Изображения страниц
PDF
[ocr errors]
[ocr errors]

facultas esseι ad finitimas regiones commeandi, φuia nulla esseι societas, bellaque inexpiabilia et implacabiles inimicitia jamdin usque ad Servatoris nostri tempus perdurarent. Εx quo autem sublatis regulis, monarchia gentibus multis imperavit, vero fuit abundantia pacis, et commercium universarum gentium, ita ut opere comprobetur hoc lestimυnium soli Servatori nostro convenire. Πanc autem abundantiam pacis permansuran ait donee auferaιurluna,»sivesecundum Αquilam, «usquequo luna;' vel, secundum Symmachum, « doneo antiquetur Juna. » Ωuandonam antiquabitur luna! In Consummatiοne saeculi, φua haec prophelia implebitur : « Sol et luna obscurabuntur ";» ac rursum, « Νon criι tibί sel in lucem diei, neque luna illuminabit te nocιu "ι. » Ιιaque quemadmodum superius eum qui in vaticinio fertur, cum sole permansurum declarapaι; sic jam abundantiam pacis ab eo hominibus procurandae, usque ad consummationem duraturam esse vaticinaιur : quod scilicet quiete ac sine sίropiιu in Judaicam genιem ventura sit, et quod impletura siι ιοιum orbem instar stillicidiorum stillantium super terram. Ωuod item futurum sit uί justitia oriatur in diebus ejus alque abundantia pacis, jam superius commonstratum esί.

[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

χώροις τα της των γειτόνων χώρας πολέμους τα ασπόνδους και έχθρας ακαταλλάκτους εκ μακρού αιώνος μέχρι του Σωτήρος ημών συνεστάναι. Εξ εκεί

[merged small][merged small][merged small][ocr errors]

πάλιν « Ουκ έσται σοι ο ήλιος εις φώς ημέρας, ουδεή σελήνη φωτιείσοι την νύκτα. » 0υκούν ώσπερ ανωτέρω συμπαραμένειν τώ ηλίω τον προφητευόμενον εδήλου, ούτως και ενταύθα το πλήθος της υπ' αυτού προξενηθησομένης ανθρώποις ειρήνης μέχρι της συντελείας διαρκέσειν θεσπίζει. "Οπως μεν ούν καταβήσεται ηρέμα και αψοφητι επί το Ιουδαίων έθνος, και ώς πληρώσει την σύμπασαν οικουμένην δίκην σταγόνων σταζουσών επί της γης, και ώς δικαιοσύνη ανατελεί εν ταίς ημέραις αυτού και πλήθος ειρήνης, δεδήλωται διά των ειρημένων. Εξής δε διδάσκει, ότι μη εν γωνία γης περιγραφήσεται αυτού η δεσποτεία κυριεύσει δε των εθνών απάντων. Δι' ό λέλεκται. « Και κατακυριεύσει από θαλάσσης έως θαλάσσης. » Ει γάρ εστί τινα πέρατα γης, ά δη πανταχού κυκλούσι, θάλασσαι Ωκεανός τε απέραντος ανθρώποις τούτο πάντων είσω τών απανταχού θαλασσών Κύριον ομολογήσει τον θεσπιζόμενον. Δι' ό λέλεκται. « Και κατακυριεύσει από θαλάσσης έως θαλάσσης. » Γνώης δ' αν του λόγου το αποτέλεσμα συνιδών όπως απανταχού γης αι του Θεού Εκκλησίαι τον Χριστόν αυτού Κύριον αναγορεύουσιν. Αλλά και από ποταμού έως τών περάτων της οικουμένης κατακυριεύσειν αυτόν φησι σφόδρ' αναγκαίως. Εχρήν γαρ ημάς μαθείν οπόθεν άρξεται της διδασκαλίας σημαίνει δε, ώς άρα έσται αυτό η καταρχή από ποταμού. "Οντινα ποταμόν παρίστησι το Ευαγγέλιον φάσκον « Τότε παραγίνεται ο Ιησούς από της

[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]

Και εν ετέρω δε είρηται ψαλμ φθάσει χείρα αυτής τώ Θεώ , προφήτη λέλεκται « Εκ περά πίας οίσουσιν ουσίας μοι. » Και δε ακολούθως τούτοις το, « Εν σούνται Αιθίοπες, και θεσπίζεται, λόγος σημαίνει τα έσχατα της τευομένου γνώσιν αναλήψεσθαι αυτώ, προσπίπτοντας και γόνυ λεκται κατά τον Ακύλαν « 1 κάμψουσιν Αιθίοπες και κατά

« "Εμπροσθεν αυτού οκλάσουσιν των Αιθιόπων τών τα έσχατα τη τα είσω της οικουμένης έθνη δη λον όπως απανταχού γης οι εις α γόνυ κλίνοντες και εις αυτήν πρ δι' αυτού την προσκύνησιν τώ πoυσι Θεώ. Αλλά και οι εχθρο λείξουσιν, εξομοιωθέντες τώ εαι επί τό στήθει και τη κοιλία πι εσθίοντι κατά την εξ αρχής γενο μησιν. Ούτω δ' ούν όψει τους

Χριστού πολεμίους τον χούν και νας περιλιχμωμένους. Ει γαρ το ή ψυχή, χούς ανείρηται κατά την « "Ελαβεν ο Θεός χούν από της άνθρωπον και οι τον χούν περιλ της σαρκός ηδυπαθείας τιμώντει τως, ώς αν εχθροί του σωτηρίου Αλλ' ούτοι μεν τοιούτοι το δ'

[ocr errors]
[ocr errors]

In his autem dum in duas partes orbis dividiίur, aliud ad occasum solis assignantur, quod primum declaratur his verbis, « Reges Τharsis et insulae munera offerent; » φueis mare 0ccidentale signifioat, necnon insulas ibidem sitas. Sic ergo olim Jonas propheta surrexit ut fugeret in Τharsis, et descendit Joppen, conscendiιque navem ut fugeret in Τharsis, quam esse dicunt Τharsum. In Εzechiele vero Τharsis vocabulum, Carthaginem LΧΧ expresserunι. Αliud clima ad orientem solem his significaιur, « Reges Αrabum et Saba. » Νam Αrabum genus orientale est, ulterius aulem Ρersica regio necnon Sabailarum terra posita diciιur. Ρro illo autem , « Reges Αrabum et Saba, » Αφuila eι Symmachus ac cum iis Ηebraicum exemplar, « Reges Saba et Saba , habent. 1ta uι promunliando quidem idipsum sint , elementoruιn varietate differant. Νam primum Saba per liιιeram Sen ab Hebraeis dictam , secundum vero per Sade scriptum in ΙΙebraico est, unde inιerpretatiouis ortum discrimen esί. Servator sane hoc nonen commemorat dicens : « Regina Saba surget in die judicii, et condemnabit generationem hanc, quia venit a finibus ιerrae, ut audiret sapienιiam Salomonis " : aperte declarans in terminis terrae sitam gentem Saba dictam. Ηaec porro tertius Regnorum liber de ista gente narraι : « Ει regina Saba audivit nomen Salomonis, et venit ut tentaret eum in aenigmatibus. Ει venit in Jerusalem in poιestate gravi valde. Ει cameli ferentes delicias et lapilem pretiosum ". " Vocabatur porro regio atψue gens illa Saba, a proavo Saba, qui filius Chus 1uisse scribitur. Αiι ergo Μoysis Scriptura : « Filii autem Chus, Saba et Ηevila, et Sabatha *". » Chus vero explicatur « ΑΕthiops. » Gens igitur φuae Saba vocaιur , ΑΕιhiopica videtur esse. Secundum ilein Saba memoratur, de quo ait Scripιura : « Filii Regmas, Saba et Dadan ". " Congruenιer itaque in psalmo secundum reliquos interpretes scribitur : « Reges Saba et Saba dona adducent. » Caelerum his prophelia significat, regna ad orientalem plagaml sita, ilemque regna occidentis, ei φui in vaticinio fertur, dona oblatura esse; nam sic indicanιur

οίσουσιν αυτώ, προφητεύεται δι' ό λέλεκτα εξής « Βασιλείς Θαρσείς και νήσοι δώρα προσοίσoυσι, βασιλείς Αράβων και Σαβά δώρα προσάξουσι. » Και εν τούτοις δε ο λόγος, διελών εις δύο μέρη την οικουμένην, το μεν αφορίζει επί το προς δυσμαίς ηλίου κλίμα, ο δή πρώτον παρίστησιν ειπών « Βασιλείς Θαρσείς και νήσοι δώρα προσοίσουσι . » δι' ών την προς δυσμαίς σημαίνει θάλασσαν και τας εν ταύτη νήσους. Ούτως ούν ποτε και Ιωνάς ο προφήτης άνέστη φυγείν εις Θαρσείς και κατέβη εις Ιόππην, και ανέβη εις πλοίον του φυγείν εις Θαρσείς, ήν φασιν είναι την Θαρσόν. Εν δε τό Εζεκιήλ του Θαρσείς ονόματος φερομένου, οι Εβδομήκοντα Καρχηδόνα ήρμήνευσαν. Το δε έτερον κλίμα το προς ανατολάς ηλίου δηλούται διά του, « Βασιλείς Αράβων και Σαβά. , Το τε γαρ των Αράβων γένος ανατολικών τυγχάνει, επέκεινα δε αυτού τα Περσικά μέρη, και ή των Σαβαϊτών χώρα είναι λέγεται. Αντί δε τού, « Βασιλείς Αράβων και Σαβά, " ο Ακύλας και ο Σύμμαχος, ή τε Εβραϊκή γραφή συντόνως τούτοις, « Βασιλείς Σαβά και Σαβά , ειρήκασιν. "Ωστ' είναι ταυτον μεν εκφωνούμενον όνομα, διαλλάττειν δε τή των στοιχείων διαφορά το μεν γαρ πρώτον Σαβά διά του καλουμένου παρ' Εβραίοις σεν, το δε δεύτερον διά του σάδη στοιχείου κατά την Εβραί, κήν εμφέρεται γραφήν ένθεν και τα της ερμηνείας αυτοίς εναλλάττει. Και ο Σωτήρ δε τούτου μέμνηται του ονόματος λέγων , Βασίλισσα Σαβά αναστήσεται

[merged small][ocr errors]
[ocr errors][merged small][ocr errors][merged small][ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

rum salvas feciι : haecqueomnia discipulis elapostolis Α χας πενήτων έσωσε και ταύτα πάντα τοις αυτού suis praebuit, utin omnem terram exιret sonus eorum μαθηταίς και αποστόλοις παρείχεν, ίν' εις πάσαν την eι in fines orbis ιerrae verba eorum. Ηorum vero γήν εξέλθοι ο φθόγγος αυτών, και εις τα πέρατα της pauperum et inopum animas ex usuris et iniquitate οικουμένης τα ρήματα αυτών. Τούτων δε των πτωredemit, ut memini quidpiam deberent. Ωuod si χών και των πενήτων εκ τόκου και εξ αδικίας ελυquandoφue fenus acceperint, ita ut veterum pec- τρώσατο τας ψυχάς, όπως μηδενί μηδεν οφείλoιεν. Ει catorum rei exsistant ; aι ipse pretioso sanguine δε και ποτε δεδανεισμένοι ώφλησαν, ώστε ενόχους αυpro illis tradito redemit animas eorum : unde di- τους γενέσθαι παλαιών αμαρτημάτων, αλλ' αυτός, τ vinus Αpostolus haec docuit : « Christus nos rede- αίμα το τίμιον λύτρον υπέρ αυτών δούς, ελυτρώσατο mit de maledicto legis, factus pro nobis maledi- τας ψυχάς αυτών όθεν ο θείος Απόστολος εδίδασκε clum ". " Νam quia debitores erant legi Μoysi, et λέγων « Χριστός ημάς εξηγόρασεν εκ της κατάρας quae scripto tradita sunt non impleverant, sub του νόμου, γενόμενος υπέρ ημών κατάρα. » Επειδή maledicto deinde erant, φuod non totam legem ser- γαρ χρεώσται ήσαν και οφειλέται της Μωυσέως νομοvassent. Scripίum quippe eraι: « Μaledictus omnis θεσίας, ουκ επλήρουν δε τα γεγραμμένα, είθ' υπό qui non manebit in omnibus quae scripta sunt in ... κατάραν ήσαν, διά το μή πάντα τον νόμον φυλάτlibro legis, ut faciaι ea". » Μerito erepιos illos " τειν. Γέγραπτο γάρ « Επικατάρατος πάς ός ουκ ex tali maledictione, ex usuris et iniquitate rede- εμμένει πάσι τοις γεγραμμένοις εν τώ βιβλίω του mit, factus proillis maledictum: traditoque eorum- νόμου του ποιήσαι αυτά. · Εικότως ταύτης της «lem gratia pretioso sanguine, sic sibi pretiosos αράς ελευθερώσας αυτούς, εκ τόκου και εξ αδικίας ellecit. Ωuare sub haec dicitur, « Ει pretiosum no- έλυτρούτο αυτούς, γινόμενος υπέρ αυτών κατάρα" men eorum coram illo ; " ideo illos sic alloeutus και το τίμιον αυτού αίμα υπέρ αυτών διδούς, και scribitur : « Νolite gaudere quoniam daemonia sub- ούτω τιμίους εαυτώ απεργαζόμενος. Διο λέλεκται jiciuntur vobis : gaudele autem et exsultate quia εξής « Και έντιμον το όνομα αυτών ενώπιον αυnomina vestra scripta sunt in coelis". * Cur autem του. " "Οθεν αναγέγραπται ειρηκώς προς αυτούς, nomen eorum preliosum eraι coram illo, nisi quia « Μη χαίρετε, ότι τα δαιμόνια υμίν υποτάσσεται ipse nomina illis indere dignatus est, Simonem, χαίρετε δε και αγαλλιάσθε, ότι τα ονόματα υμών εγΡetrum nuncupans; Τhomam, Didymum; filios γέγραπται εν τοις ουρανοίς. » Διά τί δε το όνομα αυΖebedati, Βoanerges, quod explicatur filii toniιrui ? των έντιμον ήν ενώπιον αυτού, αλλ' επειδήπερ αυτός Ιmo vero universim omnium nomen preliosum eraι και των ονομάτων αυτούς ήξίου, τον μεν Σίμωνα Πέcoram illo. Ιdque significat Εvangelii scripιura di. α τρον ανειπών, τον δε Θωμάν Δίδυμον, τούς τε υιούς Cenυ : " Ηos duodecim elegiι Jesus, φuos apostolos Ζεβεδαίου Βοανείργες, όπερ ερμηνεύεται υιοι βρονnominavit". • Ρro illo aulem, « nomen eorum, , της; Αλλά και κατά το κοινόν πάντων αυτών έντιμον Ηebraica scriptura, " sanguis eorum, , circumferι; όνομα ήν ενώπιον αυτού. Τούτο δε ήν όπερ επεσηalque reliqui sic interpretati sunt, Αquila sciliceι : μήνατο ή του Ευαγγελίου γραφή φήσασα . « Τούτους « Ει honorabitur sanguis eorum in oculis ejus; » τους δώδεκα εξελέξατο ο Ιησούς, ους και αποστόλους Symmachus vero : « Ει preliosus erit sanguis eorum ώνόμασεν. · Αντί δε τού, « το όνομα αυτών, το αίμα Coram illo. " Ωueis aperte necem illorum subindi- αυτών, η Εβραϊκή γραφή περιέχει ούτω δε και "ανίι, Φua singuli vario martyrii genere affecti οι λοιποί ήρμήνευσαν ο μεν Ακύλας ειπών « Και sunt, ac alius alio modo ob ιestimonium de illo τιμηθήσεται το αίμα αυτών εν οφθαλμοίς αυτού ". datum sanguinis agonem subiit, ita ut de illis di- ο δε Σύμμαχος . Και τίμιον έσται το αίμα αυτών Catur : « Pretiosa in conspectu Domini mors san- ενώπιον αυτού. • Δι' ών σαφώς ηνίξατο τον θάνατον οιorum ejus". * Ιsti enim simile hoc φuoφue di- των προλεχθέντων, ών ο καθείς ποικίλον υπέμεινε το "ιum esί : « Ει pretiosum nomen eorum coram του μαρτυρίου τέλος, άλλος άλλως διά την εις αυτόν illo. » μαρτυρίαν τον δι' αίματος υπομείνας αγώνα ώστ' ειρήσθαι περί αυτών . Τίμιος ενώπιον Κυριοι ο θάνατος των οσίων αυτού. • Τούτω γαρ όμοιον τυγχά. νει και το μετά χείρας φάσκον « Και έντιμον το όνομα αυτών ενώπιον αυτού. » Vεκs. 15, 16. • Ει viveι et dabitur ei de auro D « Και ζήσεται και δοθήσεται αυτό εκ του χρυσίου Αrabiae, et orabunt de ipso semper. » Ηic videιur της Αραβίας, και προσεύξονται περί αυτού διαπανmihi illud, « et vivet, , voci Servatoris discipulos τός. » Δοκεί μοι ενταύθα το, « και ζήσεται, συνά"lloquentis accinere: « Εcce ego vobiscum sum om- δειν τη σωτηρίω φωνή φησάση προς τους αυτού μαnibus diebus usque ad consummationem saeculi"., θητάς « Ιδού εγώ μεθ' υμών ειμι πάσας τας ημέUt enim ejus qui in vaticinio fertur permansionem, ρας έως της συντελείας του αιώνος. » Ίνα γάρ την οι vitam in infinitum duranιem declararet, hac παραμονήν και την παρατείνουσαν εις άπειρον ζωήν "sus voce est, " et vivet. • Diuturna φuippe vita του προφητευομένου παραστήση, επήγαγε το, « και opus era! ad praedicta opera edenda. Si itaque is ζήσεται. , Μακράς γαρ έδει ζωής εις κατόρθωσιν φut n prophetia fertur, judicabit populum suum των ειρημένων. Ει γούν ο προφητευόμενος κρινει

[ocr errors]
« ПредыдущаяПродолжить »