Изображения страниц
PDF
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors]

"Εως τίνος θήσομαι βουλάς εν ψυχή μου, οδύνας εν καρδία μου ήμέρας και νυκτός; "Εως πότε υψωθήσεται ο εχθρός μου επ' εμέ, Επίβλεψον, εισάκουσόν μου, Κύριε ο Θεός μου. Φώτισον τους οφθαλμούς μου, μήποτε υπνώσω εις θάνατον μήποτε είποι ο εχθρός μου . Ισχυσα προς αυτόν. Υψούται δε κατά του αμαρτάνοντος ο εχθρός ταπεινουμένου τη αμαρτία και τουναντίον δικαιοπραγούντος. Ως μηδε βουλόμενος αμισθεί εισακουσθήναι, προτάττει το, επίβλεψον, παρακαλών ιδείν αυτού τα κατορθώματα. Η και ώς του Θεού μη εισακούοντος, ει μή τις δίκαιος ή. Πρόσωπον δε Θεού φωτός γέμει, δύναμις ούσα προς ευεργεσίαν προνοουμένη ού τις μετέχων φωτισθήσεται, καθάπερ

[merged small][merged small][ocr errors]
[ocr errors]

σιν ουκ έστι ποιών χρηστότητα. Τών δε αθέων οι μεν μη είναι Θεόν παντελώς έδoξαν, αλλ' είναι διά κενόν όνομα , οι δε μη όντας ανέπλασαν, τον όντα παρωσάμενοι οι δε είναι μεν έφασαν, μη προνοείν δε των επί γης. Οι δή πάντες εις αθεϊαν περιετράπησαν φρονούντες ούτως ει και μη ετόλμων ειπείν δι' άς έχουσι πάντες φυσικάς εννοίας περί Θεού διο καρδία έλεγον, αλλ' ου στόματι εν τούτω γαρ και πολλούς λέγειν εδόκουν θεούς. Ηλέγχοντο δε αφ' ών έδρων από γαρ του καρπού το δένδρον γινώσκεται. Μηδεμιάς γαρ ασελγείας φειδόμενοι, παντί δε τρόπω τον βίον διαφθειρόμενοι, ει και μυρίους ώμολόγουν θεούς, δήλοι ήσαν ουδέν υγιές φρονούντες περί Θεού. "Αφρων ούν όντως ο προ της του Σωτήρος

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]
[merged small][ocr errors]

εκ του ουρανού Κύριος και επισκοπήσας τους επί Α respiciens de cα:lo Dominus alque considnrans, de

γης πάντας εύρεν εκκλίναντας και αχρειωθέντας, ώς μηδένα μηδαμώς ευρίσκεσθαι εν ανθρώποις, μηδε μέχρις ενός, τον μηδε ηχρειωμένον, μηδε εκκλίναντα ακόλουθόν εστι τοις πάσι συμπεριλαμβάνεσθαι, και το Ιουδαίων έθνος, και αυτόν τον καλούμενον Ισραήλ. Τα μέντο προκείμενα λόγια σαφώς απεφήνατο, ότι πάντες εξέκλιναν, άμα ήχρειώθησαν, ώς μηδε είναι ποιoύντα χρηστότητα, μηδε έως ενός. Έδει γαρ το μέγεθος παραστήναι της εν τοις ανθρώποις εγγενομένης νόσου προ της του Σωτήρος παρουσίας ώς αν η άφιξις αυτού φανείη τοις πάσιν αναγκαία. Πάντες γαρ ήμαρτον και υστερούνται της δόξης του Θεού, δικαιούμενοι δωρεάν τη αυτού χάριτι. Ταύτην δε και ο Ησαΐας συμφώνως αποδίδωσι

prehenderit omnes qui in terra versabanιur, declinasse et inutiles factos esse, ut nemo prorsus τοperiretur in hominibus, ac ne vel unus, qui non inutilis factus esset, et qui non declinasset, consequens omnino est cum omnibus comprehendi etiam ipsum Judaicum genus, quod item Israel nuncupaιum est. Istis itaque eloquiis clare pronuntiatur, quod scilicet omnes declinaverint, et simul inutiles facti sint, ita ut nullus fuerit qui faceret bonum, ne vel usque ad unum. Ρar fuit enim magnitudinem morbi, φui ante Salvatoris adventum in omnibus hominibus grassabaιur , palam facere : ut manifestum omnibus esset ejas in terra peregrinationem fuisse prorsus necessariam. Οmnes siquidem pec

την διάνοιαν εν οις φησι προς την Ιουδαίων συν-Β caverunt, omnes gloria Dei privabantur, et jam

[merged small][merged small][ocr errors]

οφθαλμοίς παραλαβόντα μαρτυρήσαι αλήθειαν τη προφητεία. Αναγνώση τοίνυν τα προκείμενα ερωτηματικώς, πυνθανομένου του λόγου και φάσκοντος, Ει και πάντες εξέκλιναν προ της του Χριστού παρουσίας και ηχρειώθησαν μή τοίνυν ουχί γνώσονται εν τώ μετά ταύτα χρόνω πάντες οι εργαζόμενοι την ανομίαν, προσυπακουόντων (1) ημών Τυν Κύριον, και κατά κοινού πάλιν λαμβανόντων τα εξής. Και αυτοί γαρ οι πάλαι τον λαόν του Θεού ώσει άρτον εσθίοντες, και τον Κύριον μηδεπώποτε επικαλεσάμενοι, μη ουχί γνώσονται αυτόν; Και Ησαίας δε συνάδει περί των αυτών θεσπίζων και λέγων Οίς ουκ ανηγγέλη περί αυτού όψονται και οι ουκ ακηκάασι συνήσουσιν. Εκεί έδειλίασαν φόβω, ού ουκ ήν φόβος. "Οτι ο Θεός εν γενεά δικαία. Τίνες δε αλλ' ή οι εργαζόμενοι την ανομίαν, και οι πρότερον μη επικαλούμενοι τον Κύριον; έσται γάρ ποτε καιρός, ότε επιγνώσονται αυτόν, καθ' όν και φόβον αναλήψονται του Θεού και δειλίαν αγαθήν."0τι δε τον φόβον αναλαβείν Κυρίου αγαθόν εστι, δήλον από του λέγεσθαι Αρχή σοφίας φόβος Κυρίου. Οι δηλούμενοι τοίνυν φοβηθήσονται εκεί φόβω τουτέστι τότε. Τίνα δε φοβηθή

[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors][merged small]
[ocr errors][ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]

timebunt nisi Dominum! Illic auten, ubinam, nisi Α σονται ή τον Κύριον, εκεί δε, που ή εν τη μελλούση in ea que ventura est generatione! guamobrem συστήσεσθαι γενεά, διό επιλέγει:

subjungil : VΕRs. 6. Ωuoniam Dominus in generatione justa est. Consilium inopis confμdistis, Dominus autem εpes ejus est. Ωuemadmodum in aliis quoque judiciis, quae de contracίibus et de commercio feruntur, nulla habenda esι personarum ratio ; sic in consultationibus, non imperium, non facultates, sed mens recle instituta probaque conscientia spectanda esι. Ηaec porro qua jam proposita sunt , possunt mea quidem sententia de Judaeis Salvatoris εonsilium confundero conantibus accipi, guia putarent ipsum esse inopem virum, nec ιhesaurum diνimilatis pensarent. li itaque doctrinae illius semper

contradicunt, ac miraculorum virtutes, quasi non Β

divina vi, sed alia quapiam ralione exhibitas, calumniantur. VΕRs. 7. Ωuis dabit er Sion salutare Ιsrael 2 cum αυerterit Dominus captivitaten pleύis sua, ersulιαbit Jacob et latabitur Israel. Cum omnes una declinassent et inutiles facti essent, jam tempus aderat, uι ad precandum sermonem verteret; ita ut ceu legatiοne suscepta diceretur : Ωuis dabit er Sion salutare Ιsrael? Ipso enim salutari ιunc opus erat, quod peccatorum remissionem tribueret, et auctor salutis esset. Ιdipsum salutare quod secundum carnem ex semine Davidis prodiit , ex Sion dalum est : Νanι υeniet er Sion redemptor, ει αυgrίει iniquitales a Jacob ". Εodem quoque sensu illud accipias licet : Εα Sion species decoris ejus ", ut apposite intelligatur salutare illud ex cαlesti Sion advenisse, siquidem in ipsa Christus regnum obίinere diclus esι. Ωuamobrem scopus noster, ac spes supernae vocationis est regnum cα:lorum. Sub Ιnaec, futuram omnibus hominibus ab ipsomet salu1ari conciliandam liberιalem declarat. Αc perpende mihi, φuacso, quo pacto, cum alii redempti sint, alios ιämen dicat exsultare : nam cum populus Domini a captivitale liberabitur , Εrsullabit, inquit, Jacoυ, ει lietabitur Israel. Cum igitur fuιurum esset, ut animae olim a daemonico errore in captivitalem obducta, per salutare Dei libertatem asseφuerentur, et ex omnibus gentibus ad Dominum homines converterentur , φui olim in Deo defuncti sunι justi aιque prophelae, φui vere Israel, vere Jacob nuncupari possunι, exsultabunt ac latabuntur, quod vaticinia ab se de nobis edita completa sint, quolque ipsi mobis de adepla salute congratulen1ur. Ωuapropιer Simeon, cum de Salvatore dixisset : Lumen eriι ad revelationem gentium, addidit,

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

"Οτι ο Θεός εν γενεά δικαία. Βουλήν πτωχού κατησχύνατε, ο δε Κύριος ε.λπις αυτού εστιν. "Ωσπερ εν τοις άλλοις κρίμασι τοίς γινομένοις περί συναλλάγματα και κοινωνίας ουκ εις πρόσωπα βλέπειν δεί ούτως εν τοις βουλευομένοις ουκ εις αρχήν και περιουσίαν σκοπητέον αλλ' εις νούν διηρθρωμένον και το ευσυνείδητον έχοντα. Επιστατέον εκλαβείν, ει δυνατόν, περί των Ιουδαίων τα προκείμενα, την του Σωτήρος βουλήν καταισχύναι σπευδόντων, τώ ηγείσθαι αυτόν πτωχόν τινα είναι, και μή πλούτον θεότητος. Αει γούν και αντιλέγουσι τη διδασκαλία αυτού, και τας τεραστίους δυνάμεις κακολογούσιν, ώς μη θεϊκή δυνάμει, αλλ' άλλοθέν ποθεν γεγενημένας.

Τίς δώσει εκ Σιών το σωτήριον του Ισραήλ; εν τώ επιστρέψαι Κύριον την αιχμαλωσίαν του λαού αυτού αγαλλιάσεται Ιακώβ, και ευφρανθήσεται Ισραήλ. Πάντων εκκλινάντων και άμα αχρειωθέντων καιρός ήν εις ευχήν τρέψαι τον λόγον, ώς πρεσβείας τρόπω φάναι Τίς δώσει εκ Σιών το σωτήριον του Ισραήλ; Αυτού γαρ χρεία λοιπόν, του άφεσιν αμαρτημάτων παρέχοντος, του αιτίου της αιωνίου σωτηρίας. Τούτο το σωτήριον το κατά σάρκα εκ σπέρματος Δαυίδ γεγονός, εκ της Σιών δέδοται . Ήξει γάρ εκ Σιών ό βυόμενος, και αποστρέψει ασεβείας από Ιακώβ. Εις τούτο λήψη τό . Εκ Σιών ή ευπρέπεια της ώραιότητος αυτού, δυνατόν εκλαβείν ώς και εκ της επουρανίου Σιών ελήλυθε το σωτήριον επείπερ εν αυτή είρηται την βασιλείαν έχειν ο Χριστός. Διό και ο σκοπός ημών και η ελπίς της άνω κλήσεως η βασιλεία των ουρανών τυγχάνει. Είθ' εξής την μέλλουσαν άπασιν ανθρώποις προξενείσθαι από κακών ελευθερίαν διά του σωτηρίου παρίστησι. Και θέα τίνα τρόπον, ετέρων λυτρουμένων, ετέρους φησίν αγαλλιάσθαι, εν τώ γαρ ήλευθερώσθαι την αιχμαλωσίαν του λαού Κυρίου, Αγαλλιάσεται, φησίν, Ιακώβ, και ευφρανθήσεται Ισραήλ. Τών ούν πάλαι ήχμαλωτισμένων υπό της δαιμονικής πλάνης ψυχών, μελλουσών διά του σωτηρίου του Θεού ελευθερίας τυγχάνειν, και εξ απάντων των εθνών μελλόντων επιστρέφειν επί τον Κύριον, οι πάλαι παρά τω Θεώ αναπεπαυμένοι δίκαιοι και προφήται, αυτοί όντες ο αληθώς Ισραήλ και ο αληθώς Ιακώβ, αγαλλιάσονται και ευφρανθήσονται, δια το πληρούσθαι αυτών τάς περί ημών προφητείας, και δια το συγχαίρειν τη ημετέρα σωτηρία. Διό και ο Συμεών, ειπών περί του Σωτήρος, ότι Φώς έσται εις αποκάλυψιν εθνών, επήγαγε, και δόξαν λαού σου Ισραήλ.

ΕΙΣ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΨΑΛΜΟΣ ΤΩΔΑΥΙΔ ΙΔ'.

Κύριε, τίς παροικήσει εν τώ σκηνώματί σου: και τις κατασκηνώσει εν τω όρει τώ αγίω σου; Απο των προσεχεστέρων προβαίνων διαγράφει τολ

τέλειον. Π=ροαία δε εστι διαγωγή πρόσκαιρος επ' Α Ηabitatio autene est temporanea commoratio, cura

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][merged small]

Κύριε, τις παροικήσει εν τω σκηνώματι σον: ή τίς κατασκηνώσει εν όρει αγίω σου; Τάχα δε και ο μεθιστάμενος εις ουρανόν, ώς από ξένης ήκων διατριβής, παροικεί Θεού γαρ σκήνωμα ο ουρανός. "Ορα δε μήπως ο επιμένων τη πολιτεία του νόμου, εις Χριστόν όντος παιδαγωγού, παροικεί εν τώ σκηνώματι του Κυρίου, περί την σκηνήν του μαρτυρίου τευτάζων ο δε φθάσας επί Χριστόν και την ευαγγελικήν διδασκαλίαν κατασκηνοί εν όρει αγίω του Θεού, περί ου προφητεύεται. Εμφανές εστι το έρος του Κυρίου. Και σκόπει πάλιν, μη Θεού μεν όρος άγιον ο τού Θεού Λόγος σκήνωμα δε αυτού, όν ανέλαβεν άνθρωπον και δεί πρότερον επιγνώναι κατά σάρκα Χριστόν είτα κατασκηνούν εν όρει αγίω Θεού, θεασάμενον την δόξαν αυτού, δόξαν ώς Μονογενούς παρά Πατρός και λέγειν . Ει γαρ εγνώκαμεν κατά σάρκα Χριστόκ, αλλά νύν ουκέτι γινώσκομεν. Προς τον τοιούτον γάρ είρηται. Επ' όρος υψηλόν ανάβηθι ο ευαγγελιζόμενος την Σιών. Αλλως όρος του Θεού το υπό μόνων αγίων ψυχών και τελείων εν δικαιοσύνη κατοικηθησόμενον ο ουρανός αυτός, και η υπό του Σωτήρος ευαγγελισθείσα βασιλεία των ουρανών. Αύτη εστίν Ιερουσαλήμ ή επουράνιος αύτη εστί το Σιών όρος, και η πόλις του Θεού του ζώντος, κατά

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][merged small][merged small][merged small]
[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][merged small]
[ocr errors]

Προσελη λύθατε Σιών έρει, και πόλει Θεού ζώντος, Ιερουσαλήμ επουρανίω. Την δε σκηνήν νοήσεις την άνω επί του όρους ιδρυμένην από του φάσκοντος λόγου, Χριστός δε παραγενόμενος αρχιερεύς των μελ.λόντων αγαθών διά της μείζονος και τελειοτέρας σκηνής, ου χειροποιήτου, τουτέστιν, ου ταύτης της κτίσεως.

Τούτων τοιγαρούν και ο Δαυίδ εις έννοιαν ελθών, αναφωνεί λέγων Κύριε , τίς παροικήσει εν τώ σκηνώματί σου; Αληθώς γαρ σπάνιος και δυσεύρετος, και εις που από μυρίων, ο της αναβάσεως εκείνης και της εν ουρανοίς παροικήσεως άξιος. Το μεν ούν δηλωθεν σκήνωμα, το εν ουρανοίς, oικητήριον αυτού γένοιτ' αν του Θεού άνθρωπος δε, ώσπερ από αιχμαλωσίας της κατά γήν διατριβής μέλλων μεθίστασθαι επί την ουράνιον κατασκήνωσιν, ώσπερ τις ξένος και πάροικος έσται εκεί, άτε δή ετέρωθεν μετανάστης γεγονώς, και εξ ετέρας ώρμημένος χώρας διό λέλεκται Τίς παροικήσει εν τώ σκηνώματί σου; Μακάριος δε ο εν αυτώ γενόμενος τώ όρει, και ιδρυθείς εν αυτώ, του λόγου διδάσκοντος παράμονον έσεσθαι και διαιωνίζουσαν τοίς αξίοις την αυτην μονήν.

Πορευόμενος άμωμος, και εργαζόμενος δικαιοσύνην. Ου γαρ μία πράξις τελειοί τον σπουδαίον, αλλά παντί προσήκε τώ βίω ταίς κατ' αρετην ενεργείαις

vitam virtutis operibus insistendum; ut in hac via C συμπαρατείνεσθαι, ίνα άμωμοι και ανέγκλητοι κατ'

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][merged small][ocr errors]
« ПредыдущаяПродолжить »