Изображения страниц
PDF

pariterque ιurtur nid um, videlice anima quae Α και τρυγών νοσσιάν ή κατά την ενεστώσαν ζωήν

[ocr errors]

σεμνότητα και σωφροσύνην ασκούσα ψυχή (τοιούτον γαρ είναι λέγεται το όρνεον), αποκλαομένη και θρηνούσα την εν ανθρώποις κακίαν, εύρε καταφυγήν και αυτή τα καθ' όλης της οικουμένης ιδρυθέντα διά της του Χριστού σου διδασκαλίας θυσιαστήρια ένθα ώσπερ εν καλιαίς και νεοττίαις τα αρτιγενή και νεογνατών αυτής τέκνων αποθήσεται, ασφαλή και ανε. πιβούλευτον ευρoύσα τοίς εαυτης νεοττοίς μονήν, ώστε είναι τα θυσιαστήριά σου στρουθίω μεν οικίαν, καλιάν δε τρυγόνι. Ταύτα γάρ τα όρνεα, το στρουθίον λέγω και η τρυγών, πάλαι μεν, προ του συστήναι τα πανταχού γης θυσιαστήρια, ουκ είχε καταφυγήν επλανάτο δε μακρoίς χρόνοις, εν οίς ήλαύνετο και εδιώκετο προς των θηρευτών. Διο δή έλεγον ο δίκην Β στρουθίου ελαυνόμενος Επί τω Κυρίω πέπoιθα, πώς ερείτε τη ψυχή μου, μεταναστεύου επί τα όρη ώς στρουθίον; Και ρυσθέντες γε εκ χειρός εχθρών, ώμολόγουν λέγοντες και αυτοί Η ψυχή ήμών ώς στρουθίον ερβύσθη εκ της παγίδες των θηρευόντων. Αφανείς ούν και αόρατοι οι θηρευται ταις τον ουράνιον και μετάρσιον βίον μεταδιωκούσαις ψυχαίς επιβουλεύοντες, δίκτυα και παγίδας ιστώντες, θήρατρά τε παντοία κατεσκεύαζονείς επιβουλην αυτών. Και ταύτά γε παρίστατο διά του προηγουμένου ψαλμού, εν ώ είρητο. Οτι ιδού οι εχθροί σου ήχησαν, και οι μισούντές σε ήραν κεφαλήν. Επί τον λαόν σου κατεπανουργεύσαντο γνώμην, έβουλεύσαντο κατά τών όσίων σου. Κατά τούτους των διωγμών καιρούς, καθ' ους

bernacula, atria et altaria Dei in perfugium ac re- C οι εχθροί του Θεού τον λαόν αυτού πολεμούντες

quiem invenerunt. Ε re aulem dixeris, expediίos illos milites, qui monasticam vitain amplexi sunt, pro passeribus habendos esse , eos auten qui liberis dant operam, eι reliquis vitae negotiis et curis se dedunι, ιurluris vicem agere : φuam jubet οfierre Deo pullos suos, eosque in allaribus ceu in nido deponere et consecrare.

ήλαυνον, οι του Θεού άνθρωποι δίκην στρουθίων ώδε κακείσε περιφεύγοντες, ύστερόν ποτε ειρήνης καταξιωθέντες, εύρον τα σκηνώματα του Θεού, και τας αυλάς αυτού, και τα θυσιαστήρια καταφυγήν εαυτοίς και ανάπαυσιν. Είποις δ' αν τους μεν ευζώνους και τον μονήρη βίον επανηρημένους είναι στρουθίον, τους δε παιδοποιίας και της άλλης οικονομίας πρόνοιαν

πεποιημένους, την τρυγόνα, ήν τώ Θεώ φησι προσφέρειν δείν τους εαυτούς νεοττούς και ανατιθέναι αυ

[ocr errors][ocr errors]

Ο βασιλεύς μου και ο Θεός μου, μακάριοι πάντες οι κατοικούντες εν τώ οίκω σου, εις τους αιώνας των αιώνων αινέσουσίσε. Διάψαλμα. Διά τί προσφιλή μοι τυγχάνει και αγαπητά τα σκηνώματά σου, και τίνος ένεκα εκλείπει η ψυχή μου περί αυτά αλλά και η καρδία μου και η σάρξ μου επί τίνι ήγαλλιάσατο; Επειδήπερ εύρεν εαυτώ στρουθίαν οικίαν και τρυγών νοσσιάν, τά θυσιαστήριά σου, Κύριε των δυνάμεων παρ' οίς θυσιαστηρίοις οι μη προς βραχύ διατρίβοντες, αλλ' εις το διηνεκές κατοικούντες, και παραμόνως εμμένοντες, τρισμακά, ριοι τυγχάνουσι. Τούτο δ' ειπών, πάντα τα παρά Μωύσει νόμιμα περιέγραψεν. Ου γαρ μακαρίους είπε τους εμπεριτόμους, ουδε τους τα Σάββατα φυλάττοντας, ουδε τους τάς παρά Μωύσει θυσίας και τας λοιπας του σωματικού νόμου εντολάς επιτηρούνται, αλλ' ουδε τους απογόνους Αβραάμ, ουδε τον Ισραήλ,

ουδε το Ιουδαίων έθνος, αλλ' απαξαπλώς άπαντας Α
τους κατοικούντας εν τώ οίκω του Θεού. Τι γάρ αν
γένοιτο αληθώς μακαριώτερον του βασιλέα μεν τον
Θεόν αυτού, και τον Κύριον των δυνάμεων επιγρά-
φεσθαι, οικείν δε τον οίκον αυτού διηνεκώς, εξ ου
πορίζεται ή του Θεού αθανασία και η αιώνιος ζωή;
Τούτο γούν παρίστησιν ο λόγος φάσκων. Εις τους
αιώνας των αιώνων αινέσουσί σε οι κατοικούν-
τες εν τώ οίκω σου. Πώς δ' αν άλλως δύναιτό τις
εις τους αιώνας των αιώνων τον Θεόν αινείν ή διαιω-
νίζων και αυτός, αίδιόν τε και αθάνατον κεκτημένος
ζωήν; Μακάριος ανήρ ού έστιν αντίληψις αυτού
παρά σού, αναβάσεις εν τη καρδία αυτού διέθετα,
εις την κοιλάδα του κλαυθμώνος, εις τόν τόπον
δν έθετο. Πληρώσας τον ειρμόν και την ακολουθίαν
της διανοίας, μεταβολή κέχρηται του λόγου από δια-
ψάλματος. Διόπερ ανωτέρω πληθυντικώς μακαρίους
τους κατοικούντας εν τώ οίκω του Θεού είπών, εν-
ταύθα ένα τινα μακαρίζει κατά εξαίρετον. Τίνα δε
τούτον ή τον εν τη κοιλάδι του κλαυθμώνος αντιλή-
ψεως της παρά του Θεού ήξιωμένον, τον και αναβά-
σεις έσχηκότα Θεού εν τη καρδία αυτού ; Τούτον γαρ
τον άνδρα πάλιν μακαρίζει αλλ' ου τον των παρά
Μωύσει σωματικών εντολών φύλακα. Τοιούτος δέ εστι
πάς ο αποκλαόμενος εαυτόν εν τώ θνητώ και ανθρω-
πίνω βίω, και την επίγειον ταύτην ζωην βαρούμε-
νος, ήν κοιλάδα κλαυθμώνος ο λόγος ονομάζει, διά το
κλαυθμού άξια είναι τα ενταύθα, κλαυθμού τε άξια
πράττειν τους επί γης ανθρώπους, και διά τό τους
αγίους του Θεού κατά τον παρόντα βίον αποκλάεσθαι,
στενάζοντας και βαρουμένους κατά τον Απόστολον. Ο
Πάς ούν ο εν τη κοιλάδι του κλαυθμώνος, τουτέστιν
εν τώ θνητώ βίω της παρά του Θεού αντιλήψεως
τυγχάνων, μακάριος αληθώς αν είη , ότε μάλιστα
αναβάσεις του Θεού εν τη καρδία αυτού γίνονται.
Τών γαρ άλλων ανθρώπων θνητοίς λoγισμoίς καθελ-
κομένων εις πάν είδος αμαρτίας, αλλά και δαιμόνων
επιβολαίς, και πονηρών πνευμάτων ενθυμήσεσι υπο-
σκελιζομένων, ο μη τούτοις άλισκόμενος, κατά δε
Θεού χάριν αναβάσεις αγαθάς και λογισμούς εκ Θεού
πεμπομένους εν τη καρδία αυτού κτώμενος, ούτος
αληθώς μακάριος, ο και διά παντός κατοικών εν τώ
οίκω του Θεού, και ώσπερ ιερεύς τις μόνη τη λα-
τρεία του Θεού σχολάζων, και μακάριος ούτος άτε
πρώτον μεν αντιλήπτορα έχων τον Θεόν βοηθούντα
αυτώ, και αντιλαμβανόμενον εν πάσαις αυτού ταις
πράξεσιν έπειτα κεκτημένος αναβάσεις Θεού εν τη
καρδία αυτού αγαθους δε λογισμούς σημαίνουσιν αι
αναβάσεις και αγαθάς ενθυμήσεις τας κατά Θεού βου-
λήν ανιούσας και ανατρεχούσας επί την μνήμην του
μακαριζομένου. Νοήσεις δε τούτο παραθεις τό "Οταν
διώκωσιν υμάς και άγωσιν εις συνέδρια, μη με-
4 ιμνήσητε πως ήτί λαλήσητε δοθήσεται γάρ
υμίν ό λόγος εν ανοίξει του στόματος υμών. Ού

[ocr errors]
[ocr errors]

μιρ ύμείς εστε οι λαλούντες, αλλά το Πνεύμα του Πατρός υμών του εν ουρανοίς το λαλούν εν ύμι". Ενώ γαρ το Πνεύμα του Θεού λαλεί, τούτου αναβάσεις Θεού εν καρδία αυτού γίγνονται. Διό εικό

[ocr errors]

δε αυτός εν τώ χωρίω του κλαυθμώνος, τουτέστιν εν τώ περιγείω τόπω την του

[ocr errors]

Symmachus sic habet, Ρragrediens υallem plorabat. Ηic porro per vallem lacrymarum, humanam vitam indicari diximus, quam is qui beatus praedicatur pertransiens et transcurrens φuasi advena quispiam et peregrinus, cα-lestis patriae amore flagrans, fle1ibus lacrymisque beatiιιιdinem parientibus sese macerat, secundum illud, Βeati φui lugenι". Ωualis eral Ρaulus qui ιalia faιur : Νos φui sumus in tabernaculo, ingemiscimus grαυati ". Ρro illo au1em, In loco ηuem posuit, Αquila, Fontem ponenι eam, Symmachus vero, Fons ordinabitur. Ωuem, inquit, fontem ponent, nisi vallem Iacrymarum ! Τοιum autem locum sic Aquila interpretatur : Ρertranseunles in υalle flelus, fontem ponent eam. Ηis porro significat, advenas et peregrinos in hac vita, lιοιninum vallem in fontem posituros, sive fon1em ordinaιuros esse ex Symmacho, hacque voce «livinam doctrinam appellant. Fons φuippe vitae poιus immortalitatis in valle fletus a Dei et hominibικS apud hominum genus constituitur, per vivificam scilicet et piam doctrinam, φuam cum ipsi adierunt, ιum aliis per scripta sua reliquerunι. VΕRs. 8. lis vero ipsis in lacrymarum mercedem condignumque fructum, benedictiohem rependet ipsorum legislator. Quibusnam benedictionem impertiet, nisi iis φui in hac valle lacrymis dediti, fontem in illa posuerint ! Pro illo autem, legislaιor; Αquila, matutinus, Symnachus vero, commonstrator, dixit ; Πuinta autem editio, Ωui illuminal, alia it2m quaedam sexta editio, Ωui docet. Ιta ut ex omnibus salutare Verbum indicari, subintelligere liceat. Ipse namque est legislator, illuminator, doctor, idemque matutinus et commonstra1or ; secundum singulas virtutum suarum rationes his usus vocabulis. Α quo benedictionem nacti qui in valle lacrymantur, ibunt, iter suum perficientes ac in dies roborati; ita ut semper proficiant, et eκ minori in majorem virtutem accedant, et a gloria in gloriam, ut ait divinus Αpostolus : In eamdenι imaginem transformati a gloria in gloriam ". Ωuare Symmachus sic interpretatus est : Iter facient er υίrtute in υirtutem.

[merged small][ocr errors]
[ocr errors]

Αντί δε τού, Διέθετο εις την κοι.1άδα του κ.λαυθ. μώνος, ο Σύμμαχός φησι, Προοδεύων κοιλάδα έκλαιεν. Κοιλάδα δε κλαυθμώνος εν τούτοις τον ανθρώπινον έφαμεν δηλούσθαι βίον, όν ο μακαριζόμενος παροδεύων και παρατρέχων, ώσπερ τις πάροικος και παρεπίδημος, την επουράνιον εαυτου πατρίδα ποθών, αποκλάεται κλαυθμόν τον μακαριοποιον κατά το Μακάριοι οι κ.λαίοντες. Οίος ήν ο Παύλος λέγων Ημείς οι όντες εν τώ σκήνει στενάζομεν..βαρούμενοι. Αντί δε τού, Εις τόπον όν έθετο, ο μεν Ακύλας φησί, Πηγήν θήσονται αυτήν ο δε Σύμμαχος, Πηγή τάξεται. Τίνα δε αυτήν, φησί, πηγήν θήσονται, ή δηλονότι την κοιλάδα του κλαυθμώνος; "Ολον γουν ούτως ήρμήνευσεν ο Ακύλας είπών Παρερχόμενοι εν κοι.λάδι τού κ.λαυθμού, πηγήν θήσονται αυτήν. Β Δηλοί δε διά τούτων, ώς άρα οι πάροικοι και παρεπίδημοι εν τώ βίω τούτω την των ανθρώπων κοιλάδα πηγην θήσoυσι, ή τάξoυσι πηγήν κατά τον Σύμμαχον, την ένθεον διδασκαλίαν τούτον ονομάσαντες τον τρόπον Πηγή γάρ ζωής και ποτον αθανασίας εν τη κοιλάδι του κλαυθμώνος τό των ανθρώπων βίω καταβέβληται υπό των του Θεού ανθρώπων διά της ζωοποιού και θεοσεβούς διδασκαλίας, ήν αυτοί μετήλθον, και ετέροις καταλελοίπασιν εν ταις εαυτών γραφαίς. Τούτοις δε αυτοίς, φησίν, ευλογίας μισθόν του κλαυθμού και καρπόν επάξιον δώσει ο νομοθέτης αυτών. Τίσι δε τούτοις δώσει τας ευλογίας, ή δηλονότι τοίς εν τη κοιλάδι ταύτη αποκλαομένοις και πηγήν εν αυτή θεμένοις; Αντί δε τού, ό νομοθετών, ο μεν Ακύλας, πρώϊμος, ώνόμασεν, ο δε Σύμμαχος, ο υποδείκτης ή δε πέμπτη έκδοσις, ο φωτίζων άλλη δε τις παρά ταύτα έκδοσις έκτη, ό διδάσκων ώστε εξ απάντων τον σωτήριον λόγον υπονοείν. Αυτός γάρ έστιν ο νομοθετών αυτός και ο φωτίζων και ο διδάσκων αυτός και ο πρώϊμος, αυτός και ο υποδείκτης, καθ' εκάστην επίνοιαν των εν αυτώ δυνάμεων ταύταις χρώμενος ταίς επωνυμίαις, παρ' ού οι εν τη κοιλάδι κλαίοντες, μεταλαβόντες ευλογίας, πορεύσονται την εαυτών πορείαν διανύοντες, και δυναμούμενοι οσημέραι ώς αεί προκόπτειν επιδιδόναι εκ δυνάμεως βραχυτέρας επί δύναμιν μείζονα, και από δόξης εις δόξαν, ώς φησιν ο θείος Απόστολος λέγων, την αυτην εικόνα μεταμορφούμενοι από δόξης εις δόξαν. "0θεν και ο Σύμμαχος ήρμήνευσεν ειπών Οδεύσουσιν εκ δυνάμεως εις δύναμιν. Οφθήσεται ο Θεός των θεών εν Σιών. Κύριε, ο Θεός των δυνάμεων, εισάκουσον της προσευχής μου, ενώτισαι, ο Θεός Ιακώβ. Ειπών, Ευ.λογίας δώσει ο νομοθετών, ακολούθως διδάσκει όπως δώσει τοίς εν τη κοιλάδι τάς ευλογίας. Πώς oύν, φησί, δώσει, αλλ' ή καταξιώσας οφθήναι επί της γης; Σφόδρα δε ακολούθως θεσπίσας ο λόγος ληνούς Θεού πλείστας μέλλειν έσεσθαι καθ' όλης οικουμένης και σκηνώματα πλείστα και αυλάς πλείους, και θυσιαστήρια πλείστα, επάγει την αιτίαν, δι' ην ήμελλε ταύτα πάντα επί γης συνίστασθαι. Τις δε ήν η αιτία διδάσκει λέγων 0ρ. θήσεται ο Θεός των θεών εν Σιών σαφώς παρου σίαν εις ανθρώπους Θεού και φανέρωσιν αυτού διδά

[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

μένων ημίν θεών των μακαρίων και θεοφιλών ανδρών, προς ους ο λόγος του Θεού εγένετο οίς και είρηται Εγώ είπαν Θεοί έστε και, Ο Θεός έστη εν συναγωγή θεών και, Θεός θεών. Κύριος ελάλησε, και εκάλεσε την γήν. Και γαρ εν τούτοις Θεός θεών ουδε άλλος ή μόνος ο εν αρχή προς τον Θεόν Λόγος ανηγόρευται ο δή και θεούς αυτούς διά της αυτού χορηγίας και μετοχής του αυτού Πνεύματος απεργασάμενος. Θεους γαρ είναι φησιν εκείνους, προς ους ο Λόγος του Θεού εγένετο. Εξής δ' ούν και ονομαστι του Χριστού μνημονεύει, λέγων εν ευχή . Και επίβλεψον επί το πρόσωπον του Χριστού σου. Αντί δε τού, Οφθήσεται ο Θεός των θεών εν Σιών, ο Ακύλυς φησίν, Οφθήσεται ισχυρός Θεός εν Σιών.

[ocr errors]

θεατός έσεσθαι, διδάσκει προϊών και λέγων. Ενώτισαι, ο Θεός Ιακώβ. Ούτος γαρ ήν αυτός εκείνος ο του Θεού Λόγος, ο πάλαι και τώ Ιακώβ εν ανθρώπου σχήματι οφθείς, φήσας τε προς αυτόν. Ουκ έτι κληθήσεται το όνομά σου Ιακώβ, αλλ' Ισραήλ έσται το όνομά σου ότι ενίσχυσας μετά Θεού, και μετά ανθρώπων δυνατός. Εφ' ώ και ο θεοφιλής, συναισθόμενος του χρηματίζοντος αυτού Θεού φησι . Είδον θεον πρόσωπον προς πρόσωπον, και εσώθη μου ή ψυχή. Αυτός ούν εκείνος ο Θεός ο τώ Ιακώβ οφθείς αύθις οφθήσεται, φησίν, εν Σιών, διαρρήδην της του θεού Λόγου εις ανθρώπους επιφανείας τούτον σημαινομένης τον τρόπον. Αυτόν δη ούν τούτον τον Θεόν Ιακώβ επικαλούμενος, επισπεύσαι την παρουσίαν αυτού ικετεύει. Υπερασπιστά ήμών, ιδε, ό Θεός. Τίνας δε φησιν ιδε, αλλ' ή τους εν τη κοιλάδι του κλαυθμώνος καταπονουμένους ; Επιλέγει δε εξής : Και επίβλεψον επί το πρόσωπον του Χριστού σου, ευχόμενος επιταχήναι την του Θεού Λόγου εις τον Χριστον αυτού, όν εκ σπέρματος Δαυίδ ενεδύσατο, παρουσίαν. Διό και ο Ακύλας φησί, Θυρεε ήμών, ίδε, Θεέ, και επίστρεψον πρόσωπον ήλειμμένου σου , ο δε Σύμμαχος, Υπερασπιστά ήμών, ιδε, ο Θεός, και πρόσβλεψον το πρόσωπον τού Χριστού σου. Ταύτα δε εύχονται οι τον πάντα ψαλμόν λέγοντες ούτοι δε ήσαν οι του Θεού προφήται, οι διασωθέντες από των νοητών πολεμίων, και μεταβαλόντες από πολέμου εις ειρήνην, τά τε σκηνώματα του Θεού λοιπόν

[ocr errors][merged small]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

πρόσωπον του Χριστού αυτού, ίν', επιφανέντος αυτού και τον εκ σπέρματος Δαυίδ κατά σάρκα Χριστον αναλαβόντος, λύσις μεν γένηται προτέρων κακών τοις πάσιν, αγαθά δε διά του Χριστού τό των ανθρώπων

[ocr errors][ocr errors][ocr errors][ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]
[ocr errors]

res in speciem tabernaculorum Dei sese composuerunt : sed tabernacula Dei, amabilia, peccatorum, odio digna sunt. - VΕRs. 12. Ωμια misericordiam υeritatem diliqit Dominus Deus, gratiam et glorianι dabit Dominus. Ρro illo, Quia misericordiam et υeritatem diligit Dominus, Αquila, Ωuia misericordia el clypeus Dominus Deus, quinta vero editio, Ωuia so! et protector Dominus Deus, Symmachus similiter, Ωuia sol, dixit. Ιdeo namque, ait, una illa dies millibus melior est, quia Dominus Dei Verbum diei illius sol est. Ηunc vero solem propheta his verbis subindicavit : Τimenlibus autem me orietur Sol justitia, et medela in alis ejus ". Εum ipsum significabat φui dixit : Εt occidet sol super prophetas φui errare faciunι populum meum "; }apertius auιenn Isaias, Νon erit tibi sol in lucem diei, inquit, sed erit tiθι Dominus luα sempiίerna, et Deus gloria tua *". Cum talis sol Dominus siί , gratiam et glorian ac etiam quid praestantius et melius, atque inellabile et reconditum honum dabit iis qui ambulant in innocentia ; siv e secundιιιιι Symmachum (VΕRs. 15), iis qui ambulant in perfectione. Ιdeo diclis fidem habens, ac probe persuasus vera illa esse, sic sermonem claudo : Domine υίrtuίum, beαιus homo qui sperat in te. Νam si quis aliler a multis beatus dicitur, ipsi sane falsa beatitudo ascribitur.

[ocr errors][ocr errors]

ήντα από της Σολομώντος κατασκευής του ναού μέχρι της του Σωτήρος ημών παρουσίας, α και αύθις δηλούσθαι ηγούμαι διά του πθ' ψαλμού, ός επιγέγραπται μεν, Προσευχή Μωυσέως, φησί και προϊών, Οτι χί·λια έτη εν οφθαλμοίς σου ώσει ήμέρα ή εχθές, ήτις διήλθε, και φυλακή εν νυκτί. Της ούν χιλιάδος εκείνης ή μία ημέρα της εκ νεκρών αναστάσεως του Σωτήρος ημών προκριτέα και προτιμοτέρα τυγχάνει τώ ταύτης επιθυμητή γενομένω. Διο εύχεται ταχύναι την παρουσίαν αυτού λέγων Ιδε, ο Θεός, και επίβλεψον εις το πρόσωπον του Χριστού σου, ότι κρείσσων ήμέρα μία εν ταίς αυλαίς του υπέρ χι·λιάδας. 0υ πάντως δε πληθυντικώς ακουστέον των χιλιάδων παρά γαρ Εβραίοις αύτη η λέξις μίαν χιλιάδα σημαίνει, ώς παντί τω επιστήσαντι δήλον έσται. Και επειδήπερ ή μία ημέρα προτιμοτέρα εστι της χιλιάδος εν ταίς αυλαίς ταίς καθ' όλης της οικουμένης, διά της θεοφανείας του προφητευομένου Θεού, ιδρυθείσαις δια τούτο και ανωτέρω έλεγεν. Επιπoθεί και εκλείπει η ψυχή μου εις τας αυλάς του Κυρίου. Και πάλιν επειδήπερ ανωτέρω έλεγε το, Μακάριοι οι κατοικούντες εν τώ οίκω σου, εις τους αιώνας των αιώνων αινέσουσί σε τούτω πιστεύων και ακριβώς πεπεισμένος αληθή είναι τον λόγον, διά τούτο φημι . Εξελεξάμην παραβριπτείσθαι εν τώ οίκω του Θεού μου μάλλον ίν' εν τώ οίκω του Θεού ών, δύνωμαι εις τους αιώνας των αιώνων αινείν τόν Θεόν. Μάλλον δε εξελεξάμην ώσπερ την μίαν ημέραν υπέρ την χιλιάδα, ούτω τον οίκον του Θεού , ήτις έστιν Εκκλησία Θεού ζώντος, στύλος και εδραίωμα της αληθείας, μάλλον ή οικείν εν πολλοίς σκηνώμασι των αμαρτωλών. Μιμήματα γάρ των σκηνωμάτων του Θεού και οι αμαρτωλοί εαυτούς κατεσκεύασαν αλλά τα μεν του Θεού αγαπητά τυγχάνει, μίσους δε άξια τα των αμαρτωλών. "Οτι έλεος και αλήθειαν αγαπά Κύριος ο Θεός, χάριν και δόξαν δώσει Κύριος. Αντί τού, "Οτι έλεον και αλήθειαν αγαπά Κύριος, ο Ακύλας φησίν, "Οτι έλεος και θυρεός Κύριος ό Θεός και η πέμπτη έκδοσις, "Οτι ήλιος και σκεπαστης Κύριος ο Θεός και ο Σύμμαχος δε τούτοις συμφώνως, "Οτι ήλιον (1), ώνόμασε. Διά τούτο γαρ, φησιν, εκείνη η μία ημέρα κρείσσων εστί χιλιάδων, επειδήπερ αυτός ο Κύριος ο τού Θεού Λόγος ήλιος

[merged small][ocr errors]
[ocr errors]
« ПредыдущаяПродолжить »