Изображения страниц
PDF

modum consequenter, postquam magna Dei opificia Α οικουμένην. Σφόδρα δε ακολούθως τας του Θεού με

declaravit, ac tantum non ob oculos posuit, quantus sit ille talium rerum conditor Dominus , eum timere praecepit. Αnnuntiatque non ultra idolis adhibendum animum, non daemonas colendos esse, 8ed tantarum rerum unum opificem. Illius aulem loco, commoυeanίur, Symmachus reuereantur edidit. Ηic intelligas, quo pacto futurum erat ut ab eo commoverentur omnes inhabitantes orbem , si animo perpendas qua ratiοne per praedicationem evangelicam et salutarem doctrinam in toto orbe Εcclesiae Deo constitutae sint, aures omnium verbo repletae, universique homines illa tanta virtute commoti, ac mutali a pristino idolorum errore, ad νérae pietatis commonitionem accesserint : Ωuonian ipse dirit, et (acta sunt, ipse mandaυit, et creata 31ίfiί.

VεRs. 10. Dominus dissipat consilia gentium, reprobat auten cogitationes populorum, et reprobat εonsilia principum. Ωuia videbat spiritus propheticus futurum esse, ut persecutionibus aflictarentur ii qui a prisca illa superstitione recessuri erant, et multorum deοrum errorem aversaturi, ut sese ad universοrum Dominum converterent; necessario praecipit eis, qui rerum omnium opificem noverint, ut immissos a gentibus in infidelitate perseveranιibus terrores, eorumque minas non reformident. Ι.icet enim infinita contra vos moliantur , at nihil in vestri perniciem exsequi valebunt. Ipse namque omnium opifex et Dominus, ad quem confugistis, insidias a gentibus ac infidelibus populis vobis paratas, et cogitationes eorum vobis adversas vel nuιu solo dissipabit : et si quando principes ac reges vobis succenseant, at is consilia ipsorum irrita faciet, solumque ejus consilium in aeternum manebit. Εnimvero cogitationes sapientia ejus non perinde atque cogitationes hominum irritae erunt : sed judicia eius permanent in generationem et generationem. Cogitationes quippe suas reservat hominibus se dignis , et quia in singulis generationibus et hominum successionibus, quidam digni reperiuntur, jure ac merito eisdem cogitationes servans suas, ipsas in generationes omnes producit. Ει haec sane olim prophetice praedicta sunt, ipsisque rebus gestis nos verborum eventum excepimus. Ωuanta enim adversus Εcclesiam ejus muchinati sint, φuales persecutiones excitaverint, cujusmodi consilia contra nos inierint principes hujus saeculi, pro rei gravitate enarrari nequiί : neque recenseri quo pacto haec omnia per virtutem Dei dissipata fuerint : neque aetate nostra solummodo, sed per singulas generationes a tempore divini Salvatoris nostri adventus impleta sint.

VΕRs. 12 - 15. Βeala gens cujus est Dominus Deus ejus, populus φuem elegit in hareditatem είθι. 0lim quidem pars atque hacreditas ejus erat Israel: verum quia id ille contempsit, ad gentes gratia ιτansmissa est, De cωlo resperit Dominus,

γαλουργίας παραστήσας, και μονονουχί οφθαλμοίς επιδείξας οπηλίκος εστιν ο των τοιούτων δημιουργός Κύριος, παρακελεύεται τούτον φοβείσθαι. Ευαγγελίζεται δε ειδώλοις μηκέτι προσέχειν τον νούν, μήτε δαίμονας σέβεσθαι, αλλά τον τοσούτων ποιητήν. Αντί δε τού, σαλευθήτωσαν, ο Σύμμαχος, ευλαβείσθωσαν, εξέδωκε. Νοήσεις όπως έμελλον σαλεύεσθαι απ' αυτού πάντες οι κατοικούντες την οικουμένην, επιστήσας την διάνοιαν, ώς επί τό κηρύγματι τώ ευαγγελικό και τη σωτηρίω διδασκαλία καθ' όλης της οικουμένης Εκκλησίαι τώΘεώ συνέστησαν πάσά τε ακοή επληρώθη του λόγου, και πάντες άνθρωποι επί τή τοσαύτη δυνάμει κεκίνηνται, μεταβάλλοντες από της προτέρας περί τα είδωλα πλάνης, και εις υπόμνησιν ελθόντες της αληθούς ευσεβείας "Οτι αυτός είπε, και εγενήθησαν αυτός ενετείλατο, και εκτίσθησαν. Κύριος διασκεδάζει βουλάς εθνών, αθετεί δε .λογισμούς λαών, και αθετεί βουλάς αρχόντων. Επει συνεώρα το προφητικόν πνεύμα μέλ

·λοντας εξάπτεσθαι διωγμούς κατά των αναχωρούν

των μεν της προτέρας δεισιδαιμονίας και αποστρεφομένων την πολύθεoν πλάνην, επί δε τον τών όλων Κύριον επιστρεφόντων, αναγκαίως των εν απιστία μεινάντων εθνών τους φόβους και τας απειλάς μη δεδιέναι παρακελεύεται τοις τών όλων ποιητήν επεγνωκόσιν. Κάν γάρ μυρία καθ' υμών επιβουλεύσωνται αλλ' ουδεν, φησίν, ισχύσουσι καθ' υμών ενεργήσαι. Αυτός γαρ ο πάντων δημιουργός και Κύριος, ώ προσεφύγετε, τάς καθ' υμών επιβουλάς των εθνών και των απίστων λαών, τους καθ' ύμών λογισμούς ενί νεύματι διασκεδάσει. Ει δε και άρχοντές ποτε και βασιλείς μέλλoιεν καθ' υμών εξάπτεσθαι, αλλά και τούτων αθετήσει βουλάς κρατήσει δε μόνη ή αυτου βουλή εις τον αιώνα. Αλλά και της σοφίας οι λογισμοί αυτού ουχ ομοίως τους λογισμούς των ανθρώπων αθετήσονται παραμένουσι δε εαυτού κρίσεις εις γενεάν και γενεάν. Φυλάττει γαρ τους αυτού λογισμούς τοίς εαυτού αξίοις και επειδήπερ καθ' εκάστην γενεάν και διαδοχήν ανθρώπων ευρίσκονταίτινες άξιοι, εικότως τούτοις αυτοίς διατηρών τους αυτού λογισμούς, εις γενεάν και γενεαν αυτούς παρεκτείνει. Και ταύτα μεν πάλαι προελέγετο προφητικώς έργοις δε αυτοίς την έκβασιν τών λόγων ημείς παρειλήφαμεν. "Οσα γαρ έμηχανήσαντο κατά της Εκκλησίας αυτού, και όποιους καθ' ημών έπήγειραν διωγμούς, οποίας τε βουλάς έβουλεύσαντο οι άρχοντες του αιώνος τούτου καθ' ημών, ουκ έστιν επαξίως διηγήσασθαι και ώς ταύτα πάντα Θεού δυνάμει διεσκεδάννυντο και ώς ουκ εφ' ημών μόνον, αλλά καθ' εκάστην γενεάν έργοις ταύτα έπληρούτο από των χρόνων της του Σωτήρος θεοφανείας αρξάμενα.

Μακάριον το έθνος ού εστιν ο Κύριος ο Θεός αυτού, λαός δν εξελέξατο εις κληρονομίαν εαυτώ. Πάλαι μεν γαρ ήν Ισραήλ μερίς και κληρονομία αυτού αλλ' επεί ηθέτησε μεταβέβληται η χάρις επί τα έθνη. Εξ ουρανού επέβλεψεν ό Κύ

ριος, είδε πάντας τους υιούς των ανθρώπων. ΕξΑ ridit omnes filios hominum. De praparalo habiία

ετοίμου κατοικητηρίου αυτού επέβλεψεν επί πάντας τους κατοικούντας την γήν. Ο πλάσας καταμόνας τας καρδίας αυτών, ό συνιεις επί πάντα τα έργα αυτών. "Ίνα γνώμεν πως υπέστη το μακαριζόμενον έθνος, και πόθεν είληφε την σύστασιν ο λαός όν εξελέξατο εις κληρονομίαν εαυτώ, ακολούθως διδάσκει, ώς άρα αυτός ο Κύριος πάντας τους υιούς των ανθρώπων τους κατοικούντας την γην επισκεψάμενος, εξ απάντων τούτων συνεστήσατο το προλεχθέν έθνος, και τον προειρημένον λαόν, ου διακόνοις ετέροις κεχρημένος. Αντί δε τού Εξ έτοίμου κατοικητηρίου αυτού, ο μεν Ακύλας, από εδράσματος καθέδρας αυτού, ήρμήνευσεν ο δε Σύμμαχος, από έδρας κατοικίας αυτού επέβλεψεν. Ο δε Λόγος αυτού την σωτηρίαν διεκονείτο τοίς σωζομένοις. Απέστειλε γάρ τον λόγον αυτού και ιάσατο αυτούς, και ερβύσατο αυτούς εκ τών διαgθορών αυτών. Διά τί δε εξ ουρανού επέβλεψε Κύριος, και τι το αίτιον του καταξιώσαι της εαυτού επισκοπής πάντας τους υιούς των ανθρώπων, παρίστησιν εξής λέγων. Ο πλάσας καταμόνας τάς καρδίας αυτών ανθ' ού ο Σύμμαχός φησιν. Ο πλάσσων καταμόνας εκάστην καρδίαν αυτών. Ει μεν γαρ ομοίως τοίς αλόγοις ζώοις και τον ανθρώπινον νούν υφίστη, ουδεν ήν αναγκαίον επιβλέπειν αυτόν επί τους υιούς των ανθρώπων απήρκει γαρ ή καθ' όλου πρόνοια πάντων εξ ίσου προνοουμένη νυνι δε, επειδήπερ εξαίρετός τις ουσία ανθρώπου ψυχή, επει περί μόνου ανθρώπου μεμαρτύρηται ειρηκώς Ποιήσωμεν άνθρωπον κατ' εικόνα ήμετέραν και καθ' ομοίωσιν και εποίησεν ο Κύριος τον άνθρωπον κατ' εικόνα Θεού εποίησεν αυτόν είκότως, ώς αν της εαυτού εικόνος προνοών, εξ ουρανού επέέλειψε και είδε πάντας τους υιούς των ανθρώπων. "Ο δη παριστάς ο παρών λόγος φησίν Ο π.λάσσων καταμόνας τας καρδίας αυτών καταμόνας δε είρηται αντί του, αφωρισμένως παρά τα λοιπά ζώα. Καρδίας δε λέγων τους λογισμούς εδήλου, και ότι άφωρισμένως έκαστος άνθρωπος ώσπερ ταμιείον αποκεκλεισμένον έχει την εαυτού διάνοιαν, ώς μηδένα δύνασθαι ετέρους καταλαμβάνειν λογισμούς, ουδείς γούν οίδεν ανθρώπων τα του ανθρώπου, ει μη το πνεύμα του ανθρώπου το εν αυτώ. Διό περί μόνου του Σωτήρος ημών εις παράστασιν της αυτού θεότητος ελέγετο. Αυτός γαρ ήδει τί ήν εν τώ ανθρώπω και πάλιν Ειδώς δε τους διαλογισμούς αυτών. Τούτο δε και εν τοις προκειμένοις καρίσταται μετά γάρ τό, π.λάσας καταμόνας τάς καρδίας αυτών, συνήπται τό Ο συνιεις πάντα

[ocr errors]

culo suo resperit super omnes qui habitant terram. Ωui finail sigillalim corda eorum , φui intelligit omnia opera eorum. Ut sciamus quo pacto gens, quae beata predicatur, constituta fuerit, et unde collecttls fuerit populus ille quem elegit in haeredi1alem sibi; consequenter docet, qui ipse Dominus cum omnes filios hominum qui habitant terram respiceret, ex iis omnibus praedictam gentem sibi selegerit, necnon memoraιum populum, non aliis quam superius usus ministris. Pro illo autem, γrarparato habitaculo suo, Αquila, a stabilimento sedis sur, interpretatus est ; Symmachus autem, α sede habitationis sua resperit. Verbum autem ejus salutem iis qui accepturi erant administrabat : nam misit terbum suum et sanauit eos, et eripuit cos de interitionibus eorum ". Cur autem de coelo respexit Dominus, et quae causa fuerit quod omnes filios hominum visitatione sua dignaretur, declarat deinceps his verbis : Ωui finrit sigillatim corda eorum, pro quo Symmachushabet, Qui/ingit sigillatim unumφuodque cor eorum. Si enim humanam menιem pari alque animalia bruta ratiοne constituisset, necesse profecίο non eraι ipsum respicere super filios hominum , suίliceret enim universalis illa providentia, omnibus acqualiter prospiciens. Νune autem quia praeceller:s quaedam substantia est anima hominis, quandoquidem de solo homine declaratum est, Facίαmus hominem ad imaginem et similitudinem nostram : et (eciι Deus hominen: ad imaginem Dei [eciι illum "; Jure imaginis ille suae providentiam gerens, de cαίο resperit et υidi omnes filios hominum. Ωuod his verbis in praesenti pronuntiaιur, Ωuί βngiι sigillatim εorda corum, sigillatim dictum est quasi separatim et seorsum a reliquis animalibus Dum autem corda memorarel, cogitationes significaviι : quia quilibet homo seorsum mentem suam ceu receptaculum occlusam habet, ut memo alterius cogitationes deprehendere valeat. Νullus igitur hominum noυίι φιιιε sunt hominis, nisi spiritus homίnis φui est in ipso". Quare de solo Salvatore nostro, ad declarationem ejus Deitatis, dicebatur, Ipse enim sciebat quid essel in homine " ; ac rursum : Sciens cogitationes illorum ". Ηoc item in presenti declarat : post illud enim, Ωui finαit sigillatin corda eorum, additur hoc, Ωui intelligiι omnia opera eorum. Ipse namque solus intelligiι ex cujusmodi electione voluntatis hominum opera edantur, cum nullus alius intelligere queat ex cujusmodi proposito, ex φuo motu volunlatis φuivis hominum agat quae agiι.

τα έργα αυτών. Μόνος γαρ αυτός συνίησιν εξ οποίας προαιρέσεως τα τών ανθρώπων έργα επιτελείται, μηδενός άλλου δυναμένου συνιέναι ποια προθέσει και οποία ορμή έκαστος των ανθρώπων πράττει α πράττει.

[merged small][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

αίαι eos in fame. Isthaec supradictorum sententiae cohaerent. Sermo namque posιquam omnes qui in ιerra sunt homines ad Dei timorem superius evocavit his verbis, Τimeat Dominum omnis terra , deinde ut animos adderet, ne animo deficerent ac reformidarent persecutiones obventuras, ante adjecerat, Dominus dissipal consilia gentium , et catera. Εidem igitur sententiac insistens in superius allatis ait. Confidite, vos omnes ad quos sermo vertilur. Si itaque ad hunc ιimorem accesseritis , oculos ejus vimque illius perspicacem vobis providentem ohtinebitis, quae vos ab omnibus inimicis ac insidiatoribus liberabit. Εcce namque oculi Domini super metuentes eum, ηuί sperant super misericordia

τάς ψυχάς αυτών, και διαθρέψαι αυτούς εν λιμώ. Έχεται της των προλελεγμένων διανοίας τα προκείμενα. Συγκαλέσας γαρ ο λόγος πάντας τους επί γης ανθρώπους επί τον φόβον του Θεού δια του προειπείν Φοβηθήτω τον Κύριον πάσα ή γή είτα παραθαρρύνας μή αγωνιάν μηδε φοβείσθαι τους μέλλοντας επανίστασθαι αυτοίς διωγμούς, συνήψε δια των έμπροσθεν τό Κύριος διασκεδάζει βουλάς εθνών, και τα εξής. Της ούν αυτής διανοίας εχόμενος και διά των προκειμένων φησί Θαρσείτε, πάντες υμείς προς ους ο λόγος. Ει γούν προσέλθοιτε τώ αυτού φόβω, έξετε τους αυτού οφθαλμούς και την διορατικήν αυτού δύναμιν επισκοπούσαν υμάς, και πάντων εχθρών και επιβούλων βυομένην. Ιδού γαρ οι

[ocr errors]

oculis Dei nulla salutis spes est, me quidem regί in militari potestate fidenti ; non giganti in mulιιιudine virtutis et fortitudinis superbienti ; non equo velocitati pedum confidenti. Haec quippe omnia decipere solent, Iallere item et in errorem inducere eos qui in iisdem spem habent. Sed vos confidite qui Dominum invocalis, ejusque timorem assumpsistis. Consilia gentium ne reformidelis quae Dominus dissipat, mec cogitationes populorum quae a Deo irrilae efficiuntur, nec consilia principum φuae ipse subvertit, imo neque regem manui militari innixum, neque gigantem fortitu«line ac viribus corporeis ιumentem. Ει cum ingens praesidium, videlicet providentite ipsius oculos obιineatis, in ipso solo et in misericordia ejus spem reponite vestram, ιιι eruat a morte animas eoru"ι. Μors autem animae fuerit Dei abnegatio, defectio plena, et peccata ad mortem ita ut si quando accidat, ut sperantium in Deum corpora communi morti, ob ejus ιestimonium tradantur , aι 0culi Dei animas eorum curantes a morte ipsos eripuerunι. Νeque id solummodo praestant , sed ut alant eos in fame, providentiam habent. Siquidem persecutionum tempore, quo plerumque doctrina et divinarum Scripturarum lectiones praepediunιur, rarique occurrunt qui spirituales cibos animabus liominum impertiant , aιιamen oculi Domini, divini Spiritus influxu, ipsorum animas alunt et ab ipso Deo institutas elliciunt, ita ut citra humanam ullam disciplinam, arcana quadam virtute nutriaΙnltΙΤ.

τους ελπίζοντας επί το έλεος αυτού, βύσασθαι εκ θανάτου τας ψυχάς αυτών. Δίχα γάρ αυτών τών του Θεού οφθαλμών ουκ έστιν άλλη σωτηρίας ελπις, ούτε βασιλεί στρατιωτική δυνάμει θαρρούντι, ούτε γίγαντι επι πλήθει δυνάμεως και ισχύος γαυρουμένω, ούτε ίππω ποδών ώκύτητι θαρρούντι. Πάντα γάρ ταύτα διαψεύδεται, σφάλλει και πλανά τους επ' αυτοίς ήλπικότας. Αλλ' υμείς θαρσείτε, οι τον Κύριον επικαλούντες, και τον αυτού φόβον ανειληφότες. Και μήτε βουλάς εθνών φοβείσθε, ας ο Κύριος διασκεδάννυσι, μήτε λογισμούς λαών, ούς ο Κύριος αθετεί, μήτε βουλάς αρχόντων, ας αυτός ανατρέπει. Αλλά μηδε βασιλέα πλήθει στρατιωτικής δυνάμεως πεποιθότα καταπλήττεσθε, μηδε γίγαντα ισχύϊ και

[ocr errors]

λακτήριον τους της προνοίας αυτού οφθαλμούς, επ' αυτόν ελπίζετε μόνον και επί το έλεος αυτού, εις το ρύσασθαι εκ θανάτου τας ψυχάς αυτών. Θάνατος δ' αν είη ψυχής ή άρνησις του Θεού και η παντελής αποστασία, και αι προς θάνατον αμαρτίαι ώστε, καν, συμβή ποτε τών ελπιζόντων επί τον Κύριον τα σώματα θανάτω παραδίδοσθαι τώ κοινώ διά την εις αυτον μαρτυρίαν, αλλ' οι οφθαλμοί αυτού του κρείττονος επιμεληθέντες τας ψυχάς αυτών ερβύσαντο εκ θανάτου. Ου μόνον δε τούτο ποιούσιν, αλλά και του διαθρέψαι αυτούς εν λιμώ πρόνοιαν ποιούνται. Εν γαρ τοίς καιροίς τών διωγμών, καθ' ους πολλάκις κεκώλυνται μεν αι διδασκαλίαι και τα των θεοπνεύστων Γραφών αναγνώσματα, σπανίζει δε ο τάς πνευματι

ΙΟ κά: τροφάς ταις των ανθρώπων διαδιδους ψυχαίς,

όμως οι οφθαλμοί του Κυρίου τή του θείου Πνεύματος

επιρροή, και τούτων τας ψυχάς διατρέφουσι θεοδιδάκτους αυτούς απεργαζόμενοι, ώς και άνευ της ανκαι παρεφέρετο, και έπιπτε, και κατέρρει τα σίελα Α et decidebat, et defluebant salivae ejus in barbam

[ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors][merged small]

αυτού επί τον πώγωνα αυτού, ώστ' ειπείν τον Αγχούς προς τους παίδας αυτού "Ανδρα επίληπτον ίνα τι εισηγάγετε προς μέ ; Αλλ' ότι μεν ήλλοίωσε το πρόσωπον αυτού, ήκουσαν οι τοιούτοι ότι δ' εξής συνήπται, εναντίον Αβιμέλεχ, δοκούσι μοι παρεωρακέναι. Ο μεν ούν Αγχους των αλλοφύλων ήν βασιλεύς των κατοικούντων την Γέθ ο δε Αβιμέλεχ ιερεύς του Θεού μνημονεύεται προς όν και αυτόν εληλυθώς ο Δαυίδ προ της παρουσίας της προς τον Αγχους ιστορείται λέγει γάρ ή Γραφή. Και έρχεται ό Δαυίδεις Νοβά προς Αχιμέλεχ τον ιερέα, και εξέστη Αχιμέλεχ τή απαντήσει αυτού και είπεν αυτώ Τί ότι σύμόνος και ουδείς μετά σου; Και είπε Δαυίδ τώ ιερεί. Ο βασιλεύς εντέταλ

[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors]

ιερεύς τους άρτους της προθέσεως ότι ουκ ήν άρτος, α.λ.λ' ή άρτοι του προσώπου οι αφηρημένοι εκ προσώπου Κυρίου του παρατεθήναι άρτον θερμόν, ή ήμέρα έλαβεν αυτούς.

[ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][ocr errors][ocr errors]

---

immulasse dicitur gusturn suum ad faciem Abime- Α άρτους της προθέσεως, ους λαβών παρά του Αβιμέ

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
« ПредыдущаяПродолжить »