Изображения страниц
PDF
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors]

Αι non videt Εusebius se in impietatem Sabelliana forιe deteriorem incidere, ac sacro evangelistae grandem paralogismuin aftingere. Νam sί, u! pulat Εusebius, evangelista Deum alium majorem et supremum hic indicet, alium vero minorem et longe indequalem ; incogitanιer admodum Joannes, ut ait plerumque Αthanasius, res adeo disparatas sine ulla distinctione, uno eodemque vocabulo utranque copulans, significavit : Ει Verbunι, ait, era! apud Deum, et Deus erat Verbum (Joan. 1, 1). Νam quis non voci, Deus, conjunctim repetitae, eamdem utrobique significationem statim aptaverit ! Ωuis eamdem vocem, bis eodem loco enuntiatam, ιam disparala significare pulaveri12 Hinc item longe deterrima impietas consequitur, a qua semper tam vetus ηuam Εcclesia summe ablιοrruit : nam si Filium alium a Ρatre Deum esse admittamus, duos esse deos fateamur necesse est, alium majorein aliumque minorem : atque sic in pluralitalem deοrum incidamus, et in πολύθεον αθεϊαν,

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[merged small][ocr errors][ocr errors]

Demonsιr. cuang., cap. 4, pag.226, his verbis : Ουκούν διά τούτων ο μεν αληθής και μόνος Θεός είς αν είη, μόνος κυρίως τυγχάνων της προσηγορίας , ο δε δεύτερος μετουσία του αληθούς της κοινωνίας ήξίωται, ούτε ποιoύντος αυτόν Πατρός, ούτ' άνευ του Πατρός θεολογούμενος : missa vero interpretis versione, quam ille pro more suo ad catholicam filem concinnavit, sic nos reddimus : ΙΙaque er his rerus et solus Deus (α), μηus fuerit, φui solus hanc appellationem proprie oblineι; secundus aulem participalione υeri, communiεαίione lla dignatus est, quinon sine Ρatre φui ipsum Deum efficit, per se ersistit et subsistiι; neque sine Ρatre Deus υocatur. Ubi clare diciι solum unum Deum Patrem esse, cui Dei nomen proprie compeιit, secundum autem Deum participatione ιanιum a Deo Patre Deum factum fuisse. Cum auten aiι secundum illum Deum, cui scilicet non vere eι proprie competit quod Deus sit, non sine Ρatre exsisιere, ad illud Εvangelii Joannis respiciι : Ει Verbum era! apud Deum Ideo aulem Filium Deun, diguatione Ρatris esse (vel polius ex iis quiesupra diximus vo. cari), ait, φuia est imago Patris: non φuidem imago qua" eamdem quam Palersubstantiam oblineaι, nam, ut supra comprobatum est, diversam a paterna substantiam Filii constituiι; sed imago perfectissima, quantum ea potest esse quae alia a supremo Deo fuerit. Idipsumque multis in locis ιam in Denonstratione eυαngelica , quam in libris Contra Μarcellum declarat. Νam lib. 1 Contra Μarcellum p. 70, de Ρatre clare eι sine ambage ait, Μόνος αληθινός Θεός Solus υerus Deus. In Demonstratioηe aulem evangelica, 1. v, c. 4, pag. 227, suam ' dilucide de Ρatre et Filio sententiam explicat, aitque Filium ob suam cum Patre similitudinem Deum νοcari, licet non proprie et per se talem nuncupationem obtineaι : nam posιquam dixeraι Filium natura Deum esse , mentem suam sic aperiι : Πλήν ει και φύσει μονογενής Υιός και Θεός ημών ανευφημείται, αλλ' ουχ ο πρώτος Θεός, πρώτος δε του Θεού μονογενής Υιός, και δια τούτο Θεός. Και όλον γε τούτο αίτιον αν είη του και αυτόν είναι Θεόν, το μόνον είναι φύσει του Θεού Υιόν, και μονογενή χρηματίζειν, και το δι' όλου σώζειν του μόνου Θεού την έμψυχον και ζώσαν νοεραν εικόνα, κατά πάντα τώ Πατρί παρωμοιωμένην, και της θεότητός τε αυτής την ομοίωσιν επιφερομένην. Ταύτη τοιγαρούν και αυτόν ώς αν μόνον Υιόν και μόνον εικόνα όντα του Θεού, και της αγεννήτου και ανάρχου του Πατρός ουσίας τας δυνάμεις κατά το παράδειγμα της ομοιώσεως περιβεβλημένον, υπό τε του πάντων τεχνικωτάτου και πανεπιστήμονος ζωγράφου τε και ζωοποιού Πατρός εις το έτι ακριβές της ομοιώσεως απειργασμένον, Θεόν είκότως οι θείοι αναγορεύουσι λόγοι ώς και ταύτης μετά των άλλων παρά του Πατρός ήξιωμένον προσηγορίας, ει ηφότα τε, αλλ'

ών καθ' εαυτόν, ούτε υφεστώς δίχα του θεο

[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

et lib. ιι Contra Μarcellum, pag. 10",

[ocr errors]
[graphic]
[graphic][graphic][graphic][graphic]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][merged small][merged small]
[ocr errors]
[ocr errors]

lium ante creationem non sempiternum esse defendiι (α); secundo, ex non exstantibus aliquid fieri dicaιur, cum ex nullo praeexsistenιe originem ducίt : quo sensu Εusebius Filium ex non exsisιentibus prodiisse negat, nam passim dicit et pugnat Filium ex Patre genitum esse, licet non sua sibi ratiocinia consιent : siquidem in hoc commentario ait, Psal. xLιν, 2, Filium: a Ρatre ex corde et ex visceribus produci. Ει in Demonstratione evangelica, Ι. ιν, c. 2, p. 140, Filium genitum declarat, similiterque p. 148, et passim ubique cum in hoc ipso opere, ιum in libris Contra Μarcellum, genitum Filiuιιι contendit : eι ιamen aliam a Ρatre substantiam Filii esse, non numero lanιum, sed dignitate et magniιudine pronuntiaι; ita ut nec vere et proprie Deus dici possit, sed aiι illum imaginem non modυ Deiιatis, sed etiam unilatis paterιmo perfectissimam esse, atque ideo ex Patre prodeuntem, Πuia ad Pa1ris similitudinem siι expressa, κατά γνώμην και προαίρεσιν, id est, ex voluntale et proposito Ρatris, non ex naturae necessitate, quae tamen imago, alia siι a paterna Deitate, minor, impar, quae dignalione quidem Patris in ortu suo Dei nomen acceperiι, sell non vere et proprie Deus sit. Εx Deo autem eι ex substantia Dei esse Filium dicit ratiοne similitudinis; quemadmodum imago cujuspiam a peritissimo pictore concinnata, ex 60 et ex persona ejus expressa eumque perfecle exhihere dicitur : etsi alterius et diversa! substantiac Sil; ita Filius, secundum Εusebium, ex substantia Dei et ex Deo esse dicitur, qui est imago ex Deo expressa, Deun perfecte repraesentans, etsi allerius ct diversae substantiae sit. In quo sane Εusebius a recιο ratiocinandi genere immane φuantum aberrat : nam ex communi et recepto hominum usu, ηui vere gignitur, gignentis substantiam plenam integramque accipiι, ut filius vocari possiι. Εa φuippe est filii proprie dicti ratio, ut eamdem prorsus quam pater naturam υblineat: alias, non filius, sed opificium erit : eamdem, inquam, specί" naturam in robus creatis, quae multiplicari p0s, sιιιιι; eamdem vero numerice in divints, quia ΠΑ"

ιura Dei cum multiplicari nequeat, utpote infinita, Α men ille ubique alias cum de Filio loquiιur respuit,

[ocr errors][ocr errors][ocr errors]

et soli Ρatri competere dicit : parique modo tetragrammon τηπ", quod passim ait in his Commentariis uni Patri competere posse, semel in commen1ario itemque semel in Demonstratione evangelica, ait Filio nonnunquam ascriptum fuisse, accommodale sciliceι, neque proprie, ιιι alibi de Dei appellaίione diclum esί. Νοn sempίternun autem fuisse Verbum ante creationem probat hoc dilemmate Εuselius, in loco Contra Μarcellum superius memoraιο : Si Filius siι αίδιος sive sempiternus, vel duo erunt sempilerna, nempe Pater et Filius, quod est a fide absonum; vel Ρater et Filius unum erιιnt Sempiternum, quod est Sabellianum. Αnte creationem igitur Verbum non sempiternum esse docuit Εusebius; neque tamen res creatas statim post Verbi ortum editas esse putat, sed inιerpositum spatium inter Verbi et opificiorum productionem constituit ille : qua in re paulum deflectere videtur ab Αriana sectie principibus, qui Verbum ad rerum omnium creationem productum sine intermedio spatio arbitrabanιur, ut illo Deus ad opificia edenda ceu instrumento uteretur.

[ocr errors]

Εn ergo totam Εusebiana theologia summam. Unus verus ab aeterno Deus Ρater fuit, φui omnibus atque etiam Filio suo praeexsistiι : Filiumque sibi postea non ex necessitate naturae, sed ex libero voluntatis arbitrio ac proposito, produxit ex substantia sua : non substantiam suam sive ιοιam, Sive decisam, Filio communicans, sed substantiam alian ad sui per omnia similitudinem et imaginem producens: quantum sciliceι potest substantia a Deo diversa Dei imaginem ferre : nam longe impar et minor Patre Filius esι. Cum aulem imago illa una Deum perfectissime, quantum fieri potest, repraesentet, non substantia modo Dei, sed eliam unilaιis ejus imago est. Unde ob illam unicam et singularem similitudinem, Filius ab origine Deus vocatus et factus est, θεοποιηθείς : qui etsi vere Deus dici non possit, si cum Patre comparetur, comparate ιamen ad creaturas vere Deus dicitur : φuia ipsa imagines Dei longe imperfectiores sunt. Ωuare αυ

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors]
[graphic]
« ПредыдущаяПродолжить »