Изображения страниц
PDF
[ocr errors]

σου, θαυμαστός εν δικαιοσύνη. Τήρει δε όπως ταύτα Α Davidis ιempore dicta (uisse, quo templum illud

κατά τους χρόνους ελέγετο του Δαυίδ, καθ' ους ο αισθητός υπό Σολομώνος ουδέπω κατεσκεύαστο νεώς δεικνύντος εναργώς του λόγου, ότι ο αληθώς ναός του Θεού ουχ ο εκ λίθων αψυχων ώκοδομημένος ήν, αλλ' ο αποδοθείς ημίν κατά την αποστολικήν μαρτυρίαν. Και άλλως δε καθ' ετέραν εκδοχήν, επειδή ανωτέρω εμακάρισαν τον εκλεγέντα και αναληφθέντα υπο του Θεού, κατοικήσαντά τε ήδη εν ταις αυλαίς αυτού ταίς επουρανίοις, εικότως και αυτοι τέως μένοντες κλητοί, ευχόμενοι δε εκλεκτοί γενέσθαι και των αυτών επουρανίων μονών καταξιωθήναι, ελπίδας αγαθας εαυτοίς υπογράφουσιν, ικετεύοντες τυχείν του αυτού επουρανίου οίκου και των εν αυτώ αγαθών. Είθ' ώς μεμαθηκότες όποιός εστιν ο επουράνιος του Θεού οίκος, ερμηνεύουσι την αρετήν αυτού φάσκοντες «"Αγιος ο ναός σου, θαυμαστός εν δικαιοσύνη.» Ναός δε επουράνιος και αληθώς επάξιος του Θεού, εν ώ κατοικών επινοείται ο τών όλων Θεός, τίς αν γένοιτο, ή ο μονογενής αυτού Λόγος, εις όν ευδόκησε πάν το πλήρωμα της θεότητος κατοικήσαι; Ούτος ούν αληθώς θαυμαστός εστιν εν δικαιοσύνη επειδή γέγονεν ημίν αυτός σοφία από του Θεού, δικαιοσύνη τε και αγιασμός και απολύτρωσις. « Επάκουσον ημών, ο Θεός ο Σωτήρ ημών, η ελπίς πάντων των περάτων της γης, και των εν θαλάσση μακράν. » Ο μεν δη εκλελεγμένος υπό σου και αναληφθείς εις τον επουράνιον ναόν μακάριος αληθώς και τρισμακάριος ημείς δε εν επαγγελίαις όντες των

προλεχθέντων αγαθών, ελπίσιτε ανηρτημένοι, ήδη ποτε Ο

τούτων τυχείν ευχόμεθα διό παρακαλούμεν λέγοντες, • Επάκουσον ημών, ο Θεός ο Σωτήρ ημών , επακούσας δε, μακαρίους γενέσθαι καταξίωσον, και ημάς προσλαβόμενος, και εκλεξάμενος και κατοικίσας ενταίς αυλαίς σου ίν' εκεί γενόμενοι πλησθώμεν των αγαθών του οίκου σου. Αγαθά δε του επουρανίου οίκου, οποία άν τις νοήσειεν, ή οία ο θείος Απόστολος διέγραψεν ειπών . Α οφθαλμός ουκ είδεν, και ούς ουκ ήκουσε, και επί καρδίαν ανθρώπου ουκ ανέβη, α ήτοίμασεν ο Θεός τοίς αγαπώσιν αυτόν; » Επάκουσον τοίνυν ήμών, ο Θεός ο Σωτήρ ημών, και επακούσας καταξίωσον και ημάς των αγαθών του οίκου σου. Ταύτα διδάσκονται λέγειν οι πάλαι όντες σάρκες, της δε του Θεού κλήσεως κατηξιωμένοι. Επικαλούνται δε ευκαίρως εν τούτοις τον εαυτών Σωτήρα, δν και ανωτέρω ιλασμόν ωνόμασαν ειπόντες, « και τάς ανομίας ημών συ λάση. » Και ενταύθα δε τον Σωτήρα ή Εβραϊκή Γραφή τούτοις εγγράφει τοις χαρακτήρσι, δι' ών και ο ημέτερος Σωτήρ Ιησούς γράφεται. Τούτον δε αυτόν τον Σωτήρα και τον Ιλασμόν, και ελπίδα πάντων των περάτων της γης και των εν θαλάσση μακράν , ονομάζουσιν, άντικρυς παριστώντες μηδεν ταύτα προς Ιουδαίους ου γαρ μόνοις αυτοίς, πάσι δε τοίς έθνεσι την του Σωτήρος χάριν ευαγγελίζεσθαι, οίς γνώμην Θεού και επιστήμην θεσπίζουσιν ώς μηκέτι τας ελπίδας αναρτάν επί τους πάλαι νομιζομένους αυτών θεούς, αλλ' επί

[ocr errors]

sensibile a Salomone mondum excitatum fuerat : sicque clare docetur, verum Dei ιemplum, non illud esse quod ex inanimatis lapidibus structum erat, sed quod ex apostolico Iestimonio designavimus. Secundum aliam vero interpretationem, quia electum et assumptum a Deo, φui jam in cαlestibus ejus atriis habitat, beaιum praedicaveruιιι; jure et ipsi qui vocati permanent, atque electi esse, et cα:lestibus mansionibus donari peroplant, bonam sibi spem ascribunt, eamdem domum ccelestem ejusque bona consequirogantes. Deinde, utpote qui edidicerint qualis illa coelestis Dei domus sit, ejus virtutem post explicant dicenιes : « Sanctum est templunι ιuum, mirabile in justitia. » Τemplum autem cωeleste ac vere Deo dignum in quo habitare υniversοrum Deus intelligitur, quid aliud fuerit, quam unigenitum ejus Verbum, in quo placitum esι omnem plenitudinem deitatis inhabitare " Ηoc itaque vere mirabile est in justitia ; utpoιe quod facίum sit nobis sapienlia a Deo, justitia, sanctificatio et redemptio.

[ocr errors]

D superius propitiationem appellaverunt, cum dice

rent, « et impielatibus nostris tu propitiaberis. » Ηic quoque Ηebraica Scriptura Salvatorem ipsis characteribus effert, φueis Salvator noster Jesus scribitur. Εumdem porro Servatorem et propitiationem ita quoque vocant, « Spem omnium finium ιerrae et eorum ηui in mari sunt longe, , palam declarantes haec nihil ad Judaeos pertinere : neque enim ipsis ιantum, sed etiam omnibus gentibus Servatoris gratiam, ut et notitiam scientiamque Dei annuntiandam vaticinanιur, ita ut non ultra in suis olim vocalis diis, sed in eo solo qui Servator eorum ellectus esί, spem reponant. « Praeparaus

[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors]

όρη εν τη ισχύϊ αυτού, περιεζωσμένος εν δυναστεία."

Αντί τού, « ετοιμάζων όρη, ήδρασας όρη, και ο Σύμ

μαχος ήρμήνευσεν. Επάξει δε ο λόγος τας περί του προλεχθέντος Σωτήρος θεολογίας. Σύ γαρ εί, φησίν, η ελπίς πάντων των περάτων της γης ο τάδε και τάδε τή σαυτού δυνάμει μεγαλουργήσας. Πρώτον μεν ήτοίμασας όρη εν τη ισχύι σου περιζωσάμενος δυνα

στείαν είτα συνετάραξας το κύτος της θαλάσσης, και των κυμάτων αυτής το ήχος επράύνας , είτα διά τούτων ετάραξας έθνη. Τούτων δε γενομένων, τα μεγάλα ώφελήθησαν οι κατοικούντες τα πέρατα. Έγνωσαν γάρ σε, και εφοβήθησαν από τών σημείων σου , ώς μηκέτι λοιπόν άλλην τινά ελπίδα προ οφθαλμών τίθεσθαι ή σέ. Διο ανωτέρω ελέγετο, « Η ελπίς πάντων των περάτων της γης. Ούτοι γαρ οι τα πέρατα της γης οικούντες εν τοις προκειμένοις φοβηθήσεσθαι τον Θεόν από τών σημείων αυτού θεσπίζονται υπό του φήσαντος λογίου : « Και φοβηθήσονται οι κατοικούντες τα πέρατα από των σημείων σου. » Ποία δε ήν τα σημεία, άπερ θεασάμενοι οι κατοικούντες τα πέρατα εφοβήθησαν τον

[ocr errors][merged small]

quidem olim gentibus terram incolentibus domina- c κατά της γνώσεως του Θεού πονηρών πνευμάτων

Danιur, et humanae vitae mare commiseebant et conturbabant, ita ut deοrum religionem, omnibus universum orbis elementum incolentibus emitιerent. Οιnnia vero per salutarem Dei adventum de medio sublata et eversa sunt. Ilis similia alius φuoque propheta hisee verhis vaticinatur : « Αuaite , populi omnes, qui habitatis in ipsa : et erit Deus vobis in testimonium , Dominus de «lomo sancta sua. Ωuia ecce Dominus, Dominus descendet de loco suo, et conscendet super excelsa terrae. Ει conteret montes subtus se, et valles liquescent sicut cera a facie ignis propter impietatem Jacob : haec omnia et propιer peccatum «lomus Israel "". » Ιn xνιι item psalmo, qui ejusdem Domini descensum ex coelis in terram complectiιur, dictum est : « Ει commoιa est et contremuiι ιerra, fundamenta montium conturbata sunt eι commoιa sunt, ηuoniam iratus est eis DomiΡus". » Ηis pοrro descensus Domini, id est Dei ?erpι, significatur; deindeque occullarum et invisibilium potestatum, φuae olim in sublime erige1,3ntur, et ab omnibus gentibus colebantur, ruina, alijectio et dissipatio, φuae in ejus ad homines descensu contigiι. Ωuare in praesenti dicitur : « Praeparans montes in virtute sua, accinclus potentia. » Ροιentia enim accinctus, fortitudine sciliceι sua, praedictos montes nondum quidem prorsus

[ocr errors]

ταπείνωσις και η καθαίρεσις της διαβολικής παρατάξεως, αρχών δηλαδή και εξουσιών, και κοσμοκρατόρων και πνευματικών της πονηρίας άτινα πάλαι μεν κατεκράτει τών επί γης οικούντων εθνών, συνεκύκα τε και συνετάραττε την του ανθρωπείου βίου θάλασσαν, ώς θεών δόξαν αποστέλλειν παρά πάσι τοις το της γης οικούσι στοιχείον. Καθήρηται δε πάντα και ανατέτραπται διά της σωτηρίου θεοφανείας. Τα όμοια δε τούτοις και άλλος προφήτης ώδε θεσπίζει λέγων « Ακούσατε, λαοί πάντες οι κατοικούντες εν αυτή και έσται ο Θεός υμίν εις μαρτύριον, Κύριος εξ οίκου αγίου αυτού. Διότι ιδου Κύριος καταβήσεται εκ του τόπου αυτού, και επιβήσεται, Κύριος επί τα ύψη της γης. Και συντριβήσεται τα όρη υποκάτωθεν αυτού και αι κοιλάδες τακήσονται ώς κηρος από προσώπου πυρός δι' ασέβειαν Ιακώβ ταύτα πάντα και δι' αμαρτίαν οίκου "Ισραήλ. » Αλλά και εν τώ ιζ ψαλμώ, την εξ ουρανών επί γης κατάβασιν του αυτού Κυρίου περιέχοντι. λέλεκται : « Και εσαλεύθη και έντρομος εγενήθη ή γή, και τα θεμέλια των ορέων έταράχθησαν και εσαλεύθησαν, ότι ώργίσθη αυτοίς ο Κύριος. » Σημαίνεται δε δια τούτων κάθοδος του Κυρίου, δηλαδή του Θεού Λόγου είτ' επί τη εις ανθρώπους καθόδω αυτου των αφανών και αοράτων δυνάμεων των πάλαι εις ύψος επηρμένων, και παρά πάσι τοις έθνεσι τετιμημένων καθαίρεσις και ταπείνωσις και σκεδασμός,

Διο και εν τοις μετά χείρας είρηται . Ετοιμάζων όρη εν τη ισχύι αυτού, περιεζωσμένος εν δυναστεία. » Δυναστεία γαρ περιεζωσμένος, τή αυτού ισχύϊ, τα προλεχθέντα όρη ούπω μεν εις το παντελές απώλεσεν ητοίμασε δε εις τιμωρίαν τέως αφορίσας αυτά και αποστήσας της κατά των ανθρώπων τυραννίδος, αλλά και το κύτος της θαλάσσης τη εαυτού δυναστεία κατέπαυσε. Διο λέλεκται. « Συνταράσσων το κύτος της θαλάσσης, ήχους κυμάτων αυτής. » Αντί δε τού, « ο συνταράσσων, και ο μεν Ακύλας, « καταστέλλων και οδε Θεoδoτίων, « καταπραύνων, , και η πέμπτη έκδοσις, « ο καταπραύνων, ήρμήνευσαν. Λέγει δ' ούν ο Ακύλας « Καταστέλλων ήχον θαλάσσης, θόρυβον κυμάτων αυτής και όχλον φυλών. » "Ωσπερ γαρ τα προλεχθέντα όρη εις την μέλλουσαν αυτά διαλήψεσθαι τιμωρίαν ητοίμασεν, ούτω κατέστειλε τον ήχον θαλάσσης και τον θόρυβον των κυμάτων αυτής. Τίς δε ή θάλασσα, και ποταπός ο ήχος αυτής, και τίς ο θόρυβος των κυμάτων αυτής, εξής διασαφεί ο Ακύλας ειπών « Και όχλον φυλών. » Ο γαρ πολύς όχλος των πάλαι εθνών, και των κατά πάν γένος ανθρώπων φυλών ήν, ότε κύμα του των ανθρώπων βίου, και η τοιαύτη του θνητου βίου θάλασσα της των ανθρώπων κακίας πεπληρωμένη, πολυν θόρυβον είχε, μέγ ν τε ήχον εξαπέστελλεν άτε τον δράκοντα οίκούντα εν αυτή κεκτημένη, περί ού λέλεκται. « Επάξει Κύριος ο Θεός την μάχαιραν επί τον δράκοντα, όφιν τον σκολιόν, και ανελεί τον δράκοντα τον εν τη θαλάσση » και αλλαχού προειπών ο λόγος « Αύτη ή θάλασσα η μεγάλη και ευρύχωρος, και επιλέγει « Εκεί δράκων ούτος, όν έπλασας εμπαίζειν αυτώ. » Αλλά γαρ αθρόως και τον δράκοντα και την θάλασσαν, και τον των κυμάτων αυτής ήχον, ή ελπίς πάντων των περάτων της γης, επιφανείσα ανθρώποις, κατέστειλε και κατεπράυνε, τόν τε όχλον των φυλών έσβεσε. Τούτων δε γενομένων, εξής και ακολούθως είρηται « Και φοβηθήσονται οι κατοικούντες τα πέρατα από των σημείων σου και Ικανά γαρ ήν τα προλεχθέντα σημεία, όρη ταπεινούμενα και θαλάσσης ήχος καταστελλόμενος, θόρυβός τε κυμάτων μηκέτι ταράττων κατά το παλαιον, αλλά και όχλος φυλών και αυτός σβεννύμενος, φόβον εμποιήσαι τοίς κατοικούσι τα πέρατα ώς μηκέτι τα προλεχθέντα πάντα φοβείσθαι, αλλ' ένα μόνον τον πάντων εκείνων νικητήν όντινα λοιπιν γνόντες και φοβούμενοι, του φάσκοντος μακαρισμού τυγχάνουσι . « Μακάριοι πάντες οι φοβούμενοι τον Κύριον. » Τίνες δ' αν είεν ούτοι, το παρόν λόγιον διδάσκει φάσκον . Και φοβηθήσονται οι κατοικούντες τα πέρατα από των σημείων σου. » Κατοικείν δε λέγονται τα πέρατα ου πάντως οι τάς εσχατιάς της γης οικούντες, αλλ' οι δυνάμενοι ομοίως Παύλω λέγειν « Εν σαρκί γάρ ζώντες, ου κατά σάρκα στρατευόμεθα » και « Ζώ δε ουκέτι εγώ, ζη δε εν εμοί Χριστός. » Ούτοι γαρ, ούτε εμβαθύναντες τοίς ανθρωπίνοις πράγμασιν, ούτε πάντη εκτός

[merged small][ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors]

montes exaltatos, mare concussum fuisse, et so- Α δή, πολλής αισθήσεως μετασχόντες, τα σημεία του

num fluctuum esse impiorum et alheorum blasphema dieta? Ωuae sane omnia ille omnium terrae terminorum Servator, vel solo nutu in virtute sua deprimere consueviι ; ita ut qui ruinam et perniciem eorum conspiciunt ιurbentur; alii vero hinc utilitatem nanciscantur, Deique timorem assumant, impiorum perniciem divinae Salvatoris poιestatis signa perspicua esse confitenιes.

Σωτήρος ημών θεασάμενοι, οι εν αρχή γεγόνασι σοφίας, τον φόβον του Θεού ανειληφότες. Τις δε τα υψώματα τών κατά χρόνους αρχόντων και τας κατά ..ής Εκκλησίας του Θεού επαναστάσεις, τους τε διωγμούς και τας απειλάς τών ασεβών ανδρών τεθεαμένος, ουκ άν είπoι όρη είναι υψούμενα και θάλασσαν αληθώς κυμαίνουσαν, ήχόν τε κυμάτων τας των ασεβών και αθέων βλασφημίας; Α δή πάντα εν τη

ισχύί αυτού ο Σωτήρ πάντων των περάτων της γης μιά ροπή ταπεινούν είωθεν ώς τους ορώντας την πτώσιν αυτών και την απώλειαν ταράττεσθαι τους δε ώφελείσθαι και φόβον αναλαμβάνειν Θεού, σημεία εναργή της του Σωτήρος ενθέου δυνάμεως την των ασεβών καθαίρεσιν είναι ομολογούντας,

[ocr errors]

« Εξόδους πρωίας και εσπέρας τέρψεις επεσκέψω την γην και εμέθυσας αυτήν. » Προς τοίς κατειλε

Β γμένοις και άλλα σημεία της του Σωτήρος δυνάμεως

παρίστη λέγων « Εξόδους πρωίας και εσπέρας τέρψεις ανθ' ού ο Σύμμαχος ήρμήνευσε « Τάς προελεύσεις του όρθρου και της εσπέρας τας υμνολογίας. » "Εν γαρ και τούτο μέγιστον σημείον τυγχάνει της σωτηρίου δυνάμεως, το μετά την ταπείνωσιν των προλεχθέντων συστήσασθαι εν ανθρώποις εξόδους πρωίας και εσπέρας τέρψεις ή κατά τον Σύμμαχον, « υμνολογίας, , ή, κατά τον Ακύλαν, « αινοποιήσεις. » Το γαρ καθ' όλης της οικουμένης εν ταίς εκκλησίας του Θεού κατά τάς πρωϊνάς του ηλίου εξόδους, κατά τε τας εσπερινάς ώρας υμνολογίας και αινοποιήσεις, και θείας αληθώς τέρψεις τώ Θεώ συστήσασθαι, ου το τυχόν ήν Θεού αρετής σημείον. Θεού δε τέρψεις οι πανταχού της γης εν τη Εκκλησία αυτού αναπεμ

spertinis horis emissi. Quare dicιum est alicubί : C πόμενοι κατά τους ορθρινούς και κατά τους εσπερι

[ocr errors]

νούς καιρούς ύμνοι τυγχάνουσι. Διο λέλεκται που « Ηδυνθείη αυτώ η αίνεσίς μου και πάλιν « Έπαρσις των χειρών μου θυσία εσπερινή καί « Γενηθήτω η προσευχή μου ώς θυμίαμα ενώπιόν σου. » Και αύται ούν αι τέρψεις σημεία τυγχάνουσι τού Σωτήρος. Και άλλο δε προς τούτοις σημείον μέγιστον καταριθμείται εξής λέγων . Επεσκέψω την γήν, και εμέθυσας αυτήν. » Ως γαρ νοσούντα ιατρός έφορά και επισκέπτεται, επιμέλειαν ποιούμενος του πάθους, πάντα τε τα προς ίασιν και σωτηρίαν συντελούντα συμβαλλόμενος τον αυτόν τρόπον και σύ ο Σωτήρ ημών, η ελπίς πάντων των περάτων της γης, περιζωσάμενος δυναστείαν τή ισχύϊ σου, ταύτα πάντα ειργάσω τας μεν αντικειμένας καθείλες δυνάμεις, συνεστήσω δε επί γης πρωϊνάς και εσπερινας τέρψεις και ταύτ' έπραξας, καταξιώσας της σεαυτού επισκοπής τους επί γης ανθρώπους, δι' ής μυρία αυτοίς αγαθά δεδώρηται ώς πληρώσαι αυτούς και μεθύσαι ταις αγαθαίς σου χορηγίας, πλουτίσαι τε αυτούς κατά τον Απόστολον φήσαντα « Εν παντι επλουτίσθητε εν αυτώ, εν παντί λόγω και πάση γνώσει , ή κατά τον Σύμμαχον φήσαντα « Πολυκαρπία πλουτίσεις αυτήν. » Πώς δε εμέθυσε την γην, και πώς επλούτισε και επλήρωσεν αυτήν πολυκαρπίας, διασαφεί λέγων εξής : « Ο ποταμος του Θεού επληρώθη υδάτων. · Τον γάρ σεαυτού ποταμόν του αγίου Πνεύματος, τον από της εν σοί

[ocr errors]
[ocr errors]

σάμενος, την λογικήν και νοεραν αυτών χώραν γην όνομαζομένην, πολλώ τώρεύματι κατακλύσας, μεθύσας τοίς της σοφίας ομβρήμασιν, « επλήθυνάς τε του πλουτίσαι αυτήν , τoις του αγίου Πνεύματος διαφόροις χαρίσμασι. Τούτου δε « του ποταμού τα ορμήματα ευφραίνουσι την πόλιν του Θεού. » Και ο Σωτήρ δε περί του αυτού εδίδασκε λέγων « Ος αν πίη εκ του ύδατος, ού εγώ δώσω αυτώ, ποταμοί εκ της κοιλίας αυτού ρεύσουσιν ύδατος ζώντος, αλλομένου εις ζωήν αιώνιον. Τούτο δε έλεγε περί του Πνεύματος, ού ήμελλον λαμβάνειν οι πιστεύοντες εις αυτόν. » Ούτος ούν ο ποταμός του Θεού επληρώθη υδάτων ώστ' άν ειπείν « Εκ του πληρώματος αυτού ημείς πάντες ελάβομεν. » Πολλών δε υδάτων ο ποταμός πεπλή

locuplelare eam , variis Spiritus sancti charismatibus. Πujus porro « Πuminis impetus laelificanι civitalem Dei. • Salvator item de eadem ipsa re haec docuit : « Si quis biberit ex aqua, quam ego dabo ei, Πumina de ventre ejus fluent aquae viva, salientis in vitam aeternam. Ηoc autem dicelaι de Spiritu, quem accepturi erant credentes in eum "..» Ηoc itaque lumen Dei repletum est aquis; ita uι dicant : « Εx plenitudine ejus nos omnes accepίmus ". " Μultis autem aquis repleιum lumen est, quoniam qui eo potantur, inter se dissimiles sunt. Cum diversi porro sint ordines eorum, φui ejus consortes sunt, jure singulis congruentia praebens, multis aquis repletum esse dicitur : φuarum par

ρωται, διά το μη ομοίους είναι τους εξ αυτού ποτι- Β ίiceps ratiοnabilis ager, congruentes singulis prae

ζομένους. Διαφόρων δε όντων ταγμάτων των μεταλαμβανόντων αυτού, εικότως εκάστω παρέχων τα πρόσφορα, πολλών υδάτων πεπληρώσθαι λέγεται ών

ταλαβούσα η λογική χώρα, τάς επιτηδείους εκάστω δίδωσι τροφάς, και τους επαξίους του τοσούτου ποταμού καρπούς. Διο λέλεκται . « Ητοίμασας την τροφήν αυτών, ότι ούτως η ετοιμασία. » Κατά δε τον Σύμμαχον « Τελεσφορήσεις, φησί, την σπερματίαν αυτής, ότι ούτως ήδρασας αυτήν, , δηλονότι την γην, « και εμέθυσας αυτήν, επλήθυνας του πλουτίσαι αυτήν. » Τώ ούν ποταμώ τώ σώ τελεσφορήσεις την σπερματίαν αυτής, τουτέστι τα σπέρματα εν αυτή καταβληθέντα συ αυτός διά του σαυτού ποταμού τελεσφορηθήναι ποιήσεις, ώς τελείoυς αποδούνα τους στάχυς. Ούτω γούν κατά το Ευαγγέλιον, η μεν ποιήσει λ', η δε ξ, η δε ρ', της ανθρωπίνης ψυχής γής ονομαζομένης, και κατά την σωτήριον παραβολήν « Τους αύλακας αυτής μέθυσον πλήθυνον τα γεννήματα αυτής εν ταις σταγόσιν αυτής ευφρανθήσεται ανατέλλουσα. · Διεξελθών ο προφητικός λόγος τα σημεία της του Σωτήρος αρετής, και τή του Πνεύματος προγνώσει τα εσόμενα, ώς ήδη δι' έργων κεχωρηκότα τεθεαμένος όπως μεν των αντικειμένων ανατροπήν ειργάσατο, όπως δε επεσκέψατο την γην και εμέθυσεν αυτήν, και ώς επλήθυνε του πλουτίσαι αυτην, πληρωθέντος υδάτων του ποταμου του Θεού. Ταύτα θεσπίσας, και ώς ήδη προ οφθαλμών ορώμενα θεασάμενος, επ' ευχήν τρέπεται, και τον Θεόν ικετεύει λέγων : « Τους αύλακας αυτής μέθυσον, και πλήθυνον τα γεννήματα αυτής. • Αύλακες δε ψυχής είεν αν οι κατά βάθους αυτής λογισμοί, και της συνειδήσεως αυτής ή κρύφιος και τους πολλούς λανθάνουσα δύναμις, ήν ο τού Θεού λόγος αρότρου δίκην ανατέμνων και μεταβάλλων, λείον απεργάζεται περιελών τε τας ακάνθας, και την περιττην ύλην, εντίθησι τα εαυτού σπέρματα , είτα τοις λογικούς νάμασιν αρδεύων, μεθύσκει αυτήν. Διό λέλεκται. « Τους αύλακας αυτής μέθυσον, και πλήθυνον τα γεννήματα αυτής. » Είτα αντί του « Εν ταίς σταγόσιν αυτής ευφρανθήσεται ανατέλλουσα κατά τον Σύμμαχον « Ταίς ψεκάσιν αυτής χαυνώ

[ocr errors]

bet escas, aιque condignos tanti fluminis fructus. Ωuare dictum esι : « Parasti cibum illorum, guoniam ita est praeparatio. • Secundum Symmachum vero : « Fructificare facies semen ejus, φuoniam ita fundasti eam, , videliceι ιerram, « etinebriasti eam, multiplicasti locupletare eam. » Flumine itaque ιuo fructum parere facies semini ejus, id est, semina isίuc conjecta, ιu ipse, ιuoque flumine Brucίum parere facies, ita ut perfectas spicas praebeat. Sic secundum Εvangelium alia terra tricesimum, alia sexagesimum, centesimum alia profereι : nam in Salvatoris parabola anima hominis ιerra vocaιur. « Rivos ejus inebria, multiplica genimina ejus : in stillicidiis ejus laetabitur germinans.» Ρosίφuam propheticus sermo signa virtutis Servatoris recensuit, et ex praescientia Spiritus futura, uι jam opere completa, praevidit, φuomodo sciliceι adversarios prostraverit, quomodo terram visitaveriι et inebriaverit, φuo pacto multiplicaverit locupletare eam, flumine Dei aquis repleto. Haec vaticiκaιus, et quasi prae oculis haberet contemplatus, ad preces vertiιur, Deoque supplicat his verbis : « Rivos ejus inebria, multiplica genimina ejus. * Rivi animae ejusdem profundac cogitationes fuerint, eι abscondita multisque latens conscientiac vis, quam Dei verbum ceu aratrum suleans e! immuιans, planam ellicit : spinisque ac superflua materia amotis, semina sua inserit : deindeque ratiοnabilibus fluentis irrigans, ipsam inebriat. Ωuare diειικm esι : « Rivos ejus inebria, multiplica geni- mina ejus. , Ρosιea vero illius loco : Ιn stillicidiis ejus laetabitur germinans, symmachus sic habeι : « Stillis ejus emollies ipsam el germen ejus. " Ει hace omnia visitantis Εcclesiam suam sign" sunι : quae sane olim praenuntiata, non alio modo quam per Servatoris nostri adventum completa sunt : per quem φui ejus gratia dignati sunt, cαlestia semina in animabus suis excipientes, ubere, fructus proferunt, alii mempe oenιesimum, ali sexagesimum, alii tricesimum. Ωuisquis γeΓΟ ΙΠ Del Εcclesia diversos eorum qui in Chris" profi

« ПредыдущаяПродолжить »