Изображения страниц
PDF

και άρχοντας Νεφθαλείμ. Επί σχολής δ' άν τις φι-Α nam cuivis quaerent: datur a Servatore invenιendi

[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

promissio "".

VΕRs. 29. « Μanda, Deus, virtuti ιuae ; confirma hoc, Deus, quod operatus es in nobis. " Ηaec pracedentibus connectuntur. Ωuia enim prophetice praecipitur apostolis in ecclesiis benedicere Domino, idque praeslare non aliis sermonibus exorsos, sed ex fontibus Ιsrael, consequenter pro iis orationem Spiritus propheticus effundit, dicens : « Μanda, Deus, virtuti tuae ; » ac si apertius diceret : Festinet virtus ιua, illisque viris cooperetur ; sed vel sero tandem virtute ιua quae prophetice dicta sunt opere compleantur : et hoc ipsum quod operatus es in nobis posιquam futuruιu esse voluntale ιua definieras, confirma, uι potestate tita res ipsa perficiatur. Ωuid autem aliud illud eral, quam id quod sequitur, « Αd templum ιuum in Jerusalem libi offerenι reges munera ! » Ηoc enim ipsum quod nobis promisisti confirma, ut eveniaι. Reges autem regna terrae significant, qua ratione universae genies indicantur. Τemplum aulem in Jefusalem, guo deferent reges munera, non aliud fuerit quam regnum coelorum. Νοvimus siquidenι Jerusalem coelestem quam indicavit quispiam his verhis : « Εa vero quae sursum esι Jerusalem, libera est, quae est maler nostra"; " eι : « Αccessistis ad Sion montem et civitatem Dei viventis

Ο Jerusalem coelestem ". " Ωuodigiturin illa coelesti

Dei civitate praestantius, sublimius et melius hebetur, templum Dei est. In hoc ιemplo tuo, inquit, tibi offerent reges munera : qui scilicet aliam illam civitatem coeleslem incolunt , vere reges, quia regno colorum dignati sunt , ideoque una cum Domino suo regnant. « Νam si connmorlui sumus, et convivemus, et si sustinemus Deum et conregnabimus "". » Ηi itaque reges, uιpote φui sub magno sacerdoιum principe Unigeniίυ Dei ministerium ωbeant, et sacerdoles sint, munera et ipsi in templum ejus cαleste allerent, una cum magno sacerdoιum principe introeuntes. Ut autem hoc fiat et opere compleatur, necessario sic precaιus esι : « Μanda, Deus, virtuti tua : confirma hoc,

[merged small][ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]

[ocr errors]

mit, juxta papvrum, calamum eι caricem". » Νon juxta ficum, vitem, oleam aut palmam, auι φuid iis simile, sed juxta papyrum, calamum el caricem quiescerε μsum ait, infirmas, frigidas nullumque frucιum bonum proferenιes animas his subindicans ; juxta illas quippe draco quiescebat. Τruces aulem illae ferae arundinis, sunt adversariae polestates, maligni damones, et venenosi reptilesque spiritus, quos ut increpet Deus, Spiritus sancιus rogat hisce verbis: « Increpa feras arundinis. » Ει congregationem ιaurorum; sive, secundum Symrnachum, « cαtum praegrandium ; » vaccas item populorum increpari postulat : pulorum et ιauri, sunt ii inter Judacos φui νorbi persecutores sunt. Ηis aliud opus subjungitur, « uι excludantur ii qui probati sunt argenιο: φuod liquidius explicaι Symmachus dicens: « Ωui calcibus pellunt eos qui probati sunι quasi probatione argenti. » Ηi namque tauri, et memorate vacce, a feris arundinis agilate, nullum lapidem non movent, ut sancti Dei a spe sibi proposita deιurbentur. Sancti vero Dei sunt qui probati sunt argento. Ωuemadmodum enim « eloquia Domini casta, argentum igne examinatum"; " sic et homines Dei probati sunt ut argentum : quare dicunt : « Ρrobasti nos, Deus, igne nos examinasti sicut examinatur argentum ". Ιgitur ferae arun

«linis, congregatio taurorum, et vaccae populorum, C

eos qui probati suu argento a proposita sibi spe excludere salagunt. Sive, secundum Symmächum, « Calcibus pellunt eos qui probati sunt quasi prolatione argenti. Ut ne itaque illi supra dicti sanctis Dei impedimento sint, necessario dictum est: « Increpa feras arundinis, congregatio taurorum in vaccis populorum. » Αlia item ratiοne ιauros intelligas Judaeorum principes: vaccas aulem eorum synagogas iis subditas, et populos qui tempore passionis Servatoris nostri insurrexerunt. Cui sententiac astipulatur vox illa ex ipsius Salvatoris persona in psalmo xxι posita : « Ωuoniam circum«lederunt me vituli multi, tauri pingues obsederunt me. Αperuerunt in me os suum ". » Ωueis subindicabat principes Judaici populi, necnon multitudinem ipsis subditam guae adversum se insurrexit.

[merged small][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

ουδε παρά άμπελον, ουδε παρά ελαίαν, ή φοίνικα, ή τι των τούτοις παραπλησίων, αλλά παρά πάπυρον και κάλαμον και βούτομον αναπαύεσθαι φησιν αυτόν, τάς ατόνους και καθύγρους και μηδένα καρπον αναγκαίον προφερούσας ψυχάς τούτον αινιξάμενος τον τρόπον παρά τοιαύταις γαρ ανεπαύετο ο δράκων. Δεινά δε θηρία καλάμου τυγχάνουσιν αι αντικείμενα δυνάμεις, οί τε πονηροί δαίμονες και τα ιοβόλα και ερπυστικά πνεύματα, οίς επιτιμήσαι τον Θεόν το Πνεύμα το άγιον διά των μετά χείρας εύχεται λέγον « Επιτίμησον τοις θηρίοις του καλάμου. » Και τη συναγωγή δε των ταύρων, ή, κατά τον Σύμμαχον, συνόδω παμμεγέθων, » και ταίς δαμάλεσι των λαών επιτιμήσαι ικετεύει δαμάλεις δε λαών και ταύροι οι παρά Ιουδαίοις εισί διώκται του λόγου. "Ων έργων το εξής επιλεγόμενον εν τώ, « του εκκλεισθήναι τους δεδοκιμασμένους τώ αργυρίω , όπερ σαφέστερον ήρμήνευσεν ο Σύμμαχος ειπών' « Τοίς διαλακτίζουσι τους ευδοκήτους ώς δοκιμήν αργυρίου. » Ούτοι γαρ οι ταύροι, και αι προλεχθείσαι δαμάλεις, υπό των θηρίων του καλάμου ενεργούμεναι, την πάσαν ποιούνται σπουδην προς το εκκλεισθήναι τους αγίους του Θεού της επηγγελμένης αυτοίς ελπίδος. "Αγιοι δε Θεού οι δεδοκιμασμένοι τώ αργυρίω. Ωσπερ γαρ « τα λόγια Κυρίου άγνά, αργύριον πεπυρωμένον, και ούτως και οι του Θεού άνθρωποι δεδοκιμασμένοι εισίν ώς το αργύριον διό φασιν « Εδοκίμασας ημάς, ο Θεός, επύρωσας ημάς ώς πυρούται το αργύριον. » Οι oύν θήρες οι του καλάμου και η συναγωγή των ταύρων, και αι δαμάλεις των λαών, τους δεδοκιμασμένους τώ αργυρίω αποκλεισθήναι σπουδάζουσι της επηγγελμένης αυτοίς ελπίδος. "Η, κατά τον Σύμμαχον, « Διαλακτίζουσι τούτους αυτούς ευδοκήτους όντας ώς δοκιμήν αργυρίου. " "Ιν' ούν μη εμποδών γένωνται τοις αγίοις του Θεού οι προλεχθέντες, αναγκαίως είρηται Επιτίμησον τοις θηρίοις του καλάμου, η συναγωγή των ταύρων εν ταις δαμάλεσι των λαών. » Και άλλως ταύρους νοήσεις τους Ιουδαίων άρχοντας δαμάλεις δε αυτών τας υπό τούτους συναγωγάς και τους λαούς τους επισυστάντας κατά το πάθος του Σωτήρος ημών. Μαρτυρεί δε τώ λόγω ή εξ αυτού προσώπου του Σω

[ocr errors]

σάν με μόσχοι πολλοί, ταύροι πίoνες περιέσχον με. "Ηνοιξαν επ' εμε το στόμα αυτών. • Δι' ών ηνίττετο τους άρχοντας του Ιουδαίων λαού και τα υπ' αυτούς πλήθη τα επισυστάντα κατ' αυτού. • Διασκόρπισoν έθνη τα τους πολέμους θέλοντα. » Τα μεν ανώτερα περί των αντικειμένων δυνάμεων, και περί των αρχόντων του Ιουδαίων έθνους εδηλούτο, τα δε προκείμενα περί των εν τοις λοιποίς έθνεσι πολεμίων της Εκκλησίας. Επειδή γόρεώρα το Πνεύμα το άγιον τους εν απιστία απομείναντας των εθνών επαναστησομένους τους πιστοίς, και διωγμούς κατά της Εκκλησίας του Θεού κινήσοντας, αναγκαίως και περί τούτου εύχεται λέγον « Διασκόρπισον έθνη τα τους πολέμους θέλοντα. » Δια

[ocr errors]

σκορπιζομένων γαρ τούτων, η χάρις ή ευαγγελική Α biι. Jam futurum erat ut gratia operaretur, ab Sicuι enim sel in occidente occulte progreditur, Α ανατολάς. Έδει γαρ ημάς, την κάθοδον αυτού προ

χώραν έξει. "Ημελλε του ενεργείν και εξ αυτών πρώτων άρχεσθαι των καθ' υπερβολήν ειδωλολατρών. Αιγύπτιοι δε ήσαν οι πάντων ανθρώπων και πάντων εθνών δεισιδαιμονέστατοι. Διο εξής επιλέγει «"Ηξουσι πρέσβεις εξ Αιγύπτου. » Κατά δε τον Ακύλαν, « Οίσουσιν εσπευσμένως εξ Αιγύπτου και κατά δε τον Σύμμαχον, « Ελθέτωσαν εκφάναντες οι εξ Αιγύπτου. » Και το μεν πάντων ειδωλολατρών γένος διά των ελευσομένων εξ Αιγύπτου και διαβησομένων επί την του Θεού γνώσιν δεδήλωται δια δε του εξής επιλεγομένου « Αιθιοπία προφθάσει χείρα αυτής τώ Θεώ, , τα άκρα της των ανθρώπων οικουμένης. Σημαίνει γαρ ο λόγος, ώς άρα εξ απάντων των εθνών των απ' ανατολής ηλίου μέχρι δυσμών ήξουσιν, κατά το φάσκον εν ετέροις λόγιον « Μνησθήσονται και επιστραφήσονται προς Κύριον πάντα τα πέρατα της γής, και προσκυνήσουσιν ενώπιον αυτού πάσαι αι πατριαι των εθνών. » Κατά δε τον Ακύλαν . « Αιθίοψ, φησί, δρομώσει χείρα αυτού τω Θεώ , κατά δε τον Σύμμαχον « Αιθιοπία σπευσάτω διδούσα χείρα τώ Θεώ. · Έστι δε και κατά την ιστορίαν τούτο πεπληρώσθαι φάναι επί του Αιθίοπος, ού μέμνηνται των αποστόλων αι Πράξεις. Σχεδόν γαρ προέφθασεν ούτος τα λοιπά έθνη, καταξιωθείς προ πάντων της γνώσεως του Σωτήρος. Οπως δε και πρέσβεις ήλθον εξ Αιγύπτου κατά την ιστορίαν, πάλιν αι Πράξεις των αποστόλων δηλούσιν, εν αις είρηται, ώς άρα κατά την ημέραν της Πεντηκοστής το Πνεύμα το άγιον επλήρωσε τον οίκον ένθα ήσαν οι απόστολοι, εκάθισέ τε επί τους παρόντας άπαντας εν οις ήσαν Πάρθοι και Μήδοι και Ελαμίται και οι κατοικούντες την Μεσοποταμίαν, Ιουδαίαν τε και Καππαδοκίαν, Πόντον και την Ασίαν, Φρυγίαν τε και Παμφυλίαν, Αίγυπτον και τα μέρη της Λιβύης της κατά Κυρήνην. Ούτοι δη ούν πάντες ώσπερει πρέσβεις ετύγχανον των εθνών, της του αγίου Πνεύματος απαρχής κατηξιωμένοι. Αλλά γαρ μετά τους εξ Αιγύπτου, και μετά την προφθάσασαν Αιθιοπίαν, εξής αι λοιπα βασιλεία της γης καλούνται, δηλαδή και τα υπό ταύταις έθνη. Διο επιλέγεται «Αι βασιλεία της γης, άσατε τώ Θεώ, ψάλατε τώ Κυρίω. » "Α και ουδ' άλλως ή διά μόνης της του Σωτήρος ημών διδασκαλίας τέλους ετύγχανεν. Ουκ έστιν ούν έθνος, ου χώρα, ου γένος ανθρώπων, ου βασιλεία καθ' όλης της οικουμένης, ένθα ουχί λαοί τω Θεώ συστάντες το κέλευσμα αποπληρoύσιν. Πάλιν δε κανταύθα άδειν μεν προστάττει τώ Θεώ, ψάλλειν δε τώ Κυρίω ουχίνα (1) του τετραγράμμου, τώδε κοινοτέροις στοιχείοις δηλουμένω ονόματι. Και ίνα σαφέστερον γνώμεντίς ποτε ήν ούτος ο Κύριος, επισυνάπτει λέγων εξής « Τώ επιβεβηκότι επί τον ουρανόν του ουρανου κατά ανατολάς σφόδρα ακολούθως επειδή γαρ διά των ανωτέρω είρητο « Οδοποιήσατε τώ επιβεβηκότι επί δυσμών, Κύριος όνομα αυτώ , ακολούθως διά των μετά χείρας ουκέτι επιβεβηκέναι αυτόν επί δυσμών φησιν, αλλ' επί τον ουρανόν κατ' " Psal. xxι, 28. " Αct. 11, 1-10. (1) Lege oυ διά.

[ocr errors][merged small][ocr errors]
[ocr errors]

μεμαθηκότας, «αι την επάνοδον διδαχθήναι. Η μεν ούν κάθοδος διά του καλύπτειν αυτού τα φώτα της θεότητος επί δυσμών εγίνετο ή δε άνοδος επί τον ουρανόν του ουρανού κατ' ανατολάς διά την ένδοξον αυτού εις ουρανούς αποκατάστασιν. Νοήσεις δε το λελεγμένον εκ του κατά τον ήλιον παραδείγματος. "Ωσπερ γαρ ο ήλιος, κατά δυσμάς γενόμενος, την αφανή πορείαν ποιείται, είτ' επί τον ανατολικόν ορίζοντα καταντήσας, ευθύ του ουρανού φέρεται τα σύμπαντα φωτίζων και λαμπράν ημέραν εργαζόμενος, κατά τον αυτόν τρόπον και ο δηλούμενος ενταύθα Κύριος, την αποδοθείσαν κατάδυσιν ποιησάμενος κατά τον καιρόν του πάθους και του θανάτου,

την χώραν διαπορευθείς, μετά ταύτα λέγεται αναβεβηκέναι επί τον ουρανόν του ουρανού κατ' ανατο

[ocr errors][merged small]

« Τώ εποχουμένω επί τον ουρανόν του ουρανού εκ πρώτης, και είρηται. Το δε, και εκ πρώτης » και, « αρχήθεν, νοήσεις αυτού λέγοντος ακούων του Σωτήρος Πάτερ, δόξασόν με τη δόξη ή είχον προ του

[merged small][ocr errors]

ιutis, date gloriam Deo super Israel. » Νotitiam praebet memorati Domini dicens : « Εcce dabit voci suae vocem virtutis. » Ηic vere licet formam describere virtutis ejus, φui « in principio era apud Det:m ", " Dei Werbi, quod vox ejus non hominum νοci similis, sed divina virtute plena siι. Νam « dabit, inquit, voci sua vocem virtutis. » Superius item dicebatur : : « Dominus dabit verbum evangelizantibus, virtute multa. » Ωuia enim vox ejus virtute replebatur, merito praedicationem suam evangelizantibus verbum dabaι cum virtute muka. Οpus autem ipsum virtutem declarat. Νam cum simplici vocula discipulis suis dixisseι, « Venite, sequimini me, et faciatn vos piscatores hominum "", » opus ipsum virtute sua edebat : ac C rursum cum praecepisset iisdem dicens : « Εuntes docete omnes genιes in nomine meo",» opere virιutem exhibuiι: ac rursum cum dicereι: « Οportet praedicari Εvangelium regni in ιoιo orbe in testimonium οιnnibus gentibus", " verbi virtutem ipsis operibus conspiciendam praebuit, et alias sic locutus : « Supra pelram aedificabo Εcclesiam meam, et portae inferi non praevalebunt adversus eam "", » re ipsa vim declaravit. Εodem prorsus modo in caeleris omnibus ejus doctrinae verbis admislam divinam ejus virtutem deprehendas. Cujus causa dicίum est : « Εcce dabiι voci suae vocem virtutis. » Sed etiam his traditis institutis, sub haec praecipit : « Dale gloriam Deo super Israel: magnificen. tia ejus et virtus ejus in nubibus. Illud quidem, « Date gloriam Deo, omnibus diciιur, qui ad salutarem fidem vocantur; illud autem, « super Israel magnificentia ejus, , significat eos ex Israele qui deitatis ejus praecones fuerunt, apostolos scilicet et evangelistas, a quibus magnificentia ejus, videLicet deitatis, noscebatur. Ωuare alibi diciίur :

[ocr errors][ocr errors][subsumed][ocr errors]

« Ιδού δώσει τη φωνή αυτού φωνήν δυνάμεως,

δότε δόξαν τω Θεώ επί τον Ισραήλ. » Γνώρισμα του

δηλωθέντος Κυρίου παραδίδωσι λέγων « Ιδού δώσει τη φωνή αυτού φωνήν δυνάμεως. » Εντεύθεν ούν αληθώς εστι χαρακτηρίσαι την αρετήν « του εν αρχή προς τον Θεόν , Θεού Λόγου, εκ του την φωνήν αυτού μη ομοίαν είναι ανθρώποις, δυνάμεως δε πεπληρώσθαι θείας. « Δώσει , γαρ, φησί, « τη φωνή αυτού φωνήν δυνάμεως. » Και ανωτέρω δε ελέγετο « Κύριος δώσει βήμα τοίς ευαγγελιζομένοις δυνάμει πολλή. » Επειδή γαρ η φωνή αυτού πεπλήρωτο δυνάμεως, εικότως και τοις ευαγγελιζομένοις το περί αυτού κήρυγμα εδίδου ρήμα συν δυνάμει πολλή. Παρί, στησι δε το έργον την δύναμιν. Ψιλή γαρ φωνή τοις αυτού μαθηταίς ειπών « Δεύτε ακολουθείτε μοι, και ποιήσω υμάς αλιείς ανθρώπων, και δυνάμει το έργον εποιει και πάλιν εντειλάμενος αυτοίς και ειπών' « Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη εν τω ονόματί μου, και έργω την δύναμιν εδείκνυ και αύθις ειπών « Δεί κηρυχθήναι το Ευαγγέλιον της βασι, λείας εν όλη τη οικουμένη εις μαρτύριον πάσι τυίς έθνεσι, και του λόγου την δύναμιν αυτοίς έργοις παρείχεν οράν και άλλοτε φήσας « Επί την πέτραν οικοδομήσω μου την Εκκλησίαν, και πύλαι άδου oύ κατισχύσουσιν αυτής, και αυτώ πράγματι την δύναμιν παρεστήσατο. Τον αυτόν ούν τρόπον και τους λοιπούς άπασι τοις της διδασκαλίας αυτού ρήμασι συγκεκραμένην εύροις αν την θεϊκήν δύναμιν. Ού χάριν είρηται. « Ιδού δώσει τη φωνή αυτού φωνήν δυνάμεως. »

ΙΟ Αλλά γαρ ταύτα παιδεύσας, εξής παρακελεύεται φά

σκων . « Δότε δόξαν τώ Θεώ επί τον Ισραήλ ή μεγαλοπρέπεια αυτού και η δύναμις αυτού εν ταις νεφέλαις. » Το μεν ούν, « Δότε δόξαν τώ Θεώ, , πάσιν είρηται τοις κεκλημένοις υπό την σωτήριον πίστιν, Το δε, « επί τον Ισραήλ ή μεγαλοπρέπεια αυτού, σημαίνει τους εξ Ισραήλ γενομένους της θεότητος αυτού κήρυκας, αποστόλους δηλαδή και ευαγγελιστάς,

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

coclos". Ωuod autem non omnes qui ex Israele sunt, Israel vocandi sinι; neque quia semen Αbrahae sunt, ideo omnes filii ejus sinι; ψuodque filii earnis non filii Dei sinι", neque qui palam Judaeus, vere talis sit, neque vera circumcisio sit ea quae in carne fiι , sed Judaeus verus in occulιο, e5 circumcisio cordis in spiritu, non in littera siι", clare docet Αpostolus. Super lsrael igitur magnificentia ejus , sed etiam « virtus ejus in nubibus: » de quibus Isaias vaticinatur dicens : « Ει nubibus mandabo ne pluant supra vineam pluvianι ""; " in«dicans scilicet prophetas, et divinarum disciplinarum doctores, qui, subministranιe Spiritu, cαlesti pluvia animas hominum ut bonum agrum irriΒgabant. Ita ergo virtus ejus in nubibus. « Μirabilis Deus in sanctis suis, qui alii sunt a supra memoratis prophetis et apostolis. Ωuinam illi, nisi qui ex omnibus gentibus castitale et sanctimonia donati sun12 in quibus mirabilis Deus est, qui virtutem et robur ipsis impertiit. Ωuare deiade subjungitur : « Deus Israel ipse dabit virtutem et fortitudinem plebi suae, benedictus Deus. Ηic rursum virtutem sancto populo ejus necessario dari ait, ut possit dicere : « Οmnia possum in ce qui me confortaι". Οportuit enim, uι evangelizantibus verbum datum fuerat cum virtute multa, ita quoque populo ejus robur et virtutem subιninistrari, ut possit contra versutias diaboli consistere, ac perinde aιque Paulus dicere : « Ωuis nos

τώ λαώ αυτού κραταίωσιν και δύναμιν παρέχειν, Ο separabit a charitate Dei! tribulatio, an angustia,

προς το δύνασθαι ίστασθαι προς τας μεθοδείας του

[ocr errors]
[ocr errors]

ΕΙΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ, ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΑΛΛΟΙΩΘΗΣΟΜΕΝΩΝ, ΤΩ ΔΑΥΙΔ. ΞΗ".

«Σώσόν με, ο Θεός, ότι εισήλθοσαν ύδατα έως ψυχής μου. • Τέτταρές εισιν οι επιγεγραμμένοι " Υπέρ των αλλοιωθησομένων και δύο μεν του Δαυίδ, ο μετά χείρας και ο νθ’ τών δε υιών Κορεείς, ο μδ, και του Ασάφ ομοίως ο οθ'. Επι πάντων δε αντί του, « Υπέρ των αλλοιωθησομένων, , ο μεν Ακύλας, * Επί κρίνων, και εκδέδωκεν ο δε Σύμμαχος, " Υπέρ των ανθών. " Ο μεν ούν μδ' την περί του Αγαπητού προφητείαν περιείχε, της τε εξ εθνών Εκκλησίας την από των χειρόνων επί τα κρείττω αλλοίωσιν ο δε πεντηκοστός ένατος αποβολήν του Ιουδαίων έθνους και των αλλοφύλων εθνών την επί τα κάλλιστα μεταβολήν ο δε οθ' αύθις την του Ιουδαίων έθνους απόπτωσιν, και του Σωτήρος ημών την ενανθρώπησιν σημαίνει. Εικότως ούν και ο μετά χείρας, " Υπέρ των αλλοιωθησομένων, , ή, « Υπέρ των ανθών, και κατά τον Σύμμαχον, ή, « Επί κρίνων,» κατά τον Ακύλαν, επιγέγραπται επειδή την επί το χείρον αλλοίωσιν τού εκ περιτομής λαού και αυτός περιέχει, ους, κρίνα και άνθη κατά καιρον οφθέντας, ή επί τα χείρω διεδέξατο μεταβολή. "Ανθεσι δε

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]
« ПредыдущаяПродолжить »