Изображения страниц
PDF
[ocr errors]

tem, Αd nihilum deduces omnes gentes, Symmachus, Οbstrνει omnibus gentibus, interpretaιur. His pοrro significatur, correptionem a Deo omnibus genίibus inferendam esse. Ωuia enim supra dicebaιur, Intende ad υisitandas omnes genies; consequenter docel, Deum inspeclorem prius omnes υorrepίurum gentes, deinde eas a mullorum numinum et ilolorum errore conversurum esse. Sermonem porro completum deprehendet, si quis animadverla1, posι adventum Salvatoris nostri, genιes multorum numinum errori maxime deditas, sub initium prardicationis verbum recipere abnueutes, obsidionibus et quibusdam aliis aerumnis deductas resipuisse, Deo ita ipsas alloquenιe alque castiganle: sic ergo ad meliorem frugem se posιea recipienιes, salutari verbo subdilae sunt. Οuamobrem deinde subjungitur ex persona Salvatoris : Fortitudinem meam ad 16 custodianι, φuia Deus susceptor meus es, Deus meus, misericordia ejus prαcreniel nιe. D.us osιendει 1milli in inimicis meis, sive,secundum Symmachum, Despicere me (aciet eos φut muros mihi abstulerant. Αlibi quoque dietum est : Ει desperit oculus meus insurgenιes in me malignantes, audieι αμris nιea "". Sed eliam David Saulis ruinam et mortem aspexit, cι casun mortis ejus despexit. Νe occidas eos, ne φuando obliviscantur populi tui. Rursum pluraliler, rιe occidas eos, inquil, disperge illos, et depone illos, οικm ιamen quo tempore haec proferebanιur, nullus alius ex historia Davidi inimicus feratur, praster

υnum Saulem. Werum haec eliam ex persona Sal- C αυτούς, και κατάγαγε αυτούς ,

[merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

Εξουδενώσεις πάντα τα έθνη. Αντί δε τούν Εξουδενώσεις πάντα τα έθνη, ο Σύμμαχος, Επιφράξει πάσι τοις έθνεσιν, ήρμήνευσε. Δηλοί δε ο λόγος επιτίμησίν τινα του Θεού προς πάντα τα έθνη. Επειδή γαρ ανωτέρω ελέγετο Πρόσχες του επισκέψασθαι πάντα τα έθνη ακολούθως διδάσκει, ώς επισκοπών ο Θεός επιτιμήσει πρότερον πάσι τοις έθνεσιν, είτ' επιστρέψει αυτά της πολυθέου και ειδωλολάτρου πλάνης. Γνώναι δέ εστι του λόγου το αποτέλεσμα επιστήσαντα, ώς μετά την παρουσίαν του Σωτήρος ημών, τά μάλιστα περί την πολύθεον πλάνην επτοημένα έθνη, κατ' αρχάς του κηρύγματος εναντιωθέντα τή του λόγου παραδοχή, πολιορκίας και τισιν άλλαις επιστρεπτικαίς περιστάσεσιν έσωφρονίσθη, του Θεού τούτον τον τρόπον επιφθεγγομένου και επιτιμώντος αυτοίς ούτω γούν, μετά ταύτα σωφρονισθέντες, καθυπετάγησαν τώ σωτηρίω λόγω Διο επιλέγεται εξής εκ προσώπου του Σωτήρος. Το κράτος μου πρός σε φυλάξω, ότι ο Θεός αντιλήπτωρ μου, ο Θεός μου, το έλεος αυτού προφθάσει με ό Θεός δείξει μοι εν τοις εχθρούς μου, ή κατά τον Σύμμαχον, Επιδείν ποιήσει με τους αποτειχίζουάι με. Και εν ετέρω δε είρηται . Και επείδεν ο οφθαλμός μου εν τοις επανισταμένους επ' έμε πονηρευομένοις, εισακούσεται το ούς μου. Αλλά και ο Δαυίδ του Σαουλ την πτώσιν και την τελευτην είδεν, επείδε τε αυτού τη καταστροφή του θανάτου. Μή αποκτείνης αυτούς, μήποτε επιλάθωνται του λαού σου. Πάλιν πληθυντικώς, Μη αποκτείνης αυτούς, φησί, και διασκόρπισον ουδενός εχθρού τώ Δαυίδ καθ' ον καιρόν ταύτα ελέγετο δεικνυμένου εκ της ιστορίας ή μόνου του Σαούλ. Αλλά γαρ και ταύτα το πνεύμα το προφητικόν εκ προσώπου του Σωτήρος αναφωνεί περί των επαναστάντων αυτώ, περί ών ελέγετο Και λαοί έμελέτησαν κενά. Παρέστησαν οι βασιλείς της γης, και οι άρχο"τες συνέστησαν επί το αυτό κατά του Κυρίου και κατά του Χριστού αυτού. Τούτους ούν τους εις κενον τας περί αυτού προφητείας μελετήσαντας, τούς τε άρχοντας αυτών και καθηγουμένους μη αποκτείνης, φησιν, αλλά διασκόρπισον και κατάγαγε. Εύχεται δε αυτούς καθαιρεθήναι του αξιώματος, ο δε και γέγονεν. Ουκέτι γούν βασιλεύς, ουδε αρχιερεύς, ουδε προφήτης, αλλ' ουδε γραμματείς και Φαρισαίοι, και Σαδδουκαίοι παρ' αυτοίς εισιν. Ου μην και αποκτανθήναι αυτούς φησι. Διο συνέστηκεν αυτών το γένος, και των παίδων ή διαδοχή πληθύνει. ου γαρ απεκτάνθησαν, ουδε εξ ανθρώπων απεσβέσθησαν αλλ' εισι μεν και υφεστήκασιν ούτω δε ώς καταβεβλημένοι και κατενηνεγμένοι ής πάλαι ήξίωντο παρά Θεώ τιμής, Αλλά και διασκόρπισον αυτούς , φησίν, εν τή δυνάμει σου ή κατά τον Σύμμαχον Αναστάτωσιν αυτούς τη δυνάμει σου. Ο δή και αυτό το πράγμα εναργέστερον παντός λόγου παρίστησιν, απανταχού γης του Ιουδαίων έθνους διεσκορπισμένου,

και αναστάτου τυγχάνοντος ώστ' ει μέγα φρονοίεν επί τούτω Ιουδαίοι, ώς πάντα πληρούντες τα έθνη "ταρά τε βαρβάροις και εν μέσοις Έλλησιν οικούντες, αλλ' ίστωσαν, ότι εν κατάρας λόγω ταύτα περί αυτών έθεσπίζετο. Η γούν παρούσα προφητεία φησίν περί αυτών Διασκόρπισον αυτούς εν τη δυνάμει σου, και κατάγαγε αυτούς, ο υπερασπιστής μου Κύριε. Αλλά και το μη πάμπαν αυτούς εξ ανθρώπων ηφανίσθαι σημαίνει λέγουσα Μη αποκτείνης αυτούς, μήποτε επι.λάθωνται του λαού σου. Ει γαρ ήσαν εξ ανθρώπων αφανισθέντες, και μηδαμώς εν ζώσιν όντες, ουκ αν είδον, φησί, τον εμόν λαόν, ουδ' αν έγνωσαν ανθούσαν την εμην Εκκλησίαν αλλ' ίνα βλέπωσιν αυτήν και τον εμόν θεωρώσι λαόν, μη αποκτείνης μεν αυτούς, διασκόρπισον δε αυτούς απανταχού γης, ένθα μέλλει και ή έμή Εκκλησία συνίστασθαι , όπως, βλέποντες τον εμόν λαόν και την καθ' όλης της οικουμένης υπ'

Α protector meus Domine. Sed etiam quod non penιιus ex hominibus deleti sinι, his indicaι, Νe occidas eos, nequando obliuiscantur populi ιui. Νam si ex Ιhominibus sublati essent, neque ulterius inter viνos numerarenίur, nequaquam, ait, viderent populum meum, neque florentem Εcclesiam meaun pernoscerent : sed ut eam et populum meum conspίcianι, ne occidas, sed dispergas eos ubique terrarum, ubi Εcclesia mea constituenda est; ut populum meum, Εcclesiamque per toιum orbem a me Γundatam videnιes, ad aemulationem religionis accedanι; exemploque populi ex gentibus conversi, ipsiquoque insanabili incurabilique suo idololatriae malo finem imponant. Haec itaque pro illis Salvator precatus est, Patrem obsecrans, ne occiderentur,

Β sed in vita manerent et servarentur, ut viderent populum suum, et multum ab eo utilitatis percipeΤent.

εμού θεμελιωθείσαν Εκκλησίαν, εις ζήλον έρχοιντο θεοσεβείας, και τώ παραδείγματι του εξ εθνών

[ocr errors]

Αμαρτίαν στόματος αυτών, λόγον χειλέων αυτών και συλληφθήτωσαν εν τη υπερηφανία αυτών. Πάλιν κανταύθα την αιτίαν παρίστησι των προλεχθέντων. Διά τί γάρ ταύτα παθείν αυτούς ήξίου, αναγκαίως διδάσκει λέγων . Δι' αμαρτίαν στόματος αυτών, και διά τον λόγον των χειλέων αυτών. Και έστι θαυμάσαι το ακριβές της του αγίου Πνεύματος πρυρρήσεως. Επειδή γαρ ουκ αυτοι Ιουδαίοι, κατά τον του Σωτήρος ημών καιρόν τον θάνατον αυτώ ειργάσαντο, Ρωμαϊκή δε χειρί τούτ' επράττετο, δικάζοντος μεν Πιλάτου, διαλαβόντων δε στρατιωτών και απαγαγόντων αυτόν, Ιουδαίων δε τούτων μηδ' ότιούν πεποιηκότων είκότως ουκ αυτό το έργον του θανάτου τούτοις ανατίθησι, αλλά την αιτίαν. Οίτε γαρ άρχοντες των Ιουδαίων, συνέδριον ποιησάμενοι, πάσαν εκίνησαν μηχανην, όπως αυτόν απολέσωσιν οι τε τούτοις χαριζόμενοι ψευδομάρτυρες και συκοφάνται εις πρόσωπον έστησαν του Σωτήρος ό τε πάς λαός φωναίς και χείλεσιν οικείοις το αίμα αυτού καθ' εαυτών και κατά των ιδίων παίδων έζητήσαντο. Είκότως ούν ο παρών λόγος ου της του θανάτου πράξεως, ην ώρισε μεν Πιλάτος, διεπράξαντο δε οι υπ' αυτώ στρατιώται, μνημονεύει, αλλά της των αρχιερέων συσκευής, και της των συκοφαντών μαρτυρίας, της τε φωνής του πλήθους επιβoήσαντος κατ' αυτού, Διό φησιν Αμαρτίαν στόματος αυτών, λόγον χει.λέων αυτών ώσει έλεγε σαφέστερον. Δι' αμαρτίαν στόματος αυτών, και διά λόγον χειλέων αυτών. Διά γαρ ταύτα διασκόρπισον αυτούς τη δυνάμει σου, και κατάγαγε αυτούς, ό υπερασπιστής μου Κύριε. Κατά δε τον Σύμμαχον, Αμαρτία, φησί, του στόματος αυτών, και τώ λόγω των χειλέων αυτών τα προλεχθέντα αυτοίς επαχθήσεσθαι. Και επιλέγει και συλληφθήτωσαν εν τη υπερηφανία αυτών ή, κατά τον Σύμμαχον, Συλληφθήτωσαν μετά της

τε του ανιάτου παρ' αυτούς και άθεραπεύτου κακού της

Σωτήρ ηύκται, δεηθείς του Πατρός μή αναιρεθήναι επί τό θεωρείν τον αυτου λαον και μεγάλα εξ αυτού

WεRs. 15. Delicίum oris eorum sermonen labiorun ipsorum , et comprehendantur in superbia ειια. Πic rursum memoratorum causam aperit. Cur enim ipsos haec pati rogaverit, necessario edoceι dicens, propιer delictum oris eorum, et serιmonem labio. rum ipsorum. Ει mirari subit praedictionis sancti Spiritus accurationem. Ωuia enim tempore Salva1oris nostri, non Judaei ipsi mortem intulerunt, sed Ηomanorum manu id peractum est, judicium Pilaιο ferente, militibus comprehendentibus et abducenιibus eum, et a Judaeis nihil eorum acιum est; jure illis non ipsum necis actum ascribit, sed causam. Ρrincipes namque Judaeorum concilium ineuntes, nullam non machinam moverunt, ut eum perderent; falsi ιesles aulem et sycophantae, eorum gratiam aucupanιes, in conspecιu Salvatoris stelerunι ; ιοιusque populus vocibus labiisque suis sanguinem ejus super se et super filios suos expetierunt : jure ergo non necis facinus, quam decreviι Pilatus, perpetrarunt milites ejus, memoraι , sed D principutn sacerdoιum conspirationem, sycophanιarum ιestimonium, contra ipsum acclamanlis multitudinis vocem. Ωuare ait : Delictum oris eorum, sermonen labiorum ipsorum, ac si liquidius diceret, propιer delictum oris eorum, et propιer sermonem labiorum ipsorum. Εa de causa dispergeillos in virtute ιιια, et depone eos, proteclor nιeus Domine. Secundum Symmachum vero, peccalo, inφuit, oris eorum, el verbo labiorum ipsorum praedicta ipsis iulligenda sunι. Αc subjungit, et compreliendantur in superbia sua, sive secundum Syιnmachum, comprehendanιur cum superbia sua. Νam cum superbi arrogantesque essent, Servaloris nostri fiduciam non ferebanι. Ωuare superbe admolum

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors]

αλαζόνες, ουκ έφερον του Σωτήρος ημών την παρβησίαν. Διο μετά πολλής υπερηφανίας προσελθόντες έλεγον αυτώ Τίς σοι έδωκε την εξουσίαν ταύτη", και ποία εξουσία ταύτα ποιείς; Ημών γάρ κρατούντων του ιερού και του παντός έθνους αρχόντων, σύ τις ών και πόθεν τα τοιαύτα τολμάς; Τούτων ούν ένεκα των λόγων ενταύθα είρηται . Και συ.λ.ληφθήτωσαν εν τη υπερηφανία αυτών και εξαράς και ψεύδους διαγγελήσονται ανθ' ού ο Σύμμαχος ήρμήνευσε Συλληφθήτωσαν μετά της υπερηgρανίας αυτών, αράν και ψεύδος λαλούντες. Είθ' εξής επιλέγει . Εν συντελεία, εν οργή συντε.λείας, και ου μη υπάρξωσιν. Ανθ' ού πάλιν ο Σύμμαχος λευκότερον απέδωκε φήσας Συντέλεσαν εν θυμώ, ανάλωσον ίνα μή ώσι. Ταύτα δε το Πνεύμα το προφητικόν ουκ επαρώμενον τοίς ταύτα μέλλουσι πείσεσθαι προαναφωνεί, τα δε συμβησόμενα προαγορεύον, της διανοίας τοιούτον παριστώσης νούν. Δια την αμαρτίαν του στόματος αυτών, και διά τον λόγον των χειλέων αυτών συλληφθήσονται εν τη υπερηφανία αυτών, και συλληφθήσονται αραν και ψεύδος λαλούντες γενήσονται τε εν συντελεία και εν οργή αναλισκούση αυτούς ώς μηκέθ' υπάρχειν. Κατά δε τον Ακύλαν είρηται Τέλεσον εν χό.λω, τέλεσον, και ουχ υπάρξουσιν. "Ωσπερ ούν και κατά τον Σύμμαχον Συντέλεσαν εν θυμώ, αν

άλωσον, ίναμή ώσι. Θεσπίζει δε διά τούτων ο λόγος

μηκέτι υπάρχειν εν τη προλεχθείση πόλει τους τα τοιαύτα τετολμηκότας τέλος δε λαβείν λοιπόν την πάλαι σπουδαζομένην εν τη πόλει λατρείαν και την εν αυτή συνεστώσαν βασιλείαν, και πάντα τα πρότερον αυτούς υπάρχοντα εκ Θεού αγαθά, προφητών δηλαδή παρουσίας, και αγγέλων επιφανείας και την λοιπήν επισκοπήν α δή αληθώς τέλους έτυχε διά της επενεχθείσης αυτοίς οργής. "Οτι δε περί τούτων λέλεκται το, Συντέλεσον εν θυμώ, ανά.1ωσον, ίνα μη ώσι, δήλον από του λεγομένου εξής. Τι δε ήν τούτο; Και γνώσονται, ότι ο Θεός δεσπόζει του Ιακώβ των περάτων της γης. Ει γαρ περί αυτού ελέγετο του έθνους και περί αυτών των ανδρών τό Συντέλεσαν εν θυμώ, ανάλωσον, ίνα μή ώσι, πώς, συντελεσθέντες, και μηκέ0' υπάρχοντες, έδύναντο γινώσκειν, ότι ο Θεός δεσπόζει τών περάτων της γης, πώς δε και ανωτέρω ελέγετο, Μη αποκτείνης αυτούς, έδοξε γαρ αν εναντίον είναι το, Μή αποκτείνης αυτούς, τώ, Συντέλεσον εν θυμώ, ανάλωσον, ίνα μη ώσιν. Αλλ' ουκ είρηται ενταύθα, Συντέλεσαν αυτούς αλλ' αορίστως, Συντέλεσον εν θυμώ, ανάλωσον, ίνα μη ώσιν, επινοούντων ημών και προσυπακουόντων έξωθεν το, ίνα μη ώσιν οποίοι και ήσαν πρότερον, και ίνα μη υπάρχωσιν εν ή ετύγχανον πάλαι παρά τω Θεώ τιμή ής αφαιρεθείσης αυτών, και των πάλαι υπαρχόντων αυτοίς αρθέντων, γυμνοί καταλειφθέντες και κατενεχθέντες από του ύψους της υπερηφανίας αυτών, διασκορπισθέντες τε εις πάντα τα έθνη, έγνωσαν

[ocr errors]

ούτος αυτός δεσπόζει ουκέτι του Ιακώβ, ουδε του Ισραήλ, αλλά πάντων των περάτων της γης. Θεόν δε Ιακώβ και νυν ευκαίρως ώνόμασε, τον Χριστόν δηλώσας αυτός γαρ ήν ο εν ανθρώπου σχήματι τε και μορφή τώ πατριάρχη Ιακώβ οφθείς, ότε επάλαμεν άνθρωπος μετ' αυτού. Μετονομάζει τε αυτόν λέγων Ουκέτι κληθήσεται το όνομά σου Ιάκωβ, α.1.1' Ισραή.1 έσται το όνομά σου ότι ενίσχυσας μετά του Θεού, και μετά ανθρώπων, δυνατός. Αυτός ούν εκείνος ο τώ Ιακώβ χρηματίσας Θεος των περάτων της γης άρξει κυριολογούμενος παρά πάσι τοίς έθνεσι, δεσπότης τε και Κύριος ονομαζόμενος. "Απερ ίνα οφθαλμοίς παραλάβωσιν οι αρνησάμενοι αυτόν, αναγκαίως προείρηται Μή αποκτείνης αυτους, μήποτε επιλάθωνται του λαού μου και ένταύθα Και γνώσονται, ότι δεσπόζει των περατων τής γής ο Θεός Ιακώβ. Επιστρέψουσιν εις έσπέραν και λιμώξουσιν ώς κύων, και κυκλώσουσι πάλιν. Εις βεβαίωσιν των προλεχθέντων δευτεροί τον λόγον, επαναλαβών την αυτήν προφητείαν, θεσπίζει τε, ότι ουκ αφανισθήσονται εξ ανθρώπων ουδε αποκτανθήσονται, επιστρέψουσι δε, τουτέστιν, εις συναίσθησιν ελεύσονται οψέ ποτε και εσπέραν Λιμώξουσί τε ώς κύων ή, κατά τον Ακύλαν, Οχ.λάσουσιν ώς κύων ή, κατά τον Σύμμαχον, Θορυβηθήσονται ώς κύνες, και περικυκλώσουσι πόλιν. Ταύτα δε και δια των έμπροσθεν εθεσπίζετο αλλ' εκεί μεν ανεφέρετο εξής η αιτία εν τώ, Ιδού αποφθέγξονται τώ στόματι αυτών, και βομφαία

[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

του φαγείν μη ευρίσκοντες δε τροφήν λογικήν, Γραφών αναγνώσεως μεταλάβοιεν τροφής, όμως άρτου απογευόμενοι, αχόρταστοι διαμένουσι μη εγόγγυσάν ποτε επί της ερήμου. Τούτο γαρ αυτούς Μηδε γογγύζητε, καθώς τινές αυτών εγόγγυσαν, Εγώ δε άσομαι την δύναμιν σου, και αγαλ.λιάσομαι τώ πρωί το έλεός σου ότι εγενήθης αντιλήπτωρ μου και καταφυγή μου εν ήμέρα θλίψεώς μου. Βοηθός μου, σοί ψαλώ , ότι Θεός αντιλήπτωρ μου εί, ό Θεός μου το έλεός μου. Ταύτα μεν ούν οι επαναστάντες μοι πείσονται εγώ όε την δύναμιν σου του εμου Πατρός άσομαι. Λέγεται δε ταύτα εκ προσώπου του Σωτήρος προφητικώ πνεύματι, ώς και εν ετέροις ελέγετο εξ αυτού Απαγγελώ το όνομά σου τοίς αδελφοίς μου, εν μέσω Εκκλησίας υμνήσω σε. Και αγαλλιάσομαι δε, φησί, τώ πρωί το έλεός σου όπερ ο Σύμμαχος

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

Και υμνήσω κατ' έρθρον το έλεός σου. Σημαίνει δε διά τούτου προφητικώς την κατ' όρθρον και καθ' εκάστην πρωίαν της αναστασίμου ημέρας καθ' όλης της οικουμένης εν τη Εκκλησία αυτού συντελουμένην λατρείαν. Εν μεν γαρ τώ λέγεσθαι, Εν μέσω Εκκλησίας υμνήσω σε, ο τόπος έδηλούτο καθ' όν υμνήσειν τον Πατέρα ο Χριστός επηγγέλλετο, εν δε τώ, Καί υμνήσω κατ' άρθρον το έλεός σου, ο χρόνος παρίσταται, ενώ το έλεος το πατρικόν το εις πάντα χυθεν τα έθνη ο Μονογενής αυτού διά του ιδίου λαού υμνεί χαίρων και αγαλλιώμενος επί τούτω. Και ταύτα δε πάντα αποδώσω σοι, φησίν ότι εγενήθης αντι.1ήπτωρ μου και καταφυγή μου εν ημέρα θλίψεώς μου. Τούτων γαρ απάντων παρά του Πατρός τυχών, εικότως κατ' όρθρον υμνήσω τον έλεόν σου,

Β και σοι ψαλώ αυτός εγώ ότι γέγονάς μου αντιλήπτωρ, και Θεός μου και έλεός μου. Ουδείς γαρ των υποβεβηκότων οίός τε ήν εμοί ορέγειν χείρα ή σύ μόνος ο υπερ με Πατήρ, Διο και σου ανηρτήσθαι ομολογώ, και την δύναμιν σου άσομαι, αντιλήπτορα και καταφυγήν εμαυτού σε μόνον επιγραφόμενος. Ειεν δ' αν αύται αι φωναι του Σωτήρος, διδάσκοντος τους πάντας ευσεβείν εις τον αυτου Πατέρα.

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[graphic]
[graphic]
« ПредыдущаяПродолжить »