Изображения страниц
PDF
[ocr errors][ocr errors][ocr errors]

ωπον και επέλεξεν εκ πάντων των νεανίσκων Ισ- Β a facie Ιsrael, et transfugerunt ad Israel, et servie

ραήλ, και παρετάξαντο εξεναντίας Συρίας, , και τα τούτοις εξής. Οις εξής επιφέρεται : « Και είδον οι δούλοι Αδραζάρ, ότι έπταισεν έμπροσθεν Ισραήλ, και ηυτομόλησαν μετά Ισραήλ, και εδούλευσαν αυτοις. • Διά τούτων η ιστορία και του Ευφράτου και της Σωβάλ και της Συρίας και του Ιωάβ, και των ιβ’ χιλιάδων εμνημόνευσε, και ώς των πολεμίων απάντων περικρατης γέγονεν ο Δαυίδ όπως τε ο αρχιστράτηγος αυτού Ιωάβ, παραταξάμενος τοίς αλλοφύλοις, υποχειρίους αυτούς ειλήφει. Αυτούς δή ούν εκείνους, καθ' ους ταύτα επράττετο, σημαίνει η μετά χείρας στηλογραφία. Κατά δε τον Σύμμαχον τα της προγραφής ούτως έχει « Επινίκιον υπέρ των άνθών του ταπεινόφρονος και αμώμου του Δαυίδ, εις διαδοχήν, οπότε, εμπρήσας την Συρίαν της Μεσοποταμίας, και την Συρίαν Σωβάλ, και ανέστρεψε Ιωάβ, και επάταξε τον Εδώμ εν τη φάραγγι του Αλος ιό χιλιάδας. » Δηλοί δε ο χρόνος ειρήσθαι τα προκείμενα, εν τώ διαπρέπειν και τα μεγάλα κατορθούν βασιλεύοντα τον Δαυίδ, προ της κατά την Βηθσαβεε ιστορίας, ότε καλώς αυτό τα πράγματα προυχώρει ευδοκιμούντι παρά τω Θεώ και παρά τοις πάσιν ώς μαρτυρείσθαι, ότι ήν ποιών κρίμα και δικαιοσύνην εν τώ Ισραήλ. Αλλά γαρ άξιον εν τούτοις απορήσαι, πώς, εν τοιαύτη τυγχάνων καταστάσει, αρχόμενος της στηλογραφίας φάσκει « Ο Θεός, απώσω ημάς και καθείλες ημάς. » Και μην τρόπαια κατ' εχθρών ανίστη, και νίκας κατά πολεμίων ήρητο, δέον ούν επί τούτοις ώδάς επινικίους άδειν, θύειν τε ευχαριστήρια τώ Θεώ. Ο δε τούτων μεν ουδέν πράττει, ταναντία δε απολοφύρεται λέγων « Ο Θεός, απώσω ημάς και καθείλες ημάς, ώργισθης, και ώκτείρησας ημάς. · Αντί δε του , « και ώκτείρησας ημάς, « και περιήγαγες ημάς, και ο Σύμμαχος ήρμήνευσεν , η δε πέμπτη έκδοσις, « και περιεκύκλωσαν ήμάς , ο δε Ακύλας, « θυμωθείς μετέστρεψας ημίν. " Είτα επιλέγει εξής « Έδειξας τώ λαώ σου σκληρά, επότισας ημάς οίνον κατανύξεως. » Ταύτα δε ακατάλληλα και ανάρμοστα δόξαι αν είναι τοις εν τη προγραφή δηλουμένοις. Αλλά γαρ ουκ ασκόπως ηγούμαι την προγραφήν εις το τέλος ημάς αναπέμπειν, και

[ocr errors]

runt ipsis". » Ηis historia, Sobal, Syriam, Joab eι duodecim millia memorat, narratque Davidem inimicos omnes debellasse, ac ducem exercitus ejus Joab instructa contra allophylos acie, ipsos captivos egisse. Εosdem itaque his atιritos cladibus indicaι praesens tituli inscriptio. Secundum SymmaChum autem sic tiιulus habeι : « Τriumphale pro floribus humilis eι inculpati Davidis, ad doctrinam, cum incensa Syria Μesopotamie, et Syria Sobal, reversus Joab percussiι Εdom in valle Salis duodecim millia. » Εx ιemporis pοrro noιa deprehendiίur haec dicta fuisse, cum David regnans prospere agerel, resque magnas perpetraret, ante Βersabee historiam, cum probe et ex voιo res ipsi cederent, ipseque Deo et omnibus spectabilis esset; ita uι, Scriptura teste, faceret judicium et justitiam in Ιsrael. Verum hic quastionem movere consentaneum est, cur in tali conditione rerum, sic tituli inscriptionem ordiatur : « Deus, repulisti nos et destruxisti nos. » Αιφui post tropaea de hostibus erecta, et victoriam de inimicis partam, oportuit hac de re triumphalia cantica emitιere, Deoque in gratiarum actionem immolare. Αι ille nihil praestat hujusmodi; imo vero res adversas deplorat his verbis : « Deus, repulisti nos et destruxisti nos, iratus es, et misertus es nobis. » Ρro illo autem, « et misertus es nobis, " Symmachus, « et circumduxisti nos, , interpretatus est, φuinta vero editio, « eι

[ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

perior erat. Sed futurum ιempus erat, φuo mutaιionem rerum subireι, inimicisque subditus esset. Quare sic habet titulus : « In finem, pro iis qui immutabuntur; » Symmachus vero, « pro floribus; » Αφuila, « super lilia. » Sicut enim lilia agri et fenum, ad breve quidem tempus speciosa esse videnιιιr, sed repente immutantur et corrumpuntur; sie res populi turιc florentes, brevi immutandae erant. Οuare in doctrina sua Servator ait : « Considerate lilia agri"; , ac rursum : « Ωuod si fenum agri, quod hodie est, et cras in clibanum mittitur ""; » imo etiam : « Οmnis caro fenum, et omnis gloria ejus quasi flos feni. Εxsiccatum est fenum, et flos decidit ; Verbum autem Domiui manet in aeter

φίαν τους λόγους αποκαλείν. « Εις μεν γαρ « το τέλος,» διά το επί συντελεία των αιώνων μέλλειν πληρούσθαι τα προφητευόμενα, είρηται πρόσκειται δε, « τοις αλλοιωθησομένοις, και αναγκαίως διά την μέλλουσαν διαλήψεσθαι αλλοίωσιν την κατάστασιν τών τότε πραγμάτων. "Οτε μεν γαρ ταύτ' ελέγετο, εκράτει των αλλοφύλων ο Ισραήλ, και των πολεμίων κρείττων ετύγχανεν. Έμελλε δε άρα καιρώ τινι αλλοίωσιν υπομένειν, και υπό τους εχθρούς γίνεσθαι. Διό φησιν ή προγραφή : « Εις το τέλος τοις άλλοιωθησομένοις» ο δε Σύμμαχος, « Υπέρ των ανθών , ο δε Ακύλας, « Επί κρίνων. » Ως γάρ τα κρίνα του αγρού και ο χόρτος δοκεί μέν τινα προς βραχύ φαίνεσθαι ώραία, όσον δε ούπω μεταβάλλει και φθείρεται ούτως και

num "; " φuibus propheta secundum reliquos in- " τα πράγματα του λαού, ανθούντα τότε, έμελλεν όσον

terpretes hacc addit : « Were fenum populus, exsiccatum est fenum, decidit flos ", , Judaicam genιem nec obscure significans. Εadem ipsa jam Spiritus sanctus per Davidem testificatur, praemissa illa populi futura inversione et mutatione. Ωuare secundum Αquilam dicιum est, « Super lilia testimonii;» secundum Symmachum autem, « Pro floribus ιestimonium ; » secundum LΧΧvero Interpretes, « Ρro iis qui immutabuntur, in tituli inscriptionem : » quae magnam habeant cum diclis in praecedenti psalmo aflinitatem. Νam ille populi abjectionem indicavit his verbis : « Convertentur ad vesperam et famem patientur ut canes,et circuibunt civitatem", et caetera. Ωuibus haec de vocalione gentium subjungi: : « Ει tu, Domine Deus virtutum, Deus Ιsrael, intende ad visitandas omnes gentes. » Τituli vero inscriptionem in presenti ut et alias ΑΤuila, " humilis, perfecti Davidis: " Symmachus vero, « humilis Davidis et inculpati, , interpretati sunt. Νam cippo digna eraι ιanti regis modestia. Cum enim 1οι bella feliciter gessisset, et populos usque ad Μesopotamiam subegisset vectigalesque fecisset, consuetum servabat morem, quo exornatus eraι cum a Saule pelleretur, ac perfugus in desertis ageret. Νam ιunc φuoφue, u! humilis, perfectus, humiliter sentiens et inculpatus, aeternis cippis a divina Scriptura dignatus est. Νunc autem cum regnans toι inimicos invaderet, omniumque divitias

ούπω μεταβάλλειν. Διό και ο Σωτήρ εν ταίς διδασκαλίαις έλεγε « Καταμάθετε τα κρίνα του αγρού , και πάλιν « Ει δε τον χόρτον του αγρού σήμερον όντα, και αύριον εις κλίβανον βαλλόμενον , αλλά και, « Πάσα σάρξ χόρτος, και πάσα δόξα αυτής ώς άνθος χόρτου. Εξηράνθη ο χόρτος, και το άνθος εξέπεσε το δε ρήμα Κυρίου μένει εις τον αιώνα , οίς ο Προφήτης κατά τους λοιπούς ερμηνευτάς προστίθησι λέγων « Αληθώς χόρτος ο λαός εξηράνθη ο χόρτος, εξέπεσε το άνθος, και ακαλύπτως το Ιουδαίων έθνος δηλώσας. Αυτά δή ούν ταύτα και νύν το Πνεύμα το άγιον διά του Δαυίδ μαρτύρεται, προαναφωνούν την μέλλουσαν έσεσθαι του λαού αλλοίωσιν και μεταβολήν. Διό κατά τον Ακύλαν είρηται, « Επί κρίνων μαρτυρίας και κατά δε τον Σύμμαχον, « Υπέρ των ανθών μαρτυρία και κατά δε τους Εβδομήκοντα, « Τοις αλλοιωθησομένοις εις στηλογραφίαν, » Πολλήν δε ακολουθίαν έχοι αν προς τα εν τώ προ τούτου λελεγμένα. Επει κακείνος την του έθνους αποβολήν εδήλου λέγων « Επιστρέψουσιν εις εσπέραν, και λιμώξουσιν ώς κύων, και κυκλώσουσι πόλιν, , και τα επιφερόμενα. Οις εξής περί της κλήσεως των εθνών έφασκε « Και συ, Κύριε ο Θεός των δυνάμεων, ο Θεός Ισραήλ, πρόσχες του επισκέψασθαι πάντα τα έθνη. » Την δε στηλογραφίαν και νυν ώς και εν τοις έμπροσθεν ο μεν Ακύλας, « ταπεινού τελείου του Δαυίδ » ο δε Σύμμαχος, « ταπεινόφρονος του Δαυίδ και αμώμου, και ήρμήνευσαν. Στήλης γαρ ήν αξία ή του τοσού

[ocr errors][merged small][merged small][ocr errors][merged small][ocr errors][merged small][ocr errors]

ταμού Αιγύπτου, μέχρι του ποταμού Ευφράτου ά Α Εuphratem; quod Davide regnante revera conligit,

δή βασιλεύοντος του Δαυίδ έργοις επληρούτο , τούτο γούν και η παρατεθείσα ιστορία της Βασιλειών γραφής εμαρτύρει. Αλλά γαρ φωτισθείς ο προφήτης υπό του αγίου Πνεύματος, θεσπίζει τα εν τοις μέλλουσι χρόνοις συμβησόμενα. Τίνα δε ήν ταύτα διδάσκει λέγων « Εις το τέλος τοις άλλοιωθησομένοις. » Είθ' εξής προϊών επάγει : « Ο Θεός, απώσω ημάς και καθείλες ημάς, , και τα εξής οίς μεθ' έτερα επιλέγει « Ο Θεός ελάλησεν εν τώ αγίω αυτού αγαλλιάσομαι και διαμεριώ Σίκιμα, και την κοιλάδα των σκηνών διαμετρήσω, , και τα εξής. Σημαίνει δε διά τούτων του Θεού διαλλαγάς προς τους αλλοφύλους. Ο Θεός γαρ, φησίν, ελάλησε, και λαλήσας εν τώ αγίω αυτού τώ Γαλαάδ και τώ Μανασσή, και τώ

ut allata Regnorum historia testificabatur. Αd haec etiam Spiritu sancto illustratus Propheta, vaticinatur ea quae futuro post tempore eventura sunt. Ωuaenam autem illa essent, his verbis docet, « In finem pro iis qui immulabuntur. " In sequentibus vero infert, «Deus, repulisti nos et destruxisti nos, et catera. Ωuibus postea subjungit, « Deus locutus est in sancto suo, exsultabo et dividam Sichima, et convallem Τabernaculorum dimetiar, , et reliqua. Ηis pοrro significat Dei reconciliationem cum alienigenis. Deus enim, ait, locutus est, ac in sancto suo locuιus ad Galaad, Μanassen, Εphraim et Judam ; Μoab et ldumaeam ac reliquos omnes alienigenas una complectitur. Νam « Μoab, inquit, le

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

ceamentum nιeum, mihi alienigenae amici facti sunt ". " Εt haec quidem de alienigenis enarravit. Sub haec autem ex persona Judaici populi prophetia rursum adjicit : « Νonne ιu, Deus , qui repulisti nos, et non egredieris in virtutibus nostris " ! » Ωuae similia sunt iis quae ab initio dicta fuere, ι Deus, repulisti nos et destruxisti nos: » φueis perspicue se repulsos et destrucίos fuisse narrant, neque Deum in virtutibus, sive in exercitibus suis opiιulantem habere : alienigenas vero generatim omnes amicos Dei effectos esse; Μoab vero speciatim lebetem spei ejus, seu lebetem lavacri ejus, vel securitatis ejus esse; Ιdumaeamque calceamento Φei dignatam fuisse. Haec illustratione Spiritus divini

[ocr errors][ocr errors]

και ώκτείρησας ημάς , κατά δε τον Ακύλαν, « Θυμωθείς μετέστρεψας ημάς κατά δε τον Σύμμαχον, "Ωργίσθης, και περιήγαγες ημάς , κατά δε την πέμπτην έκδοσιν, « Και περιήγαγες ημάς. » Ταύτα δε μάλλον των λόγων ή των πραγμάτων έκβασις παρίστησι.

[ocr errors]
[ocr errors]

vasit eos ira in finem, haec omnia passi, repulsi, destructi et aljecti sunι; abscissi item et circumducti, in omnesque gentes dispersi. Sed eliam, « commovisti, inquit, terram et couturbasti eam, φuia sexcenta ibi malainerant, in terra dico eorum, sciliceι Jerusalem, ubi regia et sanctuarium, ubi omnia in lege veneranda persolvehantur: sive etiam in ιοιa illorum regione; sive in animabus eorum ιropice ιerra nuncupatis. Ωuae omnia confertim ob improba eorum facinora, commota et conturbata sunt. Αttanιen rogat Ρropheta in sequentibus : « Sana comtritiones ejus, quia commoia est. » Α proprio namque loco et situ coιumωla el concussa praedicta ιerra, contritionibus et ruinae suberat. Ωuare sub irec additur : « Οsιendisti populo tuo dura : και οι vino compunctionis potat illos; sive secundum Αquilam, « vino soporis; » sive secundum Symmachum, « vino jactationis. » Αc dicere licet, divinarum Scripturarum verbum, φuo eorum in Chrisιum incredulitas arguilur, vinum esse compunctionis, eoruιn conscientia per prophelias de Christo, necnon per praesentenn rerum conditionem , ac per conversicnem gentium compuncta et vulnerata. Ηac quippe, etiamsi non fυcati videantur esse, eorum conscientiam pungunt, feriunt, et ad sensum suae erga Salvatorem et Dominum nosίrum infidelitatis adducunt. Sed illis quidem haec eventura esse vaticinatur. Iis aulem qui ad Chrisίum Dei conventuri, ejusque salutem suscepίuri sunt, hac posιea annuntiat : « Dedisti meιuentibus le significationem, uι fugiant a facie arcus; » secundum Αquilam vero, « Dedisti metuenιibus ιe signum, ut significentur a facie firmitatis; » secundum Symmachum autem, « Dedisti meluentibus le signum, ut fugiant a facie sagittarum. » Sί illi, de quibus superius, hoc signo notati fuissent, non repellendi, nec destruendi, nec irae tradendi eranι. Sed quia signum illud salutare recipere noluerunt, jure in hate inciderunι. Αι φui timent Dominum, (sic eos qui credunt ex gentibus, ut plerumque demonstravimus, Scripίura solet appellare,) accepίο signo, illoφue usi, acin vulιu obsignati, locum invenerun fugiendi a facie arcus, nullo spiriιualium et invisibilium inimicorum ipsos, ob signum cum illis ιum antiquisinditum, ferireaudente. Μoyses siquidem domorum limina sanguine agni paschalis obsignari Israelitis praecepit, ut exterminator averιeretur ". In Εzechiele itidem, cum everιenda urbs essel, dixisse scribitur Deus ei, qui ιunc ιemporis podere induebatur : « Τransi per mediam civitaιem Jerusalem, et da signa super frontes virorum gementium et dolentium super cunctis iniφuitatibus quae fiunt in medio ipsorum ". » Deinde aliis diciιur : « Πιe in civitatem post eum, eι μercuιιιe : ne parcalis oculis vestris, neque misereamini senen, et adolescentem, parvulos, et virginem, eι

[ocr errors]

Μετά γούν την του Σωτήρος ημών παρουσίαν πάντα ταύτα πεπόνθασιν, ότε έφθασεν επ' αυτούς οργή εις τέλος, απώσθησάν τε και καθηρέθησαν και απεβλήθησαν διεκόπησάν τε και περιήχθησαν διασκορπισθέντες εις πάντα τα έθνη. Αλλά και « συνέσεισας, φησί, την γην, και συνετάραξας αυτήν, και διά το μυρία κακά εν αυτή γίγνεσθαι λέγω δε τη αυτών γή, ήτοι τη Ιερουσαλήμ, εν ή και το βασίλειον, και το αγίασμα, και πάντα τα σεμνά του νόμου συνετελείτο ή και πάση αυτών τη χώρα, ή και ταίς ψυχαίς αυτών τροπικώς γηνώνoμασμέναις. "Αδή πάντα αθρόως διά τας παρανόμους αυτών πράξεις συνεσείσθη και συνεταράχθη. "Ομως δ' ούν ικετεύει ο προφήτης λέγων εξής « Ίασαι τα συντρίμματα αυτής, ότι εκινήθη. » Κινηθείσα γαρ και σαλευθείσα της οικείας μονής και στάσεως η προλεχθείσα γή, συντρίμματα και κατάγματα εκτήσατο. Διόπερ εξής επιλέγεται : « Έδειξας τώ λαώ σου σκληρά » και ποτίζει δε αυτούς οίνον κατανύξεως ή, κατά τον Ακύλαν, « οίνον καρώσεως , ή, κατά τον Σύμμαχον, « οίνον σάλου. » Και έστι γε ειπείν τον από των θείων Γραφών λόγον, ελεγκτικόν όντα αυτών της εις τον Χριτον του Θεού απιστίας, οίνον υπάρχειν κατανύξεως, νυττομένης αυτών και τιτρωσκομένης της συνειδήσεως από των περί του Σωτήρος προφητειών εξ αυτών τε των περιεχόντων αυτούς πραγμάτων και εκ της των εθνών επιστροφής. Ταύτα γαρ, καν απροσποίητο. είναι δοκώσιν, όμως την συνείδησιν αυτών τιτρώσκει, πλήττοντα και εις συναίσθησιν αυτούς άγοντα της εις τον Σωτήρα και Κύριον ημών απιστίας. Αλλ' εκείνοις μεν τοιαύτα μέλλειν έσεσθαι θεσπίζει. Τους δε μέλλοντας προστρέχειν τώ Χριστώ του Θεού, και την δι' αυτού σωτηρίαν παραδέχεσθαι, ευαγγελίζεται εξής λέγων « "Εδωκας τοίς φοβουμένοις σε σημείωσιν του φυγείν από προσώπου τόξου. » Κατά δε τον Ακύλαν « Έδωκας, φησί, τοίς φοβουμένοις σε σύσσημον, του σημειούσθαι από προσώπου βεβαιότητος . » κατά δε τον Σύμμαχον « Έδωκας τοις φοβουμένοις σε σημείον, εις το εκφυγείν από προσώπου τοξεύματος. » Ει μεν ούν ήσαν και οι διά των έμπροσθεν δεδηλωμένοι τώ σημείω τούτω, ουκ αν απώσθησαν, ουδ' αν καθηρέθησαν, ουδ' αν τη οργή παρεδόθησαν αλλ' επει μη ηβουλήθησαν καταδέξασθαι το σωτήριον σημείον, εικότως τούτοις περιπεπτώκασιν. Οι δέ γε

[ocr errors][merged small]

την Ιερουσαλήμ, και δός τα σημεία επί τά μέτωπα Α mulieres occidite ad internecionem : ad eos autem

των ανδρών των καταστεναζόντων και των κατοδυνωμένων επί πάσαις ταίς ανομίας ταίς γινομέναις εν μέσω αυτών. • Είθ' ετέροις ελέχθη « Πορεύεσθε εις την πόλιν οπίσω αυτού, και κόπτετε μη φείδεσθε τοίς οφθαλμοίς υμών, και μη ελεήσητε πρεσβύτερον και νεανίσκον, και νήπια και παρθένον, και γυναίκας αποκτείνατε εις εξάλειψιν επί δε πάντας εφ' oύς εστι το σημείον μη εγγίσητε, και από των αγίων μου άρξασθε. » Οράς όπως οι μεν απώλοντο, οι δε το σημείον επί του μετώπου φέροντες διεσώζοντο; τοιούτοι τινες ήσαν και ους η παρούσα στηλογραφία παρίστησι λέγουσα « Έδωκας τοίς φοβουμένοις σε σημείωσιν του φυγείν από προσώπου τόξου , ου γαρ τώ Ισραήλ, φησιν, έδωκας, αλλά τοις φοβουμένοις σε. "Οτι δε έθος εστί τη προφητεία φοβουμένους τον Κύριον καλείν τους εξ εθνών επί τον Θεόν

super quos est signum ne accedatis, et a sanctis meis incipite ". " Viden' quo pacto alii quidem occisi : ii vero qui signum in fronte ferrent servati fuerint ! Τales ii erant, quos haec ιituli inscriptio indicat his verbis : " Dedisti metuentibus le significationem, ut fugiant a facie arcus. » Νon enim aiι, Ιsraeli dedisti, sed timentibus te. Ωuod autem propheliae consuetum sit timenιes Dominum vocare eos ex gentibus, qui ad Deum confugerunt, plerumque demonstravimus, uti supra dictum est. Ωuemadmodum igitur exterminatoris plagas, signo sanguinis usi, fugiebant qui in ΑΕgypto erant ", eadem ralione ad avertendum humanarum animarum hostem et inimicum, φui solet eas telis impetere, et in idoΙolatriae errorem deducere, signum hic memoraιum metuentibus Dominum collatum est.

καταφεύγοντας, πολλάκις απεδείξαμεν, καθώς προείρηται. "Ωσπερ ούν από προσώπου του ολοθρευτου διέφυγόν ποτε οι εν Αιγύπτω τας πληγάς , χρήσαντες τώ σημείω του αίματος, τον αυτόν τρόπον εις αποτροπιασμόν του πολεμίου και εχθρού των ανθρωπίνων ψυχών, του τοξεύειν και καταβάλλειν αυτάς επί την της ειδωλολατρείας πλάνην ειωθότος, δέδοται το λεγόμενον ενταύθα σημείον τοίς φοβουμένοις τον Κύριον.

[merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
« ПредыдущаяПродолжить »