Изображения страниц
PDF

δαίμονας πονηρούς, τους πάλαι καταδυναστεύοντας τών υμετέρων ψυχών, απελάσει ο αυτός Θεός. Καν κυμαίνη δε ή των ανθρώπων θάλασσα, κάν ο των αθέων και ασεβών βίος κλύδωνας και κινδύνους εγείρη καθ' υμών θαρσείτε υμείς, εναργές έχοντες υπόδειγμα την πάλαι στραφείσαν θάλασσαν εις ξηράν. Ούτως γαρ και υμίν ομαλή τις έσται, και απαραπόδιστος ή από της πλάνης προς την αλήθειαν διάβασις. Ει δε και ποταμόν ποτε τον Ιορδάνην παραδόξως διήλθον οι παλαιοί, αλλά και υμείς εντεύθεν ήδη ευαγγελίζεσθε, γινώσκοντες, ότι ημείς αυτοί οι ταύτα λέγοντες και υμείς οι ακούοντες « εκεί ευφρανθησόμεθα εν αυτώ. » Εκεί, δηλαδή εν τώ μνησθέντι ποταμώ. "Εσται γαρ, έσται καιρός, καθ' όν, ώσπερ εις συμπόσιον παρασκευαζόμενοι, επί λουτρού παλιγγενεσίας απαντήσουσιν εις την εν τω Ιορδάνη ποταμώ μυστικήν αποκάθαρσιν οι της Αιγυπτιακής ελευθερούμενοι πλάνης. Σημαίνει δε δια τούτων ο λόγος το λουτρόν της παλιγγενεσίας, αρξάμενον από του Ιορδάνου ποταμού, όπηνίκα ο Βαπτιστής Ιωάννης εν τη ερήμω της Ιουδαίας παρήει, κηρύσσων βάπτισμα μετανοίας, πρoσίετό τε πάντας Έλληνας και "Ιουδαίους επί την εξομολόγησιν των παραπτωμάτων, 5τε και αυτός ο Σωτήρ και Κύριος ημών επιστας τον αυτόν κατηξίωσε ποταμόν της θεϊκής αυτού επιβάσεως. Διο εν τοις προκειμένοις λέλεκται. « Εκεί ευφρανθησόμεθα εν αυτώ. » Ένθεν εικότως το αυτό προφητικόν πνεύμα διά Ησαϊου την έρημον ευαγγελιζόμενον και αυτού μνήμην πεποίητα του Ιορδάνου λέγον « Ευφράνθητι, έρημος διψώσα αλλ' αγαλλιάσθω έρημος, και ανθείτω ώς κρίνον και εξανθήσει και αγαλλιάσεται τα έρημα του Ιορδάνου. Ισχύσατε, χείρες ανειμέναι, και γόνατα παραλελυμένα παρακαλέσατε οι ολιγόψυχοι τη διανοία. Ισχύσατε, μη φοβείσθε. Ιδού ο Θεός ημών κρίσιν ανταποδέδωκεν αυτός ήξει και σώσει ημάς. Τότε ανοιχθήσονται οφθαλμοί τυφλών, και ώτα κωφών ακούσονται. Τότε αλείται ώς έλαφος ο χωλός, και τρανή έσται γλώσσα μογιλάλων ότι ερράγη εν τη ερήμω ύδωρ, και φάραγξ εν γή διψώση. » Ταύτην διαλέλεκται επί του παρόντος « Εκεί ευφρανθησόμεθα εν αυτώ ά δη επληρούτο κατά την του Σωτήρος ημών εις ανθρώπους θεοφάνειαν. Ένθεν εικότως ο παρών ψαλμός άπασι τοις έθνεσι προσφωνών έλεγε « Δεύτε και ίδετε τα έργα του Θεού , και πάλιν « Είπατε τώ Θεώ. Ως φοβερά τα έργα σου!» Σφόδρα δε ακολούθως ειπών « Εκεί ευφρανθησόμεθα εν αυτώ, , επιφέρει « Τό δεσπόζοντι εν τη δυναστεία αυτού του αιώνος. » Νοήσεις δε και τούτο αυτού λέγοντος ακούων του Σωτήρος « Εδόθη μοι πάσα εξουσία εν ουρανώ και επί της γης πορεύοντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη εν τώ ονόματί μου. » Διο κατά μεν τον Ακύλαν είρηται Τώ εξουσιάζοντι εν τη δυναστεία αυτού δι' αιώνος. » Και άλλως δε ευφρανθησόμεθα εν αυτώ των προειρημένων καταξιωθέντες. Πότε δε ευφρανθησόμεθα, αλλ' επειδαν ο μέλλων επιστη αιών, ού την δεσποτείαν και την εξουσίαν ουδ' έτερος έξει, ή μόνος αυτός ο την δυνα

[ocr errors]

Α redigebanι, expulsurum. Ειiamsi mare illud hominum fluctibus intumescal, eliamsi atheorum et inpiorum genus fluctus et pericula vobis susciteι; confidite tamen, cum exemplum vobis conspicuum οΠeratur, mare scilicet olim versum in aridam. Sie ψuippe vobis expeditus, ac nullo obice interclusus erit ab errore ad veritalem transitus. Ωuod si Jordanem fluvium antiqui illi inexspectato modυ ιransierunt, at vos quogue hoc exemplo Εvangelium exeipite, scientes quod tum nos ipsi qui haec dici. mus, tum vos φui auditis, « ibi laetabimur in ipso. » Ibi, scilicet in memorato luvio. Εrit tempus, eriι, inquam, quo ceu ad convivium apparantes se, ad lavacrum regenerationis accedent, ad mystican in Jordane fluvio peragendam sordium purgationem, qui ab ΑΕgyptiaco errore liberati sunt. His pοrro significatur lavacrum regenerationis, φuod ab Jordane fluvio incepit, culn Joannes Baptista Judaeam percurreret, praedicans baplismum pα"nitentiae, omnesque cum Graecos ιum Judacos admitιeret ad confessionem delictorum : cum ipse Servator et Dominus noster astans, ipsum fluvium divino stιο aditu dignatus esι. Ωuapropter supra dictum esι : « Ibi laetahimur in ipso. και Unde et merito quidem idem propheticus spiritus, ubi deserto per Isaiam fausιa denuntiat, ipsius Jordanis mentionem facit dicens : « Laetare, desertum sitiens, sed etiam exsultet soliιudo, et floreaι φuasi lilium : et efilorescent et exsultabunt deserta Jordanis. Confortannini, manus remissae et genua dissoluta, consolamini, qui mente pusillanimes estis. Confortamini, nolite timere. Εcce Deus nosιer judicium retribuit : ipse veniet et salvabit nos. Τunc aperienίur oculi caeυοrum, et aures surdorum audient. Τunc saliet quasί cervus claudus, et lingua balbutientium clara eriι : quia erupta est in deserto aqua, eι ιorrens in terra sitienti". , De hoc loquitur in praesenti : « Ibi kυιabimur in ipso. » Ωuae in divino Servatoris nostri ad homines adventu impleta sunt. Unde merito praesens psalmus omnes gentes compellans dicehat : « Venite eι videte opera Dei; • ac rursum : « Dιcite Deo : Ωuam terribilia sunt opera ιua! » Ει valde consequenter postφuam dixerat: « Ibi laelabίmur in ipso, , interι : « Ωui dominatur in virtute D saeculo. » Ιd quoque porro intelligas, Servatorem

audiens dicentem : « Data est mihi omnis potestas

in coelo eι in ιerra. Εuntes dυcete omnes genιes in

nomine meo ". " Ωuare secundum Αquilam dicί

ιur : « Ωui poιestatem habet in virtute sua per s"

culum. » Αlias quoque laetabimur in ipso, jam nι".

moratis bonis donati. Ωuandonam exsultabimus,

nisi cum futurum saeculum advenerit, cujus domi

natum et polestatem nullus alius oblinebit, nisi

ille φui dominatum a Ρatre accepiι! Νunc enim in

prasenti saeculo principatus sunt multi, potestates

et dominationes, spiritualia nequitiae et rectores

mundi. Τune vero, postφuam susιulerit omnem

[ocr errors]

principatum, potestatem et virtutem, ipse solus Α στείαν παρά του Πατρός ειληφώς ; Νυν μεν γαρ εν.

[ocr errors][merged small]

κράτορες τότε δε, ότε καταργήση πάσαν αρχήν και εξουσίαν και δύναμιν, μόνος αυτός εξουσιάση του αιώνος, εν ώ επαγγέλλεται ημίν ο παρών λόγος την ευφροσύνην.

[ocr errors]

« Οι οφθαλμοί αυτού επί τα έθνη επιβλέπουσιν, οι παραπικραίνοντες μη υψούσθωσαν εν εαυτοίς. Διάψαλμα. »Διά των έμπροσθεν επεσκιασμένως τηντώνεθνών κλήσιν αινιξάμενος, πάσαν την γην εκάλει ου μην σαφώς τα έθνη νυνί δε λευκότατα τών εθνών μέμνηται και της του Θεού διαλλαγής. Επι μεν γαρ των αμαρτανόντων είρηται « Απόστρεψον το πρόσωπόν σου από των αμαρτιών μου , και πάλιν « "Ινα τί αποστρέφεις το πρόσωπόν σου και την δεξιάν σου: και πάλιν « Απέστρεψας δε το πρόσωπόν σου, και εγενήθην τεταραγμένος. * Επί δε των αγαθάς ελπίδας εχόντων λέλεκται Οφθαλμοι Κυρίου επ. δικαίους, και ώτα αυτού εις δέησιν αυτών » και πάλιν « Οι οφθαλμοί σου ιδέτωσαν ευθύτητας και αύθις . « Σημειωθήτω εφ' ημάς το φώς του προσώπου σου, Κύριε. » Μεγάλαι τοίνυν επαγγελία διά των προκειμένων τοίς έθνεσι δέδονται - ήδη οφθαλμοί αυτού επί τα έθνη επιβλέπουσι. Και θέα όπως ουδαμου των προκειμένων Ιουδαίων μέμνηται, δι' όλου δε τοις έθνεσι τα χρηστά ευαγγελίζεται. Ο μεν ουν φιλάνθρωπος των εθνών Σωτήρ τους οφθαλμούς αυτου, τάς επισκοπικάς δηλαδή δυνάμεις, εξήπλωσεν επί πάντα τα έθνη. Φωτός δε ακτίνες εκ των οφθαλμών αυτού πεμπόμεναι τας χωρητικάς αυτών ψυχάς

vero futurum erat uι non omnes gratiam recipe- C καταλάμπουσιν. Επει δε ήμελλον μη πάντες την χάριν

rent, sed tantam ejus erga homines clemenίiam irritarent et exasperarent, φuod donum non admitte

rent, jure additur : « Ωui exasperant non exallenιur in semetipsis. » Ηis pυrro significat eos ex gen"ibus, qui immorigeri et inobsequentes Εvangelio sunt. Ωuare apud Symmachum dicitur : « Οculi ejus gentes inspiciunt, inobsequentes me exaltenι semetipsos. , Αlio item sensu indicat eos ex circumcisione, qui gratiam contempserunt, et Servaιoris vocationem nihili fecerunt. Ωuare Spiritus sanctus per Isaiam ad eos respiciens dicebaι : « Αure audiatis, et ne intelligatis , et videnιes videatis, et ne sciatis ". " Μeriιο igitur viros increpans praesens sermo, utpυιe sine causa de ataνοrum dignitate inflalos, et de progenilorum gloria Ι) alιum sapienιes, dicit : « Ωui exasperant non exalιentur in semetipsis. » Ηeus ! vos, inquit, superbiae et vano ιumori vestro finem date, scientes Deum non magis, quam reliquis gentibus, vobis prospίcere. 0culi ergo illius lustrandi vi praediti, universorum homiuum providentiam gerentes, super genιes respiciunt. Ωuid igitur vos, ac si praestantiora obίineatis, exaltamini in vobismetipsis, cum maxime viri exasperantes stis ! Quod autem ipsos sermo subindicet, aperιe declarat Spiritus per Εzechielem dicens : « Fili homiuis, miιιam te ego ad domunι

[ocr errors][ocr errors][ocr errors]

υποδέχεσθαι, παροργίζειν δε το όσον επ' αυτούς και παραπικραίνειν την τοσαύτην φιλανθρωπίαν, διά το μη παραδέχεσθαι το δώρον, εικότως επιλέλεκται « Οι παραπικραίνοντες μη υψούσθωσαν εν εαυτοίς. Σημαίνει δε δια τούτων και τους εν τοίς έθνεσιν απειθείς και ανυποτάκτους τώ ευαγγελικό λόγω. Διό λέλεκται παρά τώ Συμμάχω : « Οι οφθαλμοί αυτού τα έθνη επισκοπεύουσι οι απειθείς μη υψούτωσαν εαυτούς. Σημαίνει δε και άλλως τους εκ περιτομής αθετήσαντας την χάριν και την του Σωτήρος κλήσιν υπερφρονήσαντας διο προς αυτούς το Πνεύμα το άγιον και διά Ησαίου απετείνετο φησαν « Ακυή ακούσητε, και ου μη συνήτε, και βλέποντες βλέψητε, και ου μη ίδητε. » Εικότως τοιγαρούν επιρραπίζων αυτούς ο παρών λόγος, εική φυσιουμένους επί τοις προγόνοις, και μέγα φρονούντας επί τή των προπατόρων ευδοκιμήσει, φησίν . « Οι παραπικραίνοντες μη υψούσθωσαν εν εαυτοίς. » Παύσασθε γαρ, φησί, βρενθυνόμενοι και εική τυφούμενοι, ώ ούτοι, γνόντες, ότι ου μάλλον υμίν επιβλέπει ο Θεός ή τους λοιποίς έθνεσιν. Οι γούν της επισκοπικής αυτού δυνάμεως οφθαλμοί, πάντων ανθρώπων πρόνοιαν ποιούμενοι, επί τα έθνη επιβλέπουσι. Τι ούν υμείς, ώσπερ τι εξαίρετον κεκτημένοι, υψούσθε εν εαυτοίς, και ταύτα άνδρες όντες αεί παραπικραίνοντες; "Οτι δε αυτούς αινίττεται ο λόγος, σαφώς παρίστησι το Πνεύμα διά " Ρsal. χνι, 2.

[ocr errors]
[ocr errors]

προς τον οίκον Ισραήλ, τους παραπικραίνοντας, οίτινες παρεπίκρανάν με αυτοί και οι πατέρες αυτών έως της σήμερον ημέρας , και εξής « Εάν άρα ακούσωσιν, ή πτοηθώσιν, διότι οίκος παραπικραινόντων εστί " και πάλιν « Και λαλήσω τους λόγους μου προς αυτούς, εάν άρα ακούσωσιν, ή πτοηθώσιν, ότι οίκος παραπικραινόντων εστί. » Και εν ρε δε ψαλμώ λέλεκται « "Οτι παρεπίκραναν το πνεύμα αυτού » και πάλιν « Πλεονάκις ερβύσατο αυτούς, αυτοί δε παρεπίκραναν αυτόν εν τη βουλή αυτών. » Ναι μην και Μωύσης την πικρίαν αυτών παρίστησι λέγων « Εκ γαρ αμπέλου Σοδόμων η άμπελος αυτών, και η κληματίς αυτών εκ Γομόρρας ή σταφυλή αυτών σταφυλή χολής, βότρυς πικρίας αυτών.» Και εν τώ Ιερεμία δε είρηται προς τους αυτούς, « Πώς εστράφη εις πικρίαν η άμπελος ή αλλοτρία ; » Εικότως τοίνυν και ενταύθα παραπικραίνοντες ώνομάσθησαν. Εκ παραλλήλου δε μνημονεύσας των εθνών και της τούτων σωτηρίας ο λόγος, παράθεσιν των εκ περιτομής πεποίηται ειπών . « Οι οφθαλμοί αυτού επί τα έθνη επιβλέπουσιν, οι παραπικραίνοντες μη υψούσθωσαν εν εαυτοίς. Ευλογείτε, έθνη, τον Θεόν ημών, και ακουτίσατε την φωνήν της αινέσεως αυτου. » Ευαγγελικόν είναι τον ψαλμόν και αρχόμενοι του λόγου τετηρήκαμεν ό και δι' όλου του ύφους της προφητείας παρίσταται. Εκάλει μεν γαρ εν αρχή πάσαν την γην είτα εν τω μεταξύ πλείονα διδάξας, σαφέστερον περί των εθνών ποιείται προφητείαν λέγων « Οι οφθαλμοί αυτού επί τα έθνη επιβλέπουσιν.»

Μετά δη ούν την τούτων διδασκαλίαν ακολούθως πάσι Ο

[ocr errors]
[ocr errors]

ακούεσθαι την αναπεμπομένην εις Θεόν υφ' υμών αίνεσιν ο δή και ο Σωτήρ εδήλου λέγων « Ο λέγω υμίν εν τη σκοτία είπατε εν τώ φωτι, και ο εις το ούς ακούετε, κηρύσσετε επί των δωμάτων. · Ταύτης ούν έχεται της διανοίας το φάσκον λόγιον « Και ακουτίσατε την φωνήν της αινέσεως αυτού , ή κατά τον Σύμμαχον « Εξάκουστον ποιείτε την φωνήν του ύμνου αυτού. » Θαυμάσαι δε έστι του λόγου το αποτέλεσμα, ότε καθ' όλης της ανθρώπων οικουμένης, εν μέσαις ταίς πόλεσι, έντε κώμαις και χώραις κατά πάσας τάς Εκκλησίας του Θεού, οι του Χριστού λαοί εξ απάν

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

sermo opere compleatur : « Βenedicite, genιes, Deun nostrum, et auditam facite vocem laudis ejus. » Αdditur posιea : « Ωui posuit animam meam ad vitam, et non dedit in commotionem pedes meos. » Ρro illo aulem, « animam meam, animam nosίram, .» reliqui omnes interpretes ediderunt : ac rursun pro illo, « pedes meos, pedes nostros , item omnes interpretati sunι. Νοn ιantum, inquiι, pro antiquis illis Dei operibus, quae supra declara19 sunt, hymnum ipsi et laudes emiιιite, sed ob beneficia nobis ipsis, quitalia loquimur, collata. Ωuandoquidem enim pedes nostros, valde currenι"s, utpole qui vobis omnibus geuίibus salutare Ενangelium praedicemus, conforιavit, eι in vitae defluxu, obices amovens, servaviι inconcussos ; multisque animae nostrae insidiantibus, ipse ejus servator el custos fuiι : eorum itaque gratia , benedicite, genιes, Deum nostrum, et auditam facite ν0cem laudis ejus. » Ηaec porro ex persona praeconum Evangelii manifesιe praedicta sunt, quorum cursum pedumque virtutem Isaias, imo potius Spiritus sanctus per iμsum declarans, mirabundus acclamabaι : " Ωuan speciosi pedes evangelizanlium bona, evangelizantium pacem " ! , Ωuoniam igitur multis laboribus perfuncti, et ab incredulis gentibus vexationem, vincula, carceres eι omne insidiarum genus perpessi, immutabiles permans"re, jure eum qui ipsis vires addiderat, φui animam ipsorum ad vitam custodieraι, uι ne in peo

cati mortem laberetur; φui pedes firmos statuerat, Ο ne commotionem, neu lapsum vel ruinam pateren.

[ocr errors]

ab iis qui foris consistunt audiatur; uι presens Α των των εθνών συνειλεγμένοι, τους ύμνους και

τάς ψαλμωδίας, ουκ επί τοις πατρώοις θεοίς, ουδε

τοίς θεομάχοις δαίμοσι, μόνω δε τώ παρά τοίς προ

φήταις θεολογουμένω μετά μεγάλης αναπέμπουσί

βοής, ώς και τοις εκτός έστώσιν εξάκουστον είναι των ψαλλόντων την φωνήν έργω πληρουμένου του φάσκοντος ενταύθα λογίου . Ευλογείτε, έθνη, τον Θεόν ημών, και ακουτίσατε την φωνήν της αινέσεως αυτού. » Είθ' εξής συνήπται. « Του θεμένου την ψυχήν μου εις ζωήν, και μη δόντος εις σάλον τους πόδας μου. » Αντί δε τού, και την ψυχήν μου, την ψυχήν ήμών,» οι λοιποί πάντες ερμηνευται εκδεδώκασι - και πάλιν αντι, και τους πόδας μου, τους πόδας ημών, και ομοίως οι πάντες ήρμήνευσαν. Μη γαρ επί τους παλαιοίς, φησι, μόνοις έργοις του Θεού, ά δια των έμπροσθεν εδη

[ocr errors]
[ocr errors]

φοβεροίς έργοις, αλλά και επί τοις νέοις αγαθοίς, εφ' οίς την ψυχήν των ταύτα λεγόντων έθετο εις ζωήν, μη δούς εις σάλον τους πόδας αυτών. Διο κατά τον Σύμμαχον πληθυντικώς είρηται « Του τάξαντος την ψυχήν ημών εις ζωήν, και μη δόντος σφαλήναι τους πόδας ημών.

[ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors]

Φωναι δε αύται, ώς έφην, αποστόλων και μαθητών Α minasti sicut examinatur argentum. " Ηae ipsa.

και ευαγγελιστών τυγχάνουσι του Σωτήρος, ών εις πάσαν την γην εξήλθεν ο φθόγγος, και εις τα πέρατα της οικουμένης τα ρήματα. Είεν δ' αν και των αγίων του Θεού μαρτύρων, οι κατά μίμησιν των πρώτων του Σωτήρος ημών κηρύκων τα ίσα πεπόνθασιν εν οίς τους υπέρ θεοσεβείας άθλους ηγωνίσαντο. Φασίν ούν ερμηνεύοντες και διασαφούντες, όπως την ψυχήν αυτών έθετο εις ζωήν, και όπως τους πόδας αυτών ουκ έδωκεν εις σάλον «"Οτι εδοκίμασας ημάς, ο Θεός, ώς πυρούται το αργύριον. » Επειδή γαρ απείραστος ανήρ αδόκιμος, εικότως εγγυμνάζων τοίς πειρασμοίς παραδίδωσι τους οικείους ο Θεός ουχ ίνα αυτός γνώ οποίοι τινές εισιν, αλλ' ίνα, αυτοί πυρωθέντες λαμπρότεροι και καθαρώτεροι αποτελεσθώσιν. "Ωσπερ γαρ εν αργύρω πολλάκις ευρίσκεται ύλης αλλοτρίας μίγμα, ο τέως μεν λανθάνει προ της χωνείας, εν δε τή πυρώσει διελέγχεται και διακρίνεται μένει τε λοιπόν αυτός καθαρός ο άργυρος, κρείττων και λαμπρότερος γεγονώς εκ της καθάρσεως τον αυτόν τρόπον και οι του Θεού άνδρες, όσον αλλότριον εν τη εαυτών ψυχή εκ της περί την σάρκα συμπλοκής εφειλκύσαντο, τούτο πάν εν τοις πειρασμοίς, και τοις κατ' αυτών επανισταμένοις διωγμούς απορύπτονται, (sic) πυρούμενοι και καθαιρόμενοι διά της τοιάσδε χωνείας, ώς πάσαν αποβαλείν αμαρτίας κηλίδα, ήντινά ποτε, ώς άνθρωποι, έντισιν ελαττώμασι γενόμενοι προσεκτήσαντο. Επί τούτοις ούν ευχαριστούντες, φασίν «"Οτι εδοκίμασας ημάς, ο Θεός, επύρωσας ημάς ώς πυρούται το αργύριον. » Ου γαρ ώς κα

[ocr errors]
[ocr errors]

sunt, uι jam dixi, apostolorum, discipulorum et evangelistarum Salvatoris voces, quorum sonus in omnem terram exivit, et in fines orbis terrae verba eorum. Fuerint quoφue sanctorum Dei martyrum, qui ad imitationem priorum Servatoris praeconum, paria perpessi sunt, cum pro divina religione certamina subierunt. Αiunt itaque, explicantes ae declaranιes quo pacto animam suam posuerit ad vi, ιam, et quomodo non dederit in commotionem pedes suos : « Ωuoniam probasti nos, Deus, ut igne examinatur argentum. » Ωuia enim quisquis non probaturinglorius est, jure Deus familiares suos exercens, tentationibus ιradiι; non ut cognoscat ipse quinam illi sint, sed ut ipsi igne examinati, splen

Β didiores ac puriores evadant. Ωuemadmodum enim

in argento alienae materiae plerumque commisίio reperitur, φuae sane lateι antequam in conflaturam reponatur; dum autem igne conflatur, ιunc discernitur et probatur; ipsumque argentum tandem purius, praestantius ac splendidius ex purgatione remanet : sic et viri Dei , si quid alienum in anima sua ex carnis commistione contraxerint, illud omne in tentationibus et instantibus persecutionibus abstergunt, igne examinati et per talem conflaιuram purgati, ita ut omnem peccati labem deponant, φuam aliquando, utpote homines, in quaedam lapsi delicta, admiserant. De his itaque gratias agentes, dicunt : « Ωuoniam probasti nos, Deus : igne nos examinasti sicut examinatur argentum. » Νon enim ut paleam eι Ιenum, neque ut aliam fragilem materiam nos igne examinasti, sed uί argentum, φuod ab igne purius evadit. Ωuomodo autem igne examinati fuerint, his verbis enarrant : « Induxisti nos in laqueum ; , secundum Αquilam vero : « Induxisti nos, aiunt, in munimentum ; » secundum vero Symmachum : « Induxisti nos intra obsidionem ; » secundum φuintam editionem : « Ιnduxisti nos in munitionem. » Ηis pοrro significanιur ergastula, custodia, carceres in quibus anlequam morti tradanιur, conclusi degunt Dei martyres : φuae sane laquei similia sunι, φuo venatione capta detinentur. Ηujusce laquei mentionem iidem alibi faciunt dicentes : « Αnima nostra sίcut passer

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small]
« ПредыдущаяПродолжить »