Изображения страниц
PDF
[ocr errors]
[ocr errors]

εν πυρί και κατεσκαμμένη. Ταύτα περί της αμπέλου διελθών, την του Ιουδαίων έθνους εθέσπιζεν ερημίαν. Εικότως ούν εν τη προγραφή και μαρτύριον κέκληται τα λεγόμενα μαρτύριον γάρ ταύτα έσεσθαι, και διεμαρτύρατο. "0θεν παρά τώ Συμμάχω και παρά τώ Ακύλαμαρτυρία είρηται. Αντί δε τού, υπέρ των αλλοιωθησομένων, ο μεν Σύμμαχος, υπέρ των ανθών, ο δε Ακύλας, υπέρ των κρίνων, ήρμήνευσαν άνθεσι και κρίνοις την πρόσκαιρον βραχύν γενομένην ποτε του Ιουδαίων έθνους ευπραγίαν παραβάλλοντος του λόγου. Αναπέμπει δήτα ο Προφήτης ικετηρίαν προς τον πάλαι εφορώντα και επισκοπούντα τον Ισραήλ του Θεού Λόγον, και τούτον ανακαλούμενός φησιν Ο ποιμαίνων τον Ισραήλ, πρόσχες ούτω δε δυσωπεί υπομιμνήσκων της πάλαι αυτού επισκοπής. Τοίς γαρ σοίς, φησί, θρέμμασι και τοίς σοίς προβάτοις πρόσχες, ο ποτε ποιμάνας αυτά. Ει γάρ και ποτε άλλοτε την ποιμαντικήν υπέμεινας ανθρώπων φροντίδα, ώδήγησάς τε τον εν ανθρώποις γενόμενόν σου λαόν, τούτων αυτών μνήσθητι και μη παρίδης ους τοσαύτης ήξίωσας προνοίας. Πρόσχες ούν, φησί, και κατανόησoν οποία πέπoνθεν η ση ποίμνη, και ώς έλυμήνατο αυτούς ύς εκ δρυμού, και μονιός άγριος κατενεμήσατο αυτήν, και ώς γέγονεν εμπεπυρισμένη πυρί και ανεσκαμμένη από επιτιμήσεως του προσώπου σου. Διδάσκει δε ταύτα εν Πνεύματι αγίω ο Προφήτης το Ιουδαίων έθνος, μελετάν και απαγγέλλειν προλαβών τους χρόνους και τα πράγματα ίν' επειδαν

επιστή και δι' έργων χωρήση τα προπεφητευμένα, Ο

δέχoιεν εξ ετοίμου της προς τον Θεόν ικετηρίας την γνώσιν. Τις δέ εστιν ο ποιμαίνων τον Ισραήλ, αυτός παρίστησιν ο ειπών Εγώ είμι ο ποιμήν ο καλός, και γινώσκω τά εμά, και γινώσκουσί με τα εμά" και αύθις . Εγώ είμι ο ποιμήν ο καλός, και την ψυχήν μου τίθημι υπέρ των προβάτων. Αυτός δε ήν και ο τον Ιωσήφ ώσει πρόβατον οδηγών ήτοι την φυλήν, ή το πάν Ιουδαίων έθνος μεταφορικώς από μιάς ονομάζων φυλής της του Ιωσήφ ή και μάλλον αυτόν τον άνδρα τον της φυλής προπάτορα. Επειδή συνήν αυτώ επιβουλευoμένω υπό των αδελφών, και πιπρασκoμένω τοις Ισμαηλίταις, και εις Αίγυπτον καταγομένω, και τώ Πετεφρή δουλεύοντι, τήν τε ακόλαστoνδέσποιναν αποστρεφομένω, ώς εις δεσμωτήριόν

[merged small][ocr errors]
[ocr errors]

τε καθειργμένω. Εν πάσι γούν τούτοις επισημαίνεται 1) ιionem facit, ex progenitorum virtute et religione

[merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][graphic]
[ocr errors]

έerra in conspectu meo dum erirenί : et rota: harreθαιιι ipsis. Ει stelerunι adpraeliminaria portal domus e regione positae, et gloria Dei Israel eraι supra eos". Viden' quo pacto hic currus Dei describatur «le quo alibi dicitur, Currus Dei decem millibus multipler millia latantium ? Cherubin vero currus erant , ita ut supra caput ipsorum throni similitudo esset, eι supra thronum gloria Domini. Ωuaenam esset gloria Domini initio libri declaratur, ubi dicitur : Super cherubim φuasi species erαι lapidis sapphiri, similitudo throni super ipsum : et super similitudinenι ιhroni similitudo φuasi species hominis desuper. Ει υidi quasi formanι electri α specie lumborun et desuper , et a specie lumborum usquetdeor

[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][merged small]

έστησαν επί τά πρόθυρα της πύλης του οίκου της απέναντι, και δόξα Θεού Ισραήλ ήν επ' αυτών υπεράνω. Οράς όπως εν τούτοις το άρμα του Θεού διαγράφεται, περί ου λέλεκται εν ετέρω, Το άρμα του Θεού μυριοπλάσιον χιλιάδες ευθηνούντων, Χερουβίμ δε ήν το άρμα, ώς υπέρ κεφαλής θρόνου ομοίωμα, και επί τούτω δόξα Κυρίου. Τις δε η δόξα Κυρίου ήν κατ' αρχάς της βίβλου δηλούται, ένθα είρηται Υπεράνω των χερουβίμ ώς όρασις ήν λίθου σαπφείρου, όμοίωμα θρόνου επ' αυτού και επί του όμοιώματος του θρόνου όμοίωμα ώς είδος ανθρώπου άνωθεν. Και είδον ώς όψιν ή λέκτρου από όρα. σεως όσφύος έως άνω και από όράσεως οσφύος έως κάτω, ώς όρασις πυρός, και φέγγος αυτού

[merged small][merged small][merged small][ocr errors]

tatem spectabant electro, onlnis maleriae preliosissimo, simile dicebatur; quae vero a lumbis usque deοrsum erant, modo speciei ignis, modo lucis splendori; quia quae in naturae consortium τοniunt, homines scilicet in terra constituti, vario modo eius virtutibus opus habent : nam ii qui luce digna faciunt, illuminante vi indigent; qui veroigne digna perpetrant, comburenιe et ultrice virtute. Cα:lestium porro imagines et symbola adornare jussus Μoyses, cherubim ex auro confecit : haec vero arcae insidebant, in quorum medio propitiatorium ex auro factum consistebat : eratque propitiatorium in nιedio cherubim aurigae instar ipsis impositum ; ita uι propitiatorium illud ex auro facίum, imago et exemplar esset ejus qui super cherubim in Εzechiele propheta visus est; φuem Verbum esse Dei commonstravimus. Ωuare divinus Αpostolus ipsum Verbum propitiatorium vocat, dicens : Ωuen proposuit Deus propitiatorium per fidenι in sanguine εjus ". Haec aulem a Μoyse ex auro figurate confecta, cherubim dico el propitiatorium , populo praeibant in solitudine, coram Εphraim, Benjamin et Μanasse. Νam in exitu duodecim tribuum, ante arcam tres tribus castrametabantur, neInpe Juda, Issachar eι Ζabulon ; arcam item tres tribus sequebanιur, nempe Εphraim, Benjamin et Μanasse, a

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

Βενιαμίν, και Μανασσή. Διό κατά τον Ακύλαν είρηται" Καθήμενε τοίς χερουβίμ, επιφάνηθι εις πρόσωπον Εφραίμ, και Βενιαμίν, και Μανασσή. Συ γαρ, φησίν, ο εις πρόσωπον και ενώπιον Εφραίμ, και Βενιαμίν, και Μανασσή προπορευόμενος εμφάνηθι. Ανακαλείται δε εν τούτοις τον του Θεού Λόγον ο Προφήτης από των γνωριζομένων τω λαώ την επίκλησιν ποιούμενος αλλ' ουκ από της θεοπτίας, της τώ Προφήτη Εζεκιήλ τεθεαμένης. Δυσωπεί δε τον παρακαλούμενον διά της ευχής. Ει γάρ υπέμεινας, φησί, καιρώ τινι προοδεύσαι ανθρώπων, και των προλεχθεισών ηγήσασθαι φυλών, και νύν τοις αυτοίς χειμαζομένοις και απoλλυμένοις εμφάνηθι και σύγε αυτός, o και τότε ποιμάνας και προηγησάμενος του λαού, εξέγειρον την δυναστείαν σου, και ε.λθε εις το σώσαι ημάς, Ικετεύει τε εν τούτοις την εις ανθρώπους αυτού άφιξιν ποιήσασθαι και τους αποστραφέντας και εν αποπτώσει γενομένους πάλιν αναλαβείν, πάλιν και εις αυτόν επιστρέψαι ποιήσαι. Διο λέγει Ο Θεός, επίστρεψον ήμάς και επίφανον το πρόσωπόν σου, και σωθησόμεθα. Κύριε ό Θεός των δυνάμεων, έως πότε οργίζη επί την προσευχήν των δούλων σού; Ο λεγόμενος επί του παρόντος Κύριος και Θεός των δυνάμεων, αυτός ήν εκείνος ο ποιμαίνων τον αληθινόν Ισραήλ, και οδηγήσας ώσει πρόβατον τον Ιωσήφ, και ο καθήμενος επί των χερουβίμ προοδεύωντε εναντίον Εφραίμ και Βενιαμίν και Μανασσή. Κύριος δε και Θεός των δυνάμεων είρηται,

[ocr errors]
[ocr errors]

μεγάλης βουλής"Αγγελος. Τώ μενούν διαδόχωMωυσέως Ιησού, εν σχήματι ανδρός φανείς, εαυτόν ώμολόγει όστις ήν λέγων. Εγώ είμι αρχιστράτηγος δυνάμεως Κυρίου. Εν δε τώ Ησαία λέλεκται, ότι Παιδίον εγενήθη ημίν, υιός και εδόθη ημίν, υύ ή αρχή επί του ώμου αυτού, και καλείται το όνομα αυτούμεγάλης βουλής Αγγελος. Κατά δε τους λοιπούς ερμηνευτάς Θεός δυνατός, εξουσιαστής, άρχων ειρήγης , πατήρ αιώνος. Τούτο τοίνυν διδάσκεται υπό του Πνεύματος του προφητικού ευχήν αναπέμπειν ο καταλειφθείς έρημος λαός, και αυτό λέγειν. Κύριε ο θεός των δυνάμεων, έως πότε όργίζη επί την προσευχήν του δούλου σου; Ανθ' ού οι λοιποί πάντες ερμηνευται, του λαού σου, ήρμήνευσαν. Δι

[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors]

Domini "". 1n Isaia vero dictum est : Ρuer natus est nobis, et /ilius datus est mobis. Cujus principatus super humerum ejus, et υocabitur nomen ejus magni αonsilii angelus ". Secundum reliquos interpretes : Deus fortis, polens, princeps pacis, paler saculi. Ηoc itaque docetur a Spiritu prophetico populus qui derelictus est, ut emiίtat orationem et dicat ipsi: Domine Deus υirtuίum, φuousφue irasceris super orationem serυί ιui? Ρro guo reliqui omnes interpretes, populi ιui, interpretali sunι. Docentur porro panem lacrymarum comedere pro ausibus suis, ut mala sua leutes ac lugentes, consolationem obtineant, ut in beatiludinibus dicitur : Βeati φui /lent, quonian ridebun!. Βeali qui lugenί, φuonian consolabuntur ". Secundum Symmachum autem : VΕRs. 6. Cibasti nos, inquit, pane lacrgmarum, et polasti nos cum lacrgmis mensura. Ειsi namque fletu et lacrymis digni simus , ut loco panis, Πetibus ac gemitibus alamur, lacrymis et lamentationibus potemur , at haec ipsa mensurate nobis tradantur, ita ut non in infinitum procedant, sed aliquando cessent, ac in jucundiora mutentur. Τu enim (WERs. 7) posuisίi nos in contradictionem υicinis nostris, et inimici nostri subsannauerunt nos : qui non similo quidpiam olim ausi contra nos sunt, cum le patronum haberemus. Ωuamobrem (VΕRs. 8) precamux, et le Deum virtuιum invocamus, supplicantes u:

[graphic]
[subsumed][ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors]

τες. Τούτο δε έσται ει επιφανής γένοιο, και το σαυτού πρόσωπον επιδείξειας ημίν. Τούτου γάρ γενομένου, σωθησόμεθα λέξοντες αν και ημείς Εσημειώθη εφ' ημάς το φώς του προσώπου σου, Κύριε.

[ocr errors]

"Αμπελον εξ Αιγύπτου μετήρας εξέβαλες έθνη, και κατεφύτευσας αυτήν. "Ωδοποίησας έμπροσθεν αυτής, και κατεφύτευσας τάς βίζας αυτής, και έπλή: ρωσε την γην. Αρχόμενος της ικετηρίας ο Προφήτης, τον ποιμαίνοντα τον Ισραήλ ανεκαλείτο."Ηνδεό Ισραήλ έτερος της ενταύθα λεγομένης αμπέλου. Ο μεν γαρ αει ποιμαίνεται υπό του Κυρίου η δε παρούσα άμπελος

Β πολλήν υπέμεινε την επί τα χείρω ροπήν. Δυσωπεί δε

διά του θεοφιλούς ανδρός του πάλαι Ισραήλ τον Θεόν εις το επιβλέψαι κακώς πράττουσι τοις εκείνου απογόνοις. Είη δ' αν Ισραήλ και πάσα διορατική ψυχή υπό του καλού ποιμένος διά παντός ποιμαινομένηΛεχθείη δ' αν και άμπελος Θεού ή την εικόνα σώζουσα του φήσαντος εν Ευαγγελίοις. Εγώ είμι ή άμπελος ή αληθινή. Η δ' εξ Αιγύπτου μετενηνεγμένη άμπελος ή παθούσα διαστροφήν τυγχάνει ψυχή οποίος γέγονεν ο Ιουδαίων λαός ειδωλολατρήσας εν Αιγύπτω μακρoίς χρόνοις, μικρούς τε προενεγκάμενος καρπούς ώς μαρτυρεί Μωύσης εν μεγάλη ώδή γράφων ταύτα περί αυτών Εκ γαρ αμπέλου Σοδόμων ή άμπελος αυτών, και η κ.ληματις αυτών εκ Γομόρρας. Η σταφυλή αυτών σταρυλή χολής, βότρυς πικρίας αυτών. Θυμός δρακόντων ο οίνος αυτών, και θυμός ασπίδων ανίατος αλλά γαρ και ούτως έχοντας αυτούς επισκεψάμενος ο Θεός μετεφύτευσεν, εκριζώσας μεν της Αιγυπτιακής συμφυίας, μεταφυτεύσας δε εν ετέρα χώρα και τόπω πίoνι, ώς διδάσκει λέγων Ησαίας Αμπελών εγενήθητώ ήγαπημένω εν κέρατα εν τόπω πίoνι. Και φραγμόν περιέθηκα, και έχαράκωσα, και έφύτευσα άμπελον Σωρήχ. Και ώκοδόμησα πύργον εν μέσω αυτού, και προλήνιον ώρυξα εν αυτώ. Και δη εν τόπω πίoνι και πολύ κρείττονι της Αιγύπτου χώρας μεταγαγών την προλεχθείσαν άμπελον κατεφύτευσεν. Είθ', oία γεωργός άριστος, μετά την πρώτην μεταμόσχευσιν, ώδοποίησε έμπροσθεν αυτής, πάν το βλαστικόν αποσκευάσας,

[ocr errors]

pretatus est. Deinde subjungit, radicare (ecisti radices ejus. Cum tanta Dei Verbi cura memorala vi

nea dignata fuerit, jure implevit ιerram, ita ut

montes quidem inumbraret, cedros vero arbustis suis operiret (VΕRs. 11), palιnites exιenderet usque ad mare, et usque ad flumina propagines (WΕRs. 12). Π.ec. omnia ipsi evenerunt. Ει quia tot 1antisque donata est, jure sermo precandi ritu hunc agricolam memorahs, his eum rogaι et compellat : Ωuia tanta providentia et cura praedictam vineam dignatus es, pro humanitate et gratia tua haec omnia in illa operatus, quis non in haesitationem et dubium

[ocr errors]

εμποδών αυτή γένοιτο προς την των καρπών εκφυήν. Αντί δε τού Ωδοποίησας έμπροσθεν αυτής, ο Σύμμαχος Απεσκεύασας έμπροσθεν αυτής, ήρμήνευσεν. Είτ' επήγαγε, και έριζοβόλησας τάς βίζας αυτής. Τοιαύτης δ' επιμελείας παρά του Θεού Λόγου τυχούσα η δηλωθείσα άμπελος, είκότως επλήρωσε την γην, ώς όρη μεν επισκιάσαι, κέδρους δε καλύψαι ταίς αυτής αναδενδράσιν, εκτείναι δε τα κλήματα έως θαλάσσης, και τας φυάδας μέχρι ποταμών. Ταύτα πάντα υπήρξεν αυτή. Και επειδή τοσούτων ήξιώθη, εικότως ο λόγος ώς εν ευχή τούτον υπομνήσας τον γεωργον, δυσωπεί διά της ικετηρίας και

[ocr errors]

φησι προς αυτόν . Επειδή τοσαύτης κατηξίωσας προνοίας και επιμελείας την ειρημένην άμπελον, φιλανθρωπία και χάριτι πάντα ταύτα εις αυτήν ενδειξάμενος, τίς ουκ αν αμηχανήσειε και εις απορίαν εμπέσοι ζητών, Ινατί καθείλες τον φραγμόν αυτής, καταπατείν τε αυτήν άπασι τοις εθέλουσι συνεχώρησας - ώς τρυγάν αυτήν τους βουλομένους, μηδενός τε περιφράττοντος, ποτέ μεν ύν εκ δρυμού λυμαίνεσθαι αυτήν, άλλοτε δε μονιον άγριον καταβόσκεσθαι αυτήν; Αλλά γαρ προς ταύτην την επαπόρησιν αποκρίνεται διά Ησαϊου του προφήτου, ώσπερ απολογούμενος ο γεωργός, και την αιτίαν παρίστησι λέγων. Διότι έμεινα ίνα ποιήση σταφυλήν, εποίησε δε ακάνθας και ου δικαιοσύνην, αλλά κραυγήν. Ταύτα δ' ότι περί του Ιουδαίων λέλεκται λαού, ουδείς αν αμφιβάλοι. Νοήσεις δε όπως εκάλυψεν όρη η σκιά της αμπέλου, επιστήσας, ώς σκιάν έχων ο νόμος των μελλόντων αγαθών, ουκ αυτην την εικόνα των πραγμάτων, ποτε μεν επί του όρους συνετελείτο του εν Σηλώμ, ένθα το πρότερον ίδρυτο ή σκηνή, ποτέ δε επί του Σιών όρους και της Ιερουσαλήμ, και αι αναδενδράδες δε αυτής εκάλυψαν τας κέδρους του Θεού. Τίνας δ' άν είπoις τας αναδενδράδας της αμπέλου, ή τάς προφητικάς ψυχάς και τους εν τώ προτέρω λαώ εις ύψος επηρμένους, Θεού τε αξίως πολιτευσαμένους, οι και επί τάς κέδρους του Θεού διανεπαύοντο, τάς δυνάμεις δη τάς αοράτους και θείας; Μέχρι γαρ τούτων εξετάθησαν αι διαπρέψασαι εν τώ προτέρω λαώ ψυχαι, ώς και Πνεύματος αγίου μετέχειν, και τους καρπούς εκτείνειν μέχρι της αγγελικής δυνάμεως. Τα δε κλήματα της αμπέλου, έτερα όντα παρά την σκιάν και παρά τας αναδενδράδας, εξετάθη έως θαλάσσης. Ο δε Σύμμαχος αντί του, τα κλήματα, τάς χαίτας αυτής, φησίν, εξέτεινεν έως θαλάσσης. Είεν δ' αν χαίται και κόμαι, ώσπερ αναρίθμητοι τρίχες, ή και κλήματα πληθύνοντα, κατά το της αμπέλου παράδειγμα, ο πολύς του Ιουδαίων έθνους αριθμός, ος δη έφθασε μέχρι θαλάσσης, πληρώσας πάντα τον των ανθρώπων βίον. Διο λέλεκται εν Ωσηε τώ προφήτη . Και ήν ο αριθμός των υιών Ισραήλ ώσει άμμος της θαλάσσης, ή ουκ εκμετρηθήσεται, ουδέ εξαριθμηθήσεται. Παραφυάδες δε άλλαι τινές παρά τα κλήματα νεώτερα και αρτιφυείς έως ποταμού παρετάθησαν, οι της Καινής Διαθήκης κήρυκες λέγω δε οι απόστολοι και οι μαθηται του Σωτήρος ημών την μεν φυήν και την γένεσιν έσχηκότες εκ της προλεχθείσης αμπέλου, και ώσπερτινές παρα φυάδες αυτής γενόμενοι, ουκέτι δε ομοίως ταίς χαίταις και τοίς κλήμασι έως θαλάσσης προελθόντες, αλλ' έως ποταμού διά το μυστήριον της δι' αυτών χορηγουμένης εν Χριστώ παλιγγενεσίας. Ένθεν κα' ο Σωτήρ αυτός εν οα' ψαλμώ λέλεκται. Και κατακυριεύσει από θαλάσσης έως θαλάσσης, και από ποταμού έως τών περάτων της οικουμένης. Αρξαμένου γάρ από του κατά τον Ιορδάνην ποταμού του βαπτίσματος, την σύμπασαν επλήρωσεν οικουμένην. Τέσσαρα δε τάγματα της ειρημένης αμπέλου

[ocr errors][ocr errors]

Α incidens hoc perquirat, (Vεκs. 15) Utquid destrιιαisti maceriam ejus, et eam omnibus gentibus calcandam praebuisti; ita ut memine circummuniente, cuique volenti ipsam vindemiare liceaι; ac medo aper de silva pessumdet, modo singularis ferus depascat illam! Verum huic dubio per Isaiam prophetam respondet agricola, quasi sui purgandi gratia, hujusque rei causam his verbis profert : Ωuia erspectαυί ιιι faceret uυam, ferit aulem spinas, ει non justitiam, sed clamorem "". Ηarc porro de Judaico populo dicta esse nemo dubitaverit. Ωuomodo aulem umbra vineae montes operueriι intelliges, si perpendas cum lex futurorum bonorum umbram, non autem ipsam rerum imaginem haheat , eam modo in monte Silo, ubi prius erectum Β fueraι ιabermaculum; modo in monιe Sion et in Jerusalem completam esse, et arbusta ejus cedros Dei operuisse. Ωuaenam esse vineae arbusta dixeris, nisi animas propheticas, ac eos qui olim in priore populo erigebantur, et qui digne Deo vitam instiιuerunt, qui etiam in cedris Dei, id est, in invisibilibus divinisque virtutibus, requiescebanι? Νam eo usque proveclae sunt animae qικe in priore illo populo ornate et probe vixerunt, ut et Spiritus sancti participes essent, et usque ad angelicas potestates fructus suos extenderent. Palmites porro vineae, al, umbra sane necnon ab arbustis diversi, extensi sunt usque ad mare. Symmachus autern pro illo, palmites, jubas suas, ait, ertendit usque ad mare. Juba autem et comae, ceu innumeri capilli sunι; sive etiam palmites illi multiplicati secundum vineae exemplum, magnus ille Judaicae gentis numerus est, qui sane ιοιum hominum genus replens pervenit usque ad mare. Ωuamobrem in 0sea propheta dictum esι : Ει eral numerus filiorum Ιsrael φuasi arena maris, qua non mensurabitur et non numerabitur ". Propagines vero aliae adnatae, palmitibus recentiores ac nuper exortae, usque ad flumen extensae sunι, videlicet Νovi Τestamenti praecones, apostolos dico et discipulos Servatoris nostri, φui genus et originem ex praedicta vinea ducunt, et ceu propagines quaedam ejus sunt. Νeque tamen perinde atque jubae et palmites ad usque mare proιendunιur, sed usque ad lumen, ob mysterium regeneraD tionis in Christo ab iis subministratae. Ωuare de Salvatore ipso in psalmo Lxxι dicitur : Ει dominabitur a mari usque ad mare, et a /lumine usφue ad terminos orbis terrarum. Νam cum baptismus a Jordane luvio initium duxerit, ιοιum replevit orbem. Quatuor pοrro praedictae vineae ordines praesens sermo describit, umbram scilicet ejus montes operientem ; arbusta ejus in alιum elata, ita ut non simpliciter cedros, sed cedros Dei operianι; ad haec palmites ejus usque ad mare extensos: praeιer hacc omnia aulem propagines ejus, quae ad 4lumen usque pertingunt. Ωuorum interpretationem pro collata nobis gratia dedimus, umbram quidein

[graphic]
« ПредыдущаяПродолжить »