Изображения страниц
PDF

περιέχοντας, δευτέρους όντας τώ χρόνω τους δε τώ χρόνΨ πρώτους, δευτέρους συνήψε, ώς αν καλύπτοιτο τά της εξομολογήσεως διά της των κατορθωμάτων μνήμης. Τούτο τοίνυν και ο παρών συνίστησι ψαλμός συνήθως δε ειρήσθω, επείπερ και αυτός στηλοϊραφία τυγχάνει, επισημαινόμενος καθ' όν ελέχθη καιρόν ήν δε ούτος, Οπότε απέστειλε Σαουι και εφύλαξε τον οίκον αυτού, του θανατώσαι αυτόν. "Πλατύτερον δε την ιστορίαν η πρώτη των Βασιλειών παρίστησι, τούτον έχουσα τον τρόπον. Και προσέθετο πόλεμος γενέσθαι και κατίσχυσε Δαυίδ, και επο-λέμησε τους αλλοφύλους, και επάταξεν αυτούς π.!ηγην μεγάλην σφόδρα, και έφυγον εκ προσώπου αυτού. Και εγένετο πνεύμα πονηρόν επί Σαούλ και αυτός εν οίκω καθεύδων, και δόρυ εν τη χειρί αυτού και ιδού Δαυϊδέψαλιεν εν ταϊς χερσιν αυτού. Και εζήτει Σαού.λ.πατάξαι το δόρυεις Δαυίδ και απέστη Δαυίδ εκ προσώπου Σαουι, και επάταξε το δόρυ εις τον τοίχον. Και Δαυίδ ανεχώ4 ησε και διεσώθη. Και εγενήθη εν τη νυκτί εκείνη, και απέστειλεν αγγέλους εις οίκον Δαυίδ φυλάξαι αυτόν, του θανατώσαι αυτόν πρωί. Και ανήγγειλε τώ Δαυίδ Μελχόλ, ή γυνή αυτού, λέγουσα Εάν μή συ σωθής την ψυχήν σεαυτού την νύκτα ταύτην, αύριον θανατωθήση. Και κατάγει ή Μελχόλ τον Δαυίδ διά της θυρίδος, και απήλθε και έφυγε, και σώζεται ότε και την προκειμένην στηλογραφίαν συντάττει διό προγέγραπται . Εις το τέλος, μή διαφθείρης, τώ Δαυίδεις στη.ιογραφίαν,

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

ει de υiris sanguinum salua me. Ωueis rogat Deum sibi custodem, adjutorem et servatorem esse, ut ne ab inimicis capiaιur, neve in manus eorum veniat; sive etiam, ne iis similis esse pronuntietur, neu in numero operantium iniquitatem, aut ex parte virorum sanguinum censeatur, de quibus superius dieebatur : Viri sanguinum et dolosi non dimidiabunt dies suos : ego auteu sperabo in le "". Ωuod autem non visibiles solιιιn inimicos, sed etiam occultos et invisibiles cognoscereι, φui et Saulem exagitalant, nam spiritus malus in Saule erat, a quo permotus invidia inflammabatur in Davidem ; jam saepius a nobis commonstratum esι. Πic itaque inimicos superasse scribitur, ac plerumque victoriam de allophylis retitlisse. Τruces porro ac graves erant occulti ejus inimici et hosles, φuos hisce dictis declarat : Ωuonian ecce υenati sunt animam meam, irruerunι in me fortes. Secundum historiam sane non alios videlur inimicos habuisse φuam Saulem. Ιd enim Scriptura significat dum ιestificaιur, ipsum ab omni μopulo dilectum ; eamque in primis causam invidiae in ipsum fuisse. Si ergo omnes Davidem diligebant, solusque Saul ea de re liνore incensus insidias ipsi parabat, cur hic pluraliter ait : Εripe me de iuimicis meis, et ab insurgenίibus in me, ac rursum, Ωuia ecce remati sunt αμίmanι meam, irruerunt in me fortes 2 Sed hic clare indicantur occulti et invisibiles inimici, de φuibus Αpostolus ait : Νon est mobis colluctalio aduersus carnem el sanguinen, sed adversus principatus e! poleslates, et mundi rectores tenebrarunι harum , e! contra spiritus neφuitia: "". lli igitur Saulem incondebant contra Davidem : ideoque rogabat Deum, uι ab iis eriperetur. Contra Goliath enim et contra reliquos allophylos ipse solus sufliciebat, lege belli cunclos adorlus; at contra occullas potestates et invisibiles inimicos propugnalorem sibi Deum posιulabat. Ωuod aulein a Saule, cum nihil ipsi damni intulisset, frustra pelleretur, cum historia enarrat, ιιιιη in sequentibus ita recenseι ipse : Νeque iniquitas mea, neque peccaιun meum : sine iniquitale αμcurri et direri. Ρro illo auten, sine iniquilate cucurri et direri, Symmachus ait, cum non sit peccαίum irruunί, μι pertraliant me. Νam cum me miniuna sulessel υausa, ιanta adversus eum supra memorali illi aggressi sunt. Ει, quaeso, advertas, Davidem in praesenti fidenter agere, qui in prima

[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

δόρατι κατ' αυτού ώς δ' ηστόχησε της πληγής,

ουκέτ' επικεκρυμμένως, εκ δε του φανερού απο

στείλας εις τον οίκον του Δαυίδ, θανατώσαι αυτόν

ώρμήθη. Ο δ' εν τοιαύτη αποληφθείς συμφορά, την

προκειμένην στηλογραφίαν συντάττει, αναβοών προς

τον Θεόν και λέγων . Εξελού με εκ των εχθρών

μου, ο Θεός, και εκ των επανισταμένων επ' έμε

λύτρωσαίμε. Ρύσαι με εκ των εργαζομένων

την ανομίαν, και εξ ανδρών αιμάτων σώσόν με.

Εύχεται δε διά τούτων φύλακος τυχείν του Θεού,

βοηθού τε και σωτήρος, εις το μη άλώναι υπό τών

εχθρών, μηδ' υποχείριον αυτοίς γενέσθαι ή και

υπέρ του μη και αυτόν όμοιον αυτοίς αποφανθήναι,

μηδε γενέσθαι ένα των εργαζομένων την ανομίαν, Β μηδε της μερίδος των ανδρών των αιμάτων, περί ών και εν τοις ανωτέρω ελέγετο Ανδρες αίμάτων και δολιότητος, ου μή ήμισεύσωσι τάς ήμέρας αυτών" εγώ δε ελπιώ επί σέ. Εχθρούς δε ότι μη τους ορατους μόνους εγίνωσκεν, αλλά τους αφανείς και αοράτους, οι και αυτοί ενήργουν τον Σαούλ πνεύμα γαρ πονηρόν ήν επί Σαουλ, υφ' ού κινούμενος εξεκαίετο επί τον κατά του Δαυίδ φθόνον πολλάκις ημίν αποδέδεικται. Κανταύθα τοίνυν των μεν πολεμίων περιγενόμενος αναγέγραπται, νίκην τε πολλάκις αράμενος κατά των αλλοφύλων. Δεινοί δε ήσαν άρα εχθροί και πολέμιοι οι αφανείς αυτού εχθροί, ους παριστάς και διά των προκειμένων έλεγεν "Οτι ιδού έθήρευσαν την ψυχήν μου, επέθεντο επ' εμέ κραταιοί. Εκ μεν ούν της ιστορίας ουδετέρους φαίνεται εσχηκώς εχθρούς ή μόνον τον Σαούλ. Τούτο γαρ παρέστησεν ή Γραφή μαρτυραμένη, ότι ηγαπάτο υπό παντός του λαού και τούτ' ήν μάλιστα το αίτιον της κατ' αυτού βασκανίας. Ει τοίνυν πάντες ηγάπων τον Δαυίδ, μόνος δε Σαουλ και επί τούτω φθόνω πιμπράμενος επεβούλευσεν αυτώ, πώς ενταύθα πληθυντικώς φησιν, Εξελού με εκ των εχθρών μου και εκ των επανισταμένων επ' εμέ και πάλιν, Οτι ιδού έθήρευσαν την ψυχήν μου, επέθεντο επ' εμέ κραταιοί; Αλλά γαρ σαφώς διά τούτων παρίστανται αόρατοι και αφανείς εχθροί, περί ών και ο Απόστολος έλεγεν Ουκ έστιν ήμίν πάλη πρός αίμα και σάρκα, αλλά προς τας αρχάς και τάς εξουσίας, και τους κοσμοκράτορας του σκότους τούτου, και προς τα πνεύματα της πονηρίας. Ούτοι γούν εξέκαον τον Σαουλ κατά του Δαυίδ διο εξ αυτών βυσθήναι εδείτο του Θεού. Προς μεν γαρ τον Γολιάθ, και προς τους λοιπούς αλλοφύλους απήρκει αυτός ιστάμενος, και πολέμου νόμω τοις πάσιν επεξιών προς δε τας αφανείς δυνάμεις και τους αοράτους εχθρούς Θεόν υπέρμαχον ήξίου αυτώ γενέσθαι. "Οτι δε μηδεν αδικήσας τον Σαούλ, μάτην ήλαύνειο υπ' αυτού, παρίστησι μεν η ιστορία, εμφαίνει δε και αυτός εξής λέγων . Ούτε ή ανομία μου, ούτε η άμαρτία μου , άνευ ανομίας έδραμον και κατηύθυνα. Αντί δε τού, άνευ ανομίας έδραμον και κατηύθυνα, ο Σύμμαχος, μη ούσης, φησίν, άμαρ

[ocr errors]

τίας, επιτρέχουσιν, ίνα ελκύσωσι με. Μηδεμιάς Α men certari, cursum consummari, βdenι κενυανί: in γαρ προφάσεως υποκειμένης, τοσαύτα κατ' αυτού reliquo reposita est mihi corona justitia: ""..

ενεχείρουν οι δηλωθέντες. Και θέα τίνα τρόπον επί μεν τοις προκειμένοις παρρησίαν άγων ο Δαυίδ φαίνεται εν δε τώ πρώτω μέρει τών Ψαλμών έλεγεν "Οτι αι ανομίαι μου υπερήραν την κεφαλήν μου, ώσει φορτίον βαρύ έβαρύνθησαν επ' εμέ. Προσώζεσαν και εσάπησαν οι μώλωπές μου από προσι ώπου της αφροσύνης μου. Ταύτα και τα τούτοις παραπλήσια εξωμολογείτο διά των έμπροσθεν επί δε του παρόντος φησίν Ούτε ή άνομία μου, ούτε η αμαρτία μου, Κύριε, άνευ ανομίας έδραμον και κατηύθυνα. Νοήσεις δε τον δρόμον, όν έτρεχε Δαυίδ, παραθεις την αποστολικήν φωνήν δι' ής έλεγε Τυν αγώνα τον καλόν ηγώνισμαι, τον δρόμον τετέλεκα, την πίστιν τετήρηκα λοιπόν απόκειται μοι numero comprehendit, necnon eos qui ali modo Α κτειρήσης πdντας τους εργαζομένους την άνο

ο τής δικαιοσύνης στέφανος.

Εξεγέρθητι εις συνάντησίν μου και ίδε, και συ, Κύριε ο Θεός των δυνάμεων, ο Θεός Ισραή.1. "Ως αγαθός δρομεύς και αγωνιστής άριστος τον αγώνα τον καλόν αγωνιζόμενος, εφ' οίς επαρρησιάσατο είπών. Ούτε η ανομία μου, ούτε η αμαρτία μου, άνευ ανομίας έδραμον και κατηύθυνα διεγείρει τον αγωνοθέτην επί την θέαν της οικείας αρετής, και ιδείν αξιοί όπως τοίς ειρημένοις λόγοις σύμφωνα ή αυτώ τα έργα. Δείκνυται δε τούτο και απο της ιστορίας, εν ή μυρία μεν πεπονηκώς υπό του Σαουλ φαίνεται, ουδεν δε αυτός κατ' αυτού λυπηρόν δράσας, εκ δε του εναντίου πολλάκις αλόντα αυτόν διασώσας αυτίκα. Και ότε το πονηρόν πνεύμα έπνιγεν αυτόν, σωτηρ αυτό παρεφαίνετο Δαυίδ, ανακρουόμενος μεν τώ οργάνω, δυνάμει δε του εν αυτώ θείου Πνεύματος την εν τώ Σαουλ εναντίαν δύναμιν ελαύνων. Το ανεξίκακον τοίνυν εαυτού και το πράον, και το υπομονητικόν δεικνυς τώ Θεώ έλεγεν ούτε η ανομία μου, και τα εξής. Εξεγέρθητι εις συνάντησίν μου, και ίδε. Είθ' εξής τοσαύτη χρησάμενος παρρησία, φωτίζεται υπό του προφητικού πνεύματος, και διδάσκεται, ώς άρα έσται τις καιρός εν ώ και ο Χριστός του Θεού διωχθήσεται, και επιβουλευθήσεται υπό του Ιουδαίων έθνους, σωτήρ τε και επίσκοπος των εθνών απάντων γενήσεται εν ώ καιρώ και αυτού του Δαυίδ τα κατορθώματα και αι αρεται άσθήσονται και βοηθήσονται εν πάσι τοις έθνεσι. Και τούτο γνους καθ' υποβολήν του αγίου Πνεύματος, επιστήναι ποτε τούτον εύχεται τον καιρόν. Διο εξής φησι. Και συ, Κύριε ο Θεός τών δυνάμεων, ο Θεός Ισραήλ, πράσχες επισκέψασθαι πάντα τα έθνη. Ο μεν γαρ Ισραήλ, ο σος χρηματίσας πρότερος λαός, πολλών ευεργεσιών τετυχηκώς, και πολλών αγαθών αξιωθείς, ουδένα σου άξιον επεδείξατο καρπόν αεί δε και πάντοτε παντoίαις υποπέπτωκεν ασεβείαις, τοτε μεν ειδωλολατρών, τοτε δε τους σους προφήτας αναιρών, τέλος δε και αυτό τό Χριστώ σου χείρας επιβαλών. Θαυμαστά δε υπό του σου Πνεύματος προμαθών περί της των εθνών επιστροφής, εικότως επιστήναι τον καιρόν εκείνον εύχομαι, ειδώς, ότι ουκ έστι παρά σοί προσωποληψία. Δικαιοσύνη δε τα πάντα διέπων, οίδας και έθνη αλλόφυλα και αλλογενή της πλάνης επιστρέφοντα σώζειν οίδας και τους νομιζομένους της σής είναι μερίδος, ει ανάξιοι ευρίσκoιντο, της τοιαύτης κλήσεως μετέρχεσθαι. Διο περί μεν των εθνών εύχομαι λέγων. Πρόσχες του επισκέψασθαι πάντα τα έθνη περι δε του ετέρου μέρους φημί Μη

[ocr errors]

Vεns. 6. Εrsurge in occursu r, et ride, et tu, Πomine Deus virtutunι, Deus Ιsrael. Uι bonus cursor, pugnatorque strenuissimus, bonum certamen decertans, quia confidenter dixeraι, Νeque iniφuitas mea neque peccatum meum, Domine, sine iniquilate cucurri et direri, jam agonothetam ad virtutis suae inspectionem provocat, rogaιque advertere veliι, opera sua cum prolatis verbis consentire. Ιdipsunι porro ex historia commonstratur, ubi innumera mala a Saule perpessus, nihilque injuriae adversus illum aggressus exhibetur; contra vero plerumque capιum subito liberavit. Ει quando spiritus malus suffocabat eum, David servator ejus visus est, instrumento quidem pulsans, sed virtutein se degen , tis Spiritus divini, contrariam in Saule virtutem depellens. Suam itaque injuriarum oblivionem, mansueιudinem, patientiam Deo exhibens dieebat : Νεφue iniφuitas meα, et catera. Εαεurgein occursun. nleum, et υide. Deinde vero, lanta υsus fiducia, a prophetico spiritu illustratur, ac ediscit futurum ιempus, quυ ipseChristus Dei vexationibus et insidiis Judaiei populi impetetur, ac servator et inspector universarum gentium eriι; quo etiam ιempore ipsius Davidis praeclara opera eι virtutes hymnis concinentur, et in universis gentibus celebrabunιur. Ηujusque re Spiritu sancιο revelante gnarus, ιempus illud κdvenire precatur. Quare deinceps aiι : Ειιu, Domine Deus virtutum, Deus Ιsrael, inιende ad visitandas omnes gentes. Νam Israel ille, qui prior populus ιuus dicebatur, multis οrnatvs beneficiis, multisque dignatus bonis, nullum le dignum fructum protulit, sed semper omnique tempore in varias omnis generis impietates prolapsus, modo simulacra coluit, modo prophetas ιuos interfecit, ac demum ipsi Christo tuo manus intult. Μira porro a Spiritu ιuo de gentium conversione edoctus, jure ιempus illud advenire postuίο, probe sciens nullam apudιeesse personarum acceptionem. Ωnia enim cum justitia omnia administras, nosti alienigenas et extraneas gentes, si converιanιur ab errore, salute donare; nosti itidem eos qui tute sortis esse putantur, si indigni deprehendantur, ιali vocatione excludere. Ωuare pro gentibus quίdem ita precor : Ιntende ad visitandas omnes genιes, de altera vero parιe dico, Νon miserearis onικίύμε φui operantur iniquitatem. Cum aulem indiscriminatim, omnibus, dicat, ipsun Israelein eo in

[ocr errors]

μίαν. Λέγων δε αδιορίστως, πάντας, και τον Ισραήλ συμπαραλαμβάνει, και τους εν αυτώ πάλαι γεσομένους τοιούτους. Τι γαρ και πλέον γέγονε, φησί, τώ Σαούλ, το μεν γένος από του Ισραήλ όρμωμένω, και φυλής Βενιαμίν, βασιλεί δε του τοσούτου έθνους καθισταμένω, τοσαύτα δε εική και μάτην κατά του μηδεν ηδικηκότος επιχειρούντι ; Ει δε ούν τα αδελφά τώ Σαουλ φρονούντές τε και πράττοντες γένoιντό ποτε έτεροι, ου παρά τούτο σώζεσθαι αυτούς ανάγκη δια το νομίζεσθαι της σής μερίδος είναι ώς έμπαλιν εν τοίς αλλοφύλοις έθνεσιν, ει ευρίσκoιντό τινες επιτηδείως έχοντες προς σωτηρίαν, ουδέν αν κωλύοι της σής επισκοπής αυτούς τυχείν κατά τον του δικαίου λόγον. Διό φημι, Πρόσχες του επισκέψασθαι πάντα

Β τα έθνη τους δε εργαζομένους την ανομίαν, όθεν δή

ποτε είεν, μη οικτειρήσης. Μέμνηται δε των εργαζομένων την ανομίαν και ανωτέρω λέγων Ρύσαι με εκ των εργαζομένων την ανομίαν, και εξ ανδρών αιμάτων σώσόν με. Ούτω δε εκάλει τους κατά του Σωτήρος ημών αθέους επενέγκαντας χείρας. Τους αυτούς δε ηνίττετο και εν νδ ψαλμώ λέγων. Οτι είδον ανομίαν και αντιλογίαν εν τη πόλει. Ημέρας και νυκτός κυκλώσει αυτήν και πάλιν Εβεβήλωσαν την διαθήκην αυτού, διεμερίσθησαν απ'

οργής του προσώπου αυτού και αύθις Ανδρες αιμάτων και δολιότητος ου μή ήμισεύσωσι τας

[ocr errors]
[ocr errors][merged small]

τε εργαζομένων την ανομίαν εκδίκησιν, εξής θεσπίζει φάσκων. Επιστρέψουσιν εις εσπέραν. Τίνες δε ούτοι αλλ' οι εργαζόμενοι την ανομίαν και οι άνδρες των αιμάτων; Διά τί δε εις εσπέραν, επειδή επί συντελεία του αιώνος ήμελλε ταύτα γίγνεσθαι, Αντί δε τού, Και λιμώξουσιν ώς κύων, ο μεν Ακύλας, Και οχλασάτωσαν ώς κύων, ήρμήνευσεν ο δε Σύμμαχος, Και συνηχήσουσιν ώς κύνες ο δε Θεοδoτίων, Και ήχήσουσιν ώς κύων και η πέμπτη έκδοσις ομοίως, Και ήχήσουσιν ώς κύνες. "Αντικρυς δε διά τούτων τους οψέποτε κατά τους χρόνους της του Σωτήρος ημών αφίξεως ομοίως τώ τότε Σαουλ, τον αναίτιον διώξαντι, μέλλοντας και αυτούς τον Χριστόν του Θεού πολεμείν, κύνας ώνόμασεν.

D Επει και διά του προφήτου Ησαίου το αυτο άγιον

Πνεύμα περί των αυτών διδάσκει λέγον Πάντες κύνες ενεοί ουκ ειδότες ύ.λακτείν και εν κα ψαλμό, τα πάθη του Σωτήρος ημών διαγράφοντι, εξ αυτου προσώπου λέλεκται του Σωτήρος. Περιεκύκλωσάν με κύνες πολλοί, συναγωγή πονηρευομένων περιέσχον.με. Οι ούν εργαζόμενοι την ανομίαν και οι άνδρες των αιμάτων, ει και τα μάλιστα νύν πολλά δύνασθαι δοκούσι, και της βασιλείας κρατείν ώσπε

Σαουλ τέως επί του παρόντος, αλλά πάντες γε οι τα αδελφά τούτω πράξαντες επιστρέψουσιν οψέποτε, και εις εσπέραν οχλάσουσι τε και συνηχήσουσιν, ουδέν μεν έναρθρον φθεγγόμενοι, ουδε εκ λογικής δια

[ocr errors]

νοίας λόγους αξίους μνήμης προσφέροντες, κυσί δε Α et impudentes. Ωuare famem patientur, pane vita

παραπλησίως υλαγμούς αφιέντες, φωνάς τε υβριστικάς και αναιδείς. Διο και λιμώξουσιν του της ζωής άρτου στερηθέντες επει μη παρεδέξαντο την σωτήριον και ουράνιον τροφήν, αυτόν τον ειρηκότα. Εγώ είμι ο άρτος ο εκ του ουρανού καταβάς, και διδους ζωήν τοις ανθρώποις. "0θεν και έτερος προφήτης τον λιμόν τούτον αινιττόμενος εβόα λέγων ΑΙδού οι δουλεύοντές μοι φάγονται, ύμείς δε πεινάσετε ιδού οι δουλεύοντές μοι πίoνται, ύμείς δε διψήσετε. Στερηθέντες δε της αιωνίου τροφής και τον άρτον της ζωής παραιτησάμενοι, ουκέθ' ώς πρόβατα γενήσονται του καλού ποιμένος παραβληθήσονται δε κυσίν. Είτα δε και της εαυτών πόλεως, ήν κακώς ώκησαν, απελασθήσονται αποκλεισθήσονται τε αυτής, ώς μηκέτ' αυτής επιβαίνειν τολμάν επειδήπερ οι οικούντες αυτην αιμάτων αυτήν επλήρουν. Διο εν τώ προδηλωθέντι ελέγετο, "οτι είδον ανομίαν και αντιλογίαν εν τη πόλει. Αλλ' εκεί μεν τα τολμηθέντα τώ Ισραήλ εν αυτή τή Ιερουσαλήμ κατά του Σωτήρος εδηλούτο ενταύθα δε το συμβεβηκός αυτοίς μετά ταύτα τή του αγίου Πνεύματος προγνώσει η Γραφή στηλιτεύει διό και στηλογραφία κέκληται. Του δε λόγου το αποτέλεσμα παρίστησιν ή των πραγμάτων έκβασις. Μετά γούν την κατά του Σωτήρος ημών επιβουλην αυτών, επιστάντες Ρωμαίοι τέλος επήγον τοίς προφητικοίς λόγοις. Νόμοις γούν των κρατούντων εξ εκείνου το πάν Ιουδαίων έθνος απηγόρευται τοίς τόποις επιόαίνειν, απαραιτήτου τιμωρίας επαιωρουμένης τοις του νόμου παραβάταις. Διο εισέτι και σήμερον αμφι μεν τους όρους και κύκλω παριόντες πόρρωθεν ίστανται μηδ' εξ απόπτου το πάλαι νενομισμένον αυτοίς ιερόν έδαφος θεάσασθαι καταξιούμενοι έξωθεν δε κυκλούντες, πίστιν επάγουσι τη μετά χείρας λεγούση Γραφή. Επιστρέψουσιν εις εσπέραν, και λιμώξουσιν ώς κύων, και κυκλώσουσι πόλιν. Και τούτοις εξής επιλέγεται η αιτία δι' ην ταύτα πείσονται. Ιδού γαρ, φησίν, αποφθέγξονται εν τώ στόματι αυτών, και βομgραία εν τοις χεί.λεσιν αυτών, ότι τίς ήκουσε, ταύτα γάρ άπαντα πεπόνθασι διά τάς αθέους αυτών και δυσσεβείς φωνάς, ας κατά του Σωτήρος ημών ηφίεσαν, επί του Πιλάτου βοώντες . Αίρε, αίρε, σταύρωσον αυτόν. Το αίμα αυτού εφ' ημάς και επί τα τέκνα ημών ο δή σημαίνει φάσκων ο λόγος Ιδού αποφθέγξονται εν στόματι αυτών και βομφαία εν τοις χείλεσιν αυτών. Αντί δε τού, "Οτι τίς ήκουσε, σαφέστερον ήρμήνευσεν ο Σύμμαχος είπών. Ως ουδενός ακούοντος έβόων. Τοιαύτα γάρ κατά του Σωτήρος υλάκτουν, ώς μηδενός υφορώντος, και ώς μη της φωνής αυτών επακρoωμένου του Θεού. Αλλ' εκείνοι μεν ώς μηδενός ακούοντος εβόων συ δε αυτός ο πάντων έφορος κριτής ου μόνον ήκουες τα

[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors]
« ПредыдущаяПродолжить »