Изображения страниц
PDF

datam doceainus.ulaudiainuscum apostolo Petro: A Collega noster Dionysius dormiens, le nobis so• Bealus es, Sinion filius Joannis, quia caro ct san- cium in Ecclesia Christi reliquil. Vides, frater, guis non revelavit tibi, sed Pater meus qui in ccelis Orientalem Ecclesiam propter celebrationem Paest •*. » Per tuara ergo fraternitatem preshyteris scliro ab Occidentali disjunctam esse. Placuit ergo Galliarum lilterae mittantur, ut observent Pascha, nobis apostolorum sectatoribus vestra unanimitati non cum Juda-is negatoribus Christi, sed cum scribere. ut (cum secundum quod scriptum est. sequacibus apostolorum prajdicanlibus veritatem « Veteratransieiunl,eccenovafacta sunlomnia35;» Christi. Salutat te collegium fratrum. Saluta fra- non tcnebras sequamur, sed lucero) advertamus tres qui tecum versantur in Domino. Eubolus, qui prophetam : « Populus qui sedebat in tenebris,vidit epistolam fert Viennam, de collegio nostro, tecum lucem magnam 3T.» Propterea, frater collega in Dovivere et mori paratus est; quem suscipe in Do- mino, doce per Ecclesias commissas a decima mino Jesu Christo. Vale. quinta luna Pascha agendum, ut dicat nobis Apo

EPISTOLA IV stolus : « Pascha nostrum immolalus est C.hris

tus 3K; » et: « Fuistis lenebrm, nunc autcm lux in Paiucod.e Episcopo . Domino »3. » Cnaiamitas fraterna te in Domino sa

Victor, episcopus, fratri Pahacod* episcopo, sa- g lutat, fratres qui apud te Vienna) versanturde nolutem. bis salutans. Vale.

34 Malth. xvi, 17. 38 Ex eadem Bibliotheca Joannis a Bosco. "II Cor. v, 17. 37 Isa. ix, 2. ss I Cor. v, 7. 3» Ephes. v, 8.

ARGHCEI

EPISGOPI AFRIGANI
FRAGMENTUM

DE PASCHATE IN DIE DOMINICA CELEBRAiVDO.

(maii, Spicileg. Rom., RomsB 1840, t. III, p. 707, ex codice Arabico.)

Archxi qui post discipulos Domini episcopus fuit Lcptitanx urbis in Africa.

Celebrandum esl Pascha die Dominico; tali cnini tempore catholica) Ecclesim gaudium completum fuit, et unusquisque ffterna? vita3 deslinatus; etenim eo die Resurrectionis mysterium, speique immu" tabilis, et regni hrereditate capiendi confirmatum est. lloc tempore Dominus de morte triumphavit inimica hominum, corpore suo suscitato, quod nunquam deinceps moritur, sed immutabile cum spiritu perseverat; quod quidemcorpus gloriacircumdatum Patri obtulit, postquam ei ccelorumforespatuerunt.

[graphic]

THEOPHILUS ANTIOCHENTJS,

ATHENAGORAS, TATIANUS, HERMIAS.

Auctorum supra memoratorum nomina tantum hic ponimus quod eorum scripla una cum Justino in editione D. Prudentii Marani continentur, qua; in nostr» Collectionis tomo proxime sequenti mtegra reviviscit.

onato iiEiWM

QU.E 1N HOG TOAiO CONTINENTUR.

S. IGNATWS MARTYR.

PROLEGOMENA.

Testimonia veteruui dc S. lgnatii epistolis. 9

Praefatio Vossii in epistolas S. Ignatii. 31

judicium Cotelerii Jo S. Ignatii epistolis. 33

VINDICLE Ignatianje Joautiis Pearsonii.

Epislola ad Gilberum Cuutuaricuseui archiepiscupuni.

37

Monituui ad lectorcm. 37

ProcBBiuui. — De ortu, progrcssu et hoiieruo stalu controversiae.

Cupul primuui. — Oeeasio scribeudi et Proteiui distrihutio. *9

Cap. II. — Prima Iguatii editio Latiua tantum. Epistolae ejus pro genuiuis haLiitaj. 51

Cap. III. — Episloloe Ignalii primuui Graece editSB.Doctorum virorum varia de ipsis judicia. 51

Cap. IV. — Stricturae quaedam auctorie. Quid de variia bomiuum judiciis seutiendum sit. 59

r;AP, v. — Alin velusLiitina versio nb Armachano publicata, qua iutcrpolatioues detectae suut.Groeca: epistolaj c McJiceo coJico per Isaacuin Vossium cilitie. Quid viri docti deepistolisita purgatis edilisque seuseriut.60

Cap. VI. — Sententia U.JIasi, aliquas epistolas Ignatium scripsisse. Epistolas, qnas babenuis, easdem esse, quas hubuit Eusebius. Sex ub Eusebio meuioratas, fuissc noo ab Iguatio scriptas, sed ab imposlore, duceotis post Ignatii morteni atinU.connctas.Epistolam ad Pulycarpuui uon fuis^e Eusebio coguitam, sed ab alio impostorc,dueeittispoallCusebiiimannis.stippositain.Sentcnlianostra. Septem epistoias ab Eusebio memorari, easque omucs fuisse ab Ignatio ipso sanclissimo martyre couscriptas.

75

Vindiciarum Pais Prima. Argumenta pro S. Ignatii epistolis e veterutn testimoniis afferuntur, et a Dutl.ti excepUon ibus vmdicantur.

Caput Primitm. — Argumenta pro S. Iguatii epistolU sunt vel externa vel iuterna. Externaatestimoniis, interna al> ipfis epislolis. 75

Cap. II. — Testimonia pro S. Ignatii epistolis. Quae ita dispouuntur ut nullum eneeulum euls testimoniis carcat, a secuoJo, quo primum uatae, ad decimuin quintum, quo impressae sunt epistolro. 76

Cap. Jll. — Arguuieuta pro S. lgoatio, partim a testibus, parttm a tcstimouiis petita. A lestium numero, antiquitate et serie. A testimouiorum tum geuernli, tum parliculari iudicatioue. 96

(jAP — Argumentum advereariorum a leslimoniU adversus Ignatiana expungitur. Stichometriam non esse Nicepbori patriarchoe. El Nicephorum et Anastasium Iguatii epistolas admisisse. Stic/wmetria auctorem non condcmnarelgnatiiepistolas.DefensioresponsionisHammondi. Non probari suppositionem ex nudo titulo apocryphorum. Non rx reliquis qui cum Ignationumcrnntur. De Hermae Pastcre vcleris Ecclesiae judicium.Consensus Nicephiri et Gelasii frustra obteuditnr. Decretum sub Gelasii nomine cditum ipsius esse nou videtur. Defensio Userii ab objectionibus Dallaei vindicatur.Responsio nostra illis Haininondi et Usserii eupcradJila.In Siiokometria sub Ignatii nomiue uou epistolas, sed AiSa/^v intelligi. Dc iudicnlis : itcuique deilidascaliis, et Coustitutiouiouiljus apostolicU bruvis disserlatio. 102

Cap. V. — Testimouium S. Pulycarpi ab exccptionibus vindicatur. Nec fidem ci Jeesse, nec viui. Auctoritas epistolee ad Philippensefl nb omniluisreccpta est.Aucloritati eius non dewgat Stvhometrin qiur dicitur Nicephori. Posterior parsepislolrc iinn ininus ;r.iiimia qiiiun urior. Tesliraonium nostroin»esse ineudacio iuspcrsuiu npertn calumnia est.Particula supmna priirilm; non

[ocr errors]

Cap. Ili. — Arguuienluui a Valenlini Sige ductum proponitur. Introductoriae Dalltei conjecturarefelluntor. De varia lcctione frustra anibigitur. Interpolatoris pruJentia perperam aJvocatur. Mala fides Petavio inimerito ascribitur. Ireurei sileotium Eusebii silentio expuugitur. 292

Cap. IV. — Priuia assertio, verba illa oOx 4no o-tYf,; irposVlsTv hiEresim Ebiouitarum ferire, probatur ex autocedentibus et couscqueutibus. Explicatio tantum suut Adyou atSiou. Oppositio iuter Xdyov et a-fpfiv frequeatissiuia. Petavii exposilio defcuditur. Objeetio de frigida loculiune rejicitur. Siiniles veleium Patrum explicationes afferuntur. GemiuusS. Augustini locus viudicatur, et altero Fulgeutiifirmatur.Locutionemiuanem noncsse. Vox TcposXSsTv Pataviano sensui nou repugnat. 'Ex o-rpi,s vel aito o-rpi? nou malc reddi post tUentium. 293

Cap. V. — Assertio secunda, verba illa ad Valcutinum omtiino non spectare. Valentiniani nunquam dixeruut: Sigen peperi>se Logum. In schola Vuleutiui solus Nus ex Bytho et Sige, ideo Mouogeues appellatus. Logus autem, quod a Bytho el Sige non esset, in deminorationem natus, et .L'iii ctecus fuit. (ienealogia jfionum a Blondello perperam reprassentala. Fragmeulum Valentiniani apud Epiphaniumexplicatur.LocusCyrilli Hierosolymitanidiscutitur. D illsei di.-tim-i.io dc mediata et imniediata educlione e.xplodiiur. Verba Ignatii Culu placilis Valenlini male componuutur. Argumentis DalliBi omnibus particulatim respoudelur.Genuinalgnatianorum explicatioreddilur. Adversarioruni expositio detorla ostinditur. 307

Gap. VI. — Assertio tertia hfflresiui hauc Valentiuo fuisse antiquiorem, et a veteribus Gnosticis acceptam. Idem asserilur ab lreoaeo, Tertulliano, Epipbauio el Theodoreto. Osteuditur Bythum et Sigeu inter Gnoslicorum veterum combioationes fuisse, oontra Blondellum. I'n)li.ilur eosdein etNuu et Aletheiac ex Bytho et Sige eduxisse, cx Nu vero vel Anthropo Logon, conlra Dallajum. Tria DalUei argumenta iu conlrariuui uJJucta refelluutur. 321

Cap. VII. — Quojrta as»erlio proponitur, probari cerlo nou posse ipsos Valentini eirores Ignatio fuisse peuitus incognitos.Fieri potuisse ut Iguatius cognoseeret, probatur ex rnlate Valeutiui cum illa S. 1'olycarpi coinpuratn. Valentinum post Anicetum vixisse negatur. Locus Tertulliani excutitur. Blondelli argumento respondetur.Autiquitas Valeutiuiance hrereseos ei veterum mouumentis eruitur. De aatate Basilidis cum Dullseo disputatur. Eum heeresin suam docuisse ante Adriani imperium ostenditur. Testimoniisa Dallxo adductis fuse respoudetur 334

Cap. VIII. — Ad quatuor ultima pro violatione temporis argutnenta respondetur. Auctor epislolarum dc Constautiui Christianismo nihil suspicatus. Leopardi vox antiquitatem epistolae ad Romanos baud imminuit.Figmeuta Dallffi' de certi cujusJam ordinis militum appellatioue. Leopardi vocem aule Conslautiui cevnm iu usu fuisse adversus Bochartumostenditur. Receptiopoenitentium novitatera cpistolarum uon probat. De Albaspinxi sententia dispulatur. Onesimum, quem Ignatius Epheso pia;fuisse ait mortuum fuisse sub tempore marlyrii Ignatiani perperam asseritur. Varise quorumdam de Onesimo sententioe id non evincunt. 348

Cap. IX. — Aliena a virtutibus S. Ignatii dispuDgpntur. Nulla in epistolis ejus hfflresis reperitur. Nulla lrreverentia erga SS. Litteras. Apocrypha saepe a vetustissirais scriptoribus citantur. Casauboni duplex responsio affertur et utraque pluribus stabilitur EpistolaS. Ignatii ad Romanos ab objectionibus l)nlla'i vimiicatnr. Fortiludo, constantia et magnaDimitasmartyrum defenduntur,plurimisque 1'atrum senteuliis, et heroum Chrislianorum explicantur ; quorum factis consona Ignatii verba ostenduutur. 357

Cap. X. — Veracitas S. Ignatii defenditur. Quid sit -Ttiia, emoroWi explicatur EpistolBe S. Pauli ad Ephcsios natura singularisdescribitur. Vera lectioetauctoris, et interpolatoris asseritur. Auctor epistolarum non dicit se Christum in carne vidisse. Graeci codices omnes, et veterum excerpta o:Sa, non siSov aguoscunt. Ruffinns et librarii textum corrnpisse male dicuutur. Hieronymi auctoritas in vertendisGraecistantanoncst.utCrrajcorum omniumr.odicnm fidem in dubium vocet. Hugonis Grolii explicatio defeuditur.Qua? habeutur in epistola de stella magis visa, lemere scripta uou sunt. Eadem plurimi iu Ecciesia secuti sunt. Christuni edisje et bibtsse post resurreclionem non male asseritur. 314

Cap. XI.—Docetasnonuullosabeucharistiaabstinuisse par c?t crcdcre.Simonianiuonstalim postinortemSinioiii>" evanueru.nt.Non apparet Ignatium dixisse Romanr.-s fideles facile ipsum a supplieio eripere potuisse. Neque si dixerit, veracitatem ejue iu dubium vocut. Potuit sibi

S. Ignatius scribendi secundam epistolam ad Epuesios opportunitatempoUiceri.Redeujptioavexationemilitum et facultas liberee custodiae, confessoribus ab Ecclesiis procurari solita, fuse descnbitur. Modeslia marlyris tum erga Trallianos, tum erga Polycarpum defenditur. 386 Cap. XII. — Argumenta a dictioue petita refelluntiir Vera vocis 8«otpdpou notio apud autiquos. Ea vox S.lguatio dnm in vitis esset, tributa est. Sermoues Ignatii cu-u Trnjauo habitiexplicantur.Martyresapagani8,xaxo6atu.ovi< miseri, seu infetices nominati. Fabula de S. Ignatio puero in ulnis Christi acceptohoc titulo longo posterior. Alia traditio. illi fabulae coeeva, veteribus incognita.Fabulasipsius Auastasioset Metaphrastes primi mcminerunt. Ignatii patriarchas Constautinopolitaoi aetate fabulee natse videotur.Noster Ignatius presbyteros isp^a; non

ap£e"atvT., , 398

Cap. Alll. — Argumeutumpalmarium discutitur.Ejus tundamcDtum in minis preshyleranarum partium poni osteuditur. De distinctis uominibus et officiis trium sacrorumordiuumqiiatuorassertionesstatuuntur.Assertio I. Alio* quamplurinios secundi saaculi scriptores idem discrimeu inter vocabula ephcopntui et preibyteratut observasse, quod observat Iguatius noster. Quod probatur testimoniis Actorum Ijrnatii et Polycarpi, imperatoris Adriaui.DionysiiCoriuthiorumepiscopi, Lugduuensium martyrumfquorum testimonium aBlondelli chronologicis objectionibus vindicatur), Hegesippi, Pclycratis, Serapioius,AnoDymi apud Eusebium,etCanonum apostolicorum, Asserlio II.Nulliim secundi sajculi striptorem simplici presbytero, in secundo miuistcrii ordine conslitut'), epi.-copiDomenlribuisse.Ratiomanifesta.quarelgnatius discrimen illud casie observaret. Assertio III. Nulliim omnino secundi saBculae scriptorem.cum gradus enuuidrat, aut cum de singularibjis sni temporis ministris loqnitur.uoincu prc3l)yterieiquicpiscopusePset,tribuisse. Loca Papiui, lieuaji, Clemenlis AlexaudriDi, Polvcarpi, Pii et Hermte examiuantur. Assertio IV. Ea aetafc, qua S. Iguatius scripsisse dicitur, tres sacros ordiues distinctos iu Ecclesia exstitisse. Quod cum aliorum, tum etiam eornm omniiim.qui • ommunionem nominum in apostolicis scripti» observabant, testimoniis probatur. Dalloei effusa oratio sufflamiuatur. 409

Cap. XIV.—Nulla vocabula oitendunt hune scriptorem diu post Ignutium vixisse. Voces compositaj imposturam non olent. Exempla ex Novo Testamenlo, Clemeote Romano.CiceroDC. Poetica! non suut. Si quas rarse sintuut nova?, optioie Igoatio conveDiuut Niimerus vocum uh SJioii^exempIoXeuophoutiSjaipipucommuni omniumusu defe nditur. Verhorum immodestia refellitur. Conjectura de fictore rejicitur. Usurpatio vocum tpuox, el<£Sstv defeuditur. Phrases aliquse explicantur ac defeuduntur. 441 Cap. XV. — Imitatio Apostoli Iguatiana xavto^Xta nou cst. Ovaur,v vox Grsecis familiaris, ita ab Ignalio aliquoties usurpata, ut a Chrysostomo laudetur. Censuru Arrnntii rejicitur. In voce udOyuxo? nulla apostoli imitatio.Quid sit wd,}u/o;,quidavvit|<uxvv,docetur,utetT:sptO)T1u.a. Phrases aliquot ssepius usurpatce defenduntur. Ironia apostolica ab Ignatio minime expressa. 453

DISSERMATIO D. LE NOURRY de epistolis S. Iguali vens iuterpolatus et supposititiis.

PAns Peima. De veris S. Ignatii epislolis.

Caput PRmua. — Status quaastionis et genuinaruni Ignalii epistolarum analysis proponltur. 471

Cap. II. — Varia? scriptorum de his epistolis sententia- ; quaidam observauda praBiniltuutur, et qua melhodo vera sententia propiiguahitur. 476

Cap. III. — Proponitur primnm argumentum, ex iia quaj adverBarii Bngunt depromptum. 477

Cap. IV. — Argumeutum secundum ex Polycarpi testimonio pctitum ab exceptionibus adversariorum vindicatur. 479

Cap. - Argumeutum terlium ex Ireua:i auctoritate, qus2 ab adversariorum exceptionibus vindicatur.desumptum. 433

Cap. VI. — Aryumentum quartum, ex Origeuis testimouio desumptum.ab adversariorum exceptionibus viudicatur. 437

Cap. VII. — Argumeutum quintum ex aliis iunumeris scriptoribus, quos adversaiii epistolas Ignalio adjudicasse fatentur, desumplum. 493

Cap. VIII. = Respondctur objectioni e.x Nicephori et Aoai>tasii testimnnio petila?. 5q[

(up. IX. -Rcfelliturargumentiim ne^ativum.cx quarum hm Ecclesiarum consue.tudinibui petitum. 503

Cap. X. — Refellitur alind argumentum negativum ex uuctorum silentio deduclum. 509 Cap. XI. — Probalur cx ipsis epistohs Itfnatium An

tioclienum earum vere esse aU' torein. 514

Cap. XII. —Objectiums Dallaii ex h.-Breticis et ha?rc

sibus, nb tynatio coninieuinrutis, petitsB solvuulur. 515

Cai\ XllL — Nullu esse in liis epistolis praHer tem

pormii fideni perperam HcU. 523

Cap. XIV. — Niliil iu hisepislolis omurrerc, ab Igun

lii persona, moribus, aut pielale ulicuum. 52fi

Cap. XV. — Niliil 1'also et tcnjere iu liis epistolis ili

c!um. 5?»

C.ap. XVI. — Iu bis epistolis non lcesam esse Ignnlii

sapieutiaui et moiiestiam. 532

Cap. XVII. — Harum epistolarum stylum essc oinuino

Iiuatiannm. 534

Cap. XVIII. — Voces episcopi et presbyleri tion alio

quatu npostolorum et virorura apostolicorum seusu ab

lgnatio usurpalns. 535

Cap. XIX. — Nulla io cpisLoHs auctoris nortri esse

verlia, quio non siut Ifinaliana. 539

Cap. XX. — In hia epistolis nou csse pravas Pauli inii

tatioucs. 540

Cap. XXI.— Neque iu epislolarum itiscriplionibus. ue

que in rfipctilionibnsesse pravain Pauliiinitationem. 542

Cap. XXII. — Ignatium illius, quam laiuc bubenius,

epialolae aJ Polycarpuni verc esse atictorein. 544

Paiis Secunda. Deinterpotationibusgenuinarum Igna

tii epislolarum, ac de aliis cpistolis ipsi fnlso ascnptis,

enrumquc micloiibus.

Caput Piumum. — Du iutcrpoluliouibus epistolnrum

Ignatii. 547

Cap. II. — Ue aliis epistolis Ignalio ascriptis. 548

Cap. III. — Probutur has omnes epislolas falsas cssc

et subdititias. 551

Cap. IV. — Dc aliis epittolis Latinis, Ignatii nomiue

inseriplis. 553

Cap. V. — Qui fueriul inlerpolatores geuuiuarum epi

slolnrntn Istualii, et udulterinarum auctores. 554

1'abs Tmvtia. l>e editiunibus et reversionibus omnium

Ignatii epittoiarum tmngenuinarumquam adutterinarum,

ac varils in eas notii et observntiombus.

Caput Pbihum. — De cditionibus et versiouibus episto

larum Ignatii. 555

Cap. 11. — De variis in Ignatii cpistolas noctis et obser

vationibus. 557

Cap. III. — Quotidam novee obscrvntiones in Ignatii

epislolas. 559

Procemia Gallandii ad epi?lolas S. Ijrnalii et cjusdem

acta martyrii.

Caput Primum. — Septeui epistolaa scripsit S. Ignatius, Harum duplex exemplar, alteri-m sincerum, alterum interpolalum. Misso posteriorc, agitur de priorc, cnjus propnnuntur editiones pieecipuoe. Omnium optimu,quie cst TUomaj Smitbi. 505

Gap. II, —Thouaae, Smithi editio typis tradita, schollis edilorisomissis :quorum loco,prffimissaprimum excerpta. velerum Patrura integra, ex epislolis genuiuis descripta : snbjccta deinde earumdeui epistolarum fragmenta, quotquol cxstaut in Purallflis Damascenuis Rupefucaldiuis. Horum subsidio textus eiucerus vel Drmatur, vcl corrigilnr, vel etiam quaudoque suppletur. 508

Cap. III. — Simonii et Tentzelii de ms. codice Mediceo sententia. Unde hauserit Jgnatiaua Svicerus, iu suum Thesaurum conjecta. Epistolae interpolatde, vel etinm supposititio:, a nonnullis viris doctis ininus recte velut sinceraj iuterdum habitaj. Romauis inscriptas epistolse editio quam Clericu3 adornandam suscepit, haud fldissima esse perhibetur. 671

Cap. IV. — Quinam harum epistolarum inlegritatem prae ccntcrispropugnarint. NovissimusipsarumosorOudiuus, a Mamachio V. C acriter castigatus. Heumannus ltem plerumquc Oudiui sectator perstringilur : ejusque objectatio de vocibus Latinis textui Grajco immistis exploditur. Epistolcc ab Ignatio eo temporo perscriptoj, quo fuit Autiochia Romam missus martyrio consummaudus. 575 Cap. V. — De Ignatiani murtyrii Actis sinceris a 'f beoderico Rninartio V. C primum editis. Eorum uteiquo vetus intcrpres additus : integrilas paucis asserta. 578 Cap. VI. — De tempore quo sauctus martyr passus txistimalur, dues feruntur celebriores sententias quarum ultera ejusdem marlyrium anno 116, altcra 107 consiguul. Posterior priori pra;ferenda videtur : adeoque ipso nnno 187 curreule, scnptujducuuturepistoloalgDatiauas. Aetn vero martyrii. anno insequente 108 litteris maudala eetisetur. 579

LUMPERI DISSERTATIO Je Uoctiiua S. Iguaiii.

Articulus I. — Obj-ervationes ^ogmatica? iu S. Igualii

gcnuinas ppislolas. 585

Arliculus II. — Observationes morales. 5i<S

Articulus III. — Ob-ervatioups disciplinares. £03

H. DENZINGER. DISQUISITIO CRITICA de texlus recepti epistolaium S. lgnatii iutcgritute.

I. — Coutrorersia? cnusn et statua quajstiouis. 601

II. — Quid de luic qutestioue hucusque sUtueriut cruditi. 601

III. — Aloii.ciila decumpta ex doclrina de Christo Domiuo. 605

IV. — Momeuta desumpta ex doctrina de polestate episcopali. C07

V. — Monxnla ex styli diversitate. 608

VI. — Momenla dcsumpta ex seulcntiurum nexu.609

VII. — Momeula cx aliis rationibus internis desumpta. 613

VIII. — Momenla ex auctorilatibus desumpta. 6!5

IX. — Syruiu illum, qni Igi.nlium (^uretouisnum descripsit, textum exccipisse, qui a uostro uou differebat.

619

X. — Syrum Curelouii revera excerpta Uutum ad usum aseeticum confecta tradcrc. C21

IGNATII EPISTOL^: GENUINiE.

PRiEFATIO C. J. HEFELII. — I. — De septem episto

lis S. Ignalii. 625

II. — De Aclis marlyrii S. lgnatii. 639

EPISTOLA. AD EPHESIOS. 643

I. — Lai.s Ephcsiorum ob legationem ipsi missam. Laus Ooesimi. 643

II. — Laus reliquorum legalorum. Exhorlutio ad obedientiam crga episcopum et presbyterum. 645

III. — Sinu omni superbia amore ductus vos hortor ad unitatem. 645

IV. -Presbytcri uuitatemcum episcopo imitemini. 647

V. — Laus et utilita» hujus uuitatia. 647

VI. — Respiciatis episcopum ut Christum ipsum.Oneeimus hac iu re vos laudnt. 649

VII. —Cavete ab hajrelicis ; Christus 8EdIv8puTM? uous medicus est. 649

VIII. — Ne seducamini. Vos eslis magni et spiritualcs, ego miniuiiis. 651

IX. — Falsis doctoribus non prajbuislis aures, ros templa Dei. cof

X. — Orate pro aliis, sitis mites, humiles, elc. 653

XI. — Novissima jam sunt tempora; timeamus Domiuum ; orate pro me. 653

XII. — Laus Epbeaiorum. Martyrium instaDs. 655

XIII. — Convenite sa?pius ad cultum Dei. 635

XIV. — Teueatis fidem et chnriUtem, et operibus vos Cliristianns prrcbeatis. 655

XV. — Nou loquentes solum, sed et silentes DoniiLiiin prolitnamnr. 657

XVJ. — Qui fidem falsis doctrinis corrnmpunt. in

ignem asternum ibunt. C57

XVII. — Cavcte a falsis bo^reticorum doctrinis. 657

XVIII.—Gloriacrucis.Chrisliuativitasetbantismur.659

XIX. — Tria mysteria clamoris. 659

XX. — lterum vobis scribam. 661

XXI. — Orate pro me et valete. 661

EPISTOLA AD MAGNESIOS. 661

I. — Causa epislolo; et pia voto. 663

II. — Gaudeo lejjatis vestris. 663

III. — Honorale juvenilcm episcopum vestrum. 663

IV. — Male uounulli sine episcopo agunt. 665

V. — Tnlibus propnsitu est mors, quia characterem Christiaaorum, vV,v iyirrr^, non habent, et cupiditatibus euis nou moriuutur. 665

VI. — Tenetc concordinm. 667

VII. — Agito nihil sine episcopo et presbyteris; sitis unum templum Dei. 667

VIII. — Cavete a falsis doctrinis judaizantinm. 669

IX. — Vivamus cum Cbristo. 669

X. — Nolite judaizare. 669

XI. — Non castignus, ted vos prajmunienB hec scribo. 671

XII. — Vos eoim meliores me estis. 671

XIII. — Coufiruieiiiini iu fide et uDione. 671

XIV. — Orale pro me et pro Ecclesia Syrias. 671

XV. — Salutunt vos Ephcsii et csstersa Ecclesia?. 673

EPISTOLA AD TRALLIANOS.

I. — Laus vcstra per Polybium mihi ionotuit. 675

II. — Eslotesubjecti ipiscopo.presbyleriact diaconis.

673

III. — Houorate diaoouos, episcopum et presbyteros.

677

IV. — Humilitate elniansuctudiue mihi opus est. 677

V. — Non sublime3 doctrinas vobis trarlam. 679

VI. — Abstinete a veneuo hsereticorum. 679

VII. — Custodite ab vos htereticis. 679

VIII. — Contra diaboli iusidias muniamini mansne-
tudine, flde et charitate. 681

IX. — Nolite audire eos, qui sine Christo loquuotur.
Historia Cbristi. 681

X. — Si ChristuB non vere passns esl, frustra ego
vincula fero. 681

XI. — Fugite morliferas Docetarum plantatlones. 683

XII. — Manete in uoitate el charitate. 683

XIII. — Valete, orate pro Eci.lesia Syrise, etc. 683
EPISTOLA AD ROMANOS.

I. — Spero vos vinctus videre. 685

II. — Nolito me martyrio eripere. 687

III. — Rogate polius Ueum, ut ad marlyrium milii
vires suppeditet. 687

IV. — Sinite me ferarum dentibus moli, ut panis
Cliristi inveniar. 689

V. — Mori cupio. 689

VI. — Morte mea veram vitam assequar. 691

VII. — Mori desidero, nam amor meus cruciflxus est.

691

VIII. — Favcatis mihi. 693

IX. — Orate pro Ecclesia Syriee, Salutatio. 695

X. — Conclusio. 695
EPISTOLA AD PHILADELPHENSES.

I. — Laus cpiscopi. 697

II. — Tenete unionem cum episcopo, et fugite pra-
vas doctrinas. 697

III. — Fugite schisroalicos. 699

IV. — TJtamini una eucbaristia. 699

V. — Orale pro me. qui confugio ad Evangelium et
cpiscopos.Honorate elinm propbetas VeterisTestamenti.

699

VI. — Nec tamen Judaismnm admittite. 701

VII. — S. Spiritu impellente vos ad unilatem adhor-
talus sum- 701

VIII. — Studete unitati. Christus loco documentorum
cst. 703

IX. — Bonum est Vetus Testamentum, melius novum
fcedus. 703

X. — Congratulemini Anliochenis de flde persecutio-
nis. 705

XI. — Gralias vobis ago, qaod comites meos bene-
vole suscepistis. Salutantvos fratres in Troade. 705

EPISTOLA AD SMVRN/EOS.

I. — Glorifieo Deum propter fidem vestram. 707

II. — Christus vere in carue passus est.Conlra Docetas.

707

III. — Christus et post resnrrectionem in carne fuit.

709

IV. — Cavete vobis ab haereticis istis. Nisi Chrislus
vere passus eBset, nec ego paterer. 709

V. — Periculum erroris Docetarum. 711

VI. — Qui nou crcdit in sanguine Christi.judicabitur,
etsi angelus esset. H.ereticis istis etiam virtutes dcsunt.

711

VII. — Hisrelici isti abstincnt ab eucharUtia,carneui
Cbristi eam esse negantes. Recedamus ab iis. 713

VIII. — Nihil siue episcopo peragatur. 713

IX. — Honorate episcopum. Me in omnibus recreatis.

713

X. — Comites meos benevole suacepistis; non dcerit
vobis meroes. 715

XI. — Mittite legatum ad Antiochenos ob pacemres-
titutam. 715

XII. — SalutatioDes. 717

XIII. — Salutationes. 717

EPISTOLA AD POLYCARPUM. 718

I. — Laus et adborlatio. 719

II. — Contiuuatio adhortationum. 719

III. — Continuatio. 721

IV. — Continuatio. 722

V. — Quid coujuges, ccelibes, sponsos mooeal epis-
copus. 723

VI. — Officia gregis Christiani. 723

VII. — Mittite legatum ad Aotioehenos ob pacem re-
stitulam. 726

VIII. —Et alije EccIesiaB legntos vel epistolas mittatit
Antiochiam. Salututiones. 72 5

EPISTOL/E INTERPOLAT^E.

Monitum. 720

Epistola ad Ephesios. 729

— Ad Magnesios. 757

— Ad Trallesios. 777

— Ad Romauos. 80i

— Ad Philadelphenses. 817

— Ad SmyrnoeoB. 83o

— Ad Polycarpum. 857

EPISTOL-*: SUPPOSITITLE.

Epistola Marioe proselytrc ad Ignalium. 873

Epislola Ignatii ud Marinm proselytam. !<81

Epislola Ignatii ad Tnrsenses. 887

— Ejusdem ad Antiocheno». S97

— Ejusdem ad Heronem diaconum Anliochia?. 80;i

— Ejusdem ad Philippeuses. — De baptismate. 919

— Ejusdcm ad S. Joaunem apostolum et evangelis-
tam 941

— Ejusdem ad eumdem. 943

— Ejusdern ad S. Muriam Virgiuem Matrem Domini
nostri Jesu Christi. 943

Responsio Virginis ad hanc epistolam. 945

Elogium S, Ignatii. 945

Krii.nnenta seu sententiae S. Igoatii, quae iu ejus epi-
stolis noo exstant. 917

Fragmenta alia. 9i0

EXCERPTA EX EPISTOLIS S. IGNATH Syriace a cl.

Curcton cditis et ab coderu Latinc rcdditis. 964

Epistola ad Polycarpum. 961

— Ad Ephesios. 903

— Ad Romauos. 965

LITURGIA S. IGNATII.
MARTYRIUM S. IGNATII.

I. — Iguatii cura nastoralis et martyrii desiderium.

979

II. — Ignatius a Trajano rnodcninnlur. 981

III. — S. Ignatius Smyrnam navigat. 983

IV. — Ignatius scribit Ecclesiis, praesertim Romanee.

m

V. — Ignatius a Smyrna Romam ducilur. 983

VI. — Ignatius Romae a bestiis devoratur. 985

VII. — Ignatius mortuus apparel dormientibus. 987
Marlyrium S. Ignatii ex vetere interpretutione, in

membranis Cottonianis reperta, atquea J. Usserio pri-
mum cdita. 986

Relatio Tiberiani, Palaestinae Prima? praesidis,ad Tra-
janum imperatorem de Christianis. 991

Relatio C. Plinii, Biluymee propraetoris, ad eumdcm
de eisdem. 993

Rescriplum Trnjani imperatoris, dc Christianis. 993

Senlentia Tertulliani de hoc Trajani rescripto. 9U3

S. POLYCARPUS MARTYR SMYRN&ORUM
EPISCOPUS

Prolegomena.

I. — De epistola S. Polycnrpi. 093

II. — De marlyrio S. Polycarpi. 1001

EPISTOLA S. POLYCARPI AD PHILIPPENSES.

I. — Laus ob beuiguitatem erga frntres vinctoa ct

ob flrmam fldcm. 1005

II.— Adhortatio ad virtulcm. 1005

III. — Non arroganter ha;c scribo. Panlns prscceptor
vester est. 1007

IV. — Fugiamus avaritiam,;doceamusnos ipsos,uxo-
res et vjduas. 1007

V. — Ofiicia diaconorum, juvenuai et virgiuum. 1009

VII. — Fugite Docrlas, ct perseverate iu jejuniis ct
oralione. 10U

VIII. — Persev^rate in spe el in patientia. 1011

IX. — Exerceatis putientiam exemplo Iguatii. 1011

X. — Adhortatio ad virtutes. 1013

XI. — Contristatus sum pro •valente ; cavete vobis nb
avuritia. 1013

XII. — Iguoscite illi. Deus vobis virtutcs tribunt.
Orntc pro omnibus, eliam pro inimicis. 1013

« ПредыдущаяПродолжить »