Изображения страниц
PDF
[ocr errors]

σκων. Θεός δε θεών ο τού Θεού Λόγος ώνόμασται, νοουμένων ημίν θεών των μακαρίων και θεοφιλών ανδρών, προς oύς ο λόγος του Θεού εγένετο οίς και είρηται Εγώ είπον Θεοί έστε και, Ο Θεός έστη εν συναγωγή θεών και, Θεός θεών. Κύριος ελάλησε, και εκά.λεσε την γήν. Και γαρ εν τούτοις Θεός θεών ουδε άλλος ή μόνος ο εν αρχή προς τον Θεόν Λόγος ανηγόρευται ο δή και θεούς αυτούς διά της αυτού χορηγίας και μετοχής του αυτού Πνεύματος απεργασάμενος. Θεους γαρ είναι φησιν εκείνους, προς ους ο Λόγος του Θεού εγένετο. Εξής δ' ούν και ονομαστι του Χριστού μνημονεύει, λέγων εν ευχή. Και επί6.λεψον επί το πρόσωπον τού Χριστού σου. Αντί δε του, Οφθήσεται ο Θεός των θεών εν Σιών, ο Ακύλυς φησίν, Οφθήσεται ισχυρός Θεός εν Σιών. Τις δ' αν είη ούτος ο μέλλων ορατός και οφθαλμοίς θεατός έσεσθαι, διδάσκει προϊών και λέγων. Ενώτισαι, ο Θεός Ιακώβ. Ούτος γαρ ήν αυτός εκείνος ο του Θεού Λόγος, ο πάλαι και τώ Ιακώβ εν ανθρώπου σχήματι οφθείς, φήσας τε προς αυτόν. Ουκ έτι κληθήσεται το όνομά σου Ιακώβ, αλλ' Ισραήλ έσται το όνομά σου ότι ενίσχυσας μετά Θεού, και μετά ανθρώπων δυνατός. Εφ' ώ και ο θεοφιλής, συναισθόμενος του χρηματίζοντος αυτού Θεού φησι . Είδον Θεόν πρόσωπον προς πρόσωπον, και εσώθη μου ή ψυχή. Αυτός ούν εκείνος ο Θεός ο τώ Ιακώβ οφθείς αύθις οφθήσεται, φησίν, εν Σιών, διαρρήδην της του, Θεού Λόγου εις ανθρώπους επιφανείας τούτον σημαινομένης τον τρόπον. Αυτόν δη ούν τούτον τον Θεόν

Ιακώβ επικαλούμενος, επισπεύσαι την παρουσίαν Ο

αυτού ικετεύει. Υπερασπιστά ημών, ιδε, ό Θεός. Τίνας δε φησιν ιδε, αλλ' ή τους εν τη κοιλάδι του κλαυθμώνος καταπονουμένους ; Επιλέγει δε εξής : Και επίβλεψον επί το πρόσωπον του Χριστού σου, ευχόμενος επιταχήναι την του Θεού Λόγου εις τον Χριστον αυτού, όν εκ σπέρματος Δαυίδ ενεδύσατο, παρουσίαν. Διό και ο Ακύλας φησί, Θυρεε ήμών, ίδε, Θεέ, και επίστρεψον πρόσωπον ήλειμμένου σου , ο δε Σύμμαχος, Υπερασπιστά ήμών, ιδε, ό Θεός, και πρόσβλεψον το πρόσωπον τού Χριστού σου. Ταύτα δε εύχονται οι τον πάντα ψαλμόν λέγοντες ούτοι δε ήσαν οι του Θεού προφήται, οι διασωθέντες από των νοητών πολεμίων, και μεταβαλόντες από πολέμου εις ειρήνην, τά τε σκηνώματα του Θεού λοιπόν τώ θείω Πνεύματι προορώντες, και τας αυλάς αυτού και τα θυσιαστήρια ποθούντες. Οι και παρακαλούσι τον του Θεού Λόγον, τον εν τώ καιρώ των πολέμων υπερασπιστην αυτών γενόμενον, επιβλέψαι επί το

πρόσωπον του Χριστού αυτού, ίν', επιφανέντος αυτού

[ocr errors]

λαβόντος, λύσις μεν γένηται προτέρων κακών τοις πάσιν, αγαθά δε διά του Χριστού το τών ανθρώπων

[ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors][merged small][graphic]
[ocr errors]

quippe numerantur a templi Salomonis fundatione usque ad Salvatoris nostri adventum. Ωuos item indicari puto in Lxxxιx psalmo, qui inscribitur, Οratio Μogsis; in sequentibus quippe hacc habet : Ωuonian mille anni anle oculos tuos, ιanquam dies Ιiesterna qute pracleriiι, et custodia in nocle. Ηujusmodi itaque millenario vel una dies resurrectionis Salvatoris nostri ex mortuis praeponenda, et pretiosior haberi debet ei qui ejusdem amore duciιur. Ωuare adventum maturare suum rogat dicens : Αspice, Deus, et respice in faciem Christi ιιιι, φuoniam melior est dies una in atriis ιuis super millia. Νeque vero millia hic pluraliter accipienda sunt. Νam apud Ηebraeos haec vox millenare unum significat, uι cuique consideranti palam eriι. Εt quia dies una in atriis per totum orbem in adventu Dei, qui prenuntiaιur, fundatis, prastantior est millihus; ideo superius quωque dicebat : Concupisciι ει deficit anima mea in atria Domini. Ει rursus quia jam suρra dixeral, Βeati ηuί habitant in domo ιιια, in εαcula saculorum laudaύunι ιe: his fidem habens ac verum esse dictum hujusmodi persuasus, ea de causa dico : Εlegi abjeρίus esse in domo Dei mei magis; ut in domo Dei consistens in saecula saeculorum Deum laudare valeam. Sed etiam sicut diem ιmam millibus anteιuli, ita et domum Dei, φuae est Εcclesia Dei viventis, columna et fundamentum veritatis, pύtius elegi, quam habitare in multis tahernaculis peccatorum. Νam ipsi quoque peccaιοres in speciem tabernaculorum Dei sese composuerunt : sed tabernacula Dei, amabilia; peccatorum, odio digna sunt. - VΕRs. 12. Ωuia misericordiam uerilatem diligit Dominus Deus, gratiam et glorianι dabit Dominas. Ρro illo, Ωuia misericordianι et υeritatem diligit Dominus, Αquila, Ωuia misericordia et clψpeus Dominus Deus, quinta vero editio, Ωuia so! et protector Dominus Deus, Symmachus similiter, Quia sol, dixit. Ιdeo namque, ait, una illa dies millibus melior est, quia Dominus Dei Verbum diei illius sol est. Ηunc vero solein propheta his verbis subindicavit : Τimentibus autem me orietur Sol justitia, et medela in alis ejus ". Εum ipsum significabat qui dixit : Ει occideι sol super prophetas

ήντα από της Σολομώντος κατασκευής του ναού μέχρι της του Σωτήρος ημών παρουσίας, α και αύθις δηλούσθαι ηγούμαι διά του πθ' ψαλμού, ός επιγέγραπτα: μεν, Προσευχή Μωυσέως, φησί και προϊών, Οτε χι·λια έτη εν οφθαλμοίς σου ώσει ήμέρα ή έχθές, ήτις διήλθε, και φυλακή εν νυκτί. Της ούν χιλιάδος εκείνης ή μία ημέρα της εκ νεκρών αναστάσεως του Σωτήρος ημών προκριτέα και προτιμοτέρα τυγχάνει τώ ταύτης επιθυμητή γενομένω. Διο εύχεται ταχύναι την παρουσίαν αυτού λέγων Ιδε, ό Θεός, και επίβλεψον εις το πρόσωπον του Χριστού σου, ότι κρείσσων ήμέρα μία εν ταίς αυλαίς σου υπέρ χι·λιάδας. 0υ πάντως δε πληθυντικώς ακουστέον των χιλιάδων παρά γαρ Εβραίοις αύτη η λέξις μίαν χιλιάδα σημαίνει, ώς παντί τω επιστήσαντι δήλον έστα. Και επειδήπερ ή μία ημέρα προτιμοτέρα εστι της χιλιάδος εν ταίς αυλαίς ταίς καθ' όλης της οικουμένης, διά της θεοφανείας του προφητευομένου Θεού, ιδρυθείσαις δια τούτο και ανωτέρω έλεγεν Επιπσθεί και εκλείπει η ψυχή μου εις τας αυλάς του Κυρίου. Και πάλιν επειδήπερ ανωτέρω έλεγε το, Μακάριοι οι κατοικούντες εν τώ οίκω σου, εις τους αιώνας των αιώνων αινέσουσί σε τούτω πιστεύων και ακριβώς πεπεισμένος αληθή είναι τον λόγον, διά τούτο φημι . Εξελεξάμην παραρριπτείσθαι εν τώ οίκω του Θεού μου μάλλον ίν' εν τώ οίκω του Θεού ών, δύνωμαι εις τους αιώνας των αιώνων αινείν τόν Θεόν. Μάλλον δε εξελεξάμην ώσπερ την μίαν ημέραν υπέρ την χιλιάδα, ούτω τον οίκον του Θεού, ήτις έστιν Εκκλησία θεούζώντος, στύλος και εδραίωμα της αληθείας, μάλλον ή οικείν εν πολλοίς σκηνώμασι των αμαρτωλών. Μιμήματα γάρ των σκηνωμάτων του Θεού και οι αμαρτωλοί εαυτούς κατεσκεύασαν αλλά τα μεν του Θεού αγαπητά τυγχάνει, μίσους δε άξια τα των αμαρτωλών. "Οτι έλεος και αλήθειαν αγαπά Κύριος ο Θεός, χάριν και δόξαν δώσει Κύριος. Αντί τού, "Οτι έλεον και αλήθειαν αγαπά Κύριος, ο Ακύλας φησίν, "Οτι έλεος και θυρεός Κύριος ο Θεός και η πέμπτη έκδοσις, "Οτι ήλιος και σκεπαστής Κύριος ο Θεός και ο Σύμμαχος δε τούτοις συμφώνως, "Οτι ήλιον (1), ώνόμασε. Διά τούτογάρ, φησιν, εκείνη η μία ημέρα κρείσσων εστι χιλιάδων, επειδήπερ αυτός ο Κύριος ο τού Θεού Λόγος ήλιος

[ocr errors][merged small][ocr errors][ocr errors][ocr errors]

-λειότητα. Δια τούτο πιστεύων τοίς ειρημένοις, και Α Sed, ut vere dicatur, solus ille beatus cui supra di

ακριβώς εμαυτον πείσας αληθείς είναι τους περί τούτων λόγους, τέλος του παντός λόγου φημί Κύριε. τών δυνάμεων, μακάριος ο άνθρωπος ο ελπίζων επί σέ. Πάς γαρ ο άλλως παρά τοις πολλοίς μακαριζόμενος πεπλανημένως αν μακαρίζοιτο. Μόνος δε, ει χρή ταληθή φάναι, μακάριος δια τα προλελεγμένα, ώς άν πάντων των αγαθών έμπλεος, όσοι μόνω εαυτον αναρτήσας, και πάσας εαυτού τας ελπίδας ταίς παρά σοί επαγγελίας αναθείς. "Ηδη δε τρίτον εν τώ παρόντι ψαλμώ μακαρίσας ο λόγος τους εμφερομένους εν αυτώ, ουδαμώς του Ιουδαίωνέθνους, ουδε του Ισραήλ εμνημόνευσεν, ουδε τους τα Μωυσέως δι' έργων αποπληρούντας εμακάρισεν , αλλά πρώτον μεν καθόλου τους κατοικούντας εν τώ οίκω του Θεού δεύτερον πάντα άνδρα ού έστιν αντίληψις αυτό παρά Κυρίου ,

cla competunί, siquidem ipse omnibus repletur honis, φui sese tibi soli concredidit, ιοιamque spen in promissis ιuis deposuit. Cum porro in praesenti psalmo jam tertio beati praedicati fuerint ii de quihus sermo, nulla Judaicae gentis vel Israelis facta mentio esί; neque etiam eos qui praecepta Μoysis exsecuti sunt beatos praedicaviι : sed primo generatim eos qui habitant in domo Dei, secundo omnem hominem cui est auxilium a Domino; ac demum in fine sermonis, indefinite et generatim omnem hominem in Dominum sperantem. Νam cum futura Dei praesentia et Christi ad homines adventus annuntiaretur, non Judaeis tantum, sed omnibus eliam hominibus beatitudines illas, quae pemes Deum sunt, annuntiari oportuit.

και επί τέλει του παντός λόγου αορίστως και καθολικώς πάντα άνθρωπον τον ελπίζοντα επί Κύριον. Χρήν γαρ επιφανείας Θεού και Χριστού παρουσίας εις ανθρώπους καταγγελλομένης μη Ιουδαίοις μόνον αλλά και πάσι τοις ανθρώποις τους παρά τω Θεώ μακαρισμούς αναγγελίζεσθαι.

[ocr errors]

Ευδόκησας, Κύριε, την γήν σου, απέστρεψας την αιχμαλωσίαν Ιακώβ. Ακολούθως τώ προ τούτου ψαλμώ μετά την εν εκείνω θεσπισθείσαν θεοφάνειαν εν τώ μετά χείρας κακών απαλλαγή προφητεύεται, και λύτρωσις μεν αιχμαλωσίας, συγχώρησις δε και άφεσις αμαρτημάτων. Είπετο γαρ ταύτα τή του Θεού εις ανθρώπους παρουσία, και τοίς λοιποίς τοίς επί τό πρό τούτου ψαλμώ δεδηλωμένοις. Επειδή γαρ εν εκείνω σκηνώματα Θεού πλείστα και αυλαί και θυσιαστήρια επί της γης έθεσπίζετο συστήσεσθαι, και το τούτων αίτιον Θεός ήν μέλλων επί γης φαίνεσθαι, και ονομαστι Χριστός ήν επιβλεπόμενος ελέγετο γούν "Οφθήσεται ο Θεός των θεών εν Σιών και πάλιν Επίφανον επί το πρόσωπον του Χριστού σου, εικότως εν τώ προκειμένω ψαλμώ τα μέλλοντα έσεσθαι καθ' όλης της των ανθρώπων οικουμένης προαναφωνείται. Αδη και πεπλήρωται επί της του Σωτήρος ημών παρουσίας, καθ' ήν ευδόκησεν ο Θεός καταξιώσας αυτήν της επιβάσεως του Χριστού αυτού. Πάλαι μεν γαρ είρητο τώ πρωτοπλάστω Γη εί, και εις γην απειλεύση, και, Επικατάρατος ή γή εν τοις έργοις σου και άλλος προφητών έλεγεν Αρά και φόνος και ψεύδος, και κλοπή και μοιχεία κέχυται επί της γης και αίματα εφ' αίμασι μίσγουσιν Ως δε επεδήμει τη γη ο Υιός του Θεού, και το από γης σώμα ανελάμβανε μεταβολή προτέρων εγίγνετο κακών, και το πάν της γης στοιχείον αντί της προτέρας αράς ευλογίας Θεού μετελάμβανεν, εκκλη

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

VΕRs. 2. Βenediristi, Domine, terram tuam, auertisti captivitatem Jacob. Ρostquam in praecedenti psalmo Dei adventus praenuntiatus fuerat, consequenter in hoc ereplio a malis, necnon captivitatis solutio, venia quoque et remissiopeccatorum praedicitur. Ηaec φuippe omnia Deiad homines adventum et reliquain superiori psalmo enuntiata subseqτιebanιur. Ωuia enim in iilo multa Dei tabernacula,atria et allaria in terra constituenda esse praedictum fueraι; horumque auctor Deus erat ad homines venturus, ac nominatim Christus hic conspiciendus, unde dicebalur, Widebitur Deus deοrun in Sion , ac rursus, Αppare ad (aciem Christi tuί : jure in praesenti psalmo quae per ιοιum orbem futura sunt praenunιiantur. Quae sane in adventu Servatoris nostri completa sunt : quo placitum Deo fuit terram Christi sui adiίu dignari. Siquidem olim primo parenti dictum fuerat : Τerra es, et in ιerram reuerteris *"; eι, Μaledicία ιerra in operibus ιuis **; aliusque propheta dicit : Μaledictum cades et mendacium et furtum et adullerium efusa sunt super lerranι : οι sanguinen sanguine miscenί *": ubi autem Filius Dei peregrinatus est in terra, terrenumque corpus assumpsit, priorum malorum immutatio facta esί, ιotumque ιerrae elementum, loco pristinae maledictionis, benedictionem sortitum est, ac ecclesiae et oratoria Deo perιoιum orbem constituta sunt. Ωuare jam dicitur, Βenediaisti, Domine, ιεrνam ιuanι " , in aliis vero, Dominus, regnavit, ersultabit terra "; ac rursum, Cantale Domino, omnis terra ". Μerito itaque ipsius Domini esse terra dieitur hoc modo : Βenediristi, Domine, terram ιuam. Νωn enim opificium duntaxat, sed etiam possessio ejus facta est ob allatas superius causas.

[ocr errors]
[graphic]
[ocr errors]

Jacob, intelliges ex illa Servatoris voce, qua hanc Isaiae prophetiam, Spiritus Domini super me, eo φuod unrerit me, ευαngelizare pauperibus misit me, pradicare captiuis dimissionem, et carcis visus restiιutionem ", cum legisset, addidit, Ηodie impleta est mac prophelia in auribus υestris ", in se completum oraculum significans. Ωuia scilicet ipse Servator et redemptor animarum hominum esset, guas a dura multiplicium numinum erroris et daemonum vexa1icnis servitute, solutis peccatorum vinculis, liberabat. Ωuod etiam in praesenti psalmo denolatur his νerbis - VΕRs. 5. Remisisti iniφuitales plebί ιuα, operuisti omnia peccala eorum. Iniquitatés autem remissas et operιas alius item sermo meminit :

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

Βeatiquorum remissa sunt iniquilates, et quorum Β δε αφιεμένας και καλυπτομένας οίδε και αλλαχο" και

tecta sunt peccala ". Ηis pοrro Spiritus significat, pristinorum peccatorum remissionem iis, qui ex spirituali animarum captivitate redempti sunt , a Servatore concessam : quibus, si post remissionem iterum peccaverint, non secundo peccata remittit, sed operit. Νam ab illo concessum est, ut bonis ομeribus secundo gestis pristina delicta conteganιur. Ηaec vero omnia orbi terrae, videlicet illam incoeolentibus, per Salvatoris adventum universοrum Deus elargilus est, sedata ira ac mitigato furore, quo φuidem antea ιerrigenae illi digni erant, ob impie1alis exsuperantiam inimici ejus effecti; at Deus ipse eraι, φui in Christo sibi mundum reconciliabaι, neque ipsis pristina peccata imputabat. Ωuam

φάσκων λόγος Μακάριοι ών αφέθησαν αι ανομία, και ών εκαλύφθησαν αι αμαρτίαι Σημαίνει δε δια τούτων το Πνεύμα την υπό του Σωτήρος δεδωρτμένην άφεσιν των προτέρων αμαρτημάτων τοίς από της νοητής των ψυχών αιχμαλωσίας λελυτρωμένοις" οίς, ει μετά την άφεσιν πάλιν αμάρτoιεν, ουκέτι δευτέραν άφεσιν, αλλ' επικάλυψιν αμαρτιών παρέχει-Διά γαρ δευτέρων κατορθωμάτων καλύπτειν τα προημαρτημένα συνεχώρησε. Ταύτα δε πάντα τη των ανθρώπων γη, και δηλαδή τοις κατοικούσιν αυτήν, διά της του Σωτήρος επιδημίας ο τών όλων Θεός εδωρήσατο, καταπαύσας την οργήν και τον θυμον, ών άξιοι το πριν ετύγχανον οι την γην οικούντες, άτε δή εχθροί όντες αυτού διά τας των ασεβειών αυτών

[ocr errors]

iram tuam, auertisti ab ira indignalionis ιuar. Conυerte nos, Deus salutarium nostrorum, αυerte iranι ιuanι α mobis. Νunφuid in atternum irasceris nobis ? αιμι erιendes iram tuan a generatione in generationem ? Deus, tu contertens vitrificabis nos, et plebs ιua Ια"tabilur in le. Priora quidem de futuris in toιο orbe praenuntiabantur, ηuae secundum superius tra«litam interpretationem in adventu Salvatoris nostri ad finem deducta sunt. Haec vero quae ιractamus, orationem continent pro populo ex circumcisione. Οuia enim propheta divino afilatus Spiritu Judaicae gentis erga Christum incredulitatem prospiciebat, necnon vindictamfacinorum causaipsis infligendam; hanc pro ipsis orationem emittit peropportune; ita ut nulla in psalmo contradictio deprehendatur, quod cum initio meliora orbi vaticinatus esset , jam quasi nihil boni collatum sit preces instituat. Ρrima itaque de beneficiis a Salvatore nostro humano generi concedendis praedicta fuerant ; secundo autem loco pro contribulibus a propheta preces emitιuntur, ut ira ipsos invasura sedetur; aιque ipsi demum Dei ad se conversione, atque illa in Christo Dei laetitia digni habeantur.

λάσσων εαυτώ, μη λογιζόμενος δε αυτοίς τα παρσπτώματα. Διο λέλεκται. Κατέπαυσας πάσαν την οργήν σου, απέστρεψας από οργής θυμού σου. Επίστρεψον ημάς, ο Θεός των σωτηρίων ήμών, και απόστρεψον τον θυμόν σου αφ' ήμών. Μή εις τον αιώνα αργισθήση ήμίν, ή διατενείς την όργήν σου από γενεάς εις γενεάν; Ο Θεός, σύ. επιστρέψας ζωώσεις ήμάς, και ο λαός σου ευφρανθήσεται επί σοί. Τα μεν πρότερα προεφητεύετο περί των γενησομένων καθ' όλης της γης, αδή και τέλους έτυχε διά της παρουσίας του Σωτήρος ημών κατά την αποδοθείσαν ερμηνείαν τα δε προκείμενα ευχήν περιέχει υπέρ του εκ περιτομής λαού. Επειδή γαρ ο προφήτης προεώρα τώ θείω Πνεύματι την εις D τον Χριστόν απείθειαν του Ιουδαίων έθνους, και την καταληψομένην αυτούς οργήν των τολμηθησομένων αυτοίς ένεκεν, εικότως την προκειμένην ευχήν υπέρ αυτών αναπέμπει ώς μηκέτι δοκείν εναντιολογίαν περιέχειν τον ψαλμόν, ανωτέρω μεν τα χρηστότερα θεσπίσαντα πάση τη γή, εν δε τους προκειμένοις, ώς μηδενός αγαθού πεπραγμένου την ευχήν διεξιόντα. Τα τοίνυν πρώτα περί των διά του Σωτήρος ημών παρασχεθεισών τό των ανθρώπων βίφ

ευεργεσιών προεφητεύετο τα δε δεύτερα ο προφήτης υπέρ των ομοεθνών εύχεται , ικετεύων παύσασθαι μεν την κατ' αυτών οργην, καταξιωθήναι δε και αυτούς της του Θεού επιστροφής και της επί τώ

[ocr errors]
[ocr errors]

τήριόν σου δώης ήμίν. Έτι και ταύτα ο Προφήτης εύχεται, ικετεύων καταξιωθήναι και αυτός οφθαλμοίς παραλαβείν τα μέλλοντα έσεσθαι διά του ελέους του Θεού, ά δη εν τοις ανωτέρω προεφητεύετο. Παρακαλεί δε και της του Χριστού εις ανθρώπους επιλάμψεως τυχείν , διά του φάσκειν . Και το σωτήριόν σου δώης ή μίν. Σαφώς δε το σωτήριον αυτόν είναι τον Χριστόν εδίδαξεν ο Συμεών εν τοις Ευαγγελίοις, λαβών γούν μετά χείρας έτι νήπιον όντα τον Ιησούν, είπε - Νύν απολύεις τον δού.λόν σου, δέσποτα, κατά τον λόγον σου εν ειρήνη. "Οτι είδον οι «δgρθαλμοί μου το Σωτήριόν σου. Τούτο ούν αυτό και ο Προφήτης ιδείν εύχεται διό φησιν ο Σωτήρ Πολλοί προφήται και δίκαιοι επεθύμησαν ιδείν α ύμείς βλέπετε, και ουκ είδον. Ακούσομαι τί.λα.λήσει εν εμοί Κύριος ο Θεός, ότι λαλήσει ειρήνην επί τον λαόν αυτού, και επί τους οσίους αυτού, και επί τους επιστρέφοντας καρδίαν. Ευξάμενος ο Προφήτης, τη σιωπή εαυτόν παραδίδωσι, πιστεύσας επακουσθήσεσθαι. Είτα προσδοκήσας αποκρίσεως τυχείν φησιν αυτός προς αυτόν. Τα μεν της ευχής μοι τοιαύτα γέγονε καιρός δε λοιπόν επακούσαι του αγίου Πνεύματος, και μαθείν παρ' αυτού τι μέλλοι θεσπίζειν περί της ειρήνης του λαού αυτού, και περί των μελλόντων δια του Χριστού αυτού επιστρέφειν. Είτα βραχύ τι εφησυχάσας, πληρούται του Πνεύματος του θείου, και προφητεύει εξής ώδέ πως λέγων, Π.1ην εγγύς τών φοβουμένων αυτόν το σωτήριον

ιuam, et salutare tuum da nobis. Ηic etiam Propheta precando insistiι, υι ipse quoque dignus habeatur, qui ea quae per misericordiam Dei eventura, quaeque antea praenuntiata sunt, ωculis percipiat. Rogat item ut splendendi illius Christi ad homines adventus ipse consors efficiaιur, cum ait, Εt salutare ιιιιιη da nobis. Salutare autem illud Christum esse clare docet in Εvangeliis Simeon : qui, Jesu adhuc infante in ulnis accepto, dixit : Νunc dimittis serυum tuum , Domine, secundum terbum tuum in pace. Ωuiα viderunt oculi mei salutare tuunι ". ldipsum videre perοptat Ρropheta : ideo Salvator ait, Μulti prophela et justi voluerunί υidere quα υos υidetis, et non υiderunt "". - VΕRs. 9. Αudiam quid lcquetur in nιe Dominus Deus, φuonian loηuetur pacem in plebem suam, et in sanctos suos et in eos φui conυertuntur corde. Ρosιφuan precatus est Propheta, certus se exaudiendum esse, silentio se tradit. Ηinc dum responsionem exspectat, sese sic alloquitur : Τalis fuit precatio mea; jam ιempus est ut Spiritum sanctum audiam, et ab illo ediscam, φuid de pace populi sui et de iis qui per Christum suum convertendi sunt, valicinaturus sit. Deinde vero postquam paulum substitit et quievit, Spiritu divino repletur, et sub haec prophetiam ediι his verbis : - VΕRs. 10. Verumtamen prope timentes eum salutare ipsius, μι inhabitet gloria in terra nostra. His autem declarat jam

αυτού, του κατασκηνώσαι δόξαν εν τη γή ήμων c Jam adventurum hominibus esse salutare Dei, de

1!αρίστησι δε διά τούτων, όσον ουδέπω μέλλειν επιστήσεσθαι ανθρώποις το σωτήριον του Θεού, περί ου ανωτέρω ηύξατο ειπών Δείξον ήμίν, Κύριε, το έλεός σου, και το σωτήριόν σου δώης ήμίν. Αυτό δή ούν τούτό φησι το Σωτήριον έγγιστα τυγχάνειν, και πλησίον ήδη και εγγύς των φοβουμένων αυτόν είναι, αίτιον υπάρχον του κατασκηνώσαι δόξαν και σκηνώματα συστήσαι εν τη γή ημών. Έθος δε τη θεία Γραφή τον Χριστον του Θεού σωτήριον ονομάζειν, πολλάκις διά πολλών απεδείξαμεν. Ο δη και νύν θεσπίζων ο λόγος, παρίστη διδάσκων αντί της προτέρας ατιμίας της κατά την ειδωλολατρείαν υποστάσης εν τη γη δόξαν εν αυτή κατασκηνώσειν, και σκηνώματα πανταχού γης ιδρυθήσεσθαι δόξης της

quo superius hace precabatur : 0εtende nobis, Domine, misericordiam tuam, et salutare tuum da nobis. Ηocipsum salutarejam proximum esse declarat ac vicinum timentibus eum, ipsumque veram esse causam cur gloria inhabitet et tabernacula ponat in terra nostra. Ιd autem moris esse Scripturae divinae, ut Christum Dei salutare nuncupeι, saepe et pluribus comprobavimus. Ωuod sane hoc in vaticinio declaratur, scilicel loco prioris infamiae, quae idololatriae ιempore in terra versabatur, gloriam ibidem habitaturam, et tabernacula gloriae Deo per evangelicam doctrinam referendae, ubique Lerrarum figenda esse. Secundum hac modum aperit quo promissa complenda sunt, his verbis : - VΕRs. 11.

[ocr errors][merged small][ocr errors][merged small]
« ПредыдущаяПродолжить »