Изображения страниц
PDF

translatione sua efficere nunquam potuisset, uthi B Petro. Gelasius, epistola ad episcopos per Lucaniatn

canones ab Ecclesia Romana reciperentur. si ab ipso Gelasio fuissent nuperrime rejecti. At receplos stalim fuisse oslendit Cassiodorus Divin. lect., ca.p. 23, qui de Dionysio et collectione ejus ita loquitur: « Petitus a Stephano episcopo Salonitano ex Graecis exemplaribus cauones ecclesiasticos moribus suis, ut erat planus et disertus, magna eloquentiae luce composuit.quos hodie usu celeberrimo Ecclesia Ko" maua complecti tur.» Verum autem esse quod Cassiodorus asseruit, patet ex epistola Joannis II pontillcis Romani paulo ante ad Csesariuiu Arelatensem data,in qua Contumeliosum Regensem episcopum, auctoritate canonum ex colleclione Dionysii Exigui excerptorum, ab episcopatu suspendit, et canones

constitutos, cap. 21, ut in nostro ms. repetitur: Quos vero constiterit indignos meritis sacram mercatos esse pretio dignitatem, convictos oporlet arceri, non sine periculo facinus tale perpetrantis (ita ms.non perpetrantes),quiadantem pariteraccipientemque damnalio Simonis,quam sacralectio testatur, involvit. Respondet Daltxus De pseudapostol. I. lii, e. 4 : Gelasii locus nullum omnino canonem laudat, neque apostolicum neque ecclesiasticum. Tantum Simonis damnationem memorat, quam sacra, inquit, lectio, Actuum scilicet apostolicorum, ut notum esUesta/ur.Canonem quidem non laudat » Gelasius, id est, non expresse dicit, ea quae proecipit in aiiquo canone contineri: nec id voluit Dio

aposlolicos ad eam rem diserte adhibet.«Ex Cano- n nysius, cum doceret aliqua pontificum conslituta

nibus apostolorumcapituloxxv: Episcopus, presbyter, aut diaconus qui in fornicatione aut perjurio captus est, deponatur, non tamen commuuione privelur; dicitenim Scriptura: Non vindicabit Dominus bis in id ipsum. Ex canonibus supra scriptis capitulo xxix, quod officium pristinum damnali pro criminibus usurpare nou debeant :Si quis episcopus, presbyter,aut diacouus,depositus juste supercertis criniinibus,ausus fuerit attrectare ministerium dudum sibi commissum, hic ab Ecclesias penitus absciudalur. » Fuerunt igitur tempore Joannis 11 pontiticis et Cassiodori, canones apostolici in Romana Ecclesia receptissimi, quod fieri potuisse nemo concedet, si vel a Gelasio, vel Hormisda fuissent tam publice rejecti.

Mirari enim satis non possum, qua ratione ductus Dallaeus seipsum Dionysio directe el ex diametro opponeret. Ille in Ecclesia Graeca enutritus, ubi maxime valebant Canones apostolici.in Romanadiu versatus, ubi tum non erant adeo recepli, in decretis pontilicum evolvendis mullum desudaus.observavit,ex canonibus illis aliqua pontificum constituta, Romanorum scilicet, assumpta fuisse. Dallaeus econtra « De pseudepigraphis apost., lib. m, cap. 3: Ego vero putaverim non ex canonum collectione sua decretapontilices.sedex ponlilicumconstitutissuos canones assumpsisse primum eorura collectorem.» Respexit sine dubio Dionysius Innocentii, Leonis et Gelasii epislolas, quibus nonnullaex uO canonibusaposlolicisrepraesentanturjatsi Dallaeusputave

ex canonibus qui dicuntur apostolorum fuisse assumpta; neque enim aliquis ponlificum Romanorum ante Dionysii aetatem in suis constitutis canones apostolorum nominasse deprehenditur, Sed id tantum nos cum Dionysio volumus, hoc Gelasii constitutumex illo canone assumptum esse. Neque mentio sacrae lectionis impedit quominus haec asseramus ; ad Actus enim apostolicos nos tautum ideo refert, ut sciamus quaenam fuerit damnalio Simonis ; quod autem illa damnatio pertineat tum ad Simoniace promotum, tum ad promoventem, omnino ad illum apostolicum canonem perlinet.xaOatpdaB'» xoi ouxoc xai 6 ^eipoTov^o-a?, hoc est, « arceatur dans pariler accipiensque, ut loquitur Gelasius. Canon apostolicus 22 est: Si quis abscidit seipsum, id est,si quis amputavit sibi virilia.non liat clericus, quia suus homicida est.et Dei conditionis inimicus» elc.\ Gelasius autem epistola eadem, cap. 14: De iis autem qui seipsos abscindunt, paterni canones evidenter sequenda posuerunt; quorum tenorem sufficiat indidisse : dicunt enim, talia perpetrantes,mox ut agniti fuerint,a munere clericali debere eos secludi.Quod modis omnibus custodire nos convenit.quia fas esse nulli suppeditat, praster illa quidquam quas memorabilis decrevit forma censere. » Respondet Dallaeus,haBcinNica?nocauonecontineri,quodnemo negat, ct paternos canones, potius ad Nicasnos Patresquamapostolosreferri debere Atnosadapostolos non referimus, sed ad Nicajnos Nicaenis longe antiquiores Patres. Ut Dionysius Exiguus se ideo

rit, aut hos 50 canones, aut eorum aliquos ex illis D tura cnnciliorum, tum eos, qui apostolorum dicti

epistolis, aut cujusvis Romani pontilicis decreto assumptos fuisse, fugit eum omniuo ratio, et Dionysio verissima tradeuti perquam importune illud opposuit, quod aperle falsum est.

PraBlerea non pauca sunt, quus me movent ut credam ipsum Gelasium canones, qui dicuntur aposloloiuni, et admisse, et i;i suis epistolis decreta. libus usum ipsis fuisse.Tricesiiuus iuter illos canon est: « Si quis episcopus,aut presbyler.autdiaconus per pecunias hanc obtinuerit dignitatem, dejicialur et ipse et ordinator ejus, et a communione modis omnibus abscindatur, sicut Simon Magus a

sunt canones, in Latinum sermonein transtulisse profitetur,ut sancli prxsules paternis muniantur regulis. EtCaesarius post acceptam epistolam Joannis papae II,qua canones apostolici duo conlinebantur, subjungit: « Ecce manifestissime constat, quia secundum quodettituli antiquorumPatrum aS.Joaune papa transmissi,et 318 episcoporum seutentia sed ct canones Gallicani coutinere videntur, » etc. Pra>terea et haac et alia quae habet Gelasius, ita in Nicaonis canonibus cunlinentur.ut iidem Nicaini canones agnoscant eadem in prioribus canonibus prrecepta fuisse, quos scimus inter canones, qui dicunlur apostolorum numeratos fuisse. Primus \

quidem Nicasni concilii canon eadem continet.qua)

nos ex Gelasio descripsimus ; sed et idem osteudit

canonem ante in Ecclesia latum fuisse : E^ ttvi; Ut:6

[japoaptuv f, ostjitoTeiv euvoj^ii0v,!iav,[xi!.]£ipi3xo:v:o

i/.Xu)- ijioi, -coy; xotOJTOu; et; xXf.pov TcpotiieTai 4

xavuiv.Quodnihilaliud est, quam quod canon apo

stolicus 21 piatcipit:« Eunuchus,si per insidias ho

minuru factus est,vel si in persecutioneejus virilia

amputata sunt.vel si ita natus est,et est dignus, ef

liciatur episcopus.»Fatetur DalUrjus libri suprano

minati cap. 4, ■ fuisse jam ante Nicatna; synodi

tempora aliquam in Ecclesia regulam, ex qua baic

itaadministrarentur,eamregulamabipsisapostolis

ita diserte conslilutam, vel a Clemente litteris

mandatam, et in istam syllogen, quam Turrianus ~

defendit, relatam uegat.» Nego et ego ab apostolis

constitutam, a f.lemente scriptam ; accipio, quod

Iargitur,ante Nic»nam synodum exstitisse, assero

que eam in illam syllogen canonum, qui diceban

tur apostolorum relatam fuisse. Eamdem fcre ra

tiouem esse caHerorum.qua; ex Nicama synodo col

ligit Turrianus, fatetur etiam Dallatus. Sic igitur

cuin citavit illud quod in canonibus 15, 16, 9 et 10

concilii Nicami conliuetur.et ab iisdem ad veteres

seu ecclesiasticos canones ibideni refertur,eodem

opere laudasse librum canonum.qui apostolici di

cebantur, omnino putandus est, quia eo libro isti

veteres canones continebantur.Praslerea quid scri

pserint Innocentius et Leo, antecessores sui, nes

cire Gelasius non potuit, qui quamplurima ex ca

nonibus illis in sua conslituta transtulerant. Lthi G

quidem veteres canones, et ecclesiastici in conci

liis dicti.ab aliis diu ante Gelasium diserte aposto

lici dicebantur.Ut in concilio Ephesino Act. Antio

chenus episcopus notatur, quod Trapi exx/.7)crtaaTi

xoj; (jetjfiojt; xii xou; xavova; Tiiv aYtuiv arcotTTOXtov,

« contra leges ecclesiasticas.et canones sanctorum

apostolorum, » ordinationes provinciis Cypri ad se

trahereconaretur: qui quidem erant 34 et 33 ca

nones e^us libri quem habuit Gelasius. Cum Euse

bius Catsariensis recusasset episcopatum Antio

chue, in hunc modum a Constantino imperatore

laudatus est: 'H tr/, tjjvetjit; TJyouv xi; Ts evToXit;

Toii ©eou,xa;. T6v aTcotrcoXtxov xavova xat T?(; 'exxatj

sta; tj.jXaTT£tv l'Yvu>xe- « Tua prudentia et mandata

Dei.et apostolicum canouem, atque ecclesiasticum D

custodire staluit: » ut ipse refert de Vita Constan

tini lib. in, c. 61. Est aulem hic canon inter eos,

qui apostolici dicebanlur,decimusquartus.Alexau

derepiscopus AlexandriiBauteconcilium Nicatnum,

cum Arium ejusque socios excommuuicas^ot, opi

stola ad Alexandrum Constantinopolitanum epi

scopum data graviter cuiiqueritur, quod ab aliqui

bus in Ecclesiam reciperentur, Tti> fir^Te T6v a-oz

roAtxov xaviva Tojto TJYytopetv, « quod apostolicus

cauon id non permittat, » ut refert Theodoretus

Hist. eccl. 1. i, c. 3. His autem in codice Gelasii fuit 15. Cum igitur Dallatus quinquaginta tanlum canones sub apostolorum nomine a;vo Gelasiano exslitisse velit.cum ex illis tot a Palribus.aconciliis,a Romanis pontificibus fuerint disertc laudali, aliqui etiam ab ipso Gelasio agniti atque probati, cum reliqui ejusdem plaue generis sint et in eodem cum hisadeo receptis atque probati« codice repratsentati, cur Librum qui appelalur Canouesapostolorum apocryphum ita appellaret,ut inter illa «qua; ab hatreticis sive schismaticis conscripta sunt,»numerarel,ut «nullatenusacalholica etapostolicaRomana Ecclesiareceplum» indicaret.et a catholkis vitanrfumpronunliaret, ratio nulla vel excogitari potest. Ha)c, opinor, adeo a mente Gelasii abuorrere videbantur.ut ha:c ipsa verba e decreto eradenda ac penitus tollenda judicaverint nonnulli.Nam in ms. nostro ante sexcentos fere annos exarato non comparent: et Hincmarus ducenlis adhuc senior in suo codice sine dubio non invenit. Ita euim ipse Opusc. c. 24 : « Sed et beatus Gelasius in catalogo, qui libri ab Ecclesia recipiantur, de his apostolorum canonibus penitus tacuit. sed nec inter apocrypha eos misit. » Illa igitur verba : Liber qui appellalur Canones apostolorum apucryphus, in decreto Gelasii Hincmarus non legebat. Sed hic se criticum ostendit Dallaeus ; ultima illa verbamendosa esse pronuntiat.et restituto verbo omisit, pro eo quod in codicibus vulgatis legilur misit, corrigenda, ut ita scripserit Hincmarus,« Sed necinter apocrypha eos omisit.»Quam importunam correctionem eaqua; sequuntur plane rejiciunt.«Quapropter in lectione illorum sequendaest cautela ab eodem S. Gelasio pratmonita : « Cum ha;c,inquit,ad Catholicorum manumadvenerint, B. Pauli apostoli pratcedat sententiaquat dicit: Omniaprobate.quod bonum est tenete '. » » Hoc est, quoniam Gelasius hunclibrum canonum nec inter eos qui ab Ecclesiarecipiebantur.nec inter apocryphosnumeravit, et tamen vulgo legeretur; id tandem sequitur, iuter eos esse numerandum, quos ille nec recepit, nec penitus rejecit, quales erant Aclus Silvestri, scriptura De inventione Dominicse crucis, et De inventione capitis B. Joannis Baptistse, de quibus regulam ab Hincmaro observatam tradit Ne Gratianus quidem hatc in Gelasii decreto legisse videtur; nam inter eos qui Canones apostolorum iuterapocrypha numerabant.Gelasii uon meminit, dist 19. Quod autem dist. 15 nunc ea habentur, nihili est; nam Gratiani codici omnia de libris apocryphispostea sunt inserta, nec ad eum quo leguntur locum pertinent.quoagit de conciliis, ut ipsius titulus indicat; et Glossa summam capitiscomplectens hatc tantum habet:«Dicitenim Gelasius.quod supradicta quatuorconciliavultvenerari.et si qua aliafuerunt a SS. Patribus instituta, et ostendit quat opuscula SS. Patrumin Ecclesia recipiantur.» Ulteriusigitur

1 1 Thess. v, 21.

non processit Gratianus. In plurimis eliam mss. A Verum tales scripluras.sivelibros.Gelasii aivoexsti

codicibus decretiGratianei reliqua no» comparent. Qui nctiam in duobus veteribus mss.Panormiselvonis ad publicam academi» nostro) Bibliothecani pertinentibus, eadem verba desiderantur. Neque rnirum, cum illa pars postrema decreli Gelasiani, tum in Panormia tum in decreto Burchardi, boc titulo gaudeat:«Denolitia librorumapocryphorum, qui a SS. Patribus aelema damnatione damnati sunt."Quisenim ferre tum temporis potuit canones apostolorum in decreto sub tali titulo comprehensos,si simul cogitaret, iisdemcanonibus ltomanam Ecclesiam gubernatam esse?Cumigitur aliquorum anle Gelasium pontificum, et ipsius eliamGelasii decreta ex canonibus apostolicis desumpla sint,

tisse non apparet. Estquidem libellus.inter Opera S. Cypriano falso ascripta, « De revelatione capitis Joannis Baptistu), » et si Baronio credendum sit, in Adnotationibusad Martyrologium, quartoEal. Septembris,«cujusfidei sit tractalus ille.declaratcensura Gelasii,qui sic ea qua? ibi sunt reliquitlectoris arbitrio, ut quao vera vel falsa sint, ante exami net quam probet. » Sed Gelasii censura cujus fidei sit, tractatus ille declarare non potuit ; scriptus enimest tractatus ipse post Marcelliuum comilem, cujus Chronicon citat: Chronicon aulem Marcellini diu post Gelasii mortem scriptum est. Fertur quidem Dionysius Exiguus eamdem revelationem ex GrmcaMarcelli archimandriUe relalione iu linguam

cum paulo post Gelasii mortem,canones illi a tota ft Latinam transtulisse.ut eam Romani legerent; sed

Romana Ecclesia recepti sint; decretum illud,quo hi canones reterna damnatione damnali suut, Gelasio papffi tribui non potest.

Praiterea h»c verba auctorem decreti Gelasio juniorem omnino demonstrant: « Sed et si qua suut conciliaa SS.Patribus hactenus instituta.post illorum quatuor auctoritatem et custodienda et recipienda decrevimus. » De quatuor generalibus conciliis ante locutus.de reliquis posteacelebratis agit, minoremque iis auctoritatem tribuit ; quod omnino intelligi debet de conciliis qua videbantur esse generalia : aliter nihil diceret.AtwtateGelasii nullum post Chalcedonense concilium celebratum est.quod in numerogeneralium poni potuit.Auctor igitnrhujus decreti omnino post concilium quin- I tum.sive Constantinopolitanum secundum scripsit. De illo enim diu dubitanter locuti sunt Latini.nec paris cum quatuor auctoritatis esse voluerunt Gregoriusl: « De illa tamen synodo, quaeConstantinopoli postmodum factaest.qura amultis quintanominatur.scire vos volo.»A multis igituraavo Gregorii, non ab omnibus quinla dicebatur,etcum idem Gregorius de synodi Chalcedonensis auctoritate dixis 6et,de quintaha3cstatimaddidit:«Namsynodusquae post eam generaliter facta est, idcirco a nobis recipitur.quiaejusdemsynodi in omnibus sequens tenorem illius auctoritatem custodit. Isidorus 1. vi Etymol., c. 16 : Ha) sunt quatuor synodi principales,fidei doctrinam plenissime preedicantes. Sed et si

etDionysiusille post obitum Gelasii scripsit.

Decretum docet Marcum evangelistam gloriosum consummasse martyrium ; at hoc nequcEusebius, neque Hieronymus ante Gelasium tradidit, neque post eum Isidorus Hispalensis : ut Vita S.Marci, in qua ejus marlyrium describitur, post Isidori, ante BedflB et aucloris decreti tempora scripla esse videatur.

Denique, quod pra>sens negotium maxime spectat, auctor de Ruffino agens ait: « Illa sentimus quao beatum Hieronymum sentire cognoscimus : et non solum de Ruffino,sed etiam dc universis.quos vir sa-pius memoralus zelo Dei et fidei religione reprehendit. • Quao vcrba nec concilio, nec pontificiRomano satis conveniunt; et res aliter omnino se habet. A nemine enim magis dissentit quamab Hieronymo. Libros omnes Veteris Testamenti, qui non in Hebracorum canone habebantur, ad apocrypha rotunde relegavit Hieronymus; eosdem in decreto pariter cum canonicis « sancta etcatolica suscipit et honorat Ecclesia. » Hieronymus libros quos apocryphos vocat.legiin Ecclesia vult, epist. 115 : « Sicut Judith et Tobiao, et Machabtuorum libros legit quidem Ecclesia,sed eas, inter canonicas Scripturas non recipil: sic et haec duo volumina » (navapexov Jesu filii Sirach. et Sapientiam Salomonis) « legat ad aedificationem plebis, non ad auctoritatem ecclesiasticorum dogmalum conflrmandam.» Indecreto omniaquaa apocrypha appellantur,tanquam aCatholicis vitanda, et ab Ecclesia

[ocr errors]

manent stabilita vigore.»Quis non videt ha?c nadem quasi mente scribi, qua illa in decreto Gelasiano scribebantur ? Nec hesc igitur, nec illa ante quintam synoduiu stripta fuisse putandum est. Cassiodorus qui post Gelasium, ante vel circa synoduin quintam scripsit.quatuor tantumnominavit.de posterioribus nihil omnino addidit.

Denique legimus in decreto : « Itemscriplura de inventione {JominiwB crucis.et alia scriptura de inventione capitis B Joannis Baptists» novellaiquidem relationes sunt, et nonnulli eas Catholici legunt. »

numerantur OpusculaTertulliani, Novati, Arnobii, ApoIlinarii.Aliter plane Hieronymus,epist.76:<.Ego Orifrrnem propter eruditionem sic interdum legendum.quomodo Tertullianum.Novatum, Arnobium, Apollinarium,etnonnullosecclesiasticosscriptores Grajcos pariter et Latinos, ut bona eorum colligamus.vitcnusque conlraria.juxta Aposlolum dicenlem : « Omnia probate.quod bonum e&t tenete. » » Quib verba Apostoli ad aliam plane classem in decreto trahnntnr. ut ante observatum est. Pessimo scnsu in decrelo legimus : Liberqui appellaturPnstoris, apocryphus ; quem apud quasdara Grociaa

Ecclesias etiam publiee legi testatus est, et revera A qt"B adversarium absolvit, argumento cedit! Qui

ulilem librum pronuntiat Uieronymus. Auctor decreti. « Opuscula Clementis Alexandrini apocrypha.Hieronymus in Catalogo : Feruntur ejus insigniavolumiua, plenaque eruditionis ei eloquentia?, tam de Scripturis divinis.quam de saecularis litteratursMnstnimenlo «.Adeodecreti scopus,etquasipeculiaristraclatio.ab Hieronymi doctrinapenitus abhorrent.»LiberProverbiorum,qui abhaereticisconscriptus, et S. Sixli nomine pramotatus est, apocryphus »,inquitillequemGelasiumessevolunt AtHieronymuseumlibrum docuitnon ab ha»reticis fuisse conscriptum.sed a philosopho Pythagoro.epist. 66: ■ Librum Sixti Pythagorei.hominisabsqueChristo, atque elhnici, immutato nomine, Xysti martyris et Romana; Ecclesiao episcopi praenotavit ».

Cum igitur nec Stichometria patriarcha; Conslantinopolitano trihuenda sit, nec Decretum Romano tribui posse videalur, non est ea censura; auctorilas, quam voluit Dallams: cumque tanta sit Slichometrix atque Decreto in apocryphis denotandisdiscrepantia, non est ea censuriu concordia, quam traditvirdoctissimus: cum denique in ipsa Stichomrfrialibri illi tantummodo Novi Teslamenti apocryphi dicantur, satis apposile Hammondus, si epistolas Ignatii in Indiculo denotari concedatur, Salmasiovidetur respondisse : « Nihil abauctoritate epislolis hiscea nobis tributa ex eo delractum aut minutam esse, quod sic in apocryphorum numero repositae in-veniantur. Sic • ,inquam,id est in Indiculo librerum, qui in canonem recipiuntur, et qui a ca noue removentur. Quod euim sic in apocryphorum rmmeroreponitur, canonicis libris solisopponitur. l't S Augustinus « De CWitate Dei, l. xv, c. 23: Mulla sub nominibus et aliorum prophetarum et recentiora sub nominibus apostolorum ab ha;reticis proferuntur, quae omnia sub nominibus apocryphorum ab auctoritale canonicorum diligenti examinatione remata sunt. Nomcn igitur apocryphi tantum ab auctoritate canonicorum » scriptum aliquod removebat.

« Sed mullc melius ac modestius.atque sapientiu* optimusac doctissimus Usserius Iguatiana sua ab hoc Nicephori telo defendit », inquit Dallaeus. Non maledefendisse ostendimusHammondum; simulto melius Lsserius, certe optime defeudit. Nempe Ar

[ocr errors]

sic virum summum laudat, quomodo vituperat?

Videamus igitur primo quid tandem sit.ob quod hanc defensienem tanlo praaconio effert; nempe quod hinc appareat eos immerito accusatos esse, qui Ignatiana damnarunt, antequam purior editio procurata est. At nostri eos non accusarunt, qui epistolasEusebio minime memorataslanquam spurias rejecerunt, aut etiam reliquas interpolatas esse pronunliabant; sed eos tantum, qni epistolas illas qua; interpolatm sunt antequam interpolarnntur, fictas fuisse contendebant; aut interpolatas penitus rejiciebant, tanquam nihil ex iis probari posset. Quod autem epislolas lgnatii omnem eam auctoritatnm, quam olim obtinuerant plane amisissr, r, nulliusque aut:t«ritatis fuisse ante Nicephorura, ex UsseriodoceatDallaeus ; observoeam vocemoi?wiem non esse ab Armachano usurpatam, scd a Dalla^o adjeclam; ut et illa, nullius auctoritatis, qure inde pariter deducit. Ego aliter Usserium intelligo ; et qui sic interpretantur, fruantur illi excusatione quam cupiunt, sed interim sciant sententiam eam qua excusari volunt esse apertissime falsam.

Hanc tamen defensionem ab Usserio ingeniosissime et ad causam quam agit appositissimc inventam rejicit vir doctissimus, quod nonvideatur salis certa. Et satis quidem certum non est, ullas Ignatii epistolas Stichomelrise auctorem inter apocrypha numerasse, ut voluit Salmasius ; multo minus certum est, inter pessimae notae apocryphareposuisse, ut vult Dallaeus ; sed si quis haec concedat, salis profecto certum est, cas propter aliarum suppositiones et ipsarum interpolationes. tantam ignominiam passas esse. Constat enim epistolas Eusebio visas per multa saecula summa aucloritate floruisse : constat ante nonum saeculum easdem et interpolationibus fcedatas, et adjectionibus auclas fuisse ; constat alios libros primo integros dein corruptos inter apocrypha rejici solitos: si igitur hae epistolae nono illo saeculo tanquam omnibus Catholicis vitandae proponerentur, quae hactenus ab omnibue tum catholicis tum haorelicis fuerant receptae, id ob aliam causam, quam ob adjectiones corruptelasque fleri non potuisse quis non videt?

Haec tamen, postquam tantopere laudaverat, ne

machanus docuit non mirum esse,si epistolae Igna- D gat Dallaeus, primo, quia nullus est eorum libro

[merged small][merged small][ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

recipiendos minime putabant. Necesse itaque erat ut admonerent constitutiones illas esse rejiciendas; aliter eadera opera cum canonibus apostolicis confirmatae fuissent. Atconstitulioneseasut primo fictas et supposititias rejicere non potuerunt, nisi simul canones rejicerent (qui earum tani honorificam mentionemfecerant ,quosstabilire volnerant. Ut igilur canones relinerent, et constitutiones reprobarent, quasi ab apostolis primo dictatas et a Clemente scriptas (ut canones affirmabant), sed ab haereticis postea corruptas eas damnarunt. H»cque omnia vera esse ostendit ipsum damnationis procemium. 'EitetSrj S' ev xouxott; xoTt; xaxoatv evxsxaXxat o£-/e36at f,(j.5<; twv ailxtov afttov aitosxoXti

ipsum testari, suumque de libro olim probato ju- u 8t« KX^evxo; Statojets. « Quoniam autem in his

canonibus praeceptum nobis est, ut eorumdem sanctorura apostolorum per Cletnentem constitutiones susciperemus », etc. Non igitur erat curab exemplo canonis concilii Trullani, cum indiculo perperam collati, defensionem Usserii, tantopere a se laudatam, rejiceret Dallaeus.

Sedquidquid sit, nec auctoris Slichometrix, nec interpretis Anastasii testimonia auctoritatem epistolarum S. Ignatii vel tantillum minuunt. Nego enira illius epistolas inhoc Indiculo vel nominari, vel innui, vel quovis modo contiueri.Ignatii nomen audio, epistolas non lego : video in Graecis 'ifvaxiou, in Latinis Ignatii, neque amplius quidquam: voluntSalmasiuset Dallaeus Ignatii omnia inlelligi

dicium diligenter purgare voluisse ; idem enim in Constilutionibus apostolicis feceruut Trullani Patres. Mirari satis non possura hanc viri doctissimi iniquissimam postulationem, ut, scilicet, Stichometrix auclor causam exprimeret, seque diligenter purgaret, si ob eam causam Ignatiana inter apocrypha relegaret, quam voluit Usserius. Si enim tam nobile scriptum,et ab omnibus receplura condemnare voluit, cur hanc non minus, quam aliam quamcunique causam, quam habuisse videatur.reticere potuit?Certissimum est, Ignatiiepislolas per aliquot saecula ante nonum, quo scripsisse ceusor ille perhibetur, tum ab omnibus Catholicis, tum etiam hajreticisreceptissiraasfuisse,etinterscripta

catholica primo loco numeratas. Si igitur has con- _ debere. Id vero mihi esse videtur ab omni demnare, simulque debitam majoribus reverentiam' .... . ., ,:....... v..,;

pra>stare, et seipsura diligenler purgare voluisset,

eo magis sui judicii causam reddere tenebatur, si

ut prorsus supposititias et flctas abjiciendas potius,

quam interpolatas et auctas respuendas judicaret;

interpolatas enim et spurias pauci tunc ac moder

ni, cas autem quas genuiuas putamus, et plurimi

et vetustissimi receperant.Sed revera utquisquam

qui indiculum tantum sive aitapfQixr^tv, ut GrsBci

loquunlur, confecit librorum canonicorum et apo

cryphorum, de nalura librorum quos tantum uu

merat, disputaret, aut de aliquo peculiari scripto,

cur eo loco poneretur.rationem redderet,hactenus

plane inauditum est. Dispar igitur plane ratio est

canonis Trulliani, et Indiculi, sive Stichomelrise.

Ut, si Patres illius coucilii purgare se voluerint, D vivis apostolis defuncti sunt, edita fuisse pnmo

idem etiam ab auctore hujusludiculi nobis exspe

ctandura non sit. Sed nec illud verum estquodas

serit Dallaeus, Patres Trullanos, ideo rRJectionis

Cnnstitutionum rationem reddidisse, ut judicium

suum purgareut.aliter enim omnino se res habuit,

quod ignorare Dallaeus non potuit. Recepit illud

concilium 85 canones apostolicos.tanquam ab ipsis

apostolis dictatos : videbant in ultimo eorum ca

nonum octo libros Constitutionura conlirmari (nu

meranturenim iuter (JWSAta tje6a3|xta xat StYta, ad

duntur scriptis apostolicis, Novi Testamenti, at

Stxxayat 6p.Tv xoTt; ettiffxditott; 8t' efxou KXr|(ievxo<; iv

ralione alieuissimum. Recitat auctor libros Novi Testamenti canonicos, dubios et apocryphos: epistolas a S. Ignatio, instanle martyrio, scriptas, vel ad martyrium festinanti suppositas, nec inter canonicas, nec dubias, nec apocryphas scripturas numerari recte potuisse contendo. Scimus a qualibus viris profecta sunt scripta.quao in sacrum canonem recipiantur, scilicet, vel ab apostolis, S. Malthaao, S. Joanne, S. Paulo, S. Petro, et fortasse S. Jacobo atque S. Juda, vel ab apostolorum discipuhs atque comitibus, eodem spiritu afflatis, S. Marco atque S. Luca. De iis quae sub nomine apostolorum scripta sunt, aliquando dubitabanl, et nunc hassitanter, nunc aperte et simpliciter rejiciebant. De iis quae a discipulis aut comitibusapostolorum.qui

- ;e primo

putabanlur, dubitabant au ab eodem spiritu profecta in euradem canonem cum illis S. Lucas atque S. Marci recipi deberent, ut de Clemente, Barnaba et Hermaprimo quaesitum est. Postea etiam aliqua dicebantur ab ipsis apostolis dictata, et a discipuhs suis ex apostolorum prcecepto scripta, et post eorum mortem forte divulgata, dequibus rursumui Ecclesia dubitatum est; et ex illis xiv hxiUfo^svtov et xtov dnoxputpwv Indiculi confecti sunt. igitur scripta, quae cum primo apparebant, quam S. Scripturae partes accipiebantur, abaliq bus poslea negata, inter ovttXeYo^tva hawerun,

« ПредыдущаяПродолжить »