Изображения страниц
PDF

τήριος παρίστησι διδασκαλία. Εκ των ταύτης τοιγαρούν κλημάτων διαδοθέντων καθ' όλης της οικουμένης συνέστησαν αμπελώνες και τούτων οι καρποί κατά το αυτό συναγόμενοι εν ταις καθ' όλης της οικουμένης εκκλησίαις πολύ πλήθος απειργάσαντο ληνών ών ένεκα διά του αγίου Πνεύματος οι Επιλήνιοι

[merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors]
[ocr errors]

ένθεν και Σαλπίγγων εορτή κέκλητο. Τριών δε ουσών εορτών κατά τον αυτον μήνα πρώτης μεν της των Σαλπίγγων εν τη νεομηνία συντελουμένης ετέρας δε της του Ιλασμού εν τη δεκάτη ημέρα του μηνός γιγνομένης και τρίτης της των Σκηνών μόνην την τών Σαλπίγγων μιμείσθαι κελεύει φάσκων Σαλπίσατε εν νεομηνία σάλπιγγι σαφέστερον δε ούτως αν είπεν. "Ωσπερ εν τη νεομηνία εσάλπιζόν ποτε περιτρέχοντες πάντα τόπον εις το σημήναι την εορτήν, τον αυτόν τρόπον και υμείς, οίς ο λόγος προστάττει, σαλπίσατε. Βούλεται δε τους κήρυκας των εθνών μη ταίς λοιπαίς προσέχειν Ιουδαϊκαίς παρατηρήσεσι, μόνω δε χρήσθαι τώ κηρύγματι, και σαλπίζειν εις άπαντας ανθρώπους τον σωτήριον και ευαγγελικόν

[ocr errors]

λόγον. Τούτων γαρ αυτών τα σύμβολα και Μωσης D edebaιur. Ipse namque Βeus, qui Jacobo olim in

[merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][graphic][graphic]
[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

εξελθείν αυτόν εκ γης Αιγύπτου, γλώσσα»- ή" ουκ έγνω ήκουσε. Το προλεχθέν περί σαλπίγγων πρόσταγμα μαρτύριον, φησίν, έθετο εν τώ Ιωσήτκατά δε τον Σύμμαχον, Μαρτυρίαν διά του Ιωσήg έταξεν αυτό το δε μαρτύριον ώσπερ διαμαρτυρόμενος εδίδου και ήν τούτο σημείον ετέρου πράγματος ηνίττετο γαρ περί τινων σαλπίγγων, ών εκ μέρους μεν οι απόστολοι του Σωτήρος ημών, και οι του ευαγγελικού λόγου κήρυκες απεπλήρουν τα έργα, εις πάσαν την γην σαλπίζοντες, και πάσιν έθνεσι κηρύττοντες την της σωτηρίου θεοφανείας εορτήνΤα δε αποτελέσματα των απορρητοτέρων δι' αγγέλων έσεσθαι διδάσκει ο ειπών Σαλπίσει γαρ, και εί νεκροί εν Χριστώ εγερθήσονται πρώτοι και πάλιν Εν ατόμω, εν ριπή οφθαλμού, εν τη εσχάτη σάλπιγγι και πάλιν. Αυτός ο Κύριος εν κελεύσματα και εν φωνή αρχαγγέλου και εν σάλπιγγι Θεού καταβήσεται. Ταύτα δε και ο Σωτήρ εμυσταγώγει τους αυτού μαθητάς, λέγων. Και όψονται τον Υιόν του ανθρώπου ερχόμενον επί των νεφελών του ουρανού μετά δυνάμεως και δόξης πολλής. Και αποστελεί τους αγγέλους αυτού μετά σάλπιγγος μεγάλης, και επισυνάξουσι τους εκλεκτούς αυτού εκ τών τεσσάρων ανέμων, απ' άκρων ουρανών έως άκρον αυτών. Αλλ' η μεν των νεκρών ανάστασις έσται ποτε διά σαλπίγγων ευαγγελικών ευαγγελιζομένων την άφιξιν της βασιλείας του Υιού του Θεού και οι απόστολοι δε εντεύθεν ήδη κατά την πρώτην αυτού

[merged small][ocr errors][merged small][ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

ήξίου, επειδήπερ εν θλίψει αυτόν επεκαλούντο και τούτο δε ή Μωσέως παρίστησι Γραφή λέγουσα . Και κατεστέναξαν οι υιοί Ισραήλ, και ανεβόησαν προς Κύριον, και ανέβη βοή αυτών προς τον Θεόν. Οίς ακολούθως και το παρόν φησι λόγιον. Εν θ.λίψει επεκαλέσω με, και ερβυσάμην σε επήκουσά σου εν αποκρύφω καταιγίδος, εδοκίμασά σε επί ύδατος αντιλογίας. Αντί δε τού Επήκουσά σου εν αποκρύφω καταιγίδος, ο μεν Ακύλας, Επακούσω σου εν αποκρύφω βροντής και η πέμπτη έκδοσις ομοίως. Είτα επιλέγει Εδοκίμασά σε επί ύδατος αντιλογίας. Ο δή και αυτό σαφώς ή Μωσέως παρίστησι Γραφή λέγουσα Ουκ ήν δε ύδωρ πιείν τω λαώ και ελοιδορείτο ο λαός προς Μωσήν, και έλεγoν Δός ημίν ύδωρ, ίνα πίωμεν. Ο δε έλεγε. Τί λοιδορείσθέ μοι, ή τι πειράζετε ΚύΑριον; Και εξής. Είπε Μωσης προς Κύριον λέγων, Τίποίησω τώ λαώ τούτω, έτι μικρόν, και λιθοβολήσουσι με. Είθ' ο Κύριος προς αυτόν φησιν, "Οδε εγώ έστηκα προ του σε εκεί, επί της πέτρας εν Χωρήβ. Και πατάξω την πέτραν, και εξελεύσεται ύδωρ, και πίεται ο λαός. Και εποίησεν ούτως Μωσης. Και επωνόμασε το όνομα του τόπου εκείνου Πειρασμός και Λοιδόρησις, διά τήν λοιδορίαν τών υιών Ισραήλ, και διά του πειράζειν αυτούς Κύριον, λέγοντας. Εί έστι Κύριος εν ημίν, ή ού, Ταύτα πάντα τον εξ εθνών λαόν διδάσκει η μετά χείρας προφητεία, ώς αν μάθοιο ποίων έτυχεν ο πρώτος λαός, και εις οίον ελήλυθε τέλος, σωφρονίζοιτό τε εκ του παραδείγματος. Διό τοις προλεχθείσιν επισυνάπτει τα εξής αναγκαίως, εν οις είρηται, "Ακουσον, λαός μου, και διαμαρτυρούμαί σοι Ισραήλ, εάν ακούσης μου, ουκ έσται σοι Θεός πρόσφατος, ουδέ προσκυνήσεις Θεώ αλλοτρίω. Εγώ γάρ είμι Κύριος ο Θεός σου ο αναγαγών σε εκ γης Αιγύπτου πλάτυνον το στόμα σου, και πληρώσω αυτό. Και ουκ ήκουσεν ο λαός μου της φωνής μου, και Ισραή.ι πρoσέσχε μοι. Και εξαπέστειλα αυτούς κατά τα επιτηδεύματα των καρδιών αυτών πορεύσονται εν τοις επιτηδεύμασιν αυτών. Τα μεν παρ' εμού, φησί, δεδωρημένα τώ λαώ τοιαύτα ήν, οποία διεξήλθεν ο λόγος τα δ' εξ αυτών εις εμέ ουχ όμοια, ουδε άξια ών έτυχον παρ' εμού. Εγώ μεν γαρ ο τών τοσούτων αυτοίς χορηγός αγαθών, εν τούτ' αυτοις, το δη των νόμων κεφάλαιον, λέγω δε το μη ειδωλολατρείν, έμε δε μόνον Θεόν ειδέναι, παρεκελευσάμην, αυτά δη ταύτα παραινών και λέγων Ακουσον, λαός μου, και διαμαρτυρούμαι σοι Ισραήλ, εάν ακούσης μου, ουκ έσται εν σοί Θεός πρόσφατος, ουδε προσκυνήσεις Θεώ αλλοτρίω εγώ γάρ είμι Κύριος ο Θεός σου ο αναγαγών σε εκ γης Αιγύπτου. Ταύτα παρήνουν, ταύτα παρεκελευόμην, ταύτα ο πάς της εμής νομοθεσίας εβούλετονούς. Συνήπτό τε τοις παραγγέλμασιν αγαθών επαγγελία, δι’ ών έφασκoν Πλάτυνον το στόμα σου, και πληρώσω αυτό. Ει γαρ ταύτα φυλάξετε,

[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small]
[graphic]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors]

ώνόμασε, την πολύθεον ειδωλολατρείαν ούτω παραπεμπόμενος. Οίς επιλέγει. Εγώ γάρ είμι Κύριος ο Θεός σου, παριστάς εαυτόν ούτε ξένον, ούτε αλλότριον, ούτε πρόσφατον όντα Θεόν. "Ην γαρ είς και ο αυτός ο τού Θεού Λόγος, και ο πάλαι διαφόρως τους παλαιούς χρηματίζων, ο δή και Θεός Ιακώβ επικεκλημένος, ο και επί συντελεία των αιώνων επί γης οφθείς. Εν γάρ τό κόσμω ήν και προ της θεοφανείας, και ο κόσμος δι' αυτού εγένετο. Διόπερ παρακελεύεται λέγων . Εγώ γάρ ειμι Κύριος ο Θεός σου, ό άνα

[merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

τους εκ στέατος πυρού, και εκ πέτρας μέλι εχόρτασεν αυτούς. Κατά τούτο δε επλήρου καταξιώσας αυτούς της οικείας τροφής, ου μόνον της σωματικής, αλλά και της επουρανίου και πνευματικής, όπηνίκα πρώτοις αυτοίς επεδήμει ο Χριστός του Θεού, τροφήν αυτοίς παρείχε τον επουράνιον άρτον αυτός εαυτόν. Ου μην αλλά και έψώμισεν αυτους εκ πέντε άρτων παραδόξως επί της ερήμου" ώσπερ πάλαι διά Μωσέως το μάννα. Έτι δε και εκ πέτρας μέλι εχόρτασεν αυτούς πέτρα δε ήν αυτός, χορηγών αυτοίς τα πάσης ηδονής και παντός μέλιτος γλυκύτερα μαθήματα, περί ών ήν ειπείν "Ως γλυκέα τά λόγια σου τώ φάρυγγί μου! υπέρ μέλι τω στόματί μου. Και πάλαι δε διά Μωσέως

εibauit eos er adipe frumenti, et de petra metle saturavit eos. Τune porro illos proprio cibo replere dignaιus esι, non corporeo solum, sed etiam ccelesti et spirituali, cum adipsos primos Christus Dei peregrinatus est atque in cibum ipsis, coclestem panem, scilicet seipsum, dedit. Ωuin etiam in deserto ex quinque panibus mirabiliter cibavit eos; sicut olim per Μoysem manna impertiit. Insuperque ετ petra melle saturauit eos : petra autem ipse erat, disciplinas suas, qualibet voluptate ac melle dulciores, ipsis suppeditans, de quibus dicere liceat : Ωuan dκίcia faucibus meis eloquia ιιια ! super mel ori meo ". 0lim item per Μoysem ex petra potavit eos. Μel autem de petra, hic non alio quam intel

[ocr errors]

εκ πέτρας ουδ' άλλως ή κατά διάνοιαν εκδεκτέον επει και αυτός Μωσης την αυτήν τίθησι μαρτυρίαν, λέγων εν μεγάλη ώδή Εθήλασαν μέλι εκ πέτρας, και έλαιον εκ στερεάς πέτρας. "Απερ προς μεν ψιλην την λέξιν υυχ υφέστηκεν, αλληγορικώς δε κατά μόνην την διάνοιαν εξακούεται. Αυτός γαρ ο Χριστός ή πέτρα, ταύτα πάντα παρέχων αυτοίς διά της αυτού διδασκαλίας, ου καθ' όν χρόνον επεδήμει μόνον, αλλά και προ της ενσάρκου επιδημίας αυτού ώς εξ άπαντος αυτούς μεν είναι αναπολογήτους, δικαίαν δε την του Θεού κρίσιν μετά τα τοσαύτα την αποβολήν αυτών εργασαμένην. Αλλά γαρ ταύτα ημάς τους εξ εθνών επί την ένθεον αγαλλίασιν διά των πρώτων κεκλημένους ο λόγος διδάσκει προφυλαττομένους, μή πη τοίς ομοίοις και αυτοί ποτε περιπέσοιμεν.

[ocr errors]

Ο Θεός έστη εν συναγωγή θεών, εν μέσω δε θεους διακρίνει. Ο μεν προ τούτου λόγος κατηγορεί του παντός Ιουδαίων λαού, σαφώς του Θεού φάσκοντoς Ουκ ήκουσεν ο λαός μου της φωνής μου, και Ισραήλ ου προσέσχε μοι. Και εξαπέστειλα αυτούς κατά τα επιτηδεύματα της καρδίας αυτών και πάλιν Ει ο λαός μου ήκουσέ μου, Ισραήλ ταίς όδοίς μου εί επορεύθη εν τώ μηδενί αν τους εχθρούς αυτών εταπείνωσα ο δε μετά χείρας ακολούθως εκείνοις των προέδρων του λαού κατηγορεί ώς προς άρχοντα γούν και κριτάς αποτείνεται λέγων . "Εως πότε κρίνετε αδικίαν, και πρόσωπα αμαρτωλών λαμβάνετε; Κρίνατε πτωχόν και ταπεινόν, ορφανόν και πένητα δικαιώσατε. Είτα επιλέγει Εγώ ταύτα παρεκελευόμην οι δε ουκ ένγωσαν ουδε συνήκαν, εν σκότει διαπορεύονται. Θεους δε αυτούς αποκαλεί, ήτοι δια την τιμήν ην απένεμεν αυτοίς ο λαός ούτω μετά πλείστου φόβου και τιμής πρoσιών αυτοίς ώσει και αυτώ τω Θεώ ή επειδήπερ χώραν Θεού επείχον το κρίνειν αναδεδεγμένοι, κολάζοντές τε και τιμωρούμενοι τους αδικούντας κατά τον παρ' αυτoίς νόμον ή δια το τετιμήσθαι αυτούς υπό του Θεού τώ της υιοθεσίας ονόματι, ώς λέγεσθαι περί αυτών Υίους εγέννησα

[ocr errors][ocr errors]
[merged small][ocr errors][merged small][merged small][merged small]
[graphic]
« ПредыдущаяПродолжить »