Изображения страниц
PDF
[ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][merged small]
[ocr errors]

ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΕΥΣΕΒΙΟΥ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΨΑΛΜΟΥΣ.

α'. Προτροπή θεοσεβείας και αποτροπή του εναντίου. β. Προφητεία περί Χριστού και κλήσεως εθχών. γ'. Προφητεία γενησομένων αγαθών τώ Δαυίδ. δ. Προφητεία τώ Δαυίδ.περί ών πέπoνθεν. ε'. Εκ προσώπου της Εκκλησίας προσευχή. ς'. Διδασκαλία εξομολογήσεως. ζ". Τώ Δαυίδ εξομολόγησις και διδασκαλία κλήσεως εθνών. η'. Προφητεία κλήσεως εθνών. θ'. Θάνατος Χριστού και ανάστασις, και βασιλείας παράληψις (1), εχθρών τε πάντων καθαίρεσις. ι'. Επινίκιος ύμνος του κατά Θεόν αγωνιζομένου, ια'. Κατηγορία πονηρών, και προφητεία Χριστού παρουσίας. ιβ’. Εχθρών επανάστασις, και προσδοκία Χριστού παρουσίας. ιγ". Κατηγορία πονηρών, και προφητεία Χριστού παρουσίας, ιδ'. Του κατά Θεόν τειλείου αποκατάστασις. ιε'. Εκλογή Εκκλησίας, και Χριστού ανάστασις, ις". Τελείου ανδρός, ή και αυτού του Χριστού προσευχή υπέρ των δι' αυτού σωθησομένων. ιζ. Ευχαριστία του Δαυίδ και προφητεία Χριστού παρουσίας και αναλήψεως. ιη. Θεολογία συν διδασκαλία ήθική. ιθ’. Ευχή των συμπραττόντων τώ Δαυίδ δικαίων. κ., Έντευξις των συμπραττόντων τώ Δαυίδ. . κα'. Προφητεία των Χριστού παθών, και εθνών κλήσις. κβ'. Διδασκαλία και νέου λαού εισαγωγή. κγ'. Προφητεία κλήσεως έθνών, και τελείωσις των σωζομένων. κδ. Διδασκαλία εξομολογήσεως. κε. Έντευξις του κατά Θεόν προκόπτοντος. κς'. Ευχαριστία και αίτησις αγαθών. κζ'. Δέησις μετά προφητείας. κη'. Προφητεία αινιγματώδης συν θεολογία. κθ'. Εύχαριστία συν εξομολογήσει. λ'. Εξομολόγησις συν ίκετηρία. λα'. Προφητεία των διά Χριστού σωθησομένων.

λβ'. Παρακέλευσις υμνολογίας συν θεολογία. λγ'. Διδασκαλία ευχαριστίας. λδ'. Ικετηρία δικαίου, και προφητεία περί Χριστού. ε'. "Ε.λεγχος ασεβων συν θεολογία. λς". Διδασκαλία θευσεβούς βίου. ζ". Διδασκαλία εξομολογήσεως. λη'. Έντευξις συν εξομολογήσει. λθ'. Ευχαριστία του κατά Θεόν σωθέντος και μνήμη Εκκλησίας. - μ'. Προφητεία περί Χριστού και περί του προδότου, μα'. Ικετηρία προφητών επί τη αποβολή του Ιουδαίων έθνους. μβ', μγ. Ετι περί του αυτού. μδ'. Επιφάνεια Χριστού βασιλείας. με'. Αποστόλων κήρυγμα. μς". Κλήσις εθνών. μζ. "Υμνος εις Θεόν περί της Εκκλησίας, και καθαίρεσις διωγμών. μη. Θείας κρίσεως διδασκαλία. μθ'. Ανατροπή του περί θυσιών Μωυσέως νόμου, και εισαγωγή του της Καινής Διαθήκης,

ν. Διδασκαλία εξομυ.λογήσεως. να'. Εμεγχος του πονηρού τρόπου, και τέλος του αυτού. νβ'. Σωτήριος επιφάνεια, και αθεότητας απαλλαγή. νγ'. Προσευχή του κατά Θεόν αγωνιζομένου, νο'. Δήλωσις τών κατά Χριστού (1) τετολμημένων. νε'. Δικαίου ευχαριστία βυσθέντος εξ εχθρών. νς". Ευχαριστία του Δαυίδ και προφητεία κλήσεως έθνών. νζ". Διδασκαλία της του Θεού δικαιοκρισίας. Ά Κλήσις εθνών και Ιουδαίων αποβολή. . Αποβολή του Ιουδαϊσμού, και κ.λήσις εθνών. . Δέησις συν ευχαριστία. ξα'. Διδασκαλία θεραπευτική. ξ6'. Ευχαριστία του κατά Θεόν τειλείου.

ξγ. Διδασκαλία του θεοσεβούς αθλητού. ξό'. Κλήσις εθνών. ξε'. Κλήσις εθνών, και αποστόλων μαρτυρία. ξς". Κιήσις εθνών, και αποστόλων κήρυγμα. ξζ'. Χριστού ενανθρώπησις, και εθνών κ.λήσις. ξη'. Πάθη Χριστού, και Ιουδαίων αποβολή. . Ικετηρία δικαίου και αυτού του Χριστού. ο'. Χριστού πάθη και ανάστασις. οα'; Προφητεία Χριστού βασιλείας και κλήσεως έθνών. οβ'. Εξομολόγησις της ανθρωπίνης ασθενε ας επί τή των ασεβών ευπραγία και τη του Θεού μακροθυμία. ογ'. Προαναφώνησις της εσχάτης Ιουδαίων πο.λιορκίας, της επί του Ουεσπασιανού και Τίτου γενομένης. οδ, Χριστού θεολογία, και υπόμνησις του θείου δικαστηρίου. οε'. Εκδίκησις κατά ασεβώντής του Θεού κρίσεως. ος". Περί της του Θεού μακροθυμίας και των θαυμαστών έργων αυτού. οζ. Χριστού διαστολή προς την Εκκλησίαν, περί τής του προτέρου λαού παρανομίας. οη'. Προςφητεία των υπό του Αντιόχου τή Ιουδαία συμβάντων αυτοίς ή ιστορία παρά το ς Μακκαβαίοις. οθ'. Προφητεία της υπό των Ασσυρίων πολιορκίας, και δέησις περί της Χριστού επιφανείας. π. Κλήσις εθνών, και διδασκαλία των συμβεβηκότων τώ προτέρω λιμώ. πα'. "Ελεγχος των αρχόντων του Ιουδαίων έθνους. πό'. Δέησις περί του πεπονθότος σκυθρωπά λαού, και προφητεία περί του τέλους των εχθρών του Χριστού. πγ. Χριστού ενανθρώπησις και περί των ΕκκληΟ"ι(υ)". πο. Προφητεία είς τον Χριστόν και τους δι' αυτού λελυτρωμένους. πε'. Προσευχή Δαυίδ και προφητεία κλήσεως εθνών. πς'. Χριστού ενανθρώπησις. πζ. Χριστού θάνατον προφητεύει. πη. Χριστού βασιλεία εκ σπέρματος Δαυίδ. πθ'. Ιουδαίων αποβολή. k'. Χριστού νίκη και παντός του κατ' αυτόν τελειουμένου. κα'. Περί της κατά Θεόν αναπαύσεως. ι,β'. "Υμνος βασιλείας Χριστού επί της πρώτης αυτού παρουσίας. kΥ. Περί των κατά της Εκκλησίας δογμάτων. κδ. Κλήσις Ιουδαίων και απόγνωσις αυτών. kε'. Κλήσις εθνών και Χριστού παρουσία. kς". "Υμνος βασιλείας Χριστού επί της πρώτης αυτού παρουσίας. kζ, Κλήσις εθνών και Χριστού παρουσία. κή. "Υμνος βασιλείας Χριστού, ίθ'. Κλήσις εθνών. ρ'. "Υμνος του κατά Θεόν τειλείου. ρα'. Οδυρμός επί τω προτέρω, και προφητεία του λαού, και κ.λήσις εθνών.

[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

(2) Ηacc interpretatio ad psalmi seriem accommodatur.

[graphic]

102. Doctrina 9ratiarum actionis.

105. Doctrina Confessionis.

104. Doctrina gentibus, de beneficiis Dei priori populo collatis.

105. Doctrina de impietate Judaici populi.

106. Ρrophetiα υocationis gentium, ac de (ulgido Christi ad nomines adventu.

107. Vocatio gentium.

108. Christi passiones.

109. Οhristi υίctoria.

110. Gratiarum actio Christi.

111. Doctrina Christi.

112. Vocatio noυί populi.

115. Νουί populi doctrina.

11 4. Νουί populi pro/ectus.

115. Νουί populi Consummalio.

116. Vocalio gentium.

117. Victoria eorum φui in Christo concertant, et prophelia de Chrisίο.

Η 18.

119.

120.

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

Capitaalphabetica rectisecundum Deum instituti. Β ριη. Στοιχείωσις της κατά Θεόν αναγωγής.

[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors]

στήσας αυτήν εις Ιερουσαλήμ, επιλέγεται εκ της φυ- Α reposuissetillam, ex tribu Levi psalmorum canto

[ocr errors]

res φuatuor, canticorum principes, sibi sorte delcgit ; ut in conspectu arcae Domino psallerent et cantarent, vecemque laetitiac, in confessionem et laudem instrumentis concinnis proferrent, canticis, cyniris, nablis, ιympanis, cymbalis, psalterio, et tuba cornea ; videlicet Αsaph, ΑΕman, ΑΕιhan, Ιdithum, gueis certus canticorum numerus constiιutus eraι ; deputatis cantoribus ducentis octoginta octo ; singulis ninuirum sepιuaginta duo. Εx Chamo sive Chami progenie triginla duo; ex Semo viginti φuinque , ex Japhelo φuindecim. Ωui stanιes coram arca lestamenti Domini, psalleban1, canebanίque Domino, alii cinyra, alii cymbalis, quidam cithara, aliqui psalterio: in quorum medio consistebat David, ipse princeps principum canticorum, manu ιractans psallerium. Singuli vero canebant et psallebaut, hymnis Deum concinne, Spiritu sancto moti, celebranιes. Cunn itaque Spiritt13 in φuempiam principum cantorum insilirel, cateri

[ocr errors]

Ιn Ηebraico Psalmorum libro, psalmi omnes sire numeri additione varie inscripti sunι. Ει sunι φuidem alii conjuncti, alii vero divisi. Sane primus et secundus juxιa Ηebraicum copulantur : nonus conιra φui apnd nos conjunctus est, in duos apud Ηebraicum textum distribuitur. Οbservandum aulen! est, non ad seriem historiae temporum, psalmorum ordinem constitutum esse : siquidem multum commutatur, uti Regnorum liber ac velipse ordo declarat. Cum itaque multo idololatriae genere Judaicus populus delineretur, dicunt eo usque devenisse, ut patrias scripιuras e memoria oblitιerarent, ita ut neque Μosaicae legis liber ultra reperiretur, neque paternae pietatis memoriam conservarenι. Εnimvero prophetas impietatem suam coarguentes interficiebant. Νillil itaque mirum est in ιali temporum conditione, psalmos aliquoι olim in Psalmorum libro occurrentes, longo annorum currιculo incuria oblitteraιos excidisse. Sub haec autein aiunt sive Εsdram, sive alios quosdam prophetas, ips0s colligendi curam suscepisse , posteaque Psalmorum librum consecrasse, nec confertim repertos οιnnes [uisse, sed diversis temporibus. Primos anιeln collocasse

[ocr errors][merged small]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

complecti doctrinam , ipsumque post menιοratam Μoysis scripturam, secundum, ad doctrinam spectantem, esse librum. Cum itaque post mortem Μoysis et Jesu, et post judicum tempus, David aetatem du xerit ; utpote qui Salvatoris pater nuncupari πmeruerit, novum ipse modum, psalmodiae scilicet, primus Ηebraeis tradidit ; ψuo illa quae de sacrificiis a Μoyse sancita fuerant de medio 1ollit, novumque divini cultus morem per hymnos ac jubilationes invehit : aliaque bene multa Μoysis legem longe superantia per ιοιum opus edocet.

Εusebii Carsariensis de diapsalmate.

Diapsalma scripserunt interpretes illi quinque principes, φui a Davide rege ex tribu Levi allecti sunt , φuorum haec nomina : Αsaph, filii Core, ΑΕman, ΑΕιliam, Idilhum : hosce certus canticorum numerus consequebatur, scilicet singulos septuaginta duo. Πi stabant in conspectu sanctuarii Domini, laudantes omnium Dominum ; alius cymbala, alius psalterium, alius cinyram , alius ιubam corneam, alius citharam tenebat. Ωuorum in medio stabaι David. Ηocque pacto cantica auspicabantur, liujusmodi instrumenta manibus ιenentes. Αιque singuli, Spiritu sancto movente, Deum hymnis celebrabant, omnesque una psallenti succinebanι, Αlleluia. Αbsistente aulem ad breve tempus Spiriιus sanctigratia, organis deirιceps cessantibus, ιunc, uti par erat, diapsalma scribebant.

ΡSΑLΜ US Ι.

V Εas. 1. Βeatus uir φui mon abiiι in consilio impiorum. Ωuandoφuidem vel ipso naturae instinctu omnes beatitudinem appetimus, boni finem staιuentes felicitatem ; erroreque mentis ducti coιnplures, illam in voluptatibus corporeis φuaerendam putant, divitias, dignitates, praesentisque vilae γυluptates in pretio habenιes, hine jure hymnorum ad Deum laudandum exordium ductum est, descriliιurque quisnam vere beatus sit, atque bonum finem a Deo consequatur. Ει sane hic, φuia perquaιu rari fuerant ii qui olim probe vitam egerant, unum quempiam beatum praedical Psalmista. Αt Servator nosιer qui complures beatos eflecίι, pluraliter beatitudines profert. Primus aulem ipse jure dicatur eorum μιi beati praedicantur. Ωuamobrem in illum referendus primus μsalmus est, ιιιpote φui vir fueriι Εcclesia sponsie suae. Ωuol videtur Ηebraica voce significari, juxta quam, Βeatus υίr, cum articuli addito dictum esί.

Ει in via peccatorum non steliι, et in cathedra pestiferorum non sediι. Ρrimi sunt qui falso nominata cognitione imbuti sunt (id est gnostici], quί nihil firmum stabileque habent, sed pro lubito su0, nullo examine ponderatis cogitationibus moventur, impii homines. Secundi sunt ψuotquoι post cognitionem veritatis in peccata incidunt. Τertii pesti

(1) Ιd est, de medioιollit sacrificiorum leges, non reipsa abolendo, sed pracnunliando abrogandas esse.

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

ώς η βίβλος των ψαλμών καινήν διδασκαλίαν περιέχει μετά την Μωυσέως νομοθεσίαν, και ότι δευτέρα μετά την Μωυσέως νομοθεσίαν γραφήν διδασκαλική βίβλος αύτη τυγχάνει. Μετά γούν την Μωυσέως και Ιησου τελευτην και μετά τους κριτάς Δαυίδ γενόμενος, ώσανει του Σωτήρος αυτός χρηματίσαι πατηρ καταξιωθείς, καινόν τρόπον τον τής ψαλμωδίας πρώτος Εβραίοις παρέδωκε δι' ής αναιρεί (1) μεν τα παρά Μωυσή περί θυσιών νενομοθετημένα, καινον δε τον δι' ύμνων και αλαλαγμών τρόπoντής του Θεού λατρείας εισάγει και άλλα δε πλείστα τον Μωυσέως νόμον επαναβεβηκότα δι' όλης αυτού της πραγματείας διδάσκει.

Ευσεβίου Καισαρείας περί του διαψάλματος.

Έγραψαν το διάψαλμα οι ερμηνεύσαντες πέντε άρχοντες, οι εξελέγοντο υπό Δαυίδ του βασιλέως εκ της φυλής Λευί ών τα ονόματά εισι ταύτα, Ασάφ, οι υιοι Κορε, Αιμάν, Αιθαμ, Ιδιθούμ τούτοις αριθμός ώδών παρηκολούθει, εκάστω εβδομήκοντα δύο. Ούτοι ίσταντο ενώπιον του αγιάσματος Κυρίου, αινούντες τον πάντων δεσπότην, ός μεν κύμβαλα, ός δε ψαλτήριον, ός δε κινύραν, ός δε κερατίνην, ός δε κιθάραν έχων, ών μέσος ίστατο ο Δαυίδ. Και ούτως ήρχοντο των ώδών κρατούντες επι χείρα τα τοιαύτα όργανα, και έκαστος Πνεύματι αγίω κινούμενος ύμνει τον Θεόν, και πάντες επεφώνουν τώ ψάλλoντι το Αλληλούϊα. Οπηνίκα δε ή του Πνεύματος του αγίου απέστη χάρις προς βραχυ, των οργάνων λοιπόν μη κινουμένων, το τηνικαύτα εικός και το διάψαλμα έγραφον.

[ocr errors]

ΨΑΛΜΟΣ Α'.

Μακάριος ό ανηρός ουκ επορεύθη εν βουλή ασεβών. Επει φυσικώς ορεγόμεθα πάντες του μακάριοι είναι, τέλος αγαθού το μακάριον οριζόμενοι, πεπλανημένως γε μην πολλοί τούτο μεταδιώκειν εν σωμάτων ήδοναίς ηγούνται, πλούτους θαυμάζοντες και αξιώματα, και τας εν τώ παρόντι βίω τρυφάς εικότως ο λόγος εν τούτοις όθεν εχρήν την καταρχήν εποιήσατο της κατά Θεόν υμνωδίας, τον αληθώς μακάριον και τέλους αγαθού του παρά Θεώ ήξιωμένον υπογράφων. Και ενθάδε μεν διά το σπάνιον των πάλαι πρότερον κατορθούντων ένα τινα μακαρίζει ο δε Σωτήρ ημών πλείονας ποιών μακαρίους, πληθυντικώς τους μακαρισμούς προσφέρεται. Πάντων δε πρώτος αυτός αν είη ο μακαριζόμενος διό και επ' αυτόν ανοίσει τις τον παρόντα ψαλμόν, άτε γενόμενον άνδρα της νύμφης αυτού Εκκλησίας , τούτο δε έoικεν η Εβραϊκή φωνή παριστάν, καθ' ήν (2) μακάριος ο ανήρ μετά της του άρθρου προσθήκης είρηται.

[merged small][ocr errors]
« ПредыдущаяПродолжить »