Изображения страниц
PDF
[ocr errors]

patrata sunt, mirabilibus, is sane deprehendet quo pncιο ea quae praenuntiata fuerant opere completa sinι. Αnimadverte porro quoι diversis modis hic regionem mortis expliceι. Νam primo mortuos vocaι; secundo, φui habitant in sepulcro; tertio, qui sunt in perditione; φuarιο, qui in tenebris versantur; φuinιο, φui sunt in terra oblivionis. Ηaec quippe omn,a de iisdem enuntiat ; φueis hominum amans et benignus Deus mirabilia exhibiturus erat : ii videlicet misericordiam, veritatem et justitiam Dei narrabunt. Ωua ratiοne autem haec videliceι mirabilia Dei, misericordia, veritas et justitia ejus ad illos olim mortuos, ad sepulcra, ad perditionem, ad tenebras et ad terram oblivionis pervenerint, scire licebit, si cogitemus quoι bonorum nobis olim in morte versantibus, auctor fuerit Salvator et Dominus noster, φτιorum gratia in illa loca descendit, uι non vivis modo, sed etiam mortuis dominaretur : nam quae causa fuerit descensus ejus in mortem', hic apertissime declaravit : quae secundum evangelistas ιunc impleta sunt, cum multa corpora sanctorum, φui dormierant, resurrexerunt, et cum ipso Salvatore in sanctam Dei civitatem, videlicet in illam coelesιem, ingressi sunt.

[merged small][ocr errors]

και παρέχειν θαυμάσια το έλεος αυτού δηλαδή = την αλήθειαν και την δικαιοσύνην του Θεού διττ-σονται. Έστι δε επιγνώναι όπως πάντα ταύτα, λέ-δε τα θαυμάσια του Θεού και το έλεος αυτού, κ== αλήθεια αυτού, και η δικαιοσύνη αυτού έφθασεν Ξ= τους πάλαι νεκρούς, και εν τάφοις, και εν απωλε= και εν σκότω, και εν γή επιλελησμένη, είνοήσο-=όσων αγαθών αίτιος γέγονεν ο Σωτήρ και Κύpημών τοις πάλαι εν τώ θανάτω γεγενημένοις, δε – και εν εκείνοις κατεληλύθει τοίς τόποις, ένα μή Ενον ζώντων, αλλά και νεκρών κυριεύση. Τα γάρ =τια της μέχρι του θανάτου καθόδου αυτού διά τ προκειμένων τηλαυγώς παρέστησεν άπερ έπληρούπ

κατά τους ευαγγελιστάς, ότε πολλά σώματα κεκοιμημένων αγίων ηγέρθησαν, και συν αυτώ τώ ΣωτήΡ εισήλθον εις την αγίαν πόλιν του Θεού, δηλαδή την επουράνιον.

[ocr errors]
[merged small][ocr errors]

σαφώς εκ προσώπου του Σωτήρος ημών ειρημένη, κατά την προγραφήν λέλεκτο, Υπέρ της αντι-ιήψεις της εωθινής, του λόγου την ανάστασιν του Σωτήρος ημών αινιττομένου κατά την εωθινήν ώραν γιγενημένην ούτω και νύν ταυτόν σημαίνεσθαι ήγε. μαι διά τούτου, Πρωί ή προσευχή μου προφθάσει σε, δηλούντος του λόγου, ότι μη άλλω καιρώ τα τί; προσευχής του Σωτήρος εις έργα εχώρει ή κατά την έω και το πρωί, ότε και τα της εκ νεκρών αναστάσεως γεγενήσθαι μεμαρτύρηται. Δι' o ούτε εσπέρας, ούτε μεσημβρίας, ούτε άλλωτινί καιρώ, αλλά τώ πρωί, τη σιν, ή προσευχή μου προφθάσει σε. Ινατί, Κύριε, απωθείς την ψυχήν μου, αποστρέφεις το πρόσω πόν σου απ' εμού; Και εν τώ κα' έλεγε το, η

[ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small]
[ocr errors][ocr errors]

μαθητών, έπεσεν επί πρόσωπον αυτού προσευχόμενος και λέγων Πάτερ, ει δυνατόν, παρελθέτω το πο"

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

πεινός τη καρδία. Και ο Απόστολός φησιν Ος εν μορφή Θεού υπάρχων, ουχ άρπαγμόν ήγήσατο είναι ίσα Θεώ, α.λι' εαυτόν εκένωσεν , ώστε είναι σαφές πώς είρηται παρά τοίς Εβδομήκοντα το, Πτωχός είμι εγώ και εν κόποις εκ νεότητός μου. Αλλ' εν μέν τη νεότητι αυτού, και άλλως υπό τον νομιζόμενον πατέρα τον Ιωσήφ, και την κατά σάρκα μητέρα τρεφόμενος, πτωχός ήν εν πτωχοίς και τον άλλον δε αυτού βίον πλούσιος ών, δι' ημάς επτώχευσεν, όπως ημείς τη αυτού πτωχεία πλουτήσωμεν. "Οτε δε λοιπόν παραδοξοποιών και Θεού δυνάμεις αποτελών, υψώθη τε και διά του πάθους υψωθείς εταπεινώθη. Δι' ο έλεγεν Ωσπερ Μωσης ύψωσε τον όφιν εν τη ερήμω, ούτως ύψωθήναι δεί τον Υίον του ανθρώπου και πάλιν

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[graphic]
[ocr errors]

cum eo relicto apostoli abscesserunt, Petrus vero ιer negavit eum. Ει alia quoque ratiοne haec omnia «licebat, aliorum mala sibi ut propria ascribens, videlice proditoris Judae perniciem, ιοίiusque Judaica gentis ruinam : de ψuibus, quasi de filiis improbls, iniquitatis suae causa pereuntibus, vehementi miserationis et humanitatis affectu eorum mala ad personam propriam referens, ingemiscebaι. Ιd porro intelligas si his prophetae verbis aιιendas : Ηic percala nostra portat, et pro nobis cruciatur ". Quare eorumgratia doloreaffectus exclamahat dicens : In me transierunι ira ιuar, terrores ιιιι αonturbauerunt me. Videbat enim non ita mulιο post venturam iram, quae omnia illis augusta et veneranda de medio susίuliι; ita ut Sancta sanctorum ct altare a fundamentis diruerenίur, regesque eorum qui diuturna alavorum successione ad illud usque tempus devenerant, finem imperandi facerent; jus et faculιas illa suis vivendi legibus, qua a longissimo evo usi fuerant, legalis cultus cum ipso sacerdotio, ac reliquis ducibus principibusque suis exstinguerentur; ita ut ne vestigium quiden eorum ad hoc usque ιempus residuum manseriι. Ωuae omnia perpessi sunt, ira Dei non diu post passionem ejus, ob admissa contra ipsum facinora, totam eorum gentem invadenιe. Ωuae ipse significabaι his verbis, Ιn me transierunι irae tuae, ac si diceret, Ρropιer me, sive secundum Symnachum, Per me: quia secundum rei veritatem talia propιer ipsum passi sunt. Imo etiam illorum claden prospiciens dicebat, Τerrores ιui conturbauerunt me. Εtiamsί enim terrores Dei, φιιos ipsis prophetae intermina, bantur, eos ob duritiem cordis non conturharent ; me ιameu, inquit, qui ιerribilium sermonum tuorum exiιum prespicerem, terrores ιui conιurbaverunt. Sic itaque ob eorum impietates Ρatrem pro illis deprecans, animo valde mα"stus, ipsorumque causa turbatus, tristis erat usque ad mortem : quia imminebant illis irae Dei ela ; ita ut orationes, quas pro illis emitιebat, nihil loci haberent : quare cum in Εvangeliis pronus eι procumbens in faciem jacensque preces emitιeret, haecque clamareι : Ρater, si possibile est, transeat a me calia iste " ; deinde, ubi vidiι Patris voluntalem abnuere, subjunxit, Verumtamen non sicut ego υolo, sed sicut tu". Ει secundo abiens procumbit in faciem, et his verbis oraι : Ρaιer, si possibile non esι μι hic ιranseat, nisi bibanι illunι, /iat υoluntas tua "; ac tertio profectus eumdem sermonem proιulit. Ωuare idipsum his verbis significabat : Uιquid, Domine, repellis animam meam, αυertis facienι ιuam a me ? et illud, In me transierunt irae tuae, ιerrores tui conίurbauerunt me. Videns auten longe a salute Dei excidisse eos pro quibus orationes effundebat, pro iisdem sibi pa

[merged small][ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]

κρόν επελευσομένην αυτοίς οργην, ήτις αυτών αθρόως τα σεμνα πάντα εξηφάνισεν ώς τα με "Αγια των αγίων, και το θυσιαστήριον εκ βάθρων απολέσθαι , βασιλέας δε αυτών, τους εκ προγόνων διαδοχής εις εκείνο καιρού διαρκέσαντας, καταλυθή, ναι, την τε αυτονομίαν καθ' ήν εξ αιώνος μακροί επολιτεύοντο, και την κατά νόμους λατρείαν αυτή ιερωσύνη και τοίς λοιποίς ηγεμόσι τε αυτών και άρχουσιν αποσβεσθήναι ώς μηδε ίχνος αυτών εισέτι νύν περιλείπεσθαι. Αδή πάντα πεπόνθασιν υπό της οργής του Θεού, της ουκ εις μακρόν μετά το πάθος αυτού το πάν αυτών έθνος καταλαβούσης διά τα τετολμημένα αυτοίς κατ' αυτού αδή εδήλου λέγων: Επ' εμέ διήλθον αι αργαί σου , ώσει έλεγε, Δ.' εμέ ή κατά τον Σύμμαχον, Δι' εμού επεί και κατά τον αληθή λόγον δι' αυτόν ταύτα πάντα πεπόνθασιν. Αλλά και προορών αυτών τον όλεθρον έλεγεν - οι φοβερισμοί σου εξετάραξάν με. Fί γαρ και τα μάλιστα διά την αναισθησίαν ουκ ετάραττον εκείνους οι διά των προφητών απειλούμενοι κατ' αυτών φοβερισμοί του Θεού, αλλ' εμέ, φησίν, ορώντα των φοβερών σου λόγων τάς εκβάσεις, εξετάρασσον οι φοβερισμοί σου. Ούτως ούν διά τάς εκείνων δυσσεβείας παρακαλών τον Πατέρα υπέρ αυτών, και την ψυχήν υπεραλγών και δι' αυτούς ταραττόμενος, περίλυπος ήν μέχρι θανάτου επειδή τα της οργής του Θεού σφοδρώς επέκειτο κατ' αυτών, ώς μηδε τυγχάνειν των ευχών, ών ανέπεμπεν υπέρ αυτών δι' ών παρακαλών και δεόμενος εν τοις Ευαγγελίοις προσέπιπτεν πρηνής τε κατά προσώπου κείμενος εβόα, Πάτερ, λέγων, ει δυνατόν, παρελθέτω το ποτήριον τούτο απ' εμού είθ' ορών ανανεύoυσαν την βουλήν του Πατρός, επέφερε Πλήν αλλ' ουχώς εγώ θέλω, αλλ' ώς σύ. Και δεύτερον απελθών, επί πρόσωπον πίπτει, και προσεύχεται λέγων Πάτερ, ει ου δύναται τούτο παρελθείν, εάν μή αυτό πίω, γενηθήτω το θέλημά σου και τρίτον δε πορευθείς τον αυτόν λόγον προύφερε. Διό δη ταύτα σημαίνων και διά τών προκειμένων έλεγεν "Ινατί, Κύριε,απωθείς την ψυχήν μου, αποστρέφεις το πρόσωπόν σου απ' εμού, και το, Επ' εμέ διή.ιθον αι όργαί σου, οι

" !sa. ιιιι, 5. " Μaιιιι. xxνι , 59. " ibid.

1" ibid. 42.

ο έτερισμοί σου εξετάραξάν με. Ορών δε μακράν Αιos meos a miseria. Indicat autem eos in Judaica

κπίπτοντας της του Θεού σωτηρίας τους υπέρ ών ας ευχάς εποιείτο φιλτάτους όντας αυτού και αγατητους δια τους πατέρας, έλεγεν Εμάκρυνας απ' μεού 9ρί.λον και πλησίον, και τους γνωστούς μου από ταλαιπωρίας. Δηλοί δε τους εν τώ έθνει γνωστους όντας αυτού πρότερον και φίλους έπει και μέρος ήσαν αυτού και κληρονομία αλλ' εμακρύνθησαν αληθώς απ' αυτού δια της εαυτών απιστίας και παλαι όντες φίλοι, εχθρούς εαυτούς κατέστησαν και γνωστοί τυγχάνοντες αυτού, ελθόντα αυτόν ουκ

gente qui pridem noti sibi et amici essent, quoniam portio et haereditas ipsius erant, sed ob suam incredulitatem vere procul ab eo remoti sunt; et qui olim amici fuerant, sese inimicos constituerunt, et cum noti ejus essent, venientem ipsum non noverunt, neque susceperunι. Ωuorum omnium causa a Deo longe facti sunt, ob Iniseriam videliceι suam. Sic igitur a Deo exciderunι secundum illud dictum : Ωuoniam φui elonganι se a te peribunι". Αιφue huc desiuunt psalmi Filiorum Core inscripti.

εττέγνωσαν, ουδε παρεδέξαντο. "Ων ένεκα πάντων και απο του Θεού εμακρύνθησαν δι' αιτίαν της εαυτών ταλαιπωρίας. Ούτω δ' ούν και εκπεπτώκασι του Θεού κατά το φάσκον λόγιον, "Οτι οι μακρύνοντες εαυτούς από σου απολούνται. Και εις τούτο καταλήγουσιν οι επιγεγραμμένοι των υιών Κορε ψαλμοί.

[ocr errors]

Τα ελέη του Κυρίου εις τον αιώνα άσομαι. Εις γενεάν και γενεάν απαγγελώ την αλήθειάν σου εν τω στόματί μου. Επειδή προϊών εξής μέλλει λέγειν . Πού εισι τα ελέη σου τα αρχαία, Κύριε, α ώμοσας τώ Δαυίδ εν τη αληθεία σου, προθεραπεύει τδ μέλλον ρηθήσεσθαι διά των προκειμένων, δυνάμει τούτο λέγων. Ει και τα ανθρώπινα πράγματα την έμήν ψυχήν εις αμηχανίαν εμβαλόντα ταράττει, ίλιγγόντέ μοι και απορίαν εμποιεί, των σών, ώ Κύριε, κριμάτων, ώς μέλλειν μικρόν ύστερον αποτολμάν και απορείν, υπέρ ών συ μεν ο αψευδής Θεός προς τον Δαυίδ επαγγελιών πεποίησαι ταναντία δε συμβέβηκε ταίς σαίς υποσχέσεσι διό και μέλλω λέγειν . Πού είσι τα ελέη σου τα αρχαία, Κύριε, αλλ' όμως πεπεισμένος, ότι μη διαψεύσεται σου ή επαγγελία, ουδε διαπεσείται ή του σού λόγου αλήθεια, προλαβών τους μέλλοντας εξ ανθρωπίνης ασθενείας ρηθήσεσθαι μοι λόγους, την εμαυτού πίστιν και το ευσεβές της εμαυτου γνώμης προασφαλίζομαι διό φημι Τά ελέη σου, Κύριε, εις τον αιώνα άσομαι. Ου γαρ νύν μόνον, ότε ταύτα λαλώ και φθέγγομαι, τα ελέη του Κυρίου άσομαι, αλλά και εν τοις σκυθρωποτέροις καιροίς, και εν αυτοίς εκείνοις δι' ους μέλλω λέγειν Που είσι τα ελέη σου τα αρχαία, Κύριε; Και τότε γαρ και εις τον μετά ταύτα χρόνον, και διά παντός του αιώνος ου παύσομαι ανυμνών τα ελέη σου, Κύριε, ακριβώς ειδώς, ότι, άπαξ επαγγειλάμενος τας εν τώ ψαλμώ προφητείας, ου διαψεύσεις, άτε Θεός ών αληθής. Διόπερ ου μόνον τα ελέη σου, Κύριε, εις τον αιώνα άσομαι, αλλά και την αλήθειάν σου καθ' εκάστην γενεαν απαγγελώ. Ει γάρ και τα μάλιστα τοιαύτά τινα μεταξύ γενήσεται, ώς δοκεί, εναντία ταις σαίς προς τον Δαυίδ επαγγελίαις συμβαίνειν, αλλά και ούτως εγώ πεπίστευκα, και αληθώς εμαυτόν πέπεικα, ότι των λόγων σου, ώ Κύριε, η αλήθεια ουδέποτε διαπεσείται. Διόπερ τον πάντα μου χρόνον της ζωής ου παύσομαι εν τω στόματί μου την αλήθειάν σου απαγ-, γέλλων. Αλλά και παραδιδους τη εμαυτού γραφή ταύτην καταλείψω τοις μεταγενεστέροις, εις το και αυτους διδάσκεσθαι τε και μανθάνειν ομοίως εμοί καθ' εκάστην γενεάν την αλήθειάν σου διά στόματος φέ

[ocr errors]
[ocr errors][ocr errors]

VΕRs. 2. Μisericordias Domini in atternum Cantabo. In generationem et generationen annuntiabo υeritatenι ιuan in ore meo. Ωuoniam in sequentibus dicιurus cst, Ubi sunt misericordia ιιια αηίiquar, Domine, φuas jurasti David in ueritate tua ? iis quae postea proferet jam respondere anlevertit, ac sί diceret : Ειiamsi humanae res animam meam in angustiam eι dubitationem conjiciant ac perturbenι, caligineque me et haesitalione afhcianι ob ιua, ο Domine, judicia, ita uι mox quastionem movere ausim de promissis, quae ιu Deus mendacii expers Davidi dedisti, eι ιamen pollicitationibus ιuis contraria acciderunt, quanobrem dicιurus sum, Ubί sunt misericordia ιuα antiqua, Domine ? verumlamen cerιus promissionem ιuam non irritam Iore, neque sermonis ιui veritatem lapsuram esse, sermones quos ex humana infirmilate prolaιurus sum praevertens, fidem meam et pietatem sententia meae prius profileor, ac dico, Μisericordias tuas, Domine, in alernum canlabo. Νοn enim nunc duntaxat, cum haec loquor et profero, misericordias Domini cantabo, verum etian in tristioribus temporibus, in ipsis videlicet queis dicturus sum, Ubi sunt misericordia ιua antiφuar, Domine? Τunc enitn et omni sequenti tempore, imo per omne saeculum, non finem faciam celebrandi misericordiastuas, Domine: probe sciens ιe, quando semel ea in prophetia psalmi pollicitus es, non irrita illa facturum

D esse, utpole Deum veracem. Ωuamobrem non modo ac persuasum habeant nunquam posse promissa Αρειν, και πεπείσθαι μηδέποτε δύνασθαι διατί ιua exeidere. Τοιus aulem sermo, Christi ex se- τάς σας επαγγελίας. Ο δε πάς λόγος την εκ σπέ; mine David generationem, et regnum ejus vaticina- τος,Δαυίδ γένεσιν του Χριστού και την βασιλεία, ιur. Quandoquidem enim in praecedentibus ejus in του θεσπίζει. Επειδή γαρ δια των έμπροσθεν η hominibus generatio praenuntiabatur, ut in psalmo ανθρώπους γένεσις αυτού προεφητεύετο κατά τα: Ι.xxxνι declaratum est ; at praeter generationem τώ π’ και σ' ψαλμώ παραστάντα εχρήν δε προς τι ejus scitu quoque opus erat unde proditurus esset; γενέσει μαθείν και πόθεν προελεύσετατ - δεδάτε hoc presens Scriptura necessario docet, φuae pro- τούτο αναγκαίως η παρούσα Γραφή, την προς τ

misericordias tuas, Domine, in aeternum cantabo, sed etiam veritalenn tuam per singulas generatioμes annuntiabo. Εtsi enim aliqua interim eventura sint, φuae ιuis Davidi dalis pollicitationibus contraria videanίur; nihilominus tanιen credo ac plane persuasum milli est, sermonum ιuorum, Domine, veritatem nunquam esse lapsuram. Ιdeo per ιοίum vitae meae Lempus non finem facian annuntiandi veritatem ιuam in ore meo. Verum etiam scripίο consignalam illam posιeris tradam : uι ipsi quoηue, perinde aιque ego, edoceanιur et discant per singulas generationes veritatem ιuam in ore ferre ,

missionem Dei ad Davidem factam de Christo ex Δαυίδ επαγγελίαν του Θεού περί του εκ σπέρμτ. semine ejus prodituro complectiιur : ita uι hic con- αυτού τον Χριστόν προελεύσεσθαι περιέχουσα - ώgruenter post antecedentes psalmos positus sit. έχειν ακολουθίαν και τούτον προς τους προ αυτού Inscriptus autem solum est, Intellectus, ac neque τατεταγμένους ψαλμούς. Συνέσεως δε επεγέγραπτpsalmus neque hymnus dicitur. Fuerit vero canti- αυτός μόνον, ούτε δε ψαλμός ούτε ύμνος- Είη έ : cum propheticum, ea quae secundum Deum est in- ώδη προφητική συνέσεώς της κατά Θεόν δεομέντ.telligentia indigens. Ωuare dicιum est, In alernum o λέλεκται . Εις τον αιώνα άσομαι, και, είς γενε: cantabυ, et, in generationem et generationem annun- Β και γενεάν απαγγελώ την αλήθειάν σου"- Από Ε. tiabo veritatem tuam. Αb his quippe verbis, Ιn γαρ του . Εις τον αιώνα άσομαι, ώδην αυτήν είτ. αternum cantabo, jure canticum esse dicatur , ab τως άντις είπoι από δε του Απαγγε.λώ την άμι

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

illis autem, Αnnuntiabo υeritalem ιuam in genera- θειάν σου εις γενεάν και γενεάν, και από τον εξί:

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors][graphic]
« ПредыдущаяПродолжить »