Изображения страниц
PDF
[ocr errors]

miίissimus super omnes homines qui morabantur in terra ""; Αbrahami fides: Credidit enim Deo, et reputatum est et in justitiam ""; Jobi patientia, Josephi continentia, Salomonis sapienlia. Certe sanctorum egregia virtus, non in rebus iisdem testimonium accepit, sed in quo certaminis genere precellebat. David igitur qui semper tolerantiam oblivionemque injuriarum expetiit, id apud Deum conιendit ut paria consequatur. Νam a Spiritu divino edidiceraι futuramillam Salvaloris promissionem : Si dimiseritis hominibus peccala eorum, dimittet et υobis Ρater υester cα.lestis delicta υestra "". Ωuare cum congruentem edidisset poenitentiam, veniam consecutus est. VΕRs. 6. Ρerseφualur inimicus animam meanι, et comprehendat, et conculcet in terra υitan meam, et gίoriam meam in puluerem deducat. Ρluribus ita verbis insisιens aiι : Si eam rem non probe egerim ne a peccato ante obiιum eripiar, neque gloriam meam recipiam, sed in ipsis delictis comprehendar, ut inimicus meus, perinde aιque in ipso peccaudi 1empore, animam meam semper conculcet, donec ea in pulverem mortis reverιatur. Sin contra probe me gesserim, redemptus ea quae par esι consequar, neque in pulverem peccati carnalis, in quem delapsus sum, permaneam. Vita ejus qui terreni hominis imaginem gerit, ab inimico in terra conculcata esί. Ωuamobrem ille, etiamsi videatur aliquando gloria allici, allamen gloria ejus in pulvere jacet; quales sunt qui glorie causa agunt, laudes expeιunt, vel mercedem ab hominibus aucupantur. VΕRs. 7, 8. Εrsurge, Domine, in ira tua et eraltare in finibus inimicorum ιuorum. Εαsurge, Domine Deus meus, in pracepto quod mandasti, et sψnagoga populorum circum dabit le. Dominum hortaιur, ut veluίi dux exerciίus cum indignatione consurgat adversus principem exercitus invisibilium inimicorum, sic eum compellans : Τu ipse, qui mobis hominibus praecepisti ut concertemus, idipsum faciίο. Ιis enim abs le fugatis ac deletis, ego salvus ero; neque solus, sed etiam Εcclesia ex gentibus circumdabit te, eliminato scilicet omni daemonum errore. In illa sane velut in choro medius consisιens hymnum emiιιes Ρatri ιuo, quemadmodum dixisti: Νarrabo nomen tuum (ratriύus meis, in nιediο Εcclesia laudabo le"".

[merged small][ocr errors][ocr errors]

ήν παρά πάντας τους ανθρώπους τους όντας επί της γης του Αβραάμ δε η πίστις. Επίστευσε γαρ τω Θεώ, και ελογίσθη αυτώ εις δικαιοσύνην και του Ιώβ η καρτερία, και Ιωσήφ η σωφροσύνη, και η σοφία του Σαλομώντος. Και το στερρον των αγίων ουκ επί τοις αυτοίς μεμαρτύρηται αλλ' εν ώ κρατεί παραδόξω παλαίσματι. Δαυίδ τοίνυν ο διά παντός αμνησίκακον ήτησε, προτείνει Θεώ των «σων εξ αυτού τυχείν εξαιτούμενος."Ηδει γαρ εκ του θείου Πνεύματος την μέλλουσαν του Σωτήρος επαγγελίαν την, Εάν αφήτε τοις ανθρώποις τα παραπτώματα αυτών, αφήσει και υμίν ό Πατήρ υμών ό ουράνιος τα παραπτώματα υμών. Διο μετά την ικανήν μετάνοιαν έτυχε της αφέσεως.

[ocr errors]

καταλάβοι και καταπατήσαι εις γην την ζωήν μου, και την δόξαν μου εις χούν κατασκηνώσαι. Διατεινόμενος δε φησιν Ει μη κατώρθωσα τούτο, μη ελευθερωθείην προ του θανάτου της αμαρτίας, μηδε την εμήν απολάβοιμιδόξαν, εν αυταίς δέ μου καταληφθείην ταίς αμαρτίαις, ίν' ώς ότε ήμαρτον ούτω μέχρι παντός την εμήν ο δυσμενής καταπατήση ψυχήν, μέχρι του εις χούν υποστρέψαι θανάτου. Ει δε κατώρθωσα, τύχοιμι των ίσων λυτρούμενος, και μη εις όν εξ αμαρτίας κατέπεσα χούν επιμένων της σαρκικής αμαρτίας. Η ζωή του έτι την εικόνα του χοίκου φορούντος καταπεπάτηται υπό του εχθρού εις γην ούτος δε, καν δοξάζεσθαι ποτε δοκή, κατεσκήνωσεν αυτού η δόξα εις χούν, ώς των ποιoύντων διά δόξαν, και τον παρ' αυτών έπαινον, ή την παρ' αυτοίς αποδοχήν. Ανάστηθι, Κύριε, εν τη αργή σου, υψώθητιέν τοίς πέρασι των εχθρών σου. Εξεγέρθητι, Κύριε ο Θεός μου, εν προστάγματι ώ ενετείλω, και συναγωγή λαών κυκλώσει σε. Οία δή στρατηγόν διαναστήναι συν αγανακτήσει κατά του των αοράτων πολεμίων άρχοντος στρατοπέδου, λέγων "0 τοις ανθρώποις ημίν προσέταξας αγωνίζεσθαι κατά των αοράτων δυνάμεων, τούτο δράσον αυτός. Τούτων γαρ υπό σου καθηρημένων, καγώ σωθήσομαι, ου μόνος, αλλά και η των εθνών Εκκλησία κυκλώσει σε, πάσης δαιμόνων πλάνης απελασθείσης. Ταύτης δεκαθάπερ χορού μέσος γενόμενος ύμνον αναπέμψεις πρέ

[ocr errors]

μά σου τοίς αδελφοίς μου, εν μέσω Εκκλησίας υμνήσω σε.

Και υπέρ ταύτης εις ύψος επίστρεφον, Κύριος κρινεί.λαούς. Κρίνον με, Κύριε, κατά την δικαιοσύνην σου, και κατά την ακακίαν μου επ' εμέ. Επειδή πάν το ποίημα άξει ο Θεός εις κρίσιν, και τους πάντας δει παραστήναι τώ βήματι του Χριστού, εικότως μαθών ο Δαυίδ, ότι μέλλει κρίνειν την οικουμένην εν δικαιοσύνη και λαούς εν ευθύτητι Γενού, φησί, καμου κριτης, ώ Κύριε, μη κατά τας λοιπάς μου πράξεις, αλλά κατά την απλότητά μου και δικαιοσύνην.

[ocr errors]
[ocr errors]

τευθυνείς δικαιον, ετάζων καρδίας και νεφρούς ο Θεός. Επιστημονικόν και μέγα το πέρας αιτείσθαι γενέσθαι κακίας, κυβέρνησιν δε τώ δικαίω προς το μηκέτι χειμάζεσθαι. Περί δικαιοκρισίας είπών του Θεού, μόνον δίκαιον αποφαίνει κριτην, ώς και μόνον ορώντα καρδίας αυτός γαρ αποδίδωσιν εκάστω κατά τα έργα αυτού. Ανθρωπος μεν γαρ εις όψιν ορά, αυτός δε κριτικός εστιν ενθυμήσεων και εννοιών καρδιας ουκ έστι κρίσις αφανής ενώπιον αυτού. Τοιούτον δείξας τον Θεόν, πεπαρρησιασμένω συνειδότι φησίν. Η βοήθειά μου παρά του Θεού του σώζοντος τους ευθείς τη καρδία. Χρηστά γαρ ελπίζει διά τον τάζοντα καρδίας και νεφρούς, ώς δη σκολιόν έχων ουδέν εν καρδία. Εάν μή επιστραφήτε, την βομφαίαν αυτού στι.1βώσει το τόξον αυτού ενέτεινε και ήτοίμασεν αυτό. Μήποτε παρασεσιωπημένως ταύτα περί του διαβόλου λέγεται ούτος γαρ προς τούτους και ώδίνησεν αδικίαν, και τα εξής. Ιδού ώδινησεν αδικίαν, συνέλαβε πόνον, και έτεκεν ανομίαν. Αάκκον ώρυξε και ανέσκαψεν αυτόν, και εμπεσείται εις βόθρον δν ειργάσατο. Επιστρέψει ο πόνος αυτού εις κεφαλήν αυτού, και επι κορυφήν αυτού ή αδικία αυτού καταβήσεται. Ταύτα ρητώς επ' Αχιτόφελ πεπλήρωται. Παρευδοκιμηθείς γαρ υπό του Χουσί, και τα πράγματα του Αβεσσαλώμ, ώς δη σοφος, απογνούς, και την μέλλουσαν εκ του Δαυίδ φοβούμενος δίκην, οίκαδε αναχωρήσας απήγξατο, παθών άπερ επεβούλευε παθείν τον Δαυίδ, και την κατ' αυτού κακίαν επί την αυτού κεφαλήν απεμάξατο. Και καθόλου δε πάς δι' ών ειργάσατο κακών καθ' εαυτού την ψήφον εν ήμέρα κρίσεως φέρει. Εξομολογήσομαι τώ Κυρίω κατά την δικαιοσύνην αυτού, ψαλώ τώ ονόματι Κυρίου του Υψίστου. Ως δε μηδενι αυτός επιβουλεύσας, μηδε λάκκον ορύξας, παρορών δε τους αδικούντας των ασεβών απoλλυμένων εν κρίσει , Εξομολογήσομαι, φησί, τώ Κυρίω κατά την δικαιοσύνην αυτού Τα έμαυτου δίκαια καθάπερ εν δικαστηρίω πρoθείς και ψαλώ δε τώ ονόματι Κυρίου του υψίστου πιστεύων καταξιωθήσεσθαι του χορού των παρ' αυτού σωζομέΥt)Υ. ΨΑΛΜΟΣ ΤΩ ΔΑΥΙΔΗ'. Εις το τέλος υπέρ των ληνών. Τα επί τη συντελεία νύν των αιώνων προφητευόμενα την επιγραφήν, εις το τέλος, εποίησεν. Υπέρ δε των ληνών διά τας εν πάση τη γή συστάσας Εκκλησίας, αλληγορίας νόμω λεγομένας ληνούς."Οτε μεν εις ήν λαός ήν δε ούτος Ισραήλ, ώ εχρημάτιζε και πύργος ο παρά τούτοις νεώς, και προλήνιον το προ του ναού θυσιαστήριον κατά την Ησαίου φωνήν. Το δε πλήθος νυνι των ληνών τα πολλά μηνύει θυσιαστήρια, ταίς κατά μέρος εκκλησίαις συνδιαιρούμενα. Διο και εν πγ' ψαλμώ τον αυτόν επιγραφέντι

[ocr errors]
[ocr errors]

diriges justum, scrutans corda et renes, Deus. Scitum magnumque est posιulare ut finis sit Inalitiae; utque justus ita dirigatur, ut nunquam ultro Πuctuet. Cum autem de tribunali Dei loquitur, solum eum esse justum judicem pronuntiat, utpote qui solus corda videat. Ipse namque reddit unicuique juxta opera sua. Ηomo φuippe υidet in facie"; ipse vero judex cogitationum est et animi sensuum: nullum judicium occultum ipsi est. Cum ιalem esse Deum declarasset, confidens ac conscientia sua securus dicit : Αdjutorium meum a Deo, φui salυos facil reclos corde. Βοna etenim sperat ab eo qui scrutatur corda et renes, quod nihil tortuosum in corde habeat. VεRs. 15. Νisi conversi fuerilis, gladium suum υibrabit: arcum suum tetendit et parariι illum. Νum haec ιacite et obscure de diabolo dicuntur: nam is adversus homines parιuriit injustitiam, θt C3etera. VΕRs. 15 - 17. Εcce parturiit injustitiam, concepit dolorem et peperit iniquitatein. Lacun aperuit et effodit eum, et incidet in [ουcum ηuam /eciι. Conυertetur dolor ejus in caput ejus, in verticenι ipsius iniφuilas ejus descendet. Haec ad verbum in Αchitophele completa sunt. Νam a Chusi superatus, cum de rebus Αbsalonis, uίpote vir prudens, desperaret, futuramque Davidis vindictam pertimesceret, in domum secedens sese laqueo suspendit, ea perpessus, φuae machinamentis suis Davidi paraverat, suamque adversus eum nequitiam in caput ipse suum expressit. Ει vero omnes prorsus homines, ex editis operibus, suam in die judicii ferunt sententiam. VΕRs. 18. Confitebor Domino secundum justitianι εjus, psallam nominί Αllissimi. Utpote φui memini insidias struxerit, nemini lacum effoderit, iniquos cum despiceret, gnarus futuri in judicio impiorum exitii: Conβtebor, inquit, Domino secundum justiιiam ejus, justis meis operibus velut in tribunali productis, et psallam nomini Domini altissimi, freιus spe me in choro eorum qui per ipsum salutem consequentur, ejus dignatione recipiendum esse.

[ocr errors][merged small]
[ocr errors]

parem cum praesenti fert inscriptionem, mulιa altaria, tabermacula, atria in vaticinio feruntur, juxta illud: Ωuam dilecία tabernacula tua, Domine υjrtuιum ! concupiscit et deficit anima mea in atria Domini"; deinde vero subjungit, Αltaria tua, Domίne υirtutum "". VΕRs. 2, 5. Domine Dominus noster, φuan admirabile est momen tuum in universα 1erra ! Ωuonianι elevata est magnificentia tua super cωlos. Εα ore infantium ει lactentium perfecisti laudem propιer inimicos ιuos, ut destruas inimicum ultorem. "" Νon olim admirabile fuit in universa terra ; sed post Salvatoris adventum mirabile factum est, quando Synagoga populorum circumdedit eum; quod sane consonum huic psalmi praesentis dicto er ore infantium et lactentium perfecisti laudem, et caelera. Νοvam enim synagogam posι assumptionem ejus in altum ex animabus in infantia degentibus constitisse docet, propιer regenerationen in Christo tum ubique, post ejus scilicet assumptionem, per orbem usurpatam. Ωuamobrem acclamantibus ipsi pueris, Ηosanna in ercelsis, benedιείus qui υenit in nomine Domini, indigne ferenιes aliquos sic alloquitur : Νιιιιφuam legistis, φuia Εr ore infantium et lactentium perfecisti laudem "? nunquamme illud : Ρropιer inimicos ιuos 2 Haec vero propιer sacerdoιum principes, et propter Ρharisaeos scripta sunt : de iis namque dicitur, inimicus, ultor, el in praecedenti psalmo, leo. Ωuod aulem maxime mirandum est talem inimicum et leonem, principem hujus seculi, per infantes aιφue lactentes de medio sublatum esse : quo pera

[merged small][ocr errors][merged small]

καινήν συναγωγήν μετά την εις ύψος ανάληψιν αυτού εκ νηπίων διδάσκει συνεστάναι ψυχών διά την αναγέννησιν την εν τώ Χριστώ πανταχού συστάσαν της οικουμένης μετά την ανάληψιν την αυτού. Διό και βοώντων αυτώ των παίδων, Ωσαννά εν τοις υψίστοις, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου, αγανακτούσί φησιν Ουδέποτε ανέγνωτε, ότι Εκ στόματος νηπίων και θηλαζόντων κατηρτίσω αίνον; και μήποτε τό . Ένεκα των εχθρών σου. Και διά τους αρχιερείς λέγεται και Φαρισαίους εχθρός και εκδικητής ο λέων ειρημένος εν τώ προ τούτου ψαλμώ. Το ούν μέγιστον θαύμα, ότι ο τοσούτoς, εχθρός τε και λέων, ο άρχων του αιώνος τούτου, διά νηπίων και θηλαζόντων καθήρηται μεθ' ό παν

[ocr errors]

δρεύει προς αμαρτίαν υποσκελίζων, και τους ημαρτηκότας μετά ταύτα κολάζει.

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][merged small][merged small][ocr errors]
[ocr errors]

και πρόσταγμα έθετο, και ου παρελεύσεται ου μήν σοι μεγάλα προς ύπαρξιν, αλλά βραχείας δυνάμεως δακτύλοις αναλογούσης ούτω γαρ τας μικράς δυνάμεις εκάλεσε του Θεού. Και ταύτα μεν ήδρασμένα μένει άνθρωπον δε τον καθ' ένα παρερχόμενον εκπέπληγμαι θεωρών, όπως και μέμνησα τούτου, και προνοή , όπερ ουκ αν υπήρξεν ει μικρόν τι και φθαρτον ετύγχανε ζώον ούτω δε τίμιον ώς εκ στόματος νηπίων και θηλαζόντων ύμνον αυτώ κατηρτίσθαι. Ει και σμικρός τοίνυν κατά το σώμα αλλά κατά ψυχήν την κατ' εικόνα τετίμηται , ώστε διά τούτου θαυμαστόν σου καταστήναι το όνομα εν πάση τη γή.

Αποθαυμάζει το θείον Πνεύμα και εύχεται του

ptun posuit et non pracleribit: non tamen magna tibi reputantur, sed ceu exigua virtute digitis concinnata, sic enim minores Dei virtutes nuncupat. Ει haec quidem fundata ac firma permanent , at hominem, singulatim omnia percurrens, non sine stupore contemplor, guo pacto sciliceι illius memineris, atque ipsius curam habeas, quod utique non faceres, si parvum et corruptibile animal esset , sed tanto honore dignus est, ut ex ore infantium et lactentium hymnis celebretur. Ειiamsi igi1ur corpore parvus sit, secundum animam ad similitudinem Dei factam honoratur, ita ut per ipsum admirabile sit nomen tuum in universa terra. Αdmiratur Spiritus divinus, et in ipsa admira

[ocr errors]

παντα κόσμον περιέχοντας ορώ δε και σελήνην και άστρα, και ταύτα πάντα γνωρίζω τη φύσει όντα μεγάλα και θαυμαστά της όλης δημιουργίας μέρη αλλ' όμως, καίπερ όντα τοιαύτα, οίδα, ότι βραχύτατα των σών έργων τυγχάνει."Εργα γούν εστι ταύτα τών σών δακτύλων ουχί δε χειρών, ουδε μεγάλης τινος δυνάμεως αλλ', ώς αν είπoι τις, άκρων δακτύλων, τροπικώς ούτως των δυνάμεων ονομαζομένων του Θεού, δι’ ών τα αισθητά και ορώμενα δημιουργήματα συνεστήσατο. Η.λάττωσας αυτόν βραχύ τι παρ' αγγέλους, δόξη και τιμή εστεφάνωσας αυτόν. Και μην ετέρως δόξη και τιμή τον άνθρωπον εστεφάνωσεν ο θεός, επί μόνου του ανθρώπου φήσας . Ποιήσωμεν άνθρωπον κατ' εικόνα ήμετέραν και καθ' όμοίωσιν, και διαφόρως τοις αγίοις ανθρώποις επιφανείς, και Πνεύματος αγίου, και δυνάμεως ουρανίου μεταδους, ώς το μέλλον ειδέναι, και νόσους ελαύνειν, και νεκρους ανιστάν και το μέγιστον απάντων, τή του Μονογενούς τιμήσας αυτόν παρουσία. Δόξη και τιμή εστεφάνωσας αυτόν, και κατέστησας αυτόν επί τά έργα των χειρών σου. Πάντα υπέταξας υποκάτω των ποδών αυτού, πρόβατα και βόας πάσας, έτι δε και τα κτήνη του πεδίου, τα πετεινά του ουρανού, και τους ίχθύας της θαλάσσης, τα διαπορευόμενα τρίβους θαλασσών. Τη γάρ λογική φύσει, ώς αν ώμοιωμένη Θεώ, την κατά πάντων αρχην και δύναμιν εδωρήσατο. Ο άνθρωπος, της θεϊκής εικόνος λαβών, ώς βασιλεύς απάντων έστιν ο Θεός, ούτως άρχων κατέστη των επί γης. Ει δε καθολικώς είρηται . Και κατέστησας αυτόν επί τά έργα των χειρών σου λέγει δε αλλαχού. Και τα έργα των χειρών σου εισιν οι ουρανοί, δήλον ώς και επί τους ουρανούς κατέστησεν αυτόν. Και μήποτε απορρήτως την εν ουρανώ διατριβήν σημαίνει, τών από γης εκείσε μεθισταμένων, ότε μέλλουσι βασιλείαν κληρονομείνουρανών ώς επήγγελται. Λέγει δε ο Παύλος Κληρονόμοι μεν Θεού, συγκληρονόμοι δε Χριστού. Ούτω και το, Πάντα υπέταξεν υποκάτω των ποδών αυτού, νοητέον νύν μεν τα ζώα επειδή δε και βίος

[ocr errors]
[ocr errors]

ιοιum mundum circumplectuntur; video item lunam et sιellas, et plane nosco haec omnia magnas mirabilesque universi opificii partes esse: attamen etsi 1alia sunt, novi ea minima operum ιuorum esse. Ηaec itaque sunt digiιοrum tuorum opera; non vero manuum, neque magnae cujusdan potentia tua:; sed, ut ita dicam, extremorum digitorum: ita videliceι ιropice vocantur virtutes Dei, quibus sensibilia visibiliaque opera constituit.

VΕRs. 6. Μinuisti eum paulo minus ab angelis, gloria et honore coronasίi eurn. Ει sane alia ratione hominem gloria et honore coronaviι Deus , de solo quippe homine dixiι : Faciamus hominem ad inιαginem et similitudinem nostranι". Diversoque modo sanctis hominibusapparuit, Spiritumquesanctum ac coclestem potestatem indidit, ut futura praenoscerent, morbos pellerent, mortuos suscitarent : et quod omnium pra"stantissimum, hominem Unigeniti sui adventu honoravit.

VΕRs. 7-9. Gloria et honore coronasti eum, ει constituisti eum super οpera manuum tuarum. Οmnia subjecisti sub pedibus ejus, ουcs el boυes universas, insuper et pecora campi, υolucres cali et pisces maris, ηui perambulanί semilas maris. Rationabili enim naturae, utpote ad similitudinem Dei factae, dominatum potestatemque in omnia tribuit. Ηomo sane Dei imaginem accepit, ac ut rex omnium Deus

D est, sic ipse princeps terrenarum omnium rerum

[ocr errors]
[ocr errors]

" Rom. vin, 17.

lic constitutus fuerit super οpera manuum ejus, Α ισάγγελος απόκειται τοις ανθρώποις εν ουρανό, εκεί

caslos et omnia quae in eis sunt contemplabitur. Βeatus autem Paulus hoc de Salvatore accepit, utpote quod ipsi in futuro saeculo obventurum sit. Ωuapropter ait illi Pater : Sede a deatris meis, donec ponan inimicos tuos scabellum pedum tuorum "".

ΡSΑΙ,ΜΙjS DΑVΙΙ) ΙΧ.
1. In finem pro occullis Filii.

Μulta erant quae ipse occulte peregerat, generatio scilicet ex Virgine secundum carnem per Spiritum sanctum, stupendae illae virtutes quibus mirabilia edebat, mors ejus et descensus in infernum, ac resurrectio ex mortuis. Ηacc, inquam, omnia laιenιer ab ipso perpetrata. Νam haec principibus hujus mundi abscondita voluit. De his pοrro occultis ait Propheta :

VΕRs. 2. Con/itebor ίibi, Domine, in tοιο corde meo, narrabo omnia mirabilia tua. Similia ipse ait in Εvangeliis "": Con/itebor tibi, Pater, Domine cαίi et terra, φuia abscondisti harc a sapientibus et prudenlibus, el revelasti ea parυulis. In psalmo quoque de occuluis gratias agit, et post gratiarum actionem, quam pro salute nostra edidit, nos de mirabilibus Patris sui edocturum se, deipsa Ρatris contemplatione exsultans, pollicetur. Sane utpote Filio inerat ipsi cognitio nominis quod deitati Ρatris sui, nulla voce ηulloque nomine explicandae, competebat. Ηac maxime, inquit, faciam postquam inimicam vitae mortem vicero, de qua diciιur :

[ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]

καταστάς επί τα έργα των χειρών αυτού, θεωρος ουρανών έσται και των εν αυτοίς. Ο δε μακάριος Παύλος και τούτο περί του Σωτήρος εξέλαβεν, εν αιώνι τώ μέλλoντι γενησόμενον. Διό φησι προς αυτον ο Πατήρ Κάθου εκ δεξιών μου, έως άν θώ τους εχθρούς σου υποπόδιον των ποδών σου. ΨΑΛΜΟΣ ΤΩ ΔΑΥΙΔ Θ', Εις το τέλος υπέρ των κρυφίων του Υιού. Πολλά δε ήν αυτώ τα κρυφίως πεπραγμένα ή τε εκ Παρθένου διά Πνεύματος αγίου κατά σάρκα γέννησις, αι τε παράδοξοι και θαυματουργοί δυνάμεις, ό τε θάνατος αυτός και η εις άδου κάθοδος και η εκ νεκρών αναβίωσις. Ταύτα γάρ αυτώ πάντα κρυφίως πέπρακται. Απέκρυψε γαρ αυτά και τους άρχοντας

Β του κόσμου τούτου. Υπέρ δη τούτων των κρυφίων ο

Προφήτης λέγει Εξομολογήσομαι σοι, Κύριε, εν όλη καρδία μου, διηγήσομαι πάντα τα θαυμάσιά σου. Τοιαύτα και αυτός εν Ευαγγελίοις φησίν Εξομολογούμαί σοι, Πάτερ, Κύριε του ουρανού και της γης, ότι απέκρυψας ταύτα από σοφών και συνετών, και απεκάλυψας ταύτα νηπίοις. Και εν τώ ψαλμώ γαρ περί των κρυφίων ευχαριστεί. Μετά δε την ευχαριστίαν, ήν υπέρ της ημετέρας εποιήσατο σωτηρίας, περί των θαυμασίων του Πατρός διδάξειν ημάς επαγγέλλεται τή του Πατρός εναγαλλόμενος θέα. Ως δε Υtώ και η γνώσις παρήν του ονόματος της θεότητος του αρρήτου και ακατονομάστου Πατρός. Ταύτα δε μάλιστα, φησί, ποιήσω τον της ζωής νικήσας εχθρον θάνατον, περί ού λέλεκται. Έσχατος εχθρός καταργήσεται ο θάνατος. Αποστραφήσεται γαρ εις τα οπίσω, τουτέστι την πρώτην αυτού κατάστασιν, ότε μη υφεστήκει. Ο γάρ Θεός θάνατον ουκ εποίησεν φθόνω δε διαβόλου θάνατος εισήλθεν εις τον κόσμον ού δη γεγονότος και οι λοιποί πάντες εχθροί του λόγου σου και πολέμιοι ασθενήσαντες απολούνται. Και αυτός κρινεί την οικουμένην εν δικαιοσύνη, κρινεί λαούς εν ευθύτητι. Ει οι εν τη οικουμένη ουκ εν ομοίοις εισίν έργοις, ουκ άνειεν (1) δικαιοσύνη η κρίσις του Θεού ομοίως τους αμαρτάνοντας κολάζει, ή τους δικαίους δοξάζει. Κρινεί λαούς εν ευθύτητι. Οικουμένην μεν την Εκκλησίαν, ήτις οικείται υπό του Πατρός και του Υιού, και του αγίου Πνεύματος, κατά τό Εγώ και ο Πατήρ ελευσόμεθα προς αυτόν, και μονήν παρ' αυτώ ποιησόμεθα λαούς δε τους λοιπούς παρά την Εκκλησίαν, ή τους εκ περιτομής. "Οσοι γάρ εν νόμω ήμαρτον, διά νόμου κριθήσονται, των ανόμως άμαρτανόντων ανόμως απο.λ.λυμένων. Και εγένετο Κύριος καταφυγή τώ πένητι, βοηθός εν ευκαιρίαις, εν θλίψει. Και ελπιζέτωσαν επι σε οι γινώσκοντες το όνομά σου, ότι ουκ εγκατέλιπες τους εκζητούντάς σε, Κύριε. Ποίω δε πένητι καταφυγή γέγονεν ο κριτής, αλλ' ή τώ

[ocr errors]
« ПредыдущаяПродолжить »