Изображения страниц
PDF
[ocr errors]

αυτού. Συ δε, Κύριε, αντιλήπτωρ μου εί, δόξα μου, και υψών την κεφαλήν μου. Πάντας διωγμούς χρή προσδοκάν τους κατά Θεόν ζήν προηρημένους. Επει κατά τον Απόστολον Πάντες οι θέλοντες ζήν ευσεβώς εν Χριστώ Ιησού διωχθήσονται. Αλλ' εν πάσι προσήκει τα δεινά καρτερώς υπομένειν έπει μηδε προς ολίγον εστίν ημίν ο αγών, μηδε προς μικρούς, αλλά προς πλείονας και μεγάλους, ου μόνον τους εν ανθρώποις, αλλά και τους αοράτους εχθρούς. Και κατά το ρητόν δε, Δαυίδ, εκ νέας ηλικίας υπό του Σαούλ πολεμηθείς, και μετά ταύτα υπό μυρίων άλλων, και τέλος υπό του υιού της βασιλείας ελαυνόμενος και φεύγων, ταύτα κατά τον καιρόν της φυγής έλεγεν. Εχθρών δέ εστι το επεμ

[ocr errors]
[ocr errors]

διόπερ και τώ Δαυίδ ημαρτηκότι επί της του Ουρίου πολλοί επανίσταντο επιχαιρεσίκακοι εχθροί τινες. Πάλαι και εκ μακρού διά φθόνου υψούται κεφαλή του κατα σώμα μεγεθισμένου, παρά τας των υποδεεστέρων κεφαλάς κάτω κειμένας. Ούτω διαναστάσης της του μακαρίου ψυχής και εις επίδοσιν αναβεβηκυίας του ώς εν ψυχαίς μεγέθους, η κεφαλή υψούται Θεού συνεργούντος αυτή και προς εαυτόν εις ουρανόν ανάγοντος, τον εμπαρέχοντα αυτόν τη προς το ανωτάτω ακολουθία. Επει δε πολλώ πλέον της προαιρέσεως της τανθρώπου χαρίζεται, νικών εν τώ δωρείσθαι ο ευεργέτης τον κατά δύναμιν ποιούντα το καλόν και διά τούτο παντός καλού την αιτίαν ο Παύλος ανατιθεις τώ Θεώ φησιν Ου τού θέλοντος, ουδέ του

τρέχοντος, αλλά του ελεούντος Θεού. Ο Θεός μεν Ο

ούν και η αρετή μεγεθύνει, και δι' όλων επαινεί (1) την του αγίου ψυχήν κακία δε και η συνεργός ταύτη εχθρά τοις ανθρώποις δύναμις, συστέλλει και εις

τενον συνάγει την μη επομένην Θεώ, και ούτω βραχεία γίνεται και κολοβή, ώστε της χύσεως της κακίας επιγινομένης εις το μηδέν, την τοιαύτην ψυχήν λογισθήναι κατά τον Ησαϊαν οι γαρ αμαρτάνοντες εις ουδέν ελογίσθησαν. Και ώσπερ σωμάτων ελάχιστόν εστιν ο χούς, ούτως αι πάντη μοχθηραι ψυχαι, επί πολύ σμικρυνθείσαι, εισινώς ο χούς όνεκρίπτει ο άνεμος. Κεφαλήν δε της ψυχής νοητέον την διανοητικήν δύναμιν ταύτης γάρ διαφέρουσαν ουδε μέχρι του επινοήσαι δυνατόν είγε και του σώματος ή κεφαλή τιμιωτέρα. Αύτη τοίνυν ή νοητική δύναμις,

τροπικώτερον κεφαλή λεχθείσα της ψυχής, οίς μεν Π

[merged small][ocr errors][ocr errors]

Ωuamobrem posι peccatum Davidis cum uxore Uria, multi in eum, ex iis sciliceι qui alienis gaudebant malis, insurrexerunt. Jamdiu enim et a longis retro temporibus per invidiam exallatur caput ejus, qui secundum corpus ad majora evehitur, et immineι capitibus intimorum, quae deοrsum inclimanκιr. Εodem modo dum beati viri anima crescit, et ad alliorem, qualis animabus competit, magnitudinis gradum evehitur, Deo videlicet juvanιe et ad se in cα-lum evehente eum qui sese praebet ad superna ducendum. Ωuoniam vero, munificus cum sit, mulιο plura homini praebet φuam ipse vel voιo assequatur, superatque donis suis eum, φui pro viribus bonum operatur; ideo omnis boni causam Deo adscribens Paulus ait : Νon volentis, neque currentis, sed miserentis est Dei". Deus igitur aιque virιus sancti viri animam incremento donant, et onnino ad alliora evehunt : malignitas autem ejusque adjutrix inimica hominibus potestas contrahiι, in angusίumque redigit animam Deo nou obsequenΙem; atque ila minuitur, et, ut ita dicam, decurtaιur; ut inundanle malilia, hujusmodi anima, secundum Isaiam, pro nihilo reputetur : peccatores namque pro nihilo habentur. Αc quemadmodum omnium corporum minimum pulvis est; ita animae improba: multum imminutae, sunt tanquam pulvis φuem projicit renίus. Caput aulem animae aestimanda est intelligendi vis : nihil enim ea pracstantius vel cogitare lice! ; siquidem et caput corpori anιecelliι. Ηaec igitur intelligendi vis, quae tropo quodam capuί animae dicitur, in quibusdam sursum erigiιur, dum superne respicit, atque non modo terram, sed omnia etiam corpora transcendit, ita ut usque ad Deum perveniat. Οbservandum aulem est, Deum hic triplici modo celebrari, ac primo, dehinc secundo, demum tertio ordine exprimi. Αit enim primo Deum esse susceplorem suum, deinde gloriam, denique exaltantem caput. Cur autern susceplor sive patronus sit, vel ipso nomine deprehenditur : quia patrocina;ur, uι liberet a multis mala salutis inducentibus eum qui talia fatur. Ρostquam susceptorem dixit, sequitur, gloria : prius suscipit Deus, deinde gloria allicit, detuum gloria aflecti capuι exaltat. Νam si consurrexit cum Christo, et quae sursum sunt sapit, non quae super terram, exaltabitur caput ejus a Domino, gui est Werbum, et gloria ejus qui se recipit, quam a solo [Christo] expetit, quisquis gloriam non accipit ab homine. Ωuomodo auten exaltatum siι Davidis caput probe intelliges, si animadvertas, Davidis nomen per universum orbem et in omnibus gentibus propter Christum Dei Filium, ex semine ejus secundum carnem ortum, celebrari. Νοn lanta enim gloria affectus, neque ita exaltatus est, cum inter homines versaretur, et solum Israelis regnum obtinereι, maximeque post Αbsalonis rebellionem, il

inferentibus, insurgentibus et ad desperationem Α Εξής δε τω αντιλήπτορι η δόξα εστί πρότερον

[ocr errors]

γαρ αντιλαμβάνεται ο Θεός, είτα δοξάζει και εξής υψοί του δεδοξασμένου την κεφαλήν. Ει γαρ συνηγέρθη Χριστώ, και τα άνω φρονεί, ου τα επί της γης, υψωθήσεται αυτού η κεφαλή από του Κυρίου, ός εστιν ο Λόγος, δόξα ών του χωρήσαντος αυτόν, ήν από τού μόνου εξήτησεν ο μη λαμβάνων δόξαν παρά ανθρώπου. "Οπως δε υψώθη του Δαυίδ ή κεφαλή, νοήσεις επιστήσας, ώς καθ' όλης της των ανθρώπων οικουμένης και εν πάσι τοις έθνεσι το του Δαυίδ βεβόηται όνομα, δια τον εκ σπέρματος αυτού κατά σάρκα γενόμενον Χριστόν τον του Θεού Υιόν ουχ ούτως γαρ εν ανθρώποις ών, και μόνου του Ισραήλ βασιλεύων, δεδόξαστο και ύψωτο, και μάλιστα μετά την επανάστασιν τού Αβεσσαλώμ την κατ' αυτού γενομένην, ώς διά της σωτηρίου θεοφανείας εκ σπέρματος αυτού προελθούσης κατά σάρκα.

[ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

VΕRs. 6. Εqο dormiui et soporatus sum, ersurreri ηuia Dominus suscipiel me. Futura hic, ιanquam praeterita valicinatur; sicut enim in secundo psalmo dicίum esι : Ωuare (remuerunt gentes, ει populi mediίαιι sunt inania ? Αstilerunt et convenerunι adυersus Dominum et adrersus Christum ejus : et haec tamen de futuro intelligebantur , eadem ratione jam illud : Εgo dormiui soporatus sum, prophetice dicίum est, videlicel, dormiam, soporabor et exsurgam, quoniam ιu, Domine, susceptor meus cs, gloria mea, et exallans capuι meum. Ηic enim tempus significal, quo sibi haec obventura sunt : posίquam dormierit, inquit, exsurget, φuoniam Dominus suscipiet eum. Ρer dormitionem enim mortem significat, secundum quam haec sibi futura valicinatur : idque refert ad ιempus vitae Salvatoris, qua peracta terminun prophetia consecuta esι ; quando sciliceι Filius hominis Christus ad infernum usque descendit, et captivorum, qui exitum exspeclabant, Salvator commonstratus est ; ita ut resurrectionis ejus ex mortuis tempore multa corpora sanctorum qui dormierant una cum ipso

[ocr errors]

υψών την κεφαλήν μου. Εν τούτω γαρ τον καιρόν

revixerint, in queis verisimile est fuisse animam

επισημαίνεται καθ' όν υπάρξει αυτώ ταύτα. Μετά γαρ το κοιμηθήναι αυτόν εξεγερθήσεται, φησίν, ότι Κύριος αντιλήψεται αυτού. Κοίμησιν δε σημαίνει τον θάνατον, μεθ' όν ταύτα έσεσθαι περί αυτού προφητεύει, αναπέμπων επί τον χρόνον της του Σωτήρος παρουσίας, μεθ' όν τέλους έτυχεν η προφητεία ότε και μέχρις άδου καταβάς ο Υιός του ανθρώπου ο Χριστός, και των εκεί προσδοκώντων άφιξιν Σωτήρ επεδείχθη, ώς άμα τη αυτού εκ νεκρών αναστάσει πολλά σώματα των αγίων των κεκοιμημένων συναναστήναι αυτό, εν οίς εικός είναι και την του Δαυίδ ψυχήν. Θαρσών δε τή δυνάμει της αναστάσεως του

[ocr errors]

Ου φοβηθήσομαι από μυριάδων.ιαού των κύκλω συνεπιτιθεμένων μοι. Προεώρα γαρ ότι μυριάδες αντικειμένων δυνάμεων βουλήσονται επισχειν την τών αγίων αναβίωσιν, διαφθονούμεναι τή αυτών σωτηρία ών εγώ, φησίν, λόγον ουδένα ποιήσομαι, θαρβών τώ υπερασπιστή μου, τώ του θανάτου νικητή ός δή θύρας χαλκάς συντρίψας και μοχλούς σιδηρους συνθλάσας, τάς εξ αιώνος αποκεκλεισμένας του θανάτου πύλας ανέωξεν οδόν τε αναστάσεως παρέσχε τοίς αυτόθι γνωρίμοις αυτού, ών εις αυτών ήν ο Δαυίδ. Διο εν ετέρω ψαλμώ έλεγεν Εγνώρισάς μοι άδους ζωής πληρώσεις με ευφροσύνης μετά του προσώπου σου. Ανάστα, Κύριε, σώσόν με, ό Θεός μου. "Οτι σύ επάταξας πάντας τους έχθραίνοντάς μοι ματαίως οδόντας άμαρτωλών συνέτριψας. Του Κυρίου ή σωτηρία, και επί τον λαόν σου ή ευλογία σου. Πιστεύσας τη προγνώσει της γενησομένης αυτό ετά την κοίμησιν τουτέστι του θανάτου διά της σωτηρίου χάριτος και ευεργεσίας ότι τε ουκ άλλως σται ή συντή αυτού του Σωτήρος αναστάσει, ακοούθως εύχεται επιταχύναι του Κυρίου την ανάστα σιν, όπως δι' αυτής τύχη και αυτός της σωτηρίας , διόφησεν Ανάστα, Κύριε, σώσόν με, ό Θεός μου. Νικητήν δε τον Σωτήρα ειδώς πάντων των επιβουλών του των ανθρώπων γένους, δαιμόνων πονηρών και δυνάμεων αντικειμένων, φησίν "Οτι συ έπάταξας πάντας τους έχθραίνοντάς μοι ματαίως. Ούτως το Εβραϊκόν (!) ουκ έχει, ματαίως, αλλά, σιαγόνα δε Εβδομήκοντα, ματα ως, εξέδωκαν, ή κατά τα ρχαία αντίγραφα έτέρως έσχηκότα, καθά φασίτινες ή της λέξεως το

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[graphic]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors]

Αλλά και διά τους ανωτέρω ειρηκότας τη ψυχή αυτού, υυκ έστι σωτηρία αυτώ εν τω Θεώ αυτού, νύν φησιν Οδόντας αμαρτωλών συνέτριψας, τουτέστι τους λόγους και τας κατ' εμού βλασφημίας περιείλας αλλά και αυτούς τους κατ' εμού τα τοιαύτα φθεγξαμένους, ασεβείς όντας και επιχαιρεσικάκους, συνέτριψας, και τας φωνάς αυτών κατήσχυνας. Και ου μόνον γε εμοί μετά το κοιμηθήναι και αναστήναι παρέσχου, αλλά και παντί τώ μέλλoντι χρηματίζειν σου λαώ. Τηρητέον δε, ώς, αντί του Σωτηρία, ή Εβραϊκή φωνή (1) το του Ιησού όνομα παρείληπται και δη το συμπέρασμα του παντός δύο περιέχει διδασκαλίας ότι τε ή του Κυρίου δύναμις σωτήριός εστι, και ότι αυτός τώ αυτού λαώ, τώ δι' αυτού σεσωσμένω, την ευλογίαν παρέξει. Ευλογία δε πάντως πνευματική κατά τον Απόστολον ειπόντα Ευλογητός ό Θεός και Πατήρ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού ο ευλογήσας ημάς εν πάση ευλογία πνευματική εν τοίς επουρανίοις εν Χριστώ. "Ενθεν επί της του Σωτήρος γενέσεως λέλεκται τώ "Ιωσήφ υπό του αγγέλου . Και καλέσεις το όνομα αυτού Ιησούν αυτός γάρ σώσει τον λαόν αυτού, ους και μακαρίους ο λόγος έφασκε. Ταύτα μεν ούν τις κατά θεωρίαν τών προκειμένων. Είποι δ' άν τις και προς λέξιν πεπληρώσθαι αυτά προλεχθέντα μεν υπό του Δαυίδ προφητικώς εν καιρώ της περι

" Ρsal. cxxxνιιι, 21. •ι Μatth. x,40. " ibid. " Εplies. 1, 5. " Μatth. 1, 21.

στάσεως, όπηνίκα ο υιός εδίωκεν αυτόν, επί πέρας δε Α persequeretur eum , sed ad ιerminum non multum

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors]
« ПредыдущаяПродолжить »