomineinscriptam epistolam.tDuoigitur reponit : apud Irenseum legi non scripsisse, sed dixisse, hoc primum ; si legeremus scripsisse, argumentum tamen nostrum colorem tantum falsum et cvanidum haberet,boc secundum.A posteriori incipio,et Dallseo Dallaeum oppono.pro simili senlenlia ex eadem epistola apseudo Dionysio producta adversus Maximi effugium fortiterpugnanlem.Auctor Areopagiticorum, quisquis est.produxerat testimonium ex Ignatii epistola ad Romanos ; epistolam illam veteres omnes suli Trajanoscriptam pauloanle martyrium Ignatii crediderunt.Dionysium Areopagitam sub Domitianomortuum fuisse iidem putarunt. Inde validissimum confectum argumentum est, verum Dionysium ista scribere non potuisse praesertim in opere Timotheo dicato. Maximushac objectione pressus mira effugiaexcogitavit, et plane Dallaeana. Primo.quodad remnostram speclat, Tixa auvr,6E; aiTtjl Etvat i.Tzi^z^\xi, t!>( xa! T6 Qioodpo; 7roXXixt; aiTtp Xeydptsvdv Te Xx: ypao'j;jtsvov, forte boec verba : Amor meus crucifixus est, apophthegmaesse Ignalio familiare. Ita ille cum Dallaeo adapophthegmala recurrit,etmulto quidem adhuc speciosius. '0 Sfj.6r; epto; eaTauptoTa'. perfectissimam apophthegmatis speciem habet, et viro sancto per totum vitas cursum tum in dictis tum in scriptis familiare esse potuit.Non ad Trajani tempora confugere necesse fuit; etiam sub Domitiano

hoc apophthegma et sajpius dixisse et aliquando i\ auctorum sententias et loca saepe et a nostris nunc

scripsisse poterat Ignatius. Non eadem natura est

Dallaeaniapophthegmatis apudlrenacum :«Frumen

tum sum Chri-ti etper dentes bestiarum molor,ut

munduspanis Dei inveniar.»Quis hoc ab lgnalio di

ctum per totum vilae cursum familiariler usurpa

lum.quisanterondemuationem ad besliasunquam

prolatum,quis in alia quam illa epistola quoBiu iti

nere exarata est, scriptum putet? Et l;imen hoc

Dalloeo apophthegma est, quod ipse alt< ri negat.

Valeret, inquit, effugium, si hxc Ignatium dixisse

scrileret Dionysianorum auctor: sed plane aliter

eum ait hxc scripsisse,non dixisse, ypitpst 8e 6 8s?o;

'Iyviv.o;- quasi vero id quod saepius dictum cst,

ilteratis cilari.multo veroeliam saepiusa veteribus citata esse.nullo auctoris certo vel libro.vel capite, undeilla habenlur, nominatim edito. » Sic igitur conficimus.praeeunte viro doctissin o,ex usunostrorum nunc litleratorum et multo magis veterum. si Ireiia^us dixisset lgnatium ea quae refert srrij sisse, eadem ab illo ex epistolaad Romanosejus nomine inscripta sumptafuisse.

Ut adprimum revertar, distinctionem illam inter isla duo dixit et scripsit, eum verba ipsa scripta esse sciaraus,nuWom prorsus vim habere pariter dico, cum notum sit sentetUias et loca a veteribus citatei esse per verbum hoc di.tit non mintis, im« ^ae

[ocr errors][ocr errors]

et Acta etiam aliqua marlyrii sure upinioni favore intellexit; sed nec illa ad hanc rem quidquam faciunt. Faleor equidem Hieronymum scripsisse, verba quro apud Irennjum exstant Ignatium locutum fuisse,cum rugientes audiret leonrs, ut in aliquibus codicibus legimus. Nam in aliis illud cum eoloco non apparet.» Cumquejam damnatus csset adbestias,et ardore patieudi rugienies uudiret lcones, ait » Ex Uis enim non tam perspicue Romse enm hrec dixisse, ac in re prxsenli, et quasi in arena ipsa ex mente Hieronymi apparct.Corleillud et quod in Breviario Ilomano reperitur, et Gra:ca Sophronii versione connrmalur, alium sensum postularc videtur ; neque enim Roma;, sedAnliochiro damnalus est ad bestias; rugientes autem leones tam Smyrnre quam Romre audire potuit; nec rcm prxsentem inlelligere videtur Sophronius, qui dentibus bestiarum molor, tuyo^ai eoT<; Osooti tiov Or,c((ov 4AT,i0r,vxi transtulit. Sed mfntcm Hieronvmi in hac re non moror; quid iste per illa vcrba voluerit paruin refert, qua; ab eo sine ulla auctoritate dicta sunt. Omnia qua; dc Ignatianis habet in Calalogo.ex Eusebio sumpsit: ex illa transcripsit sententiam hanc ab Trenreo laudatam. Nihil tale Eusebius.nihil Irenreus : de suo illa verba qure tempus dnnolare videantur aut incaute, aut rhetoriceaddidit ; atqtie ita qum ab Eusebio acce perat minus recte tradidit; quod ni in hoc opere solemne est De Apollonio agens cujus martyrium descripserat Eusobius.eum desuo senatorem facit, insigneilli volumenaltribiiit.eumque inCatalogum scriptorum ecclesiasticorum refert, imo inter eos tandem numerat epist. 84,«qui in tantum philosophorum doctrinis atque sententiis suos referciunt libros, ut nescias quid in illis primum admirari debeas.eruditionem sicculi,an scienliam Scripturarum.»Hfcc Hieionymusproprio ingenio ex Eusebio exludit et exaggeravit.Neque enim audiendus Josephus Scaliger, qui eum cum illa scribrret,» non GrrecumEusebii exemplar,sed Ruffuii interpretationem Lalinam » in manibus habuisso asserit: aut Henricus Valesius, qui eum hree « sinc dubio ex prava Ruffini inter/iretatione » hausisse tradit.Hoc enim tieri nullo modo potuit.ciirn totannis Calalogum scripseril Hieronymus aritrquam Eu^ehium verterit Ruflinus. Scripsit hiec Hieronynius anno Theodosii decimo quarto,hoc est, circaA, D. 392, ut ipsein fine operis lestatur : Iranstulit Historiam Euscbii Rufllnus post Theodosii morlem.imo post direpta Italix claustra ab Alarico ducc Gothorum, ut ipse in pr.-ofatione profitetur. Alaricus nulem Italiam non intravit ante A. D. iOO. Oclo igitur ud minimum annis Eusebium Lalinn ndidit Ruffinus, postqnam Catalogum suum scripsnratllieronymus. Maln etiam Valesius conjeeitHieronymum,eamdem obcausam, ob quam Eusebius omiserat Methodii Origeni iniquioris opern, Ruffinum quocum simultales nxercuerat in libro Dc scriptoribus ecclesiasticis de industria prretermisisse.Nam nec tunc temporis

A cum Ruffino adhuc simultatns exercunrat, ideoque in hoc ipso libro inter cseteros tractatores hbrxim a l'a>, plulo cditumposuil. quod a Ruffino ita fucral divulgatiim ; nec Ruffinus ipse aliqua alia lunc conscripserat,qua) ab Hieronymo memorari poterant. Hieronymus igitur a neminn dnceptus suo Marte illa Eusebianis addidit.Eeodern etiam modo in altero Apollonio dcscribeiulo versatus est. « Apollonius, inquit, vir disertissimus. scripsitadversus Monlanun.Priscillam et Maximillam insigne ellongun volumnn inquoasseritMontanum etinsanasvatns periisse suspendio ;> desuspendioenim Montani locutusquidemest Eusebius,sedejus narrationemalleri plane scriptori, et qnidem anonymo tribuit, lib. v, cap. 16, a quo salis aperte Apollonium distinguit

0 cap. 18. Eusebius Apollonium srripsisse dicit 'o.ov jJYYPsWiHieronymus illud appellat insigneet hngum volumen, cum ipse, scilicet, ei addidisset tres alios libros ab anonymo conscriptos. Imo et idcm anonymi Opus Rhodoni eliam attribuit « Miltiades, inquit, cujus Rhodon in opere suo. quodadvcrsns Monlanum, Priscillam Maximillamque composuit, recordatur. » Cum ille qui Miltiadis meminit.iden: sit qui tradidit Montanum etMaximillam suspendio vitam finiisse Haec Hieronymus itaque ex suo addidit. Nam quod Gravius pro Rhodone Apollinarium legit, nec errorem tollit, necHieronymo convenit, qui Rhodonem compnsui-se ait adversum Cataphrygas insigne opus. Ul aliquid de tempore notcm. quod prresenti rei magis convenit. ninro

p nymus in Catalogo,v.Clemens,ha2c habet: « Exstat Alexandri Hierosolymorum episcopi,qui cum Narcisso postea rexitEcclesiam.epislola superordinationeAsclepiadisconfessorisad Anliochenses.Quasi Alexander aut Hierosolymorum episcopus fuerit priusquam cum Narcisso Ecclesiam rngeret. aut Epistolam tum scriberet,cjm Hicrosolyaiorum episcopus esset: eam, inquam, epislolam, qunm per Clementem Alexandrinum mi^issese significat.qui ante episcopatum ejus Hierosolymilanum mortuus videtur esse. Miruin igitur oinnino non cst, siHieronymus sentenliam Ignalii ab Iren;ro citatam cx Eusebio depromens, in tempore aul occnsione erraret.Quinimo de ipso Ignalio non magis accuratc loquitur; cum enin. epistolas ab co Smyrnai scriptas commemorasset,ef i)!(fe.inquit'< egrediensscripsit ad Philadelpheoset ad Smyrnreos,et proprie ad Polycarpum.commendans illi Anliochensem Ecclesinm.«Crederes Ignatium has epistolas vel e Smyrnre suburbio, vel aprimo, aulsecundo lapide scripsisse ; quod enim quis egrediens fecisse dicitur, id in ipso egressu vel cum egrederetur peregisse intelligendus videtur.Sed hasepistolns Ignntius.ut Eusebius,a quo hrec habuit Hieronymus, etepistolre ipsre teslantur.Troade scripsit.ad quam a Smyrna aliquot dierum iter fuit; ibique aliquandiu permansit Ignatius,et de pacatiori Antiochi.-n slalu aliquid audivit. priusquam Polycarpo Anliochensem Ecclesiam commendavit.Non est igitur aut abbre

[ocr errors]

viationibus aut exaggerationibus Hieronymi flden dum.ubi auctcrcs ipsos habemus.quos illum secu tum esse constat.

Ad Acta rnartyrii quod attinet.non illa suntqum fetate S. Irenaji exstabaut, sed alia plane, sexto vel septimo sasculo ficta,et fabulosis narrationibus auela; quibus Ignatium quasi in ampliilheatro loquenteriiintrodiicunt,queni neunum tunc verbu n dixisse antiquissima Acta narraut. Illius igitur Historiae condilor sententias Ignatio quasi viva voce prolalas altribuit.quas ex illius epistolis ipse excerpsil idque non tantum ex genuinis.sed cliam ex fictis.Ut illuc ab eo coram Trajano dictum narrat: Tsvac 81 f,|iuii tyvihi iraaiv xat it6Xs>.iov a-famuvra?; oiy_l 81 xat ujioTajaojjiivoui; apjrouaiv, ev oT; ay.ivojvoc i, 6Tt0Ta-pj; Vetus Interpres : Quem tnim nostrum cognovisti bellum medilari? et non polius subjectos esse principibus, ubi non est periculosa subjectio'1 Quod estex Epistola ad;Antiochenos deprcmptum. Ut etiam Menaea illud rcferuut: "Ex.pa£» auv ito6u> ev |i£;u> Tuiv Xivojvuiv Xpiatov Skutu» yaiiuiv, XptOTu» auveo-taupu>u.ai- £u> 81, ouxiTi juv sveu, t,-ri 8i, oT^atv, ev ifjiot u.6vo; XpiOto?. Clamavit cum desiderio in mcdiis periculis: « Chrislum gaudens insequor ; cum Chrislo crucifixus sum ; viio aulem jam non eyo ; wrrt vero in me, inquit, soliu Cfa islus *.*, » ex interpolata epistola ad Roraanos. Talia non pauca posteriores Actorum consarcinatorcs Ignatio altribuunt, quasi ab eo in ipsa veluti areua pronuntiala, quw ipsi nunquam famatanquam marlyrisapoplilhegmataaccepcranl, sed ex epistolis, qualcs suo aevo exstiterunt, desumpserant.Eodem igitur niodo haec martyrissententia, quam Irenseus citavit, in Actis aliquot ssoculispostea conscriptis,a consarcinatore Ignatio in extremo agone tribuitur.non ex fama, non ex antiquioribus Actis, in quibus non upparet, sed ex epistola ad Romanos deprompla, et ad rem praosentem applicata ; unde posteaSymeo Lopotheles huicsenientife alia ex eadem epistola superaddidit, quasi eodcm temporc prolala, uio-te 8sou sittTu/sTv, et Ou-sj epiu.Cum igitur senlentia ab Irenaeo citata in epi=tola ad Rouianos exstetcum nulla unquam vetustissimos scriptores apophthegmatum Ignatii apud menlio factasit,et apophthegmatis nomenin hac re a Maximo ad effugium suum tutandumtam infeliciterexcogitatumsitjCumantiquissimamartyrii Ignatiani Actanec hanc nec similem aliquam sententiam comniemoraveriiit,posterioraautem Acta sententias ex epislolis tum genuinis, tuni interpolatis,tumetiamfictis excerpserint.quassanctissi mo martyris ori in ipso agone insererent, frirolum et in-ptum esl, eam sententiam ab Iraneo aliunde qwim ex hac ipsa epistola citatam esse hariolari.

Confugit igitur vir doctissimus ad argumentum negativum.tanquam ad asylura tutissimum.asseritque Irenaeum /ia?c verba nec sumpsisse nec sumerc potume ex hac epistola ad Romanos, quod ea lrena?o ignota fuerit : ignntam autem ei hanc fuisse,

M Gal, 16, 80.

A quod cictero» Ignatii epistoln>, quas nostri eodem cuni hocvolumine a Polycarpo collectas et ordinatas fatentur, Irenaeo ignotin fuerint. Caeteras ei plane ignolas fuisse hoc argumento capile quinto probdre conatur.Irenaeus haereticos anle se omnes argunifiitis ex traditiune et lestimonio ductis rofutal. Suut autem in epistolis Ignatii loca quamplurima ad illud arjmmentum luculentissima: haec fuse suo more probat. Hubuit igilur causam idoneam et pene necessariam ea luca ex cpistolis recitandi.vel sane indicandi.Ateas neuno verbomemoravisse.neconininonutusigiiilicassedeprehenditur: imo neunum ex iis jj^.Plane erpo eas ignoravit.

Quamvis facile etbreviter respondealurcelebrem sententiam ex epistola ad Romanos ab Ireuoso ad

p duclam esse, idque fuisse ab Eusebio observatum non semel, et a multis aliis etiam agnitum, nec a quopiam anlehoc soeculum negatum,anobis etiam probatum atque confirmalura ; nec Irenaeum, qui hanc ad Romanos epistolam novit, cxteras eodem volumine comprehensas et Polycarpi epistolan subjectas ignorare potuisse ; multa tamen hic reponenda sunt. Cum enim magna diligentia usus sit vir doctissimus, ul niliil ageret: ego non minori mihi utendum puto, ut eum nihil egis-e omnibus appareat.Seposilaigitur impi.Tsentiarurailla unica sententia, licet Irenaeus loca nulla ad in^tilutum opportuna ex Ignatio citaverit inlimaveritve ; tamen nonSindesequitur epistolasilli fuisse ignotas: neque Dalla?ana argumenta persuadent Irenaeum

p necessario uti voluisse tulibus testinioniis, si ei cognita fuissent.Imo niullo vorisimilius cst supposilo quod Ignatiana ei fuiasent cognitissinia, ut nosiri affirmant,si scribendi niodum ab eo observatum spectemus, a scntentiarum excerptionc abstinere potius voluisse,quemadmodum revera abstinuisse dicitur.

Quinque libros adversus haereses scripsit S. Irenaous sane praeclaros.non eodem temporeautconlinuo, ut ex projfulionibus videtur.Tertium autem librum scimus sub Eleutheri pontificatu scriptum fuisse ;quem cum 1j annos sedisse scribant veteres, circa quem annum librum eum scripserit Iremcus, nondum compertum est. Circa posteriora Eleutheri lempora editum fuissc librum terlium ego non dubito, cum etiam primo, quem ad eum

D cui opus suum dedicavit, aliquo ante tempore missum fuisse ex ipso sciiuus, Encratitarum hosresim describat.quam primo a Tatiauo acceperant. Talianum autem ipse affirmat, vivo adhuc Justino, nulla hajretica doctrinainfectum fuisse.Post martyrium Justini ab Ecclesia recessit, et, teste Epiphanio, in Orientem se contulit, ubi hreresim partim ex Salurnini et Marcionis placilis, partim exValentinideliiiis.additiseliamde suo aliquibus, conllavit. Ex eo Encratita; nati, et in Occidentem ptiara disseminati.suh Marco Antoninoinnotescere in Gallia non potuerunt; neque Irenasus nisi ?ub

« ПредыдущаяПродолжить »